ဟိ၊ မှန်။ သစ္ဆိကိရိယမာနံ၊ မျက်မှောက်ပြုအပ်သော။ တံ၊ ထို နိဗ္ဗာန်ကို။ အဓိဂန္တွာ၊ သိရ၍။ အာရမ္မဏပစ္စယဘူတံ၊ အာရမ္မဏ ပစ္စည်း ဖြစ်၍ ဖြစ်သော နိဗ္ဗာန်ကို။ ပဋိိစ္စ စ၊ ရှေးရှုရောက်၍၎င်း။ ဝါ၊ စွဲမှီ၍၎င်း။ (ပတိဋ္ဌာယနှင့်တွဲ။) အဓိပတိပစ္စယဘူတေ စ၊ အာရမ္မဏာဓိပတိ ပစ္စည်း ဖြစ်၍လည်း ဖြစ်သော။ (ပတိဋ္ဌာနဘူတေနှင့်တွဲ)။ ပရမဿာသဘာဝေန၊ အလွန်သက်သာရာရသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဝိနိမုတ္တသင်္ခါရဿ၊ လွတ်ပြီးသော သင်္ခါရရှိသော ယောဂီ ပုဂ္ဂိုလ်၏။ ဂတိဘာဝေန၊ လည်းလျောင်းရာ၏ အဖြစ်ဖြင့်။ ပတိဋ္ဌာနဘူတေ စ၊ တည်ရာဖြစ်၍လည်း ဖြစ်သော။ (တမှိ၊ ထို နိဗ္ဗာန်၌)။ ပတိဋ္ဌာယ စ၊ တည်၍၎င်း။ [နိဗ္ဗာန်သည် နိရယ စသော ဂတိ ၅ ပါးမှ အလွတ်ဖြစ်သော်လည်း ရဟန္တာများအတွက်ကား ဂတိအထူး ဖြစ်၍ နေ၏။ ထို့ကြောင့် "ဂတိဘာဝေန စ" ဟု ဆိုသည်။]

ခယ သင်္ခါတော၊ ခယဟု ဆိုအပ်သော။ မဂ္ဂေါ၊ မဂ်သည်။ ရာဂါဒယော၊ ရာဂ အစရှိသော ကိလေသာတို့ကို။ ခေပေတိ၊ ကုန်စေ၏။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ တံ သစ္ဆိက ရဏာဘာဝေ၊ ထို နိဗ္ဗာန်ကို မျက်မှောက်ပြုခြင်း၏ မရှိခြင်းသည်။ (သတိ၊ သော်)။ ရာဂါဒီနံ၊ ရာဂ အစရှိသော ကိလေသာတို့၏။ အနုပ္ပတ္တိနိရောဓ ဂမနာဘာဝါ၊ နောက်ထပ် ဖြစ်ခြင်းမရှိသော ချုပ်ခြင်းသို့ ရောက်ခြင်း၏ မရှိခြင်းကြောင့်။ (နိဗ္ဗာန်သို့ မျက်မှောက် မပြုလျှင် ကိလေသာတို့၏ နောက်ထပ်ဖြစ်ခြင်း မရှိသော ချုပ်ခြင်းသို့ မရောက်နိုင်သေးခြင်းကြောင့်)။ တံ အာဂမ္မ ရာဂါဒယော ခီယန္တီတိ၊ ဟူ၍။ (သင်္ဂဟကာရေန) ဝုတ္တံ၊

ဝတ္ထုန္တိ၊ ကား။ ဥပါဒိန္နကဖောဋ္ဌဗ္ဗံ၊ ဥပါဒိန္နကဖောဋ္ဌဗ္ဗာရုံဖြစ်သော။

အညမညဝိသိဋ္ဌာ။ ။ရာဂက္ခသည် ဒေါသက္ခယ မောဟက္ခမဟုတ်လျှင်၎င်း, ဒေါသက္ခယသည် ရာဂက္ခယ မောဟက္ခ မဟုတ်လျှင်၎င်း, မောဟက္ခသည် ရာဂက္ခယ ဒေါသက္ခယမဟုတ်လျှင်၎င်း အချင်းချင်းအထူးပြုအပ်ရာ ရောက်၏၊ ထိုသို့ အထူးပြုအပ်လျှင် အချင်းချင်းမတူ ထူးခြားကွဲပြားရာလည်း ရောက်သည်၊ မတူထူးခြားကွဲပြားလျှင်“ရာဂက္ခယ နိဗ္ဗာန်, ဒေါသက္ခယနိဗ္ဗာန်, မောဟက္ခယနိဗ္ဗာန်စသောအားဖြင့် နိဗ္ဗာန်တွေများနေစရာရှိ သည်”’-ဟူလို။

အညမညဝိသေသော စနာမ။ ။အဘာဝပညတ်မှန်လျှင် မရှိခြင်းတမျိုးသာ ဖြစ်သော ကြောင့် အချင်းချင်းထူးဘွယ်မလို၊ အချင်းချင်းထူးနေပြန်လျှင်လည်း အဘာဝပညတ်မဖြစ် နိုင်၊ အထည်ကိုယ်ထင်ရှားသော သဘာဝတရားသာဖြစ်ထိုက်သည်၊ ဤသို့ ကောက်ချက်ချ လိုက်သည်ရှိသော် နိဗ္ဗာန်သည် ဝိဘဏ္ဍဝါဒီ ဆိုလိုသော အဘာဝပညတ်မဟုတ်၊ သဘာဝဓမ္မ အဖြစ်သို့ ရောက်မြဲရောက်နေတော့သည်။

မေထုနံ၊ မေထုန်ကို။ (ပဋိသေဝန္တိ ၌စပ်)။

ဝါ၊ အဋ္ဌကထာနည်းမှ တနည်းကား။ သဝိသေသံ၊ ရာဂက္ခယော ဒေါသ က္ခယော စသော အထူးနှင့်တကွ။ ဝဒန္တဿ၊ ပြောဆိုသော ဝိတဏ္ဍဝါဒီ ပုဂ္ဂိုလ်၏။ (ဝါဒေ၊ အယူ၌)။ အဘာဝတာ၊ နိဗ္ဗာန်၏ အဘာဝပညတ်၏ အဖြစ်သည်။ အာပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်နေ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့ မှတ်အပ်၏။

နနု။ပေ။န ဟောတိ။ ။ဝိတပ္ပဝါဒီပုဂ္ဂိုလ်သည် ကိလေသာတို့၏မဖြစ်ခြင်း သာမညကို နိဗ္ဗာန်ဟုဆိုလိုသည် မဟုတ်၊ နောက်ထပ်မဖြစ်သောအားဖြင့် ချုပ်ခြင်းကိုသာ နိဗ္ဗာန်ဟု ဆို လို၏၊ ထို့ကြောင့် အစ္စစသော တိရစ္ဆာန်တို့၏ အချိန်အနည်းငယ်ကာလ၌ ကိလေသာမဖြစ် ခြင်းသည် နိဗ္ဗာန်မဟုတ်လော”ဟု စောဒနာထိုက်ပါသည်။

နအဘာဝသာမညတော။ ။ကိလေသာတို့၏ နောက်ထပ် မဖြစ်သောအားဖြင့် စင်စစ်မဖြစ်ခြင်းသည်၎င်း အချိန်အနည်းငယ်ကာလ၌ မဖြစ်ခြင်းသည်၎င်း အဘာဝချင်းတူ နေသောကြောင့် ကိလေသာတို့၏အနည်းငယ်ကာလမျှ မဖြစ်ခြင်းကို နိဗ္ဗာန်မဟုတ်ဟု မဆို နိုင်၊ “အဘာဝဟူသည် တခဏမျှ မဖြစ်ခြင်းတည်းဟူသော အဘာဝဖြစ်စေ နောက်ထပ်ဖြစ် ခြင်းမရှိအောင် ချုပ်ခြင်းဟူသော အဘာဝဖြစ်စေ အဘာဝချင်းတူသည်သာ ဖြစ်၍ အထူး မရှိပါ”ဟူလို။

သဝိသေသံ ဝါ။ ။ဤနည်းသည် ဋီကာဆရာ၏နည်းတည်း၊ နိဗ္ဗာန်ကို ရာဂက္ခယော ဒေါသက္ခယော မောဟက္ခယောဟု အထူးနှင့်တကွဆိုသော ဝိဘဏ္ဍဝါဒီပုဂ္ဂိုလ်၏အလို အားဖြင့် နိဗ္ဗာန်အများကို မဆိုလိုဘဲ နိဗ္ဗာန်တပါးတည်းသာဆိုလိုလျှင် အဘာဝပညတ်ဖြစ် ခြင်းဟူသောအပြစ်သို့ ရောက်သည် ဟူလို၊ ရာဂ၏ကုန်ခြင်းဟူသည်လည်း .. ရာဂမရှိခြင်း အဘာဝပညတ်, ဒေါသစသည်တို့၏ မရှိခြင်းဟူသည်လည်း ဒေါသစသည်တို့၏မရှိခြင်း အဘာဝပညတ်ပင်တည်း။

ဟိ၊ လဒ္ဓဒေါသ ထင်ရှားပြအံ့။ အပ္ပတ္တကိလေသက္ခယာရမ္မဏကရဏေ၊ မရောက်အပ်သးသော ကိလေသက္ခယကို အာရုံပြုခြင်းသည်။ သတိ၊ သော်။ ဂေါတြဘုတော၊ မှ။ ပုရေတရစိတ္တာနိပိ၊ ရှေး၌ဖြစ်သော ပရိကမ် အစရှိသော စိတ်တို့သည်လည်း။ အာလမ္ဗေယျုံ၊ ဆွဲကိုင်နိုင်ကုန်ရာ၏။ (အာရုံပြုကုန်ရာ၏)။ ဣတိ၊ ဤကား အပြစ်တည်း။

အာရဗ္ဘ ပဝတ္တိဿတိ။ ။စိတ်ဟူသမျှသည် ပစ္စုပ္ပန်အာရုံသာမက အတိတ် အနာဂတ် အာရုံကိုလည်း ယူနိုင်၏။ - ထို ့ကြောင့် “ဂေါတြဘူလည်း မိမိနောက်မှဖြစ်သော မဂ်က ပြုမည့် ကိလေသာတို့၏ အနုပ္ပတ္တိဓမ္မဘာကို အာရုံပြု၍ ဖြစ်လတ္တံ့ ”ဟူလို။ ဤပဝတ္တိဿတိ သည် အနာဂတ်အစစ်မဟုတ်၊ မှန်းဆ၍ ဆိုရာ၌ သုံးလေ့ရှိသော အနာဂတ်သာတည်း။]

အပ္ပတ္တ။ပေ။ ကရဏေ။ ။ဂေါတြဘုစိတ်က မရောက်အပ်သေးသော ကိလေသက္ခ နိဗ္ဗာန်ကို အာရုံပြုနိုင်လျှင် ဂေါတြဘုရွှေက ပရိကမ် ဥပစာ အနုလုံစိတ်များလည်း ထိုနိဗ္ဗာန် ကို အာရုံပြုနိုင်ခြင်းဟူသော အပြစ်ရောက်စရာ ရှိ၏၊ စင်စစ်အားဖြင့် ထိုစိတ်များက နိဗ္ဗာန်ကို အာရုံမပြုနိုင်ကြပါ’ဟူလို။