သဗ္ဗညုဘာသိတောတိ၊ သဗ္ဗညူဘုရားရှင်သည် ဟောတော်မူအပ်၏ဟူ၍။ ပါကဋေန၊ ထင်ရှားသော။ သုတ္တန္တေန၊ သုတ္တန်နှင့်။ သဒိသတ္တာ၊ တူသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။

ပုညုပဂံ။ ။ ပုညဖြင့် ပုညဖလတိုင်အောင် ကာရဏူပစာအားဖြင့် ယူပါ။ ထို "ပုညဖလဇ" ဟူသည် ဘဝသမ္ပတ္တိတည်း။ ထို့ကြောင့် ပုညကို "ဘဝသမ္ပတ္တိ" ဟု ဖွင်သည် ။ "ပုညံ ဥပဂစ္ဆတီတိ ပုညုပဂံ" ဟု ပြုပါ။ "ဧဝဒိဒံ ပုညံ (ကောင်းမှု၏ အကျိုးသည်) ပဝဍ္ဎတိ" တိ အာဒိသု ပုညဖလမ္ပိ ပုညတန္တိ ဝုစ္စတီတိ အာဟ "ပညုပဂန္တိ ဘဝ သမ္ပတ္တုပဂ" န္တိ။ အနု။

သဗ္ဗညုဘာသိတော။ ။ (အချို့သော ဝိတဏ္ဍဝါဒီ ပုဂ္ဂိုလ်တို့က အဘိဓမ္မာပါဠိတောကို ဇိနဘာသိတမဟုတ်ဟု ဆိုကြေသော်လည်း "ဇိနဘာသိတ" ဟု ထင်ရှားပြီ။ ဖြစ်သော သုတ္တနိ ပါဠတော်နှင့် ဤနေရာဝယ် တထပ်တည်း တူနေသောကြောင့် အဘိဓမ္မာပါဠိတော် ၏ ဇီနဘာသိတအဖြစ်ည်း ထင်ရှားသည်ပါသည် ဟိူလို။

အယမ္ပိ၊ အဘိဓမ္မာပါ ပဠိတော်ကိုလည်း။ သဗ္ဗညုဘာသိတောတိ၊ ဟူ၍။ ဉာယန္တိ၊ သိအပ်၏။ ဣတိ၊ ဤ အနက်အဓိပ္ပါယ်သည်။ ဝါ၊ ကို။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်ပြီ။ ဝါ၊ ဆိုလိုသည်။ ဟောတိ၊ ၏။

စ၊ ဆက်။ ပထဝီ ပထဝီတိ အာဒိဘာဝနာ၊ ပထဝီ ပထဝီ အစရှိသည်ဖြင့် ပွါးများခြင်းသည်။ ကသိဏပရိကမ္မကရဏံ၊ ကသိုဏ်းရုပ်၌ ပရိကမမဘာဝနာကို ပြုခြင်းတည်း။ (တနည်း) ပထဝီ ပထဝီတိ၊ ပထဝီ ပထဝီ အစရှိသော။ ဝါ၊ ပထဝီ ပထဝီ အတူရှိသော။ အာဒိဘာဝနာ၊ အစစွာဖြစ်သော ဘာဝနာသည်။ ကသိဏပရိကမ္မကရဏံ၊ တည်း။ မဏ္ဍလကရဏံ စ၊ ကသိုဏ်းဝန်းကို ပြုလုပ်ခြင်းကိုလည်း။ ဘာဝနံ၊ ဘာဝနာသို့။ (အာစရိယာ၊ ရှေးဆရာတို့သည်)။ ဘဇာပေန္တိ၊ ကပ်ဝင်စေကြကုန်၏။ (သွင်းကြကုန်၏)။ [မဓုဋီကာ၌ "ကသိဏပရိကမ္မကရဏံ နာမ ကသိဏ ကရဏတ္ထာယ ပထဝီမဒ္ဒနလေပနာဒိကံ မဏ္ဍလကရဏံ ကမ္မဘူတံ" ဟု ဖွင့်လေ၏။ ထိုအလို "ကသိဏပရိကမ်မကရဏနှင့် မဏ္ဍလကရဏကို အရတူ" ဟုယူစေလိုက်၏။ မကောင်း။]

ပထဝီ ပထဝီတိ အာဒိဘာဝနာ။ ။ အာဒိဘာဝနာတိ "ပထဝီ ပထဝီ" တိအာဒိနာ ကသိဏေသု ပဝတ္တဘာဝနာ။ အနု။ ဤအလို ပထဝီ ပထဝီတိနှင့် အာဒိဘာဝနာသည် သမာသ်တည်း။ "ပထဝီ ပထဝီ အစရှိသည်ြင့် ကသိုဏ်းရုပ်၌ ဖြစ်သော ဘဝနာသည်" ဟု အနက်ပေးပါ။ (တနည်း) ပထဝီ ပထဝီတိ ဝါ ဧတ္ထ ဣတိ သဒ္ဒေါ အာဒိအတ္ထော၊ ပကာရတ္ထောဝါ၊ တေန ဣတရကဿိဏာနံ ဂဟဏံ၊ အာဒိဘာဝနာတိ အာဒိဘူတာ ဘာဝနာ။ သာ ဟိ ပရိကမ္မန္တိ ဝုစ္စတိ၊ အနု၊ ဤအလို "ပထဝီ ပထဝီတ၊ ပထဝီ ပထဝီ အစရှိသော။ ဝါ၊ ပထဝီ ပထဝီ အတူရှိသော။ အာဒိဘာဝနာ၊ အစစွာ ဖြစ်သော ဘာဝနာသည် "ဟု ပေးပါ။ ထို ၂ ပုဒ်ကိုလည်း သမာသ် မဟုတ်, ဝါကျဟု မှတ်ပါ။ သသမာ်လည်းဖြစ်နိုင်ပါ၏။ ဤ ပထဝီ ပထဝီတိ အာဒိဘာဝနာဟူသော ပါဌ်ဖြင့် အဋ္ဌကထာ ဝယ် "ကဿိဏပရိကမ္မံ ကရောန္တဿ" ကို သရုပ်ဖော်သည်။ ထို့ကြောင့် ကသိဏပရိကမ္မ ကရဏံ နောက်၌ ပိုဒ်ရှိပါစေ။

ပဏ္ဍလကရဏဉ္ဏ။ ။ ပထဝီ ပထဝီ စသည်ဖြင့် ရွတ်ဆို၍ အစစွာ ပွါးများခြင်းကို "ကသိဏပရိကမ္မံ ကရောန္တဿ" ဟူသော အဋ္ဌကထာ စကားအရ ဘာဝနာ၌ သွင်းယူ ကြလျှင် ရှိပါစေတော့၊ ထိိုသု့ မပြီးဖြန်းစီ ကသိုဏ်းဝန်းကို ပြုစီမံရသေး၏။ ထိုကသိုဏ်းဝန်းကို ပြုစီမံမှုကိုကား ဒါန, သီလ, ဘာဝနာ ၃ မျိုးတွင် ရှေးဆရာတို့က အဘယ်သို့ သွင်းကြသနည်း ဟု မေးဘွယ်ရှိသောကြောင့် "မဏ္ဍလကရဏဉ္စ ဘာဝနံ ပဇာပေန္တိ" ဟု မိန့်သည်။

ပန၊ ဆက်။ ဧတ္ထ၊ ဤ ဥဒ္ဓစ္စစေတနာ၏ အကျိုးဝိပါက်ကို ပေးရာ၌။ အယံ၊ ဤ ဆိုအပ်လတ္တံ့ကား။ အမတဂ္ဂပထာနုဂတော၊ အမတဂ္ဂပထကျမ်းသို့ အစဉ်လိုက်သော။ ဝိနိစ္ဆယော၊ အဆုံးအဖြတ်တည်း။ ဒဿနဘာဝနာနံ၊ သောတာပတ္တိမဂ် အထက်မဂ်တို့၏။ အဘာဝေ၊ မရှိခြင်းသည်။ (သတိ) ပိ၊ ဖြစ်ပါသော်လည်း။ ယေသံ ပုထုဇ္ဇနာနံ၊ အကြင် ပုထုဇဉ်တို့၏ သန္တာန်၌၎င်း။ ယေသံ သေက္ခာနဉ္စ၊ အကြင် သေက္ခတို့၏ (သန္တာန်၌) ၎င်း။ ဒဿနဘာဝနာဟိ၊ သောတာပတ္တိမဂ် အထက်မဂ်တို့သည်။ ဘဝိတဗ္ဗံ၊ ဖြစ်ရာ၏။ (ပုထုဇဉ် သန္တာန်၌ ဒဿန, သေက္ခ ပုဂ္ဂိုလ်သန္တာန်၌ ဘာဝနာတို့ ဖြစ်ပေါလာစရာ ရှိ၏)။ တေသံ၊ ထို ပုထုဇဉ် သေက္ခပုဂ္ဂိုလ်တို့၏ သန္တာန်၌။ တဒုပ္ပတ္တိကာလေ၊ ထိုသော တာပတ္တိမဂ်, အထက်မဂ်တို့ ဖြစ်ရာအခါ၌။ တာဟိ (ဒဿနဘာဝနာဟိ)၊ ထို သောတာပတ္တိမဂ်, အထက်မဂ်တို့သည်။ ပဟာတုံ၊ ပယ်ခြင်းငှာ။ သက္ကုဏေယျာ၊ တတ်ကောင်းကုန်သော။ အကုသလာ၊ အကုသိုလ်တို့ကို။ ဒဿနေန ပဟာတဗ္ဗာ (တိစ)၊ ဟူ၍၎င်း။ ပုထုဇ္ဇနာနံ၊ သန္တာန်၌။ ဘာဝနာယ၊ အထက်မဂ်၏။ အဘာဝါ၊ မဖြစ်နိုင်ခြင်းကြောင့်။ ဘာဝနာယ မဟာတဗ္ဗစိန္တာ၊ ဘာဝနာယ ပဟာတဗ္ဗအဖြစ်၌ စဉ်းစား ကြံစည်ဘွယ်သည်။

ဒဿနဘာဝနာနံ ။ပေ။ ဝိဘင်္ဂေ ဝုတ္တော။ ။ ကသ္မာ ပန ဘဂဝတာ ဘာဝဣာယ ပဟာတဗ္ဗာနံ နာနာဥ္ခဏိကကမ္မပစ္စယဘာဝေါ န ဝုတ္တော။ ဝိဘင်္ဂေ ပန တေသံ ဝိပါကော ဥဒ္ဓတောတိ စောဒနံ မနသိကတွာ အမတဂ္ဂပထာနုဂတဝိနိစ္ဆယေန တဿာပရိဟရဏတ္ထံ ဒဿနဘာဝနာယံ အဘာဝေပိ။ ပေ။ ဝိပါကော ဝိဘင်္ဂေ ဝုတ္တောတိ ဝုတ္တံ။ မဓု။ [ဝိဘင်္ဂေ ဝုတ္တောသည် နောက်ဆုံးကျမှ ပါ၏။]

ပုထုဇ္ဇနာနံ ပန။ ။ ကိံ ပန ဒဿနေန အပ္ပဟာတဗ္ဗ ဥဒ္ဓစ္စ စိတ္တုပ္ပါဒါဒယော ဘာဝနာယ ပဟာတဗ္ဗာတိ အာဟ ပုထုဇ္ဇနာနံ ပနာတိ အာဒိ၊ တတ္ထ တေနာတိ တသ္မာ ဘာဝနာယ ပဟာတဗ္ဗစိန္တာ ဘာဝတော။ မဓု။

နတ္ထိ၊ မရှိ။

တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ (ထိုသို့ "ရာဂေါဥပ္ပဇ္ဇတိ။ ဒိဋ္ဌိ ဥပ္ပဇ္ဇတိ" ဟုသော ဟောတော်မူအပ်သည်၏ အဖြစ်, ဥဒ္ဓစ္စံ ဥပ္ပဇ္ဇတိဟု ဟောတော်မမူအပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်)။ ဒဿနဘာဝနာဟိ၊ သောတာပတ္တိမဂ် အထက်မဂ်တို့သည်။ ပဟာတဗ္ဗာနံ၊ ပယ်ထိုက်ကုန်သော အကုသိုလ်တိ့၏။ အတီတာဒိဘာဝေန၊ အတိတ် အစရှိသည်တို့၏ အဖြစ်ဖြင့်။ န ဝတ္တဗ္ဗတ္တေ၊ မဆိုထိုက်ကုန်သည်၏ အဖြစ်သည်။

ဧတ္ထ ဟိ ဥဒ္ဓစ္စန္တိ။ ။ ဥဒ္ဓစ္စသည် အကုသိုလ်စိတ်အားလုံးနှင့် ယှဉ်ရကား ထို အားလုံးနှင့်ယှဉ်သော ဥဒ္ဓစ္စကို ယူရမည်လောဟု မေးဘွယ်ရှိသောကြောင့် "ဧတ္ထ ဟိ" စသည်ကိုမိန့်။ "ဥဒ္ဓစ္စ" အရ အကုသိုလ်အားလုံးနှင့် ယှဉ်သော ဥဒ္ဓစ္စကို မယူရ။ ဥဒ္ဓစ္စ သဟဂုတ် စိတ္တုပ္ပါဒ်၌ပါသော ဥဒ္ဒစ္စကိုသာ ယူရမည်ဟု သိစေလို၍ "ဥဒ္ဓစ္စန္တိ ။ပေ။ ဝုတ္တံ" ဟု မိန့်သည်။

အတိတာဒိဘာဝေန န ဝတ္တဗ္ဗတ္တေ။ ။ မဂ်က အကုသိုလ်ကို ပယ်ရာ၌အနုသယကိလေသာကိုသာ ပယ်၏။ ထို အနုသယကိလေသာတို့ကို အတိတ် အနာဂတ် ပစ္စုပ္ပန် အဖြစ်ဖြင့် မဆိုထိုက်။ ထို့ကြောင့် "အတီတာဒိဘာဝေန န ဝတ္တဗ္ဗတ္တေ" ဟု ဆိုသည်။

(သတိ) ပိ၊ ဖြစ်ပါသော်လည်း။ ဟာဒိသာနံ၊ အကြင်ကဲ့သို့ ရှုအပ်သော အကုသိုလ်တို့၏။ တာဟိ၊ ထို ဒဿနာဘာဝနာတို့သည်။ အနုပ္ပတ္တိဓမ္မတာ၊ နောင်ဖြစ်ခြင်း သဘော မရှိကုန်သည်၏ အဖြစ်သို့။ အာပါဒေတဗ္ဗာ၊ ရောက်စေထိုက်ကုန်၏။ တေသု၊ ထို အကုသိုလ်တို့တွင်။ ပုထုဇ္ဇနေသု၊ ပုထုဇဉ်ပုဂ္ဂိုလ်တို့၌။ ဝတ္တမာနာ၊ ဖြစ်သော အကုသိုလ်တို့ကို။ ဒဿနံ၊ သောတာပတ္တိမဂ်ကို။ အပေက္ခိတွာ၊ ငဲ့၍။ တေန၊ ထို သောတာပတ္တိမဂ်သည်။ ပဟာတုံ၊ ငှာ။ သက္ကုဏေယျာ၊ တတ်ကောင်းကုန်သည်။ (ဟုတွာ) ဒဿနေန ပဟာတဗ္ဗာ၊ ဒဿနေန ပဟာတဗ္ဗ တို့မည်၏။ သေက္ခေသု၊ သေက္ခ ပုဂ္ဂိုလ်တို့၌။ ဝတ္တမာနာ၊ ဖြစ်သော အကုသိုလ် တို့သည်။ ဘာဝနံ၊ အထက် မဂ် ၃ ပါးကို။ အပေက္ခိတွာ၊ ၍။ တာယ၊ ထိုအထက်မဂ် ၃ ပါးသည်။ ပဟာတုံ၊ ငှာ။ သက္ကုဏေယျာ၊ ကုန်သည်။ (ဟုတွာ) ဘာဝနာယ ပဟာတဗ္ဗာ၊ ဘာဝနာယ ပဟာတဗ္ဗ တို့မည်၏။

တာဝါတိ၊ တာဝဟူသော သဒ္ဒါသည်။ ဝတ္တဗ္ဗန္တရာပေက္ခော၊ ဆိုထိုက်သော အနက်တပါးကို ရှုငဲ့ခြင်းရှိသော။ နိပါတော၊ နိပါတ်တည်း။ [ဤနေရာ၌ ဆိုအပ်လတ္တံ့သော ပြဿနာကို ရှုငဲ့သော နိပါတ်ပုဒ်ဖြစ်သည်။] တသ္မာ၊ ကြောင့်။ အဝိဇ္ဇာ၊ သည်။ သင်္ခါရာနံ၊ တို့အား။ ပစ္စယော (ဟောတိ)၊ ဣတိ ဣဒံ (အတ္ထဇာတံ)၊ ဤ အနက်သဘောသည်။ တာဝ၊ ရှေးဦးစွာ။ သိဒ္ဓံ၊ ပြီးစီးပါပြီ။ ပန၊ ထိုသို့ပင် ပဌမအနက်သဘော ပြီးစီးပါသော်လည်း။ အပရံ၊ တပါးသော။ ဣဒံ၊ ဤ ပြဿနာကို။ ဝတ္တဗ္ဗံ၊ ဆိုထိုက်သေး၏။ ဣတိ အတ္ထော၊ နက်။

ဝတ္တဗ္ဗန္တရာပေက္ခော။ ။ ဝတ္တဗ္ဗော+ အန္တရော ဝတ္တဗ္ဗန္တရော( ဆိုထိုက်သော တခြားသော အနက်) ဝတ္တဗ္ဗန္တရဿ (ကို)+ အပေက္ခာ ယဿာတိ ဂတ္တဗ္ဗန္တရာပေက္ခော- ဆိုထိုက်သောအခြားသောအန်ကို ငဲ့ခြင်းရှိသော နိပါတ်သဒ္ဒါ၊ တာဝသဒ္ဒါ၏ အနက်တို့သည် "ပဌမတ္ထေ ကတတ္ထေစ, ဝတ္တဗ္ဗန္တရာပေက္ခနေ၊ အနုညာတေသု အတ္ထေသု, တာဝသဒ္ဒေါ ပဒိဿတိ" နှင့်အညီ ၄ မျိုးရှိ၏။

အနုဋီကာ။ ။ အနုဋီကာ၌ ပဒပူရဏအနက်, ပရိမာဏနိယမန အနက်တို့ကိုလည်း ပြသေး၏။ ထိုတွင်"န တာဝွဟံ ပါပိမ ပရိနိဗ္ဗာယိဿာမိ- အကြင်မျှလောက်သော ကာလပတ်လုံး ပရိသတ် ၄ ပါး စွမ်းရည်သတ္တိ ပြည့်ပြည့်စုံစုံမရှိသေး၊ ထိုမျှလောက်သော ကာလပတ်လုံး ပရိနိဗ္ဗာန် စံတော် မမူပေး" ဟု မိန့်တော်မူရာပ ပရိနိဗ္ဗာန်စံတောူရာ ကာလ၏ အတိုင်းအရှည်ကို သတ်မှတ်သော ပရိမာဏနိယမန အနက်တည်း။

ဟိ၊ မှန်။ ဧကကာရဏဝါဒေါ၊ ကို။ အနိဋ္ဌော၊ အလိုမရှိအပ်။ (ကသ္မာ၊ နည်း)။ သဗ္ဗဿ၊ အလုံးစုံသော အကျိုးတရား၏။ သဗ္ဗာလေ၊ ၌။ သမ္ဘဝါပတ္တိတော၊ ဖြစ်သင့်ခြင်းသိ့ ရောက်ခြင်းကြောင့်၎င်း။ ဧကသဒိသသဘာဝါပတ္တိတော စ၊ တထပ်တည်းသတောသတဘောရှိသည်၏ အဖြစ်သို့ ရောက်ခြင်း ကြောင့်၎င်းတည်း။

ဧကကာရဏဝါဒေါ အာပဇ္ဇတိ။ ။ ပကတိဝါဒ စသည်တို့နှင့် တကွ ဧကကာရဏဝါဒ၏ အဓိပ္ပါယ်ကို အဋ္ဌသာလိနီ, မူလဋီကာနိဿယ, ကာမကုသိုလ် ပဒဘာဇနီအဖွင့်၌ပြခဲ့ပြီ။ ကာလပါဒ၏ အဓိပ္ပါယ်ကိုလည်း သစ္စဝိဘင်း, ဥဒ္ဒေသအဖွင့်၌ ပြခဲ့ပြီ။ အနုဋီကာ၌လည်း အောက်ပါအတိုင်း အဓိပ္ပါယ်အကျယ် ပြထားသေး၏။

အနု။ ။ ပကတိဣသရပဇာပတိပုရိသကာလာဒိဝါဒါ ယထာ၊ ပကတိဝါဒ, ဣဿရဝါဒ, ပဇာပတိဝါဒ, ပုရိသဝါဒ, ကာလဝါဒ အစရှိသော ဝါဒတို့ကဲ့သို့။ ဧကကာရဏဝါဒေါ၊ သည်။ အာပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်၏၊ လောကဿ၊ ကမ္ဘာလောက၏။ ဧကသ္မိံယေဝ၊ တခုတည်းသော ပကတိသာလျှင်၊ ကာရဏဘူတာ၊ အကြောင်းဖြစ်၍ ဖြစ်သည်။ သတိ၊ သော်(ဧကကာရဏဝါဒီတို့၏ အယူအတိုင်း ဖြစ်လသော်)။ တတော၊ ထိုတခုတည်းသော အကြောင်းကြောင့် ။သကလာယ၊ အလုံးစုံသော အကျိုး၏။ ပဝတ္တိယာ၊ ဖြစ်ခြင်းကြောင့်။ အနဝသေသ‌တော၊ အကြွင်းမရှိသောအားဖြင့်၎င်း၊ သဗ္ဗဒါစ၊ အခါခပ်သိမ်း၎င်း၊ ပဝတ္တိတဗ္ဗံ၊ အကြွင်းမရှိသော အားဖြင့်၎င်း, သဗ္ဗဒါစ ၊ အခါခပ်သိမ်း၎င်း, ပဝတ္တိတဗ္ဗံ၊ ဖြစ်ရာ၏။ (ကသ္မာ) အပေက္ခိတဗ္ဗဿ၊ ရှုငဲ့ထိုက်သော။ ကာရဏန္တရဿ၊ အကြောင်းတမျိုး၏။ (မူလအကြောင်းမှ တပါးသော အကြောင်း၏ ) အဘာဝတော၊ မရှိခြင်းကြောင့်တည်း။ စ၊ ဆက်။ ဧတံ၊ ဤ အကြွင်းမရှိသော အားဖြင့် ၎င်း အခါခပ်သိမ်း၎င်း ဖြစ်ခြင်းသည်။ န အတ္ထိ၊ မရှိ။ (ကသ္မာ, ဝိညာယတိ) ကမေနေဏ၊ အစဉ်အားဖြင့်သာ။(အကျိုးတမျိုးပြီးမှ တမျိုးသာ) ပဝတ္တိယာ၊ကို။ ဒဿနတော၊ ကြောင့်၊ (ဝိညာယတိ) ။ ပန၊ စင်စစ်ကား။ ကာရဏန္တရာပေက္ခတာယ၊ အကြောင်းတပါးကို ငဲ့ခြင်းရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဧကကာရဏဝါဒေါ၊ သည်၊ ဝါ၊ ကို။ အပဟာတော၊ ပယ်အပ်ပြီးသည်။ သိယာ၊ ဖြစ်တော့၏။ (ကသ္မာ) ။ ဧကဿစ၊ တပါးသော အရာဝတ္ထု၏လည်း။ အနေက ဘသာဝတာ ဘာဝါ၊ တပါးမက များသော သဘောရှိသည်၏ အဖြစ်၏ မရှိခြင်းကြေင့်တည်း။ ယတ္တကာ,၊ အကြင်မျှ‌လောက် အကျိုးတို့သည်။ တတော၊ ထို အကြောင်းကြောင့်။ နိဗ္ဗတ္တန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ သဗ္ဗေဟိ၊ ကုန်သော။ တေဟိ၊ ထိုအကျိုးတို့သည် သမာနသဘာဝေဟေဝ တူသော သဘောရှိကုန်သည်သာ။ ဘဝိတဗ္ဗံ၊ ဖြစ်ရာ၏။ ဝိသဒိသေဟိ, မတူလောသဘော ရှိကုန်သည်။ န( ဘဝိတဗ္ဗံ) ၊ ရာ ဣတရဿာ၊ ဤသို့ မဟုတ်လျှင်။ တဿ၊ ထိုအကြောင်း၏၊ ကေဘာဝေါဧဝ၊ တခုတည်း၏ အဖြစ်သည်ပင်။န သိယ၊မဖြစ်တော့ရာ၊ ဣိ ဣမံ အတ္ထံ၊ ကို။ သဗ္ဗဿ ။ပေ။ ပဝတ္တိတော စာတိ၊ ဟူ၍။ (ဋီကာကာရော) အာဟ။

ကမ္မာဒယောတိ၊ ကား။ ကမ္မာ ဟာရ ဥတုအာဒယော၊ ကံ, အာဟာရ, ဥတုအစရှိသော အကြောင်းတို့သည်။ အပါကဋာ၊ မထင်ရှားကန်။ (ကသ္မ, ဝိညာယတိ)၊ သေမှ ပဋိကာရေန၊ သလိပ်ကို ကုစားလိုက်ခြင်းအားဖြင့်။ ရောဂဝသပသမ တော၊ ရောဂါ၏ ငြိမ်းအေးခြင်းကြောင့်။

ဥတု အာဒယော။ ။ ဥတုအာဒယာတိ၊ ဟူသော ပါဌ်၌။ အာဒိသဒ္ဒေန, စိတ္တဝီသမာစာရာ၊ စိတ်, မညီမညွတ် ပြုကျင့်ခြင်းတို့ကို၎င်း။ ပိတ္တဝါတာဒယောပိ၊သည်းခြေ လေ အစရှိသည်တို့ကို၎င်း။ သင်္ဂယှန္တိ၊ သိမ်းယူအပ်ကုန်၏( ကံကြောင့်၎င်း, အစာအာဟာရကြောင့်ပင် ,ဥတုဖောက်ပြန်ခြင်အားဖြင့်ကြောင့် ရောဂါရနိုင်သည်သာ မကသေး,စိတ မချမ်းသာခြင်းကြောင့်၎င်း, မညီမညွတ် မမျှ မတ ကာလမကို သွားလာခြင်း စသော အကြောင့်းကြောင်၎င်း, သည်းခြေ၏ ပျက်ခြင်း, အတွင်းလေ၏ ဖောက်ပြန်ခြင်း အစရှိသော အကြောင်းကြောင့်၎င်း ရောဂါရနိုင်၏။ ထို အကြောင်းအားလုံးကိုအာဒိ သဒ္ဒါဖြင့် သိမ်းယူသည်။)

သေမှ ပဋိကာရေန။ ။ ဧကသ္မိံ၊ တခုသော။ ဒေါသေ၊ အပြစ်သည်၊ ကုပိတေ၊ ပျက်လသော်။ ဣတရေပိ၊ အခြားသော အကြောင်းတို့သည်လည်း။ ခေါဘံ၊ ချောက်ချားခြင်းသို့။ ဂစ္ဆန္တိ- ရောက်ကုန်၏။ တေသု၊ထိုကံစသော အကြောင်းတို့သည်။ သန္တေသုပိ၊ ထင်ရှားရှိပါကုန်သော်လည်း။ သေမှ ပဋိကာရေန၊ အားဖြင့်။ ဝါ၊ အတွက်။ ရောဂဝူပသမတော. ရောဂါ၏ ငြိမ်းအေးခြင်းကြောင့်။သေမှော၊ သည်။ ပါကဋော၊ ထင်ရှား၏၊ ဣတိ အတ္ထော၊ အနု။