ကာလဿ အန္တကဿ၊ တဘဝအဆုံးကို ပြုတတ်သော သေခြင်းကို။
ကိရိယာတိ၊ ပြုခြင်းဟူ၍။
ယာ၊ အကြင် စုတိကို။
လောကေ၊ ၌။
ဝုစ္စတိ၊ ၏။
သာ စုတိ၊ ထိုစုတိသည်။
မရဏံ၊ မရဏတည်း။
ဣတိ အတ္ထော၊
ဝါ၊ အဋ္ဌကထာနည်းမှ တနည်းကား။
ဝစနကာလောယေဝ၊ စုတေ ရာအခါကိုပင်။
အနတိက်ကမနီယတ္တာ၊ မည်သူမျှမလွန်မြောက်အပ်, မလွန်မြောက်နိုင်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
ဝိသေသေန၊ အခြားကာလတို့မှ ထူးသောအာဖြင့်။
ကာလောတိ၊ ကာလောဟူ၍။
ဝါ၊ သေချိန်ဟူ၍။
ဝုတ္တော၊ ဆိုအပ်ပြီ။
တဿ၊ ထို သေချိန်ကို။
ကိရိယာ၊ ပြုခြင်းသည်။
စုတိက္ခန္ဓာနံ၊ ရွေ့လျော်သော ခန္ဓာတို့၏။
ဘေဒပ္ပတ္တိယေဝ၊ ပျက်ခြင်းသို့ ရောက်ခြင်းပင်တည်း။
မစ္စုမရဏန္တိ ဧတ္ထာပိ၊ ဟူသော ဤပါဌ်၌လည်း။
သမာသံ၊ ကို။
(မစ္စုနှင့် မရဏဥို သမာသ်တွဲခြင်းကို)။
အကတွာ၊ ၍။
ဝါ၊ မပြုခြင်းကြောင့်။
(သမ္ဗန္ဓော န န ယုဇ္ဇတိ ၌စပ်)။
ယော မစ္စု၊ အကြင်သေခြင်းကို။
ဘေဒေါ၊ ဟူ၍။
ဝါ၊ ခန္ဓာတို့၏ ပျက်ခြင်းဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊
(ဣဒံ၊ ဤခန္ဓာတို့၏ ပျက်ခြင်းကို။
မရဏံ၊ မရဏ ဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ )
ယဉ္စ မရဏံ၊ အကြင် သေခြင်းကိုလည်း.
ပါဏစာဂေါ၊ အသက်ကို စွန့်ခြင်း ဟူ၍။
(ဝုစ္စတိ)၊
ဣဒံ၊ ဤအသက်ကို စွန့်ခြင်းကို။
မရဏံ၊ ဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊
ဣတိ၊ သို့။
ဝိသုံ၊ သီးခြား။
သမ္ဗန္ဓော၊ ပုဒ်တို့၏ စပ်ခြင်းသည်။
နန ယုဇ္ဇတိ၊ မသင့်မဟုတ်, သင်သည်သာ။
["ဣဒံ ဝုစ္စတိ မရဏံ" သည် ပါဠိတော်၌ တိုက်ရိုက်ရှိသော ပါဌ်တည်း။ ထိုပါဌ်ကိုယူ၍ စပ်ပါ ဟူလို။ ပါဠိတော်၌ ဤအတိုင်း အနက်ပေးလိမ့်မည်။]
ယဿ ခန္ဓဘေဒဿ၊ အကြင်ခန္ဓာတို့၏ ပျက်ခြင်း၏။
ပဝတ္တတ္တာ၊ ဖြစ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။
တိဿော၊ တိဿသည်။
မတော၊ ပြီ။
ဖုဿော၊ သည်။
မတော၊ ပြီ။
ဣတိ၊ သို့။
ဝေါဟောရော၊ အခေါ်အဝေါ်သည်။
ဟောတိ၊
သော၊ ထိုခန္ဓာတို့၏ ပျက်ခြင်းကို။
ခန္ဓပ္ပဗန္ဓဿ၊ အဆက်မပြတ်ဖြစ်သော ခန္ဓာအစဉ်၏။
အနုပစ္ဆိန္နတာယ၊ မပြတ်မစဲသေးသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
သမ္မုတိမရဏန္တိ၊ ဟူ၍။
ဝုတ္တော၊ ဆိုအပ်ပြီ။
ပဗန္ဓသမုစ္ဆေဒေါ စ၊ ခန္ဓာအစဉ်၏ အကြွင်းမဲ့ ပြတ်ခြင်းကိုကား။
သမုစ္ဆေဒမရဏန္တိ( ဝုတ္တော)၊
ပန၊ ဆက်။
မရဏမ္ပိ ဒုက္ခန္တိ ဣမသ္မိံ အတ္ထေ၊ ဟူသော ဤပုဒ်၏အနက်၌။
(အဓိပ္ပေတံ ၌စပ်)။
ဒုက္ခသစ္စကထာ၊ ဒုက္ခသစ္စာကို ဆိုကြောင်းစကားသည်။
ဝဋ္ဋကထာ၊ ဝဋ်တရားကို ဆိုကြောင်း စကားတည်း။
ဣတိ ကတွာ၊ ဤအကြောင်းကြောင့်။
သမ္မုတိမရဏံ၊ သမ္မုတိမရဏကို။
အဓိပ္ပေတံ၊ အလိုရှိအပ်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
(သင်္ဂဟကာရော) အာဟ၊
တဿေဝ နာမန္တိ၊ ဟူသော စကားကို။
(ဝုတ္တံ ၌စပ်)။
တဗ္ဘာဝဗတာ၊ ထို သမ္မုတိမရဏ၏ အဖြစ်ကြောင့်၎င်း။
တဒေကဒေသဘာဝတော စ၊ ထို သမ္မုတိ မရဏ၏ တစိတ်တဒေသ၏ အဖြစ်ကြောင့်၎င်း။
မရဏသဒ္ဒမဟုတ္တေ၊ မရဏသဒ္ဒါ၏ များသည်၏ အဖြစ်၌။
ဝါ၊ ကြောင့်။
အသမ္မောဟတ္ထံ၊ မတွေမဝေခြင်းအကျိုးငှာ။
ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်ပြီ။
စုတိလက္ခဏန္တိ၊ ဟူသော ပါဌ်ဖြင့်။
စဝနတာတိ၊ ဟူ၍။
နိဒဿိတစဝနလက္ခဏမေဝ၊ ညွှန်ပြအပ်သော စဝနလက္ခဏာကိုပင်။
ဝဒတိ၊ ဆို၏။
သမ္ပတ္တိဘဝ ခန္ဓေဟိ၊ သမ္ပတ္တိဘဝ၌ဖြစ်သော ခန္ဓာတို့နှင့်။
ဝိယောဇေဟိ၊ ကွေကွင်းစေတတ်၏။
ဣတိ၊ ကြောင့်။
ဝိယောဂရသံ၊ မည်၏။
[ဤစကားဖြင့် ကိစ္စရသကို ပြသည်။]
တမ္ဘာဝတောပေ။ ဒေသဘာဝတော။ ။အဋ္ဌကထာ၌ “ဣမသ္မိံ" ပနတ္ထ သမ္မုတိ- မရဏံ အဓိပ္ပတံ” ၏ နောက်ဝယ် ဇာတိက္ခယမရဏ။ပေ။ ပုညက္ခယမရဏ” ဟု မရဏ ၅- မျိုးကို ဆိုထား၏။ ထိုမရဏ ၅ မျိုးသည် ခဏိကမရဏလည်း မဟုတ်၊ သမုစ္ဆေဒမရဏလည်း မဟုတ်၊ သမ္မုတိ မရဏသာ ဖြစ်သောကြောင့်၎င်း, အပေါင်းသမ္မုတိမရဏတွင် အစိတ် အပိုင်းအဖြစ်ဖြင့် ပါဝင်သောကြောင့်၎င်း “ တာဝ နာမံ” ဟု ဆိုသည်။ – ပရဏ ၅-မျိုး လုံးပင် သမ္မုတိမရဏ၏ အမည်ချည်းဖြစ်သည်” ဟူလို။
ဆက်ဦးအံ့။ ။မရဏ ၅-မျိုးတွင် ဇာတိက္ခယမရဏသည် တဘဝ၏ ကုန်ခြင်းတည်း။ ထိုကုန်ခြင်းကို သေခြင်းဟု သမုတ်သောကြောင့် သမ္မုတိမရဏဟု ခေါ်၏။ ထိုဇာတိက္ခယ မရဏသည် ဥပက္ကမမရဏ (သေကြောင်းလုံ့လကို ပြုခြင်းကြောင့် သေခြင်း), သရသမရဏ (မိမိသဘာဝအတိုင်း သေခြင်း) အားဖြင့် ၂-မျိုး ပြား၏၊ ထို သရသမရဏလည်း အာယုက္ခယမရဏ ပုညက္ခယမရဏအားဖြင့် ၂-ပါး ရှိပြန်၏။ ထို ့ကြောင့် ဇာတိက္ခယမရဏ စသော မရဏ ၅-မျိုးသည် သမ္မုတိမရဏချည်းသာ ဖြစ်၏၊ သမ္မုတိမရဏတွင် အစိတ်အပိုင်း အဖြစ်ဖြင့် ပါဝင်ကြသည်’ဟူလို။
မရဏသဒ္ဒ ဗဟုတ္တေ။ ။“ဇာတိက္ခယမရဏံ, ဥပက္ကမပရဏံ” စသည်ဖြင့် မရဏဒ္ဓါ “ ဥပက္ကမပဏံ”စသည်ဖြင့် တွေ များစွာ ဆိုသင့်သည် မဟုတ်ပါလော၊ အဘယ့်ကြောင့် “ ခဏိကမရဏ သမ္မုတိပရဏ သမုစ္ဆေဒမရဏ ” ဟု - သုံးမျိုးကိုသာ ဆိုထားရပါသနည်း” ဟု မေးဘွယ်ရှိသောကြောင့် “တာဝနာ”” ဟု ဆိုသည်။ မရဏသဒ္ဒါတွေများနေလျှင် အများကို မှတ်နေရသော ကြောင့် တွေဝေစရာ ရှိ၏၊ ထိုသို့ မတွေဝေစေခြင်းအကျိုးငှါ များစွာ ဆိုဘဲ သမ္မုတိမရဏ တွင် ဤ ၅-မျိုးလုံးကို သွင်းလိုက်သည်’ဟူလို။ မရဏသဒ္ဒဗဟုတ္တေဟိ မရဏါနီ ဗဟုဘာဝေ၊ တံ ပန သဗ္ဗော ကာရဏံ။
ဝါ၊ တနည်း။ ဝိယောဂကိရိယာဘူတတာယ၊ ကွေကွင်းခြင်း ကြိယာဖြစ်၍ ဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဝိယောဂရသန္တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ [ဤစကားဖြင့် ကွေကွင်းခြင်း အမူအရာ ကြိယာ ဟူသော "သမ္ပတ္တိရသ" ကို ပြသည်ဟု ယူလိုသည်။ မဓု၌ကား ကိစ္စရသကို ပြသည်ဟု ဆိုသည်။]သတ္တဿ၊ သတ္တဝါ၏။
ပုရိမဘဝတော၊ ရှေ့ဘဝမှ။
ဝိပ္ပဝါသော၊ ကွေကွင်းခြင်းသည်။
ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။
(တနည်း) ဝိပ္ပဝါသော ဟုတွာ၊ ကွေကွင်းခြင်း၏ အဖြစ်ဖြင့်။
ဥပဋ္ဌာတိ၊ ယောဂီတို့ဉာဏ်အားထင်လာ၏။
ဣတိ၊ ကြောင့်။
ဝိပ္ပဝါသပစ္စုပဋ္ဌာနံ၊ မည်၏။
မရဏန္တိကာတိ၊ ကား။
မရဏဿ၊ သေခြင်း၏။
အာသန္နာ၊ အနီး၌ဖြစ်ကုန်သော။
(ဝေဒနာ၌စပ်)။
[အာသန္နာအရ အနီးကို ရသော်လည်း အနီး၌ဖြစ်ကုန်သော ဝေဒနာတို့တိုင်အောင် ယူဟန်တူသည်။ ဤအလို ဣက ပစ္စည်းအနက်သီးခြားမရှိ၊ အဋ္ဌကထာနိဿယ၌ကား "မရဏဿ၊ သေခြင်း၏။
မရဏန္တော၊ အနီး။
မရဏန္တေ ပဝတ္တာ မရဏန္တိကာ" ဟု ဣကပစ္စည်းကို ပဝတ္တတဒ္ဓိတ် ကြံလိုက်ပါသည်။]
မရဏံ၊ သေခြင်းသည်။
ယဒိ န ဘဝိဿတိ၊ အကယ်၍ မဖြစ်အံ့။
(ဧဝံ သတိ)၊
ယထာ ဝုတ္တံ၊ အကြင် အကြင်ဆိုအပ်ပြီးသော။
(အဋ္ဌကထာ၌ ဆိုအပ်ပြီးသော)
ကာယိကံ၊ ကိုယ်၌ဖြစ်သော။
(ဒုက္ခံ စ၊ သည်၎င်း)။
စေတသိကံ၊ သော။
ဒုက္ခံ စ၊ သည်၎င်း။
န ဘဝိဿတိ၊ ဖြစ်တော့မည် မဟုတ်။
ဣတိ၊ ကြောင့်။
ဒွိန္နမ္ပိ ဒုက္ခာနံ ဝတ္ထုဘာဝေနာတိ၊ ဟူ၍။
(သင်္ဂဟကာရော) အာဟ၊
ပါပကမ္မာဒိနိမိတ္ထန္တိ (ပဒဿ)၊ ၏။
ပါပကမ္မနိမိတ္တံ၊ မကောင်းသော ကမ္မနိမိတ်ကို၎င်း။
ပါပဂတိနိမိတ္တဉ္စ၊ မကောင်းသော ဂတိနိမိတ်ကို၎င်း။
(အနုပဿတော ပါပဿ ၌စပ်)။
ဣတိ အတ္ထော၊
[ဤစကားဖြင့် ပါပကမ္မာဒိ၌ အာဒိအရ ပါပဂတိ နိမိတ်ကို ယူစေလိုသည်။]
ဝါ၊ တနည်း။
ကမ္မမ္ပိ၊ ကံကိုလည်း။
ဧတ္ထ၊ ဤ ပါပကမ္မာဒိနိမိတ္တံ ဟူသော ပါဌ်၌။
နိမိတ္တန္တိ၊ နိမိတ္တံ ဟူ၍။
ဝုတ္တံ၊ ပြီ။
(ကသ္မ၊ နည်း။
ကမ္မဿ၊ ကံ အာရုံ၏)။
ဥပပတ္တိနိမိတ္တဘာဝေန၊ ဘဝသစ်၌ ဖြစ်ခြင်း၏ အကြောင်း၏ အဖြစ်ဖြင့်။
ဥပဋ္ဌာနတော၊ ထင်လာခြင်း ကြောင့်တည်း။
[ဤစကားအရ ပါပကမ္မဖြင့် မကောင်းမှုကံကိုလည်း နိမိတ္တဟု ဆိုလိုသည်။ ကမ္မာဒိ၌ အာဒိဖြင့် ပါပကမ္မနိမိတ်ကို၎င်း, ပါပဂတိနိမိတ်ကို၎င်း ယူပါ။]
ဟိ၊ မှန်။
တဒုပဋ္ဌာနေပိ၊ ထိုမကောင်းကံအာရုံ ထင်လာရာ၌လည်း။
မေ၊ ငါသည်။
ကလျာဏံ၊ ကောင်းမှုကို။
အကတံဝတ၊ မပြုအပ်မိလေစွာ တကား။
ဣတိ အာဒိနာ၊ ဖြင့်။
အနပ္ပကံ၊ မနည်းသော။
ဒေါမနဿံ၊ သည်။
ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့ မှတ်အပ်၏။
["ကသ္မာ " ဟု ပုစ္ဆာထုတ်၍ ဟိ ယသ္မာ, ဣတိ၊ ထို့ကြောင့် ဟုလည်း တနည်းပေးပါ။]
ဘဒ္ဒဿာတိ (ပဒဿ)၊ ၏။
ကလျာဏကမ္မဿ၊ ကောင်းကံရှိသော လူကောင်းသူကောင်း၏။
ဣတိ အတ္ထော၊
အဝိသေသတောတိ(ပဒံ)၊ ဟူသော ဝိသေသန ပုဒ်ကို။
သဗ္ဗေသန္တိ ဧတေန၊ ဟူသော ဤဝိသေသျပုဒ်နှင့်။
ဟောဇေတဗ္ဗံ၊ ၏။
စ၊ ဆက်။
သဗ္ဗေသန္တိ၊ ဟူသော ပုဒ်ဖြင့်။
(ဂဟိတာ၌ စပ်)။
ယေသံ၊ အကြင်သတ္တဝါတို့၏။
ကာယိကံ၊ သော။
ဒုက္ခံ၊ သည်။
ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ၏။
တေယေဝ၊ ထို ကာယိကဒုက္ခဖြစ်ရာသာလျှင် ဖြစ်ကုန်သော.
သဗ္ဗေ၊ အလုံးစုံသော ပါပဘဒ္ဒသတ္တဝါတို့ကို။
ဂဟိတာ၊ ယူအပ်ကုန်ပြီ။
(ကသ္မာ၊ နည်း)။
ဝိတုဇ္ဇမာနမမ္မာနန္တိ၊ ဟူ၍။
ဝိသေသိတတ္တာ၊ အထူးပြုအပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်တည်း။
သန္ဓီနံ၊ လက်အစရှိသည်တို့၏ အဆက်တို့ကို။
ဗန္ဓနာနိ၊ ဖွဲ့ကြောင်းဖြစ်ကြောင်း အကြောတို့တည်း။
သန္ဓိဗန္ဓနာနိ၊ တို့။
တေသံ၊ ထို လက် အစရှိသည်တို့၏ အဆက်တို့ကို ဖွဲ့ကြောင်းဖြစ်သောကြောတို့ကို။
ဆေဒနေန၊ ဖြတ်ခြင်းကြောင့်။
နိဗ္ဗတ္တံ၊ သော။
ဒုက္ခံ၊ ကို။
သန္ဓိဗန္ဓနစ္ဆေဒနန္တိ၊ ဟူ၍။
ဝုတ္တံ၊ ပြီ။
ဝါ၊ တနည်း။
အာဒိသဒ္ဒေါ၊ သည်။
ကာရဏတ္ထော၊ အကြောင်းရင်းမူလဟူသော အနက်ရှိ၏။
သန္ဓိဗန္ဓနစ္ဆေဒန မူလကံ၊ အဆက်တို့ကို ဖွဲ့ကြောင်းဖြစ်သော အကြောတို့ကိုဖြတ်ခြင်းလျှင် အကြောင်းအရင်းရှိသော။
(ယံ ဒုက္ခံ ၌စပ်)။
ဣတိ အတ္ထော၊
အနယဗျသနာပါဒနံ ဝိယာတိ( ပဒဿ)၊ ၏။
အနယဗျသနာပတ္တိ ဝိယ၊ စီးပွါးမဲ့ပျက်ခြင်းသို့ ရောက်ခြင်းကို ကဲ့သို့။
ဣတိ အတ္ထော၊ ဤအနက်သည်။
(ဟောတိ၊ ၏)။
ဟိ၊ မှန်။
(တနည်း) ကသ္မာ၊ ကြောင့်။
အနယဗျသနာပါဒနံ ဝိယာတိ ပဒဿ၊ ၏။
အနယဗျသနာပတ္တိဝိယာတိ၊ ဟူ၍။
အတ္ထော၊ ကို။
ဒဋ္ဌဗ္ဗော၊ နည်း။
ဟိ (ယသ္မာ)၊ ကြောင့်။
ဝါဠာဒီဟိ၊ ခြင်္သေ့, သစ်, ကျား အစရှိကုန်သော သားရဲတို့သည်။
ကတေ၊ ပြုအပ်သော။
အနယဗျာသနာပါဒနေ၊ အနယဗျာသနသို့ ရောက်စေခြင်း၌။
အန္တောဂဓာ၊ အတွင်းဝင်သော။
အနယဗျသနာပတ္တိ၊ အနယ ဗျသနသို့ ရောက်ခြင်းသည်။
ဟတ္ထ၊ ဤမရဏနိဒ္ဒေသ၌။
[ရှေးနိဿယဝယ် "ဧတ္ထ၊ ဤ ဥပမာ၌" ဟု ပေးလေ၏။]
နိဒဿနံ၊ ညွှန်ပြကြောင်း ဥဒါဟရုဏ်တည်း။
ဣတိ၊ ကြောင့်။
အနယဗျသနာပါဒနံ ဝိယာတိ ပဒဿ, အနယဗျသနာပတ္တိ ဝိယာတိ၊ ဟူ၍။
အတ္ထော၊
(ဒဋ္ဌဗ္ဗော၊ ၏)။
အနယဗျသနာပတ္တိ နိဒဿနံ။ ။ ခြင်္သေ့ သစ် ကျား အစရှိသော သားရဲတို့သည် ပြုအပ်သောအနယဗျသနသို့ ရောက်စေခြင်းသည် ဒုက္ခမဟုတ်သေး၊ သားရဲစသည်တို့၏ ပြုအပ်သော အမူအရာသာ ဖြစ်သေး၏၊ အနယဗျသနသို့ ရောက်ခြင်းသာ မရဏဒုက္ခဖြစ် သည်။ သို့သော် အနယဗျသနသို့ ရောက်စေသည်ရှိသော်အနယဗျသနသို့ ရောက် မှာ အတွင်းဝင်လျက်ရှိ၏၊ ထို့ကြောင့် မရဏဒုက္ခကိုပြရာ၌ အနယဗျသနသို့ ရောက်ခြင်းညွှန်ပြကြောင်း ဥပမာဖြစ်သည်’ဟူလို။ [ဖလကိရိယာဂဗ္ဘာ ဤဒိသို့ ဟေတု ကိရိ- ယာတိကန္နာ ဝုတ္တံ အန္တောဂဓာတိ၊ အနယသနာပါဒနံ ဟူသောဤကဲ့သို့သော ဟေတု ကိရိယာသည် အနယဗျသနာပတ္တိဟူသော ဖလကိရိယာအတွင်းငုပ်လျက်ပါ၏။ ထို ့ကြောင့် “အန္တောဂဓ”ဟု အဋ္ဌကထာ၌ ဆိုအပ်ပြီးဗျ သနဿ ဟိ အာပါဒကေဟိ အာပါဒန် (ဗျသ- နသို့ ရောက်စေတတ်သော သားရဲတို့က ဗျသနသို့ ရောက်စေခြင်းကိရိယာသည်) အာပါဒေ- တဗ္ဗအာပတ္တိယာ သဟေဝ သိတိ (ရောက်စေထိုက်သော ဗျသနအာပတ္တိကိရိယာနှင့် အတူ တက္ခသာလျှင် ပြီးစီး၏) ။-~ အနု။ ]