**ဣတရာသံ တဒတ္ထတာသမ္ဘဝေပိ**။ ။ အနုလောမ ဒေသနာမှ တပါးသော ပဋိလောဓဒေသနာ, အလယ်မှ အစတိုင်အောင်ဒေသနာ, အလယ်မှ အဆုံးတိုင်အောင် ဒေသနာ "ဤ ၃ မျိုးကို "ဣတရာသံ" ဟု ဆိုသည်။ သင်္ခါရာဒိပဝတ္တိသံဒဿန အကျိုးကို "တဒတ္ထ" ဟု ဆိုသည်။ ထိုဒေသနာ ၃ မျိုးမှာလည်း အဝဇ္ဇာကြောင့် သင်္ခါရဖြစ်၏။ထိိုသို့ ရနိုင်ပါသော်လည်း ထိုအကျိုးသာ မကအခြားသော အကျိုးအထူးများလည်း ထင်ရှားရှိသောကြောင့် အခြားသော ဒေသနာ ၃ မျိုးကို ဟောတော်မူရမည် ဟူလို။
ယံ ဇာတိအာဒိကာရဏံ၊ အကြင် ဇာတိ အစရှိသော အကြောင်းကို။
အဓိဂတံ၊ သိတော်မူအပ်ပြီ။
တဿ၊ ထို ဇာတိ အစရှိသော အကြောင်းကို။
သန္ဒဿနတ္တံ၊ ကောင်းစွာပြခြင်းအကျိုးငှာ။
အဿ၊ ထို မြတ်စွာဘုရား၏။
ပဋိလောမဒေသနာ၊ ပဋိလောမဒေသနာတော်သည်။
ပဝတ္တာ၊ ဖြစ်ပြီ။
ဝါ၊ အဋ္ဌကထာနည်းမှ တနည်းကား။
အနုဝိလောကယတော၊ အဖန်ဖန် ကြည့်ရှုတော်မူလသော်။
ဝါ၊ သော။
(အဿ၊ ထို မြတ်စွာဘုရား၏)။
ပဋိလောမ ဒေသနာ, ပဝတ္တာ၊ ပြီ။
ဣတိ၊ သို့။
သမ္ဗန္ဓော၊ ပုဒ်တို့၏ စပ်ခြင်းသည်။
(ဟောတိ၊ ၏)။**အနုဝိလောက ယတော**။ ။ ဤပုဒ်သည် ရှေးနည်း၌လည်း ပါ၏။ နေက်နည်း၌လည်း ပါ၏။ ရှေ့နည်း၌ ဇရာမရဏ၏ အကြောင်းသည် ဇာတိ တည်း။ ဇာတိ၏ အကြောင်းသည်ဘဝတည်း။ ဤသို့ စသည်ဖြင့် အကြောင်းအကျိုးကို အဖန်ဖန် ရှုလေ့ သော ဝိပဿနာဉာဏ်၏ အကြောင်းသည် အနုဝိလောကနည်မည်၏။ ထိုအနုဝိလောကနဉာဏ်သည် ဘုရား ဖြစ်ပါ ဘုရားလောင်း အခိုက်အတန့်၌ ဖြစ်စေ၏။ ထို့ကြောင့် "သမ္ဗောဓေိတော ပုဗ္ဗယာဂေ" ဟု ဆိုသည်။ နောက် အနုဝိလောကယတော အတွက် "အနုဝိလောကန" ဟူ သည် ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ် ဒေသနာတော်ကို ဟောတော်မူခြင်း၏ အကြောင်းတည်း။ ထို အနုဝိလောကန ဉာဏ်အား ဘုရာဖြစ်ရာ အခိုက်အတန့်ကျမှ ဖြစ်၏။ [အနုဝိလောကယတောတိ ပုရိမေ ဝိကပ္ပေ ဝိပဿနာနိမိတ္တ အနုဝိလောကနံ။ ဒုတိယေ ဒေသနာနိမိတ္တံ။ အနု။]
သင်္ခါရာ ဝိဇ္ဇာ၊ သင်္ခါရ အဝိဇ္ဇာတို့သည်။
အတိသဒ္ဓါ၊ အတိတ်ဖြစ်သော အဓွန့်တည်း။
ဣတိ ဣမိနာ အဓိပ္ပါယေန၊ ဤသို့ သော အလိုအားဖြင့်။
ယာဝ အတီဝံ အဒ္ဓါနံအတိဟရိတွာတိ၊ ဟူ၍။
(သင်္ဂဟကာရော) အာဟ၊
ဝါ၊ တနည်း။
တဏှာယ၊ တဏှာသည် ။
ပဘာဝေတဗ္ဗာ၊ နောက်နောက် အခါ၌ဖြစ်စေထိုက်ကုန်သော။
အာဟာရော၊ ဝိညာဉ်စသော အာဟာရတို့သည်။
အနာဂတော၊ အနာဂတ်ဖြစ်သော။
အဒ္ဓါ၊ အဓွန့်တည်း။
တဏှာဒယော၊ တဏှာ အစရှိသော တရာတို့သည်။
ပစ္စုပ္ပန္နော၊ သော။
(အဒ္ဓါ၊ တည်း)။
သင်္ခါရာဝိဇ္ဇာ၊ တို့သည်။
အတီဗတာ၊ သော။
(အဒ္ဓါ၊ တည်း)။
ဣတိ၊ ဤသို မှတ်အပ်၏။
[ဤနည်း၌ တဏှာကိုစ၍ အနာဂတ်အဓွန့်သည်၎င်း, ပစ္စုပ္ပန်, အတိတ်အဓွန့်သည်၎င်း ၃ မျိုးလုံးပါ၏။ ရှေးနည်း၌ ပစ္စုပ္ပန်၏ ရှေုနည်း၌ ပစ္စုပ္ပန်နှင့် အတိတ်အဓွန့် ၂ မျိုးသာပါ၏။]ဟိ (ယသ္မာ၊ ကြောင့်။
ဒွန္ဒေ၊ ဒွန်သမာသ်အရာ၌။
ပူဇိတဿ၊ ပူဇော်ထိုက်သော အနက်ကို ဟောသော သဒ္ဒါ၏။
ပုဗ္ဗနိပါတော၊ ရှေ့၌ကျရောက်ခြင်းသည်။
(ဟောတိ)၊
ဣတိ၊ ထို့ကြောင့်။
(ဝိညာယတိ)၊
နတ္ထိတိ အပညာယနတော။ ။ စာအုပ်တို့၌ "နတ္ထီတိ" ဟု ရှိ၏။ သို့သော "ဤ အခါမှ ရှေး၌ ဖြစ်ဘူးသည်၏ အဖြစ်သည် ရှိ၏" ဟု မထင်ရှားသောကြောင့် (ရှိတယ်လို့မထင်ရှားခြင်းကြောင့်) "ပုရိမကောဋိ အပညာယနကို ဟောတော်မူအပ်ပြီ"ဟု ဆိုမှ အဓိပ္ပါယ်ရ၏။ [တေနာတိ ပါဠိပဒေန ဣတီတိ အပညာယနာကာရာဒီပနတော (မထင်ရှားပုံ အခြင်းအရာကို မပြခြင်းကြောင့်) အပညာယနတော ဧဝ အပညာယနံ ဝုတ္တံ၊ န ဥပ္ပါဒဝိရဟတော (ဖြစ်ခြင်း၏ ကင်းခြင်းကြောင့်မဟုတ်) ဣတိ အဓိပ္ပါယော၊ တေန ဓမ္မတာ သိဒ္ဓတ္တံ အပညာယနဿ ဒဿေတိ၊ မဓု။]
သုဂတိ ဒုဂ္ဂတိဂါမိနော။ ။ "အဝိဇ္ဇာတဏှာ" ဟု အကြောင်းကို ပြရာ၌ အဝိဇ္ဇာကို ရှေးဦးစွာ ပြ၏။ အဝိဇ္ဇာကြောင့် ရထိုက်သော အကျိုးကား ဒုဂ္ဂတိ ဂါမိကံကို ပြခြင်းတည်း။ တဏှာကြောင့် ရထိုက်သော အကျိုးကား သုဂတိဂါမိကံကို ပြုခြင်းတည်း။ ဤသို့ အဝိဇ္ဇာတဏှာ အစဉ်အားဖြင့်ဆိုလျှင် "ဒုဂ္ဂတိ သုဂတိဂါမိနော" ဟု ဆိုထိုက်၏။ ထိုသို့ မဆိုဘဲ သုဂတိုကို ရှေ့ကထား၍ ဆိုခြင်းသည် သဒ္ဓါသုတ်နှင့် မဆန့်ကျင်ခြင်း အကျိုးရှိ၏။မှန်၏။ သဒ္ဒါကျမ်းတို့ဝယ် ဒွန်သမာသ်အရာ၌ ပူဇော်အပ် မြတ်သော အနက်ဟော သဒ္ဒါသည် ရှေ့ကနေ ရိုးတည်း။ "အစ္စိတပ္ပဿရံ ပုဗ္ဗံ" စသော ရူပသိဒ္ဓိကို သတိပြုပါ။
**မဟာဒွယံ နာမ**။ ။ အခြားသော သုတ္တန်တို့၌ "စက္ခုဉ္စ ပဋိစ္စ ရူပေ စ " ဟု၎င်း, "သောတဉ္စ ပဋိစ္စ သဒ္ဒေစ " ဟု၎င်း အသီးအသီးတွဲ၍ ဟောအပ်သောကြောင့် ထို ဒွယသည် အငယ်စား ဒွယ မည်၏။ ဤ၌ကား- စက္ခု အစရှိသော အဇ္ဈတ္တိကာယတနတို့ကို၎င်း, ရူပါရုံ အစရှိသော ဗာဟိရာယတနတို့ကို၎င်း အကြွင်းမရှိ တခုတည်းပေါင်း၍ ယူအပ်သောကြောင့် ကျယ်ဝန်းသော ဒွယမည်၏။ [မဟာဒွယံ နာမ ကိရေတံ အနဝသေသတော အဇ္ဈတ္တိကဗာဟိရာယတနာနံ ဂဟိတတ္တာ ။နိဒါနဝဂ္ဂ, ဗာလပဏ္ဍိတသုတ်, သံယုတ်ဋီကာ။] အယံ၊ ဤဆိုအပ်လတ္တံ့ကား။
ဧတ္ထ၊ ဤ "ဒွယံ ပဋိစ္စ ဖဿော" ဟူသော စကားရပ်၌။
အဓိပ္ပါယော၊ အဋ္ဌကထာဆရာ၏ အလိုတည်း။
အညတ္ထ၊ ဗာလပဏ္ဍိတသုတ်မှ တပါးသော သုတ်တို့၌။
စက္ခုဉ္စ ပဋိစ္စ ရူပေ စ ဥပ္ပဇ္ဇတိ စက္ခုဝိညာဏံ၊
တိဏ္ဏံ သင်္ဂတိ ဖဿောတိ အာဒိနာ၊ အစရှိသော စကားရပ်ဖြင့်။
စက္ခု စေဝ၊ စက္ခုပသာဒ၎င်း။
ရူပါစ၊ ရူပါရုံတို့၎င်း။
။ပေ။ မနောစေဝ၊ မနာယတန၎င်း။
ဓမ္မာစ၊ ဓမ္မာရုံတို့၎င်း။
[သောတံ စေဝ သဒ္ဒါစ " စသည်တို့ကို ပေယျာလ မြှုပ်သည်။]
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဝုတ္တာနိ၊ တတွဲစီတတွဲစီ ဟောအပ်ကုန်သော။
ဒွယာနိ၊ ဒွယတို့ကို။
ပဋိစ္စ၊ စွဲ၍။
စက္ခုသမ္ဖဿာဒယော၊ စက္ခုသမ္ဖဿ အစရှိသည်တို့ကို။
ဝုတ္တာ၊ ကုန်ပြီ။
ဣဓ ပန၊ ဤဗာလပဏ္ဍိတသုတ်၌လည်း။
အယဉ္စေဝ ကာယောတိ၊ ဟူ၍။
စက္ခာဒိနိဿယေ၊ စက္ခု အစရှိသည်တို့၏ မှီရာဖြစ််ကုန်သော။
သေသဓမ္မေ၊ ကြွင်းသော တရားတို့ကို။
စက္ခာဒိနိဿိတေ ဧဝ၊ စက္ခု အစရှိသည်တို့၌ မှီသည်တို့ကိုသာ။
ကတွာ၊ ပြု၍။
ဝုတ္တံ၊ ဟောတော်မူအပ်ပြီ။
စက္ခာဒိကာယံ၊ စက္ခု အစရှိသော တရားပေါင်းကို။
ဧကတ္တေန၊ တခုတည်း၏ အဖြစ်ဖြင့်။
အဇ္ဈတ္တိကာယတနန္တိ၊ ဟူ၍။
ဂဟေတွာ၊ ယူ၍၎င်း။
ဗဟိဒ္ဓါ နာမရူပန္တိ၊ ဟူ၍။
ဝုတ္တံ၊ ဟောတော်မူအပ်သော။
ရူပါဒိအာရမ္မဏံ၊ ရူပါရုံ အစရှိသော အာရုံကို။
ဧကတ္တေနေဝ၊ အဖြစ်ဖြင့်ပင်။
ဗာဟိရာယတနန္တိ၊ ဟူ၍။
(ဂဟေတွာ၊ ၍၎င်း)။
အဇ္ဈတ္တိကဗာဟိရနိ၊ အဇ္ဈတ္တိက, ဗာဟိရဖြစ်ကုန်သော။
တာနိ အာယတနာနိ၊ ထို အာယတနတို့ကို။
ပဋိစ္စ၊ ၍။
ဖဿော၊ ကို။
ဝုတ္တော၊ ပြီ။
တသ္မာ၊ ကြောင့်။
ဧတံ (ဒွယံ)၊ ဤ အဇ္ဈတ္တိကာယတန, ဗာဟိရယတနဟူသော ဒွယသည်။
မဟာဒွယံနာမ၊ ယမည်၏။
ဣတိ(အယံ)၊ ဤ ဆိုအပ်ပြီးား။
အဓိပါယော၊ တည်း။
စက္ခာဒိနိဿယေ သေသဓမ္မေ။ ။ (အာိဖြင့် သောတ,ဃာန, ဇိဝှါ, ကာယ တို့ကိုယူပါ) "စက္ခုဉ္စ ပဋိစ္စ" ဟုလာရာ၌ စက္ခုမှတပးသော ခန္ဓာအစဉ်၌ အကျုံးဝင်သော ရုပ်နာမ်အားလုံးကို "သေသဓမ္မ" အရ ယူပါ။ ရုပ်နာမ်ခန္ဓာရှိသောကြောင့် စက္ခုပသာဒသည် ထိုခန္ဓာ အစဉ်ကို အမှီပြု၍ ထိုခန္ဓာအစဉ်နှင့်စပ်၍ဖြစ်ရသည်။ သောတာပသာဒ စသည်တို့က ခန္ဓာအစဉ်မှီပုံ၌လည်း နည်းတူ။ [စက္ခာဒိနိဿယေ သေသဓမ္မေတိ၊ စက္ခာဒိနိဿယဘူတေ တပ္ပဋိဗဒ္ဓေ စ(ထို စက္ခုစသည်နှင့် စပ်သည်လည်းဖြစ်ကုန်ေ) သသန္တာနပရိယာပန္နေ ဓမ္မေ။ အံနု။]
စက္ခာဒိနိဿိတေ ဧဝ ကတွာ။ ။ ထိုခန္ဓာတွင် ပါတင်သော သေသဓမ္မတို့ကို စက္ခုစသည်၌ မှီသည်တို့ကိုပြု၍ "အယဉ္စ ကာယော" ဟု ဆိုထားသည်။ စက္ခုကို ယူလျှင် ခန္ဓာကိုယ်၌ အကျုံးဝင်သော သေသဓမ္မ အားလုံကို ယူနိုင်သည်။ သောက စသည်ကို ယူရာ၌လည်း နည်းတူ။ ("ဧကဒေသျူပစာ" ဟု ဆိုလိုဟန်တူသည်) [စက္ခာဒိနိဿိတေဧဝ ကတွာတိ၊ စက္ခာဒိဂ္ဂဟဏေနေဝ ဂဟိတေ ကတွာ။ အနု။]
**အယမတ္ထော**။ ။ အယံ အတ္ထောတိ အယံ ကာယော နာမရူပန္တိ စ ဝုတ္တောတိ အတ္ထော ဒီပေတဗ္ဗော။ ဥပါဒွနက္ခန္ဓသဠာယတနသင်္ဂဟတော တေသံ ဓမ္မာနံ။ ဗာလ ပဏ္ဍိတသုတ်, သံယုတ်ဋီကာ။ ဤဋိကာသည် "အယံ ကာယောတိ ဟိ ဝုတ္တာနိ" စသော မူလဋီကာကို မှီး၍ ဖွင့်သည်။ ထို့ကြောင့် အယံ အတ္ထော၏ အဓိပ္ပါယ်ကို မူလဋီကာ အတိုင်း သိပါ။ ဟိ၊ မှန်။
တသ္မိံ သုတ္တေ၊ ထို ဗာလ တဏှာ၌ မှီသည်တို့ကိုသာ။
ကတွာ၊ ပြု၍၎င်း။
["အဝိဇ္ဇာနီဝရဏဿ, တဏှာယ သံယုတ္တဿ" ဟု ဆိုလျှင် သင်္ခါရတို့ကိုပါ ယူပြီးသားဖြစ်သည် ဟူလို။]
ကာယဂ္ဂဟဏေန၊ ကာယသဒ္ဒါဖြင့်။
(ဧဝမယံ ကာယော၌ ကာယသဒ္ဒါဖြင့်)။
ဝိညာဏ နာမရူပ သဠာယတနာနိ၊ ဝိညာဉ်, နာမ်ရုပ်, သဠာယတနတို့ကို။
ဂဟေတွာ၊ ယူ၍၎င်း။
ဧတသ္မိံ ကာယေ၊ ဤကိုယ်၌။
သဠာယတနာနံ၊ ၆ ပါးသော အာယတနတို့၏။
(ဝေဒနာယ ဝိသေသပစ္စယဘာဝံ ၌စပ်)။
ဖဿံ၊ ဖဿကို။
တံ နိဿိတမေဝ၊ ထို သဠာယတန ၌ မှီသည်ကိုသာလျှင်။
ဖဿေန ဖုဋ္ဌော။ ။ ဋီကာ၌ "သဠေဝါယတာနာနိ" ဟူသော နောက်ပုဒ်ကို ကြည့်၍ "ယေဟိ ကာရဏဘူတေဟိ အာယတနေဟိ ဖဿေန ဖုဋ္ဌော" ဟု ထည့်ပါဌ်ထည့်၍ဖွင့်သည်။ ထိုအဖွင့်သည် "ယေဟိ" ဟူသော ဗဟုဝုစ်နှင့် လျော်၏။ အနုဋီကာ၌ကား ဖဿောကို ကြည့်၍ "အာရမ္မဏံ ဖုသန္တေန ဝိယ ဥပ္ပန္နေန သုခဝေဒနိယေန(သုခဝေဒနာ၏ အကြောင်းလည်းဖြစ်သော) ဒုက္ခဝေဒနိယေန စ ဖဿေန ဖုဋ္ဌော" ဟု တနည်းဖွင့်သည်။
တသ္မိဉှိ သုတ္တေ ။ပေ။ ဒဿိတော။ ။ အဋ္ဌကထာ၌ ထုတ်ပြအပ်သော ဗာလပဏ္ဍိတသုတ်ကို ကြည့်ပါ။ "အဝိဇ္ဇာနီဝရဏဿ" ဟု အဝိဇ္ဇာကို စပြီးလျှင် "သုခ ဒုက္ခံ ပဋိသံဝေဒေတိ" ဟု ဝေဒနာကို အဆုံးထား၍ ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်ကို ပြတော်မူ၏။ ထိုသုတ်၌ တိုက်ရိုက်မပါသော သင်္ခါရတို့ကို အဝိဇ္ဇာတဏှာ၌ မှီသည်တို့ကို ပြုသောကြောင့် အဝိဇ္ဇာတဏှာကို ယူလျှင် ("အဝိဇ္ဇာနီဝရဏဿ, တဏှာယ သံယုတ္တဿ" ဟု ဆိုလျှင်) သင်္ခါရတို့ကိုလည်း ယူပြီးဖြစ်၏။ ထိုသုတ်၌ ဝိညာဉ်, နာမ်ရုပ်, သဠာယတနကိုလည်း တိုက်ရိုက်မပါ။ "ဧဝ မယံ ကာယော" ၌ ကာယသဒ္ဒါဖြင့် ထိုတရားတို့ကိုလည်း ယူထားသည်။ ထိုသုတ်၌ ဖဿလည်း တိုက်ရိုက်မပါ။ ထိုဖဿကိုလည်း သဠာယတန၌ မှီသည်ကို ပြု၍ ယူထားသည်။ ထို့ကြောင့ အဝိဇ္ဇာ, သင်္ခါရ, ဝိညာဉ်, နာမ်ရုပ်, သဠာယတန, ဖဿ, ဝေဒနာ တိုင်အောင် ပြည့်စုံရကား အတိတ်အဓွန့်အတွက် အဝိဇ္ဇာတဏှာ အရင်းခံ၍ ဝေဒနာအဆုံးရှိသော ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်ကို ပြတော်မူအပ်ပြီ" ဟု ဆိုသည်။
ကတွာစ၊ ၎င်း။ ဝေဒနာယ၊ ဝေဒနာ၏။ ဝိသေသပစ္စယဘာဝံ၊ ထူးသောအကြောင်းတို့၏ အဖြစ်ကို။ ဒဿန္တေန၊ ပြတော်မူသော။ ဘဂဝတာ၊ သည်။ ဗာလပဏ္ဍိတာနံ၊ ဗာလပဏ္ဍိတတို့၏။ ဝါ၊ တို့အတွက်။ အတီတဒ္ဓါဝိဇ္ဇာတဏှာ မူလကော၊ အတိတ် အဓွန့်ဖြစ်သော အဝိဇ္ဇာတဏှာ အရင်းခံရှိသော။ ဝေဒနန္တော၊ ဝေဒနာအဆုံးရှိသော။ ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒေါ၊ ကို။ ဒဿိတော၊ ပြတော်မူအပ်ပြီ။တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။
ဒုဝိဓာတိ ဧတ္ထ၊ ဒုဝိဓာ ဟူသော ဤပါဌ်၌။
(ယောဇေတဗ္ဗာ ၌စပ်)။
အဘိသင်္ခါရကသင်္ခါရံ၊ အဘိသင်္ခါရဏကသင်္ခါရဟူသော။
သင်္ခါရသဒ္ဒဂ္ဂဟဏေန အာဂတာ။ ။ အနုဋီကာ၌ "ဂဟဏန္တိ ဂဟေတဗ္ဗတံ (ယူအပ်သည်၏အဖြစ်သို့) " ဟု ဖွင့်သောကြောင့် "သင်္ခါရသဒ္ဒေန ဂဟဏံ အာဂတာ" ဟု ရှိမှ အနုဋီကာအဖွင့်နှင့် ညီမည်။ ["သင်္ခါရသဒ္ဒေန၊ သင်္ခါရသဒ္ဒါဖြင့်။ ဂဟဏံ ယူအပ်ကုန်သည်၏ အဖြစ်သို့။ အာဂတာ၊ ရောက်ကုန်သော။ သင်္ခါရာ၊ တို့သည်" ဟု ပေးပါ။]
တသ္မာ။ ။ ယသ္မာ သတိ သင်္ခါရသဒ္ဒေန အာဂတသင်္ခါရတ္တေပိ အဝိဇ္ဇာပစ္စယာ သင်္ခါရာ ပဓာနတာယ ဝိသုံ ဝုတ္တာ။ ဂေါဗလီဗဒ္ဓ ဉာယေန။ တသ္မာ။ အနု။ "ယဒိပိ။ ပေ။ အာဂတာ" ဟူသော ဝါကျ၏ အနက်ကို တသ္မာ ၏ စွဲနက်အဖြစ်ဖြင့် ဖွင့်ခြင်းဖြစ်သည်။ ဤတသ္မာကို "ယောဇေတဗ္ဗာ" ၌ စပ်ပါ။
ဒုဝိဓာတိ ဧတ္ထ။ ။ ဤပုဒ်ကိုလည်း ယောဇေတဗ္ဗာ ၌စပ်။ "ဝဇ္ဇေတွာ ။ ပေ။ ယောဇေတဗ္ဗာ ဒုဝိဓာ" ဟူသော ဤပါဌ်ဝယ် အဝိဇ္ဇာပစ္စယာ သင်္ခါရာ အရ၌ ယူအပ်ပြီးသော အဘိသင်္ခါရဏကသင်္ခါရကို ရှောင်ကြဉ်၍ သင်္ခါရသဒ္ဒေန အာဂတသင်္ခါရာအရ၌ အနက်ကို ယှဉ်စေပါ ဟူလို။
သင်္ခါရသဒ္ဒေန၊ သင်္ခါရသဒ္ဒါအားဖြင့်။ အာဂတံ၊ လာသော သင်္ခါရကို။ သန္ဓာယ၊ ၍။ တတ်ထ၊ ထို သင်္ခါရသဒ္ဒါဖြင့် လာသော သင်္ခါရတို့၌။ ဝုတ္တမ္ပိ၊ ဆိုအပ်သည်လည်းဖြစ်သော အဘိသင်္ခါရဏကသင်္ခါရကို။ ဝဇ္ဇေတွာ၊ ကြဉ်၍။ သင်္ခါရသဒ္ဒေန၊ ဖြင့်။ အာဂတသင်္ခါရာ၊ လာသော သင်္ခါရတို့ကို။ ယောဇေတဗ္ဗာ၊ ယှဉ်စေထိုက်ကုန်၏။ပဌမံ နိရုဇ္ဈတိ ဝစီသင်္ခါရောတိ အာဒိနာ၊ အစရှိသော ပါဌ်ဖြင့်။
ဝိတက္ကဝိစာရ အဿာသ ပဿာသ သညာ ဝေဒနာ၊ ဝိတက် ဝိစာရ, အဿာသ ပဿာသ, သညာ ဝေဒနာဟူကုန်သော။
ဝစီသင်္ခါရာဒယော၊ ဝစီသင်္ခါရ အစ ရှိသည်တို့ကို။
အဘိသင်္ခါရဏက ။ပေ။ တတ္ထ ဝုတ္တမ္ပိ။ ။ သင်္ခါရသဒ္ဒေန အာဂတသင်္ခါရာကို ပြရာ၌ "အဝိဇ္ဇာ ပစ္စယာ သင်္ခါရာ" ဟု မပါဘဲလျက် အဘယ့်ကြောင့် "တတ္ထ ဝုတ္တမ္ပိ ဝဇ္ဇေတွာ" ဟု ဆိုရပါသနည်းဟု မေးဘွယ်ရှိသောကြောင့် "အဘိသင်္ခါရဏကသင်္ခါရံ သင်္ခါရ သဒ္ဒေန အာဂတံ သန္ဓာယ" ဟု မိန့်သည်။ သင်္ခါရသဒ္ဒေန အာဂတသင်္ခါရကို ပြရာ၌ "အဘိသင်္ခါရဏကသင်္ခါရံ" ဟု ပါ၏။ ထို အဘိသင်္ခါရဏကသင်္ခါရဟူသည် အဝိဇ္ဇာ ပစ္စယာ သင်္ခါရာအရ၌ ယူရသော သင်္ခါရပင်တည်း။ ထို အဘိသင်္ခါရဏကသင်္ခါရကို ရည်ရွယ်၍ "တတ္ထ ဝုတ္တမ္ပိ" ဟု ဆိုပါသည် ဟူလို။
သင်္ခါရသဒ္ဒေန အာဂတန သင်္ခါရာတိ ဝါ။ ။ ဤနည်း၌ကား "သင်္ခါရသဒ္ဒေန အာဂတသင်္ခါရာ" အရ၌ သင်္ခါရ ၄ မျိုးအပေါင်းကို ယူပါ။ အဝိဇ္ဇာပစ္စယာ သင်္ခါရာ အရ၌ကား ထို ၄ မျိုးတွင် အဘိသင်္ခရဏဿ သင်္ခါရဟူသော တစိတ်ကိုသာ ယူပါဟူလို။ "တသ္မာ ။ပေ။ ဝေဒိတဗ္ဗာ" ကား လဒ္ဓဂုဏဝါကျတည်း။
နည်း ၃ ပါး အထူး။ ။ နောက်ဝိကပ်၌ သင်္ခါရသဒ္ဒါဖြင့် လာသော သင်္ခါရအရဝယ် သင်္ခါရ ၄ မျိုးလံဒးဝယ်ယူရ၏။ ထို သင်္ခါရ ၄ မျိုးလုံး၏ တစိတ်ဖြစ်သော အဘိသင်္ခါရဏကကိုကား ဤနေရာ၌ ဖွင့်ထိုက်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့် အဝိဇ္ဇာပစ္ဏယာ သင်္ခါရာအရ၌ ယူရသည်။ ရှေ့ အတ္ထဝဘင်၌ကာ ထိုအဝိဇ္ဇာ ပစ္စယာ သင်္ခါရတို့ကို သင်္ခါရသဒ္ဒေန အာဂတသင်္ခါရ၌ ဂေါဗလီဗဒ္ဓနည်းအားဖြင့် မယူဘဲ ရှောင်ကြဉ်ရသည်။ ဤကား နည်း၂ ပါး၏ အထူးတည်း။ [အနုဋီကာ ကြည့်ပါ။]
(သင်္ဂဟကာရေန) ဝုတ္တာ၊ ကုန်ပြိ။ [သင်္ခါရယမိုက်၌ လာသော ဝစီ သင်္ခါရ အစရှိသည်တတို့ကို ဆိုအပ်ကုန်ပြီ။] အဝိဇ္ဇာ သင်္ခါရေသု၊ အဝိဇ္ဇာသင်္ခါရ တို့၌။ ဝုတ္တာ၊ ဆိုအပ်ကုန်သော။ ကာယသဉ္စေတနာဒယော၊ ကာယသဉ္စေတနာ အစရှိသည်တို့ကို။ န (ဝုတ္တာ)၊ ဆိုအပ်ကုန်သည်မဟုတ်။ဝိညာဏေန၊ ဝိညာဏ်နှင့်။
သဟ၊ တကွ။
သမ္ပယုဇ္ဇတိ၊ ယှဉ်စပ်တတ်၏။
ဣတိ၊ ကြောင့်။
သမ္ပယောဂရသံ၊ မည်၏။
အာယူဟန ရသာ။ ။ ယေန ကုသလာ ကုသလဓမ္မာ "ဝိပါကဓမ္မဓမ္မာ" တိ ဝုစ္စန္တိ။ တံ အာယူဟနံ။ ကိံ ပန တန္တိ။ အနုပစ္ဆိန္နတဏှာဝိဇ္ဇာမာနေ သန္တာနေ (အရဟတ္တမဂ်ဖြင့် အကြွင်းမဲ့ မဖြတ်အပ်သေးသော တဏှာ အဝိဇ္ဇာ မာနရှိသော ခန္ဓာအစဉ်ဝယ်) သဗျာပါရတော (ပဋိသန္ဓေကို ဖြစ်စေခြင်းအကျိုးငှာ ကုသိုလ် အကုသိုလ် တရာတို့၏ ဗျာပါရနှင့်တကွ ဖြစ်ကုန်သည်၏ အဖြစ်တည်း)။ အနု။ ဓမ္မသင်္ဂဏီ, ဝိပါကတိက်, မာတိကာ အဖွင့်၌လည်း "ဝိပစ္စနသဘာဝတာ စ အနုပစ္ဆိန္နာဝိဇ္ဇာတဏှာမာနသန္တာနေသဗျာပါရတာ" ဟု မူလဋီကာ ဖွင့်ခဲ့သည်။
ရာသိကရဏံ ဝါ။ ။ ရာသိကရဏံ အာယူဟနန္တိ စ ရာသိဘူတဿ ရူပါရူပ သင်္ခါတဿ ဖလဿ နိဗ္ဗတ္တနတော ဝုတ္တံ။ အနု။ သင်္ခါရပစ္စယာ ဝိညာဏံအရ ဝိညာဏ်ကို၎င်း, ဝိညာဏပစ္စယာ နာမရူပံ အရ နာမ်ရုပ်ကို၎င်း ရည်ရွယ်၍ "ရူပါရူပသင်္ခါတဿ ဖလဿ" ဟု ဆိုသည်။ ဤနည်း၌ ဦဟဓာတ်သည် "ရာသိကရဏ" အနက်ဟောတည်း။ သစ္စအနက် ၁၆ ချက်၌ အာဟူဟနဋ္ဌဝယ် ဤအဓိပ္ပါယ်ကိုလည်း ပြခဲ့ပြီ။
**ဖလေန ပန ။ပေ။ ဝုတ္တာတိ**။ ။ ဖလေနာတိ ဖလဘူတေန (ဇာတိ၏ အကျိုးဆက် ဖြစ်၍ ဖြစ်သော) ဇရာမရဏင်္ဂသင်္ဂဟိတေန (ဇရာမရဏအင်္ဂါဖြင့် ပေါင်း၍ ယူအပ်သော) သောကာဒိနာ။ မူလင်္ဂံ ဒဿေတုံတိ ဣမာယ ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒဒေသနာယ မူလဘူတံ အဝိဇ္ဇင်္ဂံ (ဒဿေတုံ ၌စပ်) သောဏနာဒီဟိ သမ္မောဟာပတ္တိ ကထနေန (ပြင်းစွာ တွေဝေသော အဝိဇ္ဇာသမ္မောဟ ရှိခြင်းကြောင့် ဝမ်းနည်းဖြင့် ငိုကြွေင်းခြင်း စသော အကျိုးများဖြစ်ကြရ၏၊ ထို့ကြောင့် သောက ပရိဒေဝ စသည်တို့ဖြင့် ထိုဝမ်းနည်းသူ, ငိုကြွေးသု စသည်တို့မှာ ပြင်စွာ တွေဝေသော သမ္မေဟ (အဝိဇ္ဇာ) သို့ ရောက်ပုံကို ဟောရာရောက်၏။ ထိုသို့ ဟောတော်မူခြင်းအားဖြင့် မူလ အင်္ဂါဖြစ်သော အဝိဇ္ဇာကို ဒဿေတုံ တေ သောကာဒယော ဝုတ္တာ . (ကိမတ္တံ၊ အဘယ်အကျိုးငှာနည်း)။ ဘဝစတ္တဿ အဝိစ္ဆေဒဒဿနတ္ထံ၊တည်း။ အနု။ ပန၊ ထိုသို့ ပင် ဆိုအပ်ပါသော်လည်း။
ယသ္မာ၊ ကြောင့်။
ဖရာမရဏေနေဝ၊ ဇရာမရဏဖြင့်ပင်။
သောကာဒီနံ၊ သောကအစရှိသော အကျိုးတရားတို့ကို။
ဧကသင်္ခေပေါ၊ တပေါင်းတည်း ချုံးမှုကို။
တါ၊ တဘို့တစုတည်းကို။
ကတော၊ ပြီ။
တသ္မာ၊ ကြောင့်။
တေသံ၊ ထို သောကအစရှိသော အကျိုးတရားတို၏။
ဇာတိပစ္စယတာ၊ ဇာတိဟူသော အကြောင်းရှိကုန်သည်၏ အဖြစ်သည်။
ယုဇ္ဇတိ၊ ၏။
ဇရာမရဏဗ္ဘာဟတဿ ဟိ။ ။ ဤမှစ၍ "ဘဝစက္ကဿ အဝိစ္ဆေဒေါ ဒဿိတော ဟောတိ" တိုင်အောင် ရှေ့ဝါကျကို အကျယ်ပြသော ဝိတ္တာရစကားတည်း။ ထို့ကြောင့် ရှေ့စကားကို "ဘဝစက္ကဿ အဝိစ္ဆေဒဒဿနတ္ထံ" ဟုဖွင့်သော အနုဋီကာလည်း ထိုမူလဋီကာ၏ နောက်စကားကိုယူ၍ ဖွင့်ထားသည် ဟု မှတ်ပါ။ ထိုသို့ အကျယ်ပြရာဝယ် "ဇရာမရဏဗ္ဘာဟတဿ ။ပေ။ ကာရဏတာ ဝုတ္တာ" ပါဌ်သည် အဋ္ဌကထာ၏ အဆိုကို ကောက်ချက်ချသော စကားတည်း။ အဋ္ဌကထာ၌ "ဇရာမရဏဗ္ဘာဟတဿ ။ပေ။ သမ္ဘဝန္တိ" ဟု ဆိုထား၏။ ထိုစကားကို ကောက်ချက်ချလျှင် "သောက စသည်တို့၏ အကြောင်းသည် ဇရာ မရဏတည်း" ဟု အဓိပ္ပါယ်ရ၏။
"သာရီရိကာယ ။ပေ။ သာဓကဘာဝေန ဝုတ္တံ" ဟူသော စကားသည် အဋ္ဌကထာ၌ ထုတ်ပြအပ်သော သံယုတ်ပါဠိတော်၏ အဓိပ္ပါယ်ကို ကောက်ချက်ချသော စကားတည်း။ ထိုသုတ်၌လည်း ဇရာမရဏဟူသော အကြောင်းရှိသော (ဇရာမရဏကြောင့်ဖြစ်သော) ဒုက္ခကို သိမ်းယူအပ်ရကား ထိုသုတ်သည် ထိုဒုက္ခ၏ အကြောင်းဖြစ်သော သောကစသည်တို့၏ သာဓကအဖြစ်ဖြင့် ဟောတော်မူအပ်သော သုတ်တည်း။ [တန္တိ သုတ္တံ။ တံ နိမိတ္တာနံ ဒုက္ခနိမိတ္တာနံ သောကာဒီနံ။ အနု။ "ဇရာမရဏနိမိတ္တာနံ သောကာဒီနံ" မဓု။]
ယသ္မာ ပန ။ပေ။ ယုဇ္ဇတိ။ ။ ပြအပ်သော အဋ္ဌကထာပါဠိတော်၏ အလိုအားဖြင့် "ဇရာ မရဏကြောင့် သောကစသညတို့ ဖြစ်ကြ၏" ဟု အဓိပ္ပါယ်ရ၏။ ထိုအဓိပ္ပါယ်ကို ဤ ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်ပြရာ၌ အလိုမရှိထိုက်သောကြောင့် "ယသ္မာ ပန" စသည်ကို မိန့်သည်။ [ဝုတ္တမေဝတ္ထံ အနိစ္ဆန္တော ယသ္မာ ပနာတိအာဒိမာဟ။ မဓု။] ဇရာ မရဏဖြင့် သောက စသည်တို့ကို တဘို့တစုတည်း ပြုအပ်သောကြောင့် "သော က စသည်တို့၏ အကြောင်းသည် ဇာတိပင် ဖြစ်၏" ဟူသော အဓိပ္ပါယ်သာ အသင့်ဖြစ်သည် ဟူလို။
တတ္ထ၊ ထိုဇရာမရဏ သောက စသည်တို့တါင်။
ဧကန္တိကံ၊ ဧကန်ဖြစ်ခြင်း ရှိသော။
ဇရာမရဏံ၊ ဇရာမရဏကို။
အင်္ဂဘာဝေနေဝ၊ အင်္ဂါ၏ အဖြစ်ဖြင့် သာ။
ဂဟိတံ၊ ယူအပ်ပြီ။
သောကာဒယော ပန၊ သောက အစရှိသည်တို့ကိုကား။
ရူပဘဝါဒီသု၊ ရူပဘဝ အစရှိသည်တို့၌။
အဘာဝတော၊ မဖြစ်ခြင်းကြောင့်။
အနေကန္တိကာ၊ ဧကန် ဖြစ်ခြင်းမရှိကုန်သည်။
(ဟုတွာ)၊
ကေဝလံ၊ ဧကန်ဖြစ်ခြင်း မဘက် သက်သက်။
ပါကဋေန၊ ထင်ရှားသော။
ဖလေန၊ သောကစသော အကျိုးဖြင့်။
အဝိဇ္ဇာ နိဒဿနတ္ထံ၊ အဝိဇ္ဇာဟူသော အကြောင်းကို ညွှန်ပြခြင်းအကျိုးငှာ။
ဂဟိတာ၊ ယူအပ်ကုန်ပြီ။
ဇရာမရဏပစ္စယဘာဝေ ဟိ။ ။ ဤစကားသည် လဒ္ဓဒေါသကို ပြသော စကားတည်း။ အဋ္ဌကထာ၌ ဆိုခဲ့သည့်အတိုင်း ဇရာမရဏကြောင့် သောကစသည်တို့ဖြစ်လျှင်သောကစသည်ဖြစ်ချိန်၌ အဝိဇ္ဇာလည်း ပါဝင်ပြီးဖြစ်သောကြောင့် အဝိဇ္ဇာနှင့် သောကစသည်တို့ကို ဧကသင်္ခေပ (တဘို့တစု) ပြုစရာရှိခြင်းဟူသော အပြစ်ရောက်သည် ဟူလို။ အမှန်ကတော့ ဇာတိကြောင့်သာ ဇရာမရဏလည်း ဖြစ်, သောက စသည်တို့လည်းဖြစ်ကြရသောကြောင့် ဇရာမရဏနှင့် သောက စသည်တို့သာ ဧကသင်္ခေပ (တဘို့တစု) ပြုထိုက်ပါသည် ဟူလို။
တတ္ထ ။ပေ။ အနေကန္တိကာ။ ။ ဇရာ မရဏရော သောက စသည်တို့ပါ ဇာတိ ကြောင့် ဖြစ်ရခြင်းတူလျှင် ထို ၂ မျိုး အထူးကို မှတ်ရမည်နည်းဟု မေးဘွယ်ရှိသောကြောင့် "တတ္ထ" စသည်မိန့်။ ဇာတိရှိလျှင် ဇရာမရဏသည် ဧကန္တိက (ဧကန်ဖြစ်ရမည့်) အင်္ဂါတည်း။ သောက စသည်တို့ ရူပ, အရူပဘဝတို့၌ မဖြစ်ကြရ။ ကာမဘဝ၌သော်မှလည်း အချို့မှာ မဖြစ်ကြရ။ ထို့ကြောင့် ဇာတိ၏ အနေကန္တိက (ဧကန် မဟုတ်သာ) အကျိုးဆက်မျှသာ ဖြစ်သည်။ ဤသို့ အကျိုးရင်း အကျိုးဆက်အားဖြင့် ဇရာမရဏနှင့် သောက စသည်တို့ ကွဲပြားကြသည် ဟူလို။
ပါကဋေန ။ပေ။ ဂဟိတာ။ ။ "အနေကန္တိက အကျိုးဖြစ်လျှင် အဘယ်အကိုးငှာ သောက စသည်တို့ကို ယူရပါသနည်း" ဟု မေးဘွယ်ရှိသောကြောင့် "ပါကဋေန။ပေ။ ဂဟိတာ" ဟု မိန့်သည်။ သောက စသည်တို့သည် မျက်မြင်အားဖြင့် ထင်ရှားသော အကျိုးများတည်း။ ထို သောက စသည်ဖြစ်တိုင်းပင် အဝိဇ္ဇာလည်း ပါဝင်ပြီး ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် ထင်ရှားသော သောကစသော အကျိုးဖြင့် အကြောင်း အဝိဇ္ဇာကိုလည်း ပြခြင်းအကျိုးငှာ အနေကန္တိကဖြစ်သော သောကစသော အကျိုးကို ယူရသည် ဟူလို။
စ၊ ဆက်။
သုတ္တံ၊ "အဿုတဝါ ဘိက္ခဝေ ပုထုဇ္ဇနော" စသော သုတ်ကို။
သောကာဒီနံ၊ သောက အစရှိသည်တို့၏။
ကာရဏံ၊ အကြောင်းသည်။
အဝိဇ္ဇာ၊ အဝိဇ္ဇာတည်း။
ဣတိ ဧတဿေဝ အတ္ထဿ၊ ဤအ နက်အဓိပ္ပါယ်ကိုသာ။
သာဓကံ၊ ပြီးစေတတ်၏ ဟူ၍။
ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ မှတ်ထိုက်၏။
သောကာဒီနံ၊ တို့၏။
ဗာလဿ၊ မိုက်သော သတ္တဝါ၏ သန္တာန်မှ။
ဇရမရဏနိမိတ္တတာမတ္တဿ၊ ဇရာမရဏဟူသော အကြောင်းရှိကုန်သည်၏ အဖြစ်မျှကို။
(သာဓကံ)န (ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ ထိုက်)။
တေန ။ပေ။ ဒဿိတော ဟောတိ။ ။ ထိုသို့ သောကစသော အကျိုးဖြင့် အဝိဇ္ဇာကို ညွှန်ပြခြင်းကြောင့် အနာဂတ် ဒုတိယဘဝ၌ ဇာတိဖြစ်လျှင် ဇရာ မရဏလည်း ဖြစ်, သောက စသည်လည်း ဖြစ်ရာဝယ် အဝိဇ္ဇာလည်း ပါပြန်၏။ ထိုအဝိဇ္ဇာကြောင့် သင်္ခါရ ဖြစ်၍ တတိယဘဝ၌ ပဋိသန္ဓေဝိညာဉ်လည်းဖြစ်ပြန်၏။ ဤနည်းအားဖြင့် ပဋိသန္ဓေဝိညာဉ်၏ အကြောင်းဖြစ်သော သင်္ခါရ၏ အကြောင်းဖြစ်သော အဝိဇ္ဇာကို ပြရကား ဘဝစက်ဝိုင်း၏ မပြတ်ခြင်းကို ပြရခြင်းအကျိုး ရှိသည်။ [တေန အဝိဇ္ဇာနိဒဿနေန ဒဿိတာ (ရှေ့ပုဒ်) ဒဿိတော (နောက်ပုဒ်) ဣတိ ယောဇနာ ။မဓု။]
သုတ္တဉ္စ ။ပေ။ ဒဋ္ဌဗ္ဗံ။ ။ အဋ္ဌကထာ၌ ထုတ်ပြအပ်သော "အဿုတဝါ ဘိက္ခဝေ ပုထုဇ္ဇနော စသော သုတ်ကို အဘယ်အနက်၏ သာဓကသုတ် ဟု မှတ်ရမည်နည်း" ဟု မေးဘွယ်ရှိသောကြောင့် "သုတ္တဉ္စ" စသည်ကို မိန့်သည်။ထိုသုတ်၌ "အဿုတဝါ- ကြာနားအပ်ပြီးသော အာဂမ, အဓိဂမ (ပရိယတ်, ပဋိဝေဓ) မရှိသူ ဟု " ဆိုသဖြင့် မောဟလွမ်းမိုး နှိပ်စက်အပ်သူ (မောဟအားကြီးသူ) ဟု ဆိုရာရောက်၏။ ထို့ကြောင့် ထိုသုတ်အတွက် "အဝိဇ္ဇာသည် သောက စသည်ဖြစ်ဘို့ရန် အကြောင်းဖြစ်၏" ဟူသော အနက်အဓိပ္ပါယ်ကိုသာ မှတ်ထိုက်၏။
န သောကာဒီနံ ။ပေ။ မတ္တဿ။ ။ အဿုတဗာလအတွက် သောက စသည်တို့၏ ဇရာမရဏ အကြောင်းရှိကုန်သည်၏ အဖြစ်မျှကို မမှတ်ထိုက်၊ "သောက စသည်တို့သည် ဇရာမရဏဟူသော အကြောင်းရှိ၏" ဟူသော အနက်ကိုလည်း အဋ္ဌကထာ ဖွင့်သည် အတိုင်းမှတ်ပါ။ "အဿုတဝါ" ဟု ဟောတော်မူသောကြောင့် "သော က စသည်တို့သည် အဝိဇ္ဇာကြောင်းရှိ၏" ဟူသော အနက်ကိုလည်း မှတ်ပါ ဟူလို။ ["အဝိဇ္ဇာကြောင်းရှိ" ဟူရာ၌ သောကဖြစ်သောအခါ အဝိဇ္ဇာက အရင်းခံလျှက်ရှိခြင်းကို ဆိုလိုသည်။]