ဒီဃော၊ အရပ်အားဖြင့် မြင့်သော။
သာမော၊ အဆင်းအားဖြင့် ရွှေသော။
ဝါ၊ အဆင်းအားဖြင့် ဝါသော။
မိတ္တော၊ မိတ္တ။
(ဣတိ၊ ဤသို့၎င်း။)
ရဿော၊ အရပ်အားဖြင့်ပုသော။
ဩဒါတော၊ အဆင်းအားဖြင့်ဖြူသော။
ဒတ္တော၊ ဒတ္ထ။
ဣတိ၊ ၎င်း။
ပိတာ၊ အဘကို။
ကထီယတိ၊ ပြောပြအပ်၏။
န စ ။ပေ။ ဒုက္ခံ ဒုက္ခံ။ ။ "န သောကာဒီနံ ဗာလဿ ဇရာမရဏနိမိတ္တတာမတ္တဿ သာဓကံ သုတ္တ" န္တိ ဝုတ္တမတ္ထံပါကဋံ ကာတုံ "န စာ" တိ အာဒိ ဝုတ္တံ ။တေန န စဇရာ မရဏနိမိတ္တမေဝ ဒုက္ခံ ဒုက္ခံ၊ အထခေါ အဝိဇ္ဇာနိမိတ္တမ္ပိ၊ ဧတ္ထ (ဤသုတ်၌) ဝုတ္တနယေန ယောဇေတဗ္ဗန္တိ ဒဿေတိ။ အနု။
ပီတ ကထိယတိ။ ။ အဘကို ရှေးဦးစွာ ပြောပြရာ၌ မိတ္တဟု၎င်း, ဒတ္ထဟု၎င်း သာမန်ပြောလျှင် အခြားမိတ္တ အခြား ဒတ္တို့နှင့် ရော၍ နေသောကြောင့် ဒီဃော သာမော" ဟု မိတ္တကို ဝိသေသနပြု၍၎င်း, "ရဿော ဟဒါတော" ဟု ဒတ္တကို ဝိသေသနပြု၍၎င်း ပြောဆိုရသည်။ [ပိတာ ကထီယတီတိ အသုကော အသုကဿ ပိတာတိ ပိတု ဘာဝေန ကထီယတိ။ ကထိယမာနော စ အသန္ဓေဟတ္ထံ အညေဟိ မိတ္တဒတ္တေဟိ ဝိသေသေတွာ ကထီယတိ။ အနု။]
သံဃိကဗလဒေဝဂေါဏာဒီနံ၊ သံဃိကနွား, ဗလဒေဝ၏နွား အစရှိသည်တို့၏။
သံဃာဋိနင်္ဂလာဒီနိ၊ သင်္ကန်း, ထွန်တုံးနှင့် တူသော ချို အစရှိသော အမှတ်အသားတို့သည်။
အညေသေတာဒီနံ၊ အခြားသော ဖြူသော နွားအစရှိသည်တို့ကို။
(နိဝတ္တကာနိဝိယ၊ တားမြစ်နိုင်ကုန်သကဲ့သို့။
တထာ၊ တူ)။
အဝိဇ္ဇာယ၊ ၏။
ဒုက္ခာဒိဝိသယာနံ၊ ဒုက္ခသစ္စာ အစရှိသော အာရုံရှိကုန်သော။
အန္ဓတ္တကရာနံ၊ ကာဏ်းသည်၏ အဖြစ်ကို ပြုတတ်ကုန်သော။
လောဘာဒီနံ၊ လောဘအစရှိသော တရားတို့ကို။
နိဝတ္တတော၊ တားမြစ်နိုင်သော။
အညဏာဒိ သဘာဝေါ၊ သိတတ်သော ဉာဏ်၏ ဆန့်ကျင်ဘက် အစရှိ သော သဘောသည်။
လက္ခဏံ၊ အမှတ်အသားတည်း။
သံဃိက ဗလဒေဝဂေါဏာဒီနံ။ ။ သံဃိကနွား၏ အမှတ်အသားသည် သံဃာဋိသင်္ကန်းတည်း။ ဗလဒေဝ မည်သူ၏ နွား၏ အမှတ်အသားသည် နင်္ဂလ ထွန်တုံးတည်း။ ထိုအမှတ်အသားတို့သည် နွားအဖြူ စသည်ချင်း တူစေကာမူ အခြား နွားအဖြူတို့ကို တားမြစ်နိုင် သကဲ့သို့တည်း။ [တတ္ထ သံဃဿ သန္တကာ သံဃိကာ။ ဗလဒေဝဿ ဂေါဏာ တထာ။ သံဃိကဂေါဏာ စ ဗလဒေဝဂေါဏာ စ တထာ ။ မဓု။]
သံဃာဋိနင်္ဂလာဒီနိ။ ။ သံဃာဋိနင်္ဂလာဒီနီတိ သံဃာဋိတသိင်္ဂါနိ စ နင်္ဂလသဒိသ သိင်္ဂါနိစ ။ မဓု။ ဤအလို "သံဃာဋိ- ချိုချင်း ဆက်စပ်နေသော အမှတ်အသား။ နင်္ဂလ-ထွန်တုံးနှင့်တူစွာ အဖျားကောက်သော ချိုအမှတ်အသာ" ဟု ဆိုလိုသည်။ မိမိကား "ဝိနည်းအနှင့်အညီ ကပ္ပိယတို့ထံ အပ်လွှဲ၍ နွားတွေ လှူထားရာ၌ ထိုနွားတို့၏ အမှတ်သားသည် သံဃိက ဖြစ်ကြောင်း သိဘို့ရာ သင်္ကန်း အစုအပြတ် အမှတ်အသားရှိတန်ရာ၏" ဟု ယူဆ၍ သံဃာဋိကို "သင်္ကန်း" ဟု ပေးလိုက်ပါသည်။ မဓုဋီကာ ဖွင့်ပုံအားဖြင့်ကား ချိုချင်း ဆက်စပ်၍ နေသည်ကို "သံဃာဋိ" ဟု ဆိုလို၏။ ရှေးနိဿယတို့၌ "သံဃာဋိ- ချိုဝန်, ချိုဝိုင်း, ချိုကောက်" ဟု ၃ မျိုးပေးကြ၏။