ပဇ္ဇိတဗ္ဗာဝ၊ ရောက်ထိုက်သည်သာလျှင်ဖြစ်သော။ ဣဒ္ဓိ၊ ဣဒ္ဓိကို။ ဝုတ္တာ၊ ပြီ။ ["ပဇ္ဇန္တိ ပါပုဏန္တိ" ဟု ဝိဂြိုလ်ပြုသောအခါ ပဇ္ဇန္တိ၏ကံသည် ဣဒ္ဓိတည်း။ ထိုကံဖြစ်သော ဣဒ္ဓိသည် ရောက်ထိုက်သည်ချည်းသာ ဖြစ်၏။] စ၊ ဆက်။ ဣဇ္ဈန္တီ၊ ပြည့်စုံတတ်သည်လည်းဖြစ်သော။ ပဇ္ဇိတဗ္ဗာစ၊ ရောက် ထိုက်သည်လည်းဖြစ်သော။ ဣဒ္ဓိ၊ ဣဒ္ဓိသည်။ ပဇ္ဇနကရဏေန၊ ပဇ္ဇနကြိယာ၏ ကရိုဏ်းဖြစ်သော။ ပါဒေန၊ ပါဒနှင့်။ သမာနာဓိကရဏာ၊ တူသော တည်ရာ ရှိသည်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။ ဣတိ၊ ထို့ကြောင့်။ "ပဌမေန တ္ထေန ဣဒ္ဓိဧဝ ပါဒေါ ဣဒ္ဓိပါဒေါ" တိ၊ ဟူ၍။ ဝတ္တုံ၊ ဆိုခြင်းငှာ။ န သက္ကာ၊ မတတ်ကောင်း။ တထာ၊ ထိုမှတပါး။ ဣဒ္ဓိကိရိယာ ကရဏေန၊ ဣဇ္ဈတိကြိယာ၏ ကရိုဏ်းဖြင့် ။ သာဓေတဗ္ဗာ စ၊ ပြီးစေထိုက်သည်လည်းဖြစ်သော။ ဝုဒ္ဓိသင်္ခါတာ၊ တိုးပွားခြင်း ဟု ဆိုအပ်သော။ ဣဒ္ဓိ၊ ဣဒ္ဓိသည်။ ပဇ္ဇနကြိယာ ပရဏေန၊ ပဇ္ဇနကြိယာ၏ ကရိုဏ်းဖြင့်။ ပဇ္ဇီတဗ္ဗာ၊ ရောက်ထိုက်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣတိ၊ ထို့ကြောင့်။ ဒွိန္နံ၊ ၂ ပါးကုန်သော။ ကရဏာနံ၊ ဣဇ္ဈနကြိယာ၏ ကရိုဏ်း, ပဇ္ဇနကြိယာ၏ ကရိုဏ်းတို့၏။ အသမာနာဓိ ကရဏတာ၊ မတူသော တည်ရာ ရှိကုန်သည်၏ အဖြစ်သည်။ န သမ္ဘဝတိ၊ မဖြစ်သင့်။ ဣတိ၊ ထို့ကြောင့်။ "ဒုတိယေန တ္ထေန ဣဒ္ဓိ ယာ ပါဒေါ ဣဒ္ဓိပါဒေါ" တိစ၊ ဟူ၍လည်း။ ဝတ္တုံ၊ ငှာ။ န သက္ကာ၊ မတတ်ကောင်း။

န စ ။ပေ။ ဝတ္တုံ။ ။ ကံအဖြစ်ဖြင့် ရောက်ထိုက်သော ဣဒ္ဓိသည် ကရဏသာဓန ဖြစ်သော ပါဒနှင့်သမာနာဓိကရဏ မဖြစ်နိုင်၊ ထို့ကြောင့် "ပဌမေနတ္ထေန ဣဒ္ဓိ ဧဝ ပါဒေါ" ဟူသော အဋ္ဌကထာစကားကို ပယ်သည်။

တထာ ။ပေ။ ဝတ္တုံ။ ။ အဋ္ဌကထာဝယ် ဣဒ္ဓိကို၎င်း, ပါဒေါကို၎င်း ကရဏသာဓိဝိဂြိုလ်ပြု၍ ထို ၂ ပုဒ်ကို အရတူမလုပ်ဘဲ "ဣဒ္ဓိယာ+ ပါဒေါ" ဟု ဆဋ္ဌီတပ္ပုရိသ်သမာသ်ပြုသည်ကိုလည်း ဋီကာဆရာ မနှစ်သက်၍ ပယ်ပြန်သည်။ [အနုဋီကာ၌ "မူလဋီကာအတိုင်းဖွင့်ပြပြီး၍" ယထာဝုတ္တာဝါ" စသည်ဖြင့် မူလဋီကာနည်းမှ တနည်းဖွင့်ပြလျက် အဋ္ဌကထာနည်းကို ထောက်ခံလေသည်။]

တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ [ပဌမနည်းအရ တုလျာဓိကရဏကမ္မဓာရည်းသမာသ်လည်း မသင့်, ဒုတိယအနည်းအရ ဆဋ္ဌီတပ္ပုရိသ် သမာသ်လည်း မသင့်ခြင်းကြောင့်။] ပဌမေန၊ ပဌမဖြစ်သော။ အတ္ထေန၊ အနက်ဖြင့်။ ဣဒ္ဓိယာ၊ ပြီးစီးထမြောက်သော တန်ခိုး၏။ ပါဒေါ၊ အခြေခံအကြေင်းတည်း။ ဣဒ္ဓိပါဒေါ၊ ပြီးစီးထမြောက်သော တန်ခိုး၏ အခြေခံအကြောင်းတည်း။ ဒုတိယေန၊ ဒုတိယဖြစ်သော။ အတ္ထေန၊ အနက်ဖြင့်။ ဣဒ္ဓိဧဝ၊ ပြည့်စုံသော တန်ခိုးသည်ပင်။ ပါဒေါ၊ အထက်အထက်အကျိုး၏ အခြေခံအကြောင်းတည်း။ ဣဒ္ဓိပါဒေါ၊ အကြောင်း။ ဣတိ ဧဝံ၊ သို့။ ယောဇနာ၊ အနက်ကို ယှဉ်စေခြင်းသည်။ ယုဇ္ဇတိ၊ သင့်၏။ [ဤ တသ္မာဝါကျဖြင့် မိမိ အယူဝါဒ၏ လဒ္ဓဂုဏ်ကို ပြသည်။]

ပါဒဘူတန္တိဣမိနာ၊ ပါဒဘူတံဟူသော ဤပါဌ်ဖြင့်။ (ဝုတ္တော ၌စပ်)။ ဝိသုံ၊ သီးခြား။ (ဣဒ္ဓိနှင့်ပါဒကို အရတူမလုပ်ဘဲ သီးခြား)။ သမာသယောဇနာ ဂသေန၊ ဣဒ္ဓိယာ ပါဒေါဟု ဆဋ္ဌီတပ္ပုရိသ်သမာသ်ကို ယှဉ်စေခြင်း၏ အစွမ်းဖြင့်။ ပုဗ္ဗေ၊ ရှေး၌။ ပါဒသဒ္ဒဿ၊ ပါဒသဒ္ဒါ၏။ ဥပါယတ္ထတံ၊ အကြောင်းဟူသော အနက်ရှိသည်၏ အဖြစ်ကို။ ဂဟေတွာ၊ နောက်နည်းအရ ယူ၍။ ယထာယုတ္တော၊ အကြင်အကြင် သင့်သောအနက်ရှိသော။ ယော ဣဒ္ဓိပါဒတ္ထော၊ အကြင် ဣဒ္ဓိပါဒ သဒ္ဒါ၏ အနက်ကို။ (သင်္ဂဟကာရေန) ဝုတ္တော၊ သော၊ ထို ဣဒ္ဓိပါဒ သဒ္ဒါ၏ အနက်ကို။ ဝက္ခမာနာနံ၊ ဆိုအပ်လတ္တံ့ကုန်သော။ ပဋိလာဘ ပုဗ္ဗဘာဂါနံ၊ ရအပ်သော တရားထူး, ထိုတရားထူး၏ ရှေ့အဘို့၌ဖြစ်သော တရားတို့၏။ ကတ္တုကရဏီဒ္ဓိဘာဝံ၊ ကတ္တားဖြစ်သော ဣဒ္ဓိ, ကရိုဏ်းဖြစ်သော ဣဒ္ဓိ၏ အဖြစ်ကို။ (သန္ဓာယ၊ ၍။ သင်္ဂဟကာရေန, ဝုတ္တော)၊ ဝါ၊ တနည်း။ ဥတ္တရစူဠဘာဇနီယေ၊ နောက်ဆုံးဖြစ်သော ငယ်သော ဝေဘန်ရာ ပါဠိရပ်၌။

ပဋိလာဘပုဗ္ဗဘာဂါနံ။ ။ ဥပစာရဈာန် ပဌမဈာန် အစရှိသော ရအပ်သော တရားထူးကို "ပဋိလာဘ" ဟု ဆို၏။ ထို ပဋိလာဘသည် ကတ္တုဣဒ္ဓိ( ဣဇ္ဈတီတိ ဣဒ္ဓိဟု ကတတုသာဓ်ပြုရသော ဣဒ္ဓိ) တည်း၊ ဥပစာရဈာန်၏ ရှေးအဘို့၌ဖြစ်သော ပရိကမ္မ ဘာဝနာ စသည်ကို၎င်း, ပဌမဈာန်စသည်၏ ရှေးအဘို့၌ ဖြစ်သော ဥပစာရဈာန် စသည်ကို၎င်း "ပုဗ္ဗဘာဂေ"ဟု ဆို၏။ ထို ပုဗ္ဗဘာဂဣဒ္ဓိ ဟူသည် ပြည့်စုံကြွယ်ဝသော ဣဒ္ဓိ၏ အကြောင်းဖြစ်သော ကရဏိဒ္ဓိ( "ဣဇ္ဈန္တိ ဧတာယ" ဟု ကရဏသာဓ်ပြုရသော ဣဒ္ဓိ) တည်း၊ ထို ဣဒ္ဓိ ၂ မျိုး၏ ဖြစ်ကြောင်းဖြစ်ရာ သဒ္ဒပဝတ္တိနိမိတ်ကို ရည်ရွယ်၍ "သောဣဒ္ဓိပါဒတ္ထော ဝုတ္တော" (ထို ဣဒ္ဓိပါဒသဒ္ဒါ၏အနက်ကို ဆိုအပ်သသည် ဟူလို။)

ဥတ္တရစူဠဘာဇနီယေ။ ။ ပါဠိတော်ဝယ် အဘိဓမ္မဘာဇနီယနည်း၏ နောက်ဆုံးဖြစ်၍ ငယ်ငယ်ကျဉ်းကျဉ်းဖြင့် ဝေဘန်အပ်ရာ ပါဠိရပ်ကို "ဥတ္တရစူဠဘာဇနီယ" ဟု ဆို၏။ ထို၌ "တတ္ထ ကတမော ဆန္ဒိဒ္ဓိပါဒေါ" စသည်ဖြင့် ဟောတော်မူသည်။

ဝုတ္တေဟိ၊ ကုန်သော။ ဆန္ဒာဒီဟိ၊ ဆန္ဒအစရှိကုန်သော။ ဣဒ္ဓိပါဒေဟိ၊ တို့ဖြင့်။ သာဓေတဗ္ဗာယ၊ ပြီးစေထိုက်သော။ ဣ္ဒဒ္ဓိယာ၊ ဣဒ္ဓိ၏။ ကတ္တိဒ္ဓိဘာဝံ၊ ကတ္တားဖြစ်သော ဣဒ္ဓိ၏ အဖြစ်ကို၎င်း။ ဆန္ဒာဒီနံ၊ ဆန္ဒ အစရှိသည်တို့၏။ ကရဏိဒ္ဓိဘာဝံ၊ ကရိုဏ်းဖြစ်သော ဣဒ္ဓိ၏ အဖြစ်ကို၎င်း။ သန္ဓာယ၊ ရည်ရွယ်၍။ ဝုတ္တော၊ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ၏။

ဟိ၊ မှန်၏။ သမန္နာဂမင်္ဂါနိ၊ သမန္နာဂမ၏ အစိတ်အပိုင်းတို့သည်။ သမာဓိ၊ သမာဓိ၎င်း။ (ဝီရိယသမာဓိ၌ သမာဓိ၎င်း။) ပဓာန သင်္ခါရောစ၊ အမြတ်ပဓာန ဖြစ်သော သင်္ခါရဟူသော ဝီရယ၎င်း။ (ဣတိ၊ သို့)။ သဗ္ဗတ္ထ၊ အလုံးစုံသော ဣဒ္ဓိပါဒ်တို့၌။ ဒွေယေဝ၊ နှစ်ပါးတို့သည်သာလျှင်။ ဟောန္တိ၊ (ထို ၂ ပါးတွင် ၁ ပါးသော အစိတ်အပိုင်းကို ပြသည် ဟူလို)။ ဆန္ဒာဒယော၊ ဆန္ဒ အစရှိသော သဒ္ဒါတို့သည်။

ကတ္တိဒ္ဓိ ကရဏိဒ္ဓိဘာဝံ။ ။ ထိုသို့ ဟောတော်မူရာဝယ်ဆန္ဒ အစရှိသည်တို့ကို ဣဒ္ဓိပါဒဟု နာမည်တပ်၍ ဟောတော်မူ၏။ ထိုသို့ ဆန္ဒ အစရှိသည်ကို ဣဒ္ဓိပါဒဟု နာမည်တပ်လျှင် ဆန္ဒမှ ကြွင်းသော ဈာန်- ဈာနသမ္ပယုတ်တရားစုကို ဣဒ္ဓိဟု နာမည်တပ်ရာ ရောက်၏။ ထို ဣဒ္ဓိကို "ဣဇ္ဈာတီဝိ ဣဒ္ဓိ" ဟု ကတ္တုသာဓ် ပြုရသည်။ ဆန္ဒ ဝီရိယ ဝီမံသ တို့ကိုကား ထို ဣဒ္ဓိသို့ ရောက်ကြောင်းဖြစ်သောကြောင့် ကရဏဿာဓ် ပြုရသည်။ ဤအဓိပ္ပါယ်ကို ရည်ရွယ်၍ "သော ဝက္ခမာနာနံ ။ပေ။ ကတ္တိဒ္ဓိဘာဝံ ကရဏိဒ္ဓိဘာဝံသန္ဓာယ ဝုတ္တော" ဟု မိန့်သည်။ [ကတ္တိဒ္ဓိဘာဝံ၌ ဘာဝသဒ္ဒါ၏ အနက်သည် ပြီးစီးခြင်း ကြိယာတည်း၊ ကရဏိဒ္ဓိဘာဝံ၌ ဘာဝသဒ္ဒါ၏ အနက်ကား အခြေခံဖြစ်နိုင်သော သတ္တိတည်း။]

ဝီရိယိဒ္ဓိပါဒနိဒ္ဒေသ။ ။ ဆန္ဒိဒွီပါဒ, စိတ္တိဒွီပါဒ, ဝီမံသိဒ္ဓိပါဒတို့၌ ပဓာနသင်္ခါရ အမည်ရသော ဝီရိယကို ယူခြင်းသည် တရားကိုယ် သီးခြား ဖြစ်သောကြောင့် သင့်ပါစေ တော့၊ ဝီရိယိဒ္ဓိပါဒ၌ ပဓာန သင်္ခါရအရဖြစ်သော ဝီရိယနှင့် ထပ်နေရကား "ပဓာန သင်္ခါရ ကို ယူခြင်းသည် အဘယ်နည်းဖြင့် သင့်ပါအံ့နည်း" ဟု မေးဘွယ်ရှိသောကြောင့် "ဝီရိယိဒ္ဓိပါဒနိဒ္ဒေသေ စသည်ကို မိန့်သည်။ ဤဝီရိယိဒ္ဓိပါဒနိဒ္ဒေသမှ စ၍ "အယမေတ္တ ပါဠိ ဝသေန အတ္ထဝိနိစ္ဆယော" တိုင်အောင်သော စကားသည် အဋ္ဌကထာကို ဖွင့်သော စကားမဟုတ်၊ ပါဠိတော်ကို ဖွင့်သော စကားတည်း ဟု သိပါ။

[ဆန္ဒာဓိပတိ ဝီရိယာဓိပတိ စိတ္တာဓိပတိ ဝီမံသာဓိပတိ၌ ပါဝင်သော ဆန္ဒအစရှိသော သဒ္ဒါတို့သည်။] သမာဓိဝိသေသနာနိ၊ သမာဓိ၏ ဝိသေသန တို့တည်း။ ပဓာနသင်္ခါရောပန၊ ပဓာနသင်္ခါရ ဟူသော ဝီရိယကိုကား။ ပဓာန ဝစနေနေဝ၊ ပဓာနသဒ္ဒါဖြင့်သာလျှင်။ ဝိသေသိတော၊ အထူးပြုအပ်ပြီ။ ဆန္ဒာဒီဟိ၊ ဆန္ဒ အစရှိသည်တို့ဖြင့်။ န ဝိသေသိတော၊ အထူးပြုအပ်သည် မဟုတ်။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ ဣဓ၊ ဤဝီရိသိဒ္ဓပါဒနိဒ္ဒေသ၌။ ပဓာနသင်္ခါရဿ၊ ပဓာနသင်္ခါဟူသော ဝီရိယ၏။ ဝီရိယာဓိပတိတာ၊ ဝီရိယ ဟူသော အကြီးအကဲ ရှိသည်၏ အဖြစ်သည်။ ဝါ၊ ကို။ (ဘဂဝတာ) ဝုတ္တာ၊ သည်။ န ဟောတိ၊ မဟုတ်။

ဝါ၊ ရှေ့က။ (ကမ္မံကတွာ ၌စပ်)။ ဟီနဇာတိကော၊ ယုတ်ညံ့သော အမျိုးဇာတ်ရှိသော။ စဏ္ဍာလော၊ ဒွန်းစဏ္ဍားသည်။ ဥပဋ္ဌာနာဒိဂုဏယောဂေ၊ ဆည်းကပ်ခစားခြင်း အစရှိသော ဂုဏ်နှင့်ယှဉ်သည်။ (သတိ) ပိ၊ သော်လည်း။ သေနာပတိဋ္ဌာနာဒီနိ၊ စစ်သူကြီးအရာ အစရှိသည်တို့ကို။ န လဘတိ၊ မရနိုင်။

အညတာ။ ။ အညထာ ကေဝလံ ဣဒ္ဓိသမ္ပယုတ္တာနံယေဝ ခန္ဓာနံ ဝသေန ဣဒ္ဓိပါဒ ဘာဝေ ဂယှမာနေ စတုဗ္ဗိတော န ဟောတိ ဝိသေသကာရဏာဘာဝတောတိ အဓိပ္ပါယော။ အနု။ ဆန္ဒ အစရှိသည်တို့ကို ဣဒ္ဓိဟူသော တန်ခိုး၏ ပြီးစီးသော အကြောင်းဥပါယ်ဖြစ်သောကြောင့် ဣဒ္ဓိပါဒဟု ယူရသည်။ ထို ဆန္ဒအစရှိသော ၄ ပါးကို ဣဒ္ဓိပါဒဟု မယူဘဲ ထို ဆန္ဒ အစရှိသည်တို့နှင့် ယှဉ်သော ခန္ဓာတို့ကိုသာ ဣဒ္ဓိပါဒဟု ယူခဲံသောခန္ဓာချင်းမထူးသောကြော့် ၄ ပါးအပြားမရှိုင်တော့ဟု လဒ္ဓဒေါသကို ပြသည်။

ဆိုလိုရင်းကား။ ။ ဆန္ဒိဒ္ဓိပါဒစသည်ဖြင့် ဆန္ဒစသော ၄ ပါးကို ဝိသေသန အပဓာနအဖြစ်ဖြင့် ဟောတော်မူသောကြောင့် ဝိသေသျသမာဓိကို၎င်း, သမာဓိမှ ကြွင်းသော ခန္ဓာတို့ကို၎င်း ဣဒ္ဓီပါဒဟု ယူဘွယ်ရှိ၏။ ထိုသို့ယူလျှင် သမာဓိနှင့် ကြွင်းသောခန္ဓာတို့က အထူးအပြား မရှိသောကြောင့် ဣဒ္ဓိပါဒ် ၄ ပါး မပြားနိုငတော့၊ ဣဒ္ဓီတို့၏ အကြောင်းဥပါယဖစ်သော နိဿယမှိရာ အခြေခံလည်းဖြစ်သော ဆန္ဒ စသည်ကို ဣဒ္ဓိပါဒ အရယူမှသာ ဣဒ္ဓိပါဒ် ၄ ပါး ပြားနိုင်သည် ဟူလို။

ဣတိ၊ ထို့ကြောင့်။ ဇာတိံ သောဓေတွာ ။ပေ။ ဇာတိံ အဝဿယတီတိ၊ ဟူ၍။ (သင်္ဂဟကာရော) အာဟ