အတ္ထာနတ္ထေစ၊ စီးပွား , စီးပွားမဲ့တို့ကို၎င်း။ ဟိရိယိတဗ္ဗဇနေ စ၊ ရှက်ထိုက်သော လူတို့ကို၎င်း။ အဝိစာရေတွာ၊ မစိစစ်မူ၍။ ပုဂ္ဂလဿ၊ ပရိဒေဝဖြစ်ရာ ပုဂ္ဂိုလ်၏။ သမ္ဘမဘာဝေါ၊ မရပ်မတပ် လည်တတ်သူ၏ အဖြစ်ကြောင်းဖြစ်ရာ သည်။ ဟုတွာ၊ ၍။ ပရိဒေဝနသဒ္ဒေါ၊ ငိုကြွေးသံသည်။ ဥပဋ္ဌာတိ၊ ထင်လာ၏။ (ငိုသံကြားရသူတို့မှာ ထင်လာ၏)။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ သမ္ဘမပစ္စုပဋ္ဌာနောတိ၊ ဟူ၍။ (သင်္ဂဟကာရေန) ဝုတ္တော၊
ဝါ၊ တနည်း။ သောကဝတ္ထုအဝိဃာတေန၊ သောက၏ တည်ရာအကြောင်းအဖြစ်သော ဉာတိဗျသန အစရှိသည်တို့၏ မပျက်သေးခြင်း မပျောက်သေးခြင်းကြောင့်။ သမ္ဘမော၊ မရပ်မတည် လည်ခြင်းတည်း. ဥတ္တာသသမ္ဘမော၊ ထိတ်လန့်ခြင်းကြောင့် မရပ်မတည် လည်ခြင်းသည်။ န၊ မဟုတ်။ သောစ၊ ထိုသမ္ဘမသည် လည်း။ ပရိဒေဝနသဒ္ဒေန၊ ငိုကြွေးသံကြောင့်။ ပါကဋော ဟောတိ၊ ဣတိ၊ ကြောင့်။ ပရိဒေဝေါ၊ ကို။ သမ္ဘမပစ္စုမဋ္ဌာနောတိ၊ သမ္ဘမအကျိုးကို ဖြစ်စေတတ်၏ ဟူ၍။ (သင်္ဂဟကာရေန) ဝုတ္တော၊
**သောကဝတ္ထု။ပေ။ပစ္စုပဋ္ဌာနံ**။ ။“ သောကော နာမ ဉာတိဗျသနာဒယော မရ။ စိတ်ထဲ၌ ထို ဉာတိဗျသန စသည်တို့၏ ပျောက်မသွားသေးဘဲ တည်ရှိနေခြင်းသည် “သောကဝတ္ထု အင်္ဂယာတ” မည်၏။ ထို သောကဝတ္ထု အဝိယာတကြောင့် တနေရာ တည်း၌ ငြိမ်သက်စွာမတည်နိုင်ဘဲ မရပ်မတည် ဟိုဟိုဒီဒီ လည်၍နေခြင်းသည် “သမ္ဘ” မည်၏။ ဤသမ္ဘသည်.ထိတ်လန့်ခြင်းကြောင့်ဖြစ်သော ဥတ္တာသသမ္ဘမမျိုးမဟုတ်၊ သတ္တမသည် ပရိဒေဝသဒ္ဒကြောင့် ထင်ရှားရကား ပရိဒေဝကို “သမ္ဘမအကျိုးကိုဖြစ်စေ တတ်သောတရား” ဟု ဆိုသည်။ ဤနည်း၌ ပစ္စုပဋ္ဌာန်ဟူသည် ဖလပစ္စုပဌာန်တည်း။
ဘိယျော၊ အလွန်။
(အဓိမတ္တံ ပုဒ်၌စပ်)။
ဝါ၊ တနည်း။
ကဏ္ဌောဋ္ဌတာလုအာဒိသောသဇတောပိ၊ လည်းချောင်း, နှုတ်ခမ်း, အာစောက် အစရှိသည်တို့၏ ခြောက်သွေ့ခြင်းကြောင့်ဖြစ်သော ဒုက္ခထက်လည်း။
ဘိယျော၊ အလွန်။
ဣတိ၊ ဤသို့။
အညံ၊ အခြားသော။
ကာယိကံစ၊ ကိုယ်၌လည်းဖြစ်သော။
စေတသိကံ စ၊ သော။
တံ နိဒါနဒုက္ခံ၊ ထို ပရိဒေဝလျှင် အကြောင်းရင်းရှိသော ဒုက္ခကို။
သင်္ဂဏှာတိ၊ သိမ်းယူ၏။