ဝိသေသေန၊ ထူးသောအားဖြင့်။ ကာယောစ၊ ရူပကာယသည်၎င်း။ ဝေဒနာ စ၊ ဝေဒနာသည်၎င်း။ အဿာဒဿ၊ လွန်စွာ သာယာတတ်သော တဏှာ၏။ ကာရဏံ၊ အကြောင်းတည်း။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ တပ္ပဟာနတ္ထံ၊ ထို တဏှာကို ပယ်ခြင်းအကျိုးငှာ။ တဏှာ ဝတ္ထူနံ၊ တဏှာ၏တည်ရာဖြစ်ကုန်သော။ ဩဠာရိကသုခုမာနံ၊ ဩဠာရိက, သုခုမ ဖြစ်ကုန်သော။ တေသံ၊ ထို ကာယ, ဝေဒနာ ဟူသော အာရုံတို့၏။ [ကာယသည် ဩဠာရိက, ဝေဒနာသည် သုခုမ။] အသုဘ ဒုက္ခတာ ဒဿနာနိ၊ အသုဘတာ ဒုက္ခတာတို့ကို ရှုခြင်းတို့ကို။ (သုကရာနိ၌စပ်)။ မန္ဒတိက္ခပညေဟိ၊ မန္ဒပည တိက္ခပည ဖြစ်ကုန်သော။ တဏှာစရိတေတိ၊ တဏှာစရိုက်ရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။

ဝိသေသေန အဿာဒဿ။ ။ ကာယနှင့် ဝေဒနာဟူသော အာရုံတို့သည် ဒိဋ္ဌိ၏ သုဘ သုခဟု မှားယွင်းစွာ ယူဘို့ရန် သာမန်အားဖြင့် အကြောင်းဖြစ်နိုင်၏။ တဏှာ၏ ကား ကာယကို သုဘ, ဝေဒနာကို သုခဟု ယူဘို့ရန် ထူသော အကြောင်းဖြစ်သည်၊ ထို့ကြောင့် "ဝိသေသေန အဿာဒဿ ကာရဏံ" ဟု ဝိသေသသဒ္ဒါကို ဆိုသည်၊ [စိတ္တဓမ္မတို့၏ ဒိဋ္ဌိအတွက် ထူသောအကြောင်းဖြစ်ပုံ၌ တဏှာ၏ သာမာန်အကြောင်းဖြစ်နိုင်ပုံကိုလည်း ဤနည်းမှီ၍ သိပါ။]

အနုဋီကာ။ ။ "နိစ္စံ အတ္တာတိ အဘိနိဝေယဝတ္ထုတာယ (စိတ္တဓမ္မတို့က နိစ္စ အတ္တ ဟု စွဲလမ်းခြင်း၏ အကြောင်းဝတ္ထုဖြစ်သည့်အတွက်) ဒိဋ္ဌိယာ ဝိသေသကာရဏာနံ စိတ္တဓမ္မာနံ တဏှာယပိ ဝတ္ထုဘာဝတော ဝိသေသဂ္ဂဟဏံ၊ တထာ ကာယဝေဒနာနံ ဒိဋ္ဌိ ယာပိ ဝတ္ထုဘာဝသမ္ဘဝတော ဝိသေသေနာတိ ဝုတ္တံ။

သုကရာနိ၊ လွယ်ကူစွာ ပြုအပ်ကုန်၏။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ တာနိ၊ ထို အသုဘတာ ဒုက္ခတာတို့ကို ရှုခြင်းတို့ကို။ တေသံ၊ ထို တိက္ခပည, မန္ဒပညဖြစ်သော တဏှာစရိုက်ရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်တို့၏။ ဝိသုဒ္ဓိမဂ္ဂေါတိ၊ စင်ကြယ်ခြင်း၏ အကြောင်းဟူ၍။ ဝါ၊ စင်ကြယ်သော နိဗ္ဗာန်၏ အကြောင်းဟူ၍။ ဝုတ္တာနိ၊ ဆိုအပ်ကုန်ပြီ။ ဧဝံ၊ တူ။ ဒိဋ္ဌိယာ၊ ဒိဋ္ဌိ၏။ ဝိသေသကာရဏေသု၊ ထူးသော အကြောင်းဖြစ်ကုန်သော။ စိတ္တဓမ္မေသု၊ စိတ္တဓမ္မဟူသော အာရုံတို့၌။ အနိစ္စာနတ္တတာဒဿနာနိ၊ အနိစ္စတာ, အနတ္တတာတို့ကို ရှုခြင်းတို့ကို။ နာတိ ပဘေဒါတိ ပဘေဒဂတေသု၊ အလွန် များပြားသည်၏ အဖြစ်သို့ မရောက်ကုန်, အလွန်များပြားသည်၏ အဖြစ်သို့ ရောက်ကုန်သော။ တေသု၊ ထို စိတ္တဓမ္မဟူသော အာရုံတို့၌။ တပ္ပဟာနတ္ထံ၊ ထို ဒိဋ္ဌိကို ပယ်ခြင်းအကျိုးငှာ။ မန္ဒတိက္ခာနံ၊ မန္ဒတိက္ခဖြစ်ကုန်သော။ ဒိဋ္ဌိစရိတာနံ၊ ဒိဋ္ဌိစရိုက်ရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။ သုကရာနိ၊ လွယ်ကူစွာ ပြုအပ်ကုန်၏။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ တာနိ၊ ထိုအနိစ္စတာအနတ္တတာတို့ကိုရှုခြင်းတို့ကို။ တေသံ၊ ထို ဒိဋ္ဌိစရိုက်ရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်တို့၏။ ဝိသုဒ္ဓိမဂွေါတိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တာနိ၊

ဝိပဿနာ ယာနိကဿ၊ ဝိပဿနာယာဉ်ရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်၏။ သုခုမေ၊ သိမ်မွေ့သော။ စိတ္တေ၊ စိတ် အာရုံ၌၎င်း။ ဓမ္မေသု စ၊ သညာ သင်္ခါရဟူသော ဓမ္မအာရုံတို့၌၎င်း။ စိတ္တံ၊ သည်။ ပက္ခန္ဒတိ၊ ပြေးဝင်၏။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ တဒနုပဿနာနံ၊ ထိုစိတ္တာနုပဿနာ ဓမ္မာနုပဿနာဟူသော အနုပဿနာရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်တို့၏။ တံ ဝိသုဒ္ဓိမဂ္ဂတာ၊ ထို အနိစ္စတာ အနတ္တတာကို ရှုခြင်းဟူသော စင်ကြယ်ခြင်း၏ အကြောင်းရှိကုန်သည်၏ အဖြစ်ကို။ ဝုတ္တာ၊

တဒနုပဿနာနံ။ ။ တာ (ထို စိတ္တာနုပဿနာ ဓမ္မာနုပဿနာ ဟူကုန်သော) + အနုပဿနာ ဧတေသန္တိ တဒနုပဿနာ၊ စိတ္တဓမ္မာနုပဿီနော ပုဂ္ဂလာ ။ တေသံ ။ အနု။

တံ ဝိသုဒ္ဓိမဂ္ဂတာ။ ။ ရှေ့၌ "တေသံ တာနိ ဝိသုဒ္ဓိမဂ္ဂေါတိ ဝုတ္တာနိ" ဟု ဆိုခဲ့၏။ ထို့ကြောင့် ဝိသုဒ္ဓိမဂ္ဂဟူသည် တာနိအရ ပြအပ်ခဲ့သော အနိစ္စတာ- အနတ္တတာဒဿန ဟု သိရ၏။ သို့ဖြစ်၍ တဒနုပဿနနှင့် အရတူအောင် "တာနိ ဝိသုဒ္ဓိမဂ္ဂေါ ယေသန္တ တံ ဝိသုဒ္ဓိမဂ္ဂါ" ဟု ပြုပြီးမှ "တံ ဝိသုဒ္ဓိမဂ္ဂါနံ+ ဘာဝေါ တံ ဝိသုဒ္ဓိမဂ္ဂတာ" ဟု ပြုပါ။ ဤအတိုင်း နိဿယ၌ အနက်ပေးထားသည်။ ရှေးနိဿယ၌ကား တမျိုး အနက်ပေး၏။

ဝါ၊ တနည်း။ ဧကနိဗ္ဗာနပ္ပဝေသ ဟေတုဘူတော၊ တမျိုးတည်းသော နိဗ္ဗာန်သို့ ဝင်ခြင်း၏ အကြောင်းဖြစ်၍ ဖြစ်သော။ (သဘာဝေါ ၌စပ်)။ ဝါ၊ တမျိုးတည်းသော နိဗ္ဗာန်သို့ ဝင်ခြင်း၏ အကြောင်း ဖြစ်၍ ဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ (ဧကော ၌စပ်)။ သမာနတာယ၊ တူသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဧကော၊ တပါးသော။

ဓာရဏတာဝသေန။ ။ "ပုဗ္ဗေနိဝါသာနုဿတိ" စသည်၌ ရှေးဖြစ်ဟောင်းကို အောက်မေ့ခြင်းကိုး"သတိ" ဟု၎င်း, "သရဏတာ" ဟု၎င်း ခေါ်၏၊ ဤ ၌ထိုအောက်မေ့တတ်သော သတိကို မယူရ၊ ယခုအခိုက်၌ အာရုံဖြစ်နေသော ကာယစသည်ကို၎င်း, ကုသိုလ်စသော တရားတို့ကို၎င်း စိတ်ထည်း၌ ပျောက်ကွယ်၍မသွားအောင် ဆောင်ထားသော သတိကို ယူစေလိုသောကြောင့် သရဏဝသေန" ကို "ဓာရဏတာ ဝသေန" ဟု ဖွင့်၏။ [ဓာရဏတာ အသမ္မုဿနတာ အနုဿရဏမေဝ ဝါ ။အနု။]

ဧကတ္တ သမောသဓရဏံ။ ။ သတိ၏ အနက်ကို ပြရာ၌ အဋ္ဌကထာဝယ် ဧကတ္တ သမောသရဏအနက်ကိုလည်း ပြ၏။ ထို ဧကတ္တသမာသရဏ ဟူသည် အမျိုးတည်းသော သဘောရှိသော နိဗ္ဗာန်၌ သက်ရောက်ပေါင်းဆုံခြင်းတည်း။ ထို ဧကတ္တသမောသရဏအနက်နှင့် လျော်အောင် "သရန္တိဂစ္ဆန္တီ ဧတာယာတိ သတိ" ဟု ဝစနတ္တ ပြုရသည်၊ သတိ၏ နက် ၂ မျိုးတွင် ဤ ဧကတ္တသမောသရဏအနက်ကိုသာ အကျယ်ပြလို၍ "ယထာ ဟိ" စသည်ဖြင့် အဋ္ဌကထာ မိန့်သည်။

ဧကနိဗ္ဗာန ။ပေ။ ဘူတောဝါ။ ။ ဤနည်း၌ကား "ဧကတ္တ" အရ တပါးတည်းသော သတိပဋ္ဌာန်၏ သဘောရ၏။ သတိပဋ္ဌာနံ ၄ ပါး ရှိပါလျက် တပါးတည်းဖြစ်ရခြင်းမှာလည်း တပါးတည်းသော နိဗ္ဗာန်မြို့သို့ဝင်ကြောင်းဖြစ်သောကြောင့်တည်း။ ထို့ကြောင့် "ဧက ။ပေ။ ဟေတုဘူတော" ကို ဧကော သတိပဋ္ဌာနသဘောဝေါ၏ ဟေတုမန္တ ဝိသေသန ဟု ကြံ၍ ၂ နည်း အနက်ပေးသည်။ ဆက်ဦးအံ့- တမျိုးတည်းသော သတိပဋ္ဌာန်၏ သဘောဟူသည် သတိပဋ္ဌာန် ၄ ပါးလုံး သမ္မာသတိချည်း ဖြစ်ခြင်း,, ဝဋ်မှထွက်ကြောင်း နိယျာနသတိချည်း ဖြစ်ခြင်းတည်း ။အနု။

သတိပဋ္ဌာနသဘာဝေါ၊ သတိပဋ္ဌာန် ၄ ပါး၏ သဘောသည်။ ဧကတ္တံ၊ ဧကတ္တ မည်၏။ တတ္ထ၊ ထို တမျိုတည်းသော သတိပဋ္ဌာန်၏ သဘော၌။ သမောသရဏံ၊ ပေါင်းဆုံသက်ရောက်ခြင်းသည်။ တံ သဘာဂတာ၊ ထို တမျိုးတည်းသော သတိပဋ္ဌာန်သဘော၌ တူသော အဘို့ ရှိသည်၏ အဖြစ်သည်။ ဧကတ္တသမောသရဏံ၊ တမျိုးတည်းသော နိဗ္ဗာန်သို့ ဝင်ခြင်း၏ အကြောင်း၏ အဖြစ်ကို။

ဝါ၊ တနည်း။ (သရဏဝသေန၌ ဓာရဏတာဝသေနအက်မှ တနည်းကား)။ သရဏဝသေနာတိ၊ ဟူသော ပုဒ်၏။ ဂမနဝသေန၊ ရောက်ခြင်း၏ အစွမ်းဖင့်။ ဣတိ အတ္ထေ၊ ဤအနက်သည်။ သတိ၊ ဖြစ်လသော်။ တဒေဝဂမနံ၊ ထို ရောက်ခြင်းသည်ပင်။ သမောသရဏံ၊ သမောသရဏမည်၏။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ (သတိသဒ္ဒတ္ထန္တရာ ဘာဝါ၊ သတိ ဟု ဆိုအပ်သော သဒ္ဒါ၏ သရဏအနက်, ဧကတ္တသမောသရဏအနက်မှ အခြားသော အက်၏ မရှိခြင်းကြောင့်။ ပုရိမံ၊ ရှေ့ဖြစ်သော သရဏပုဒ်သည်။ သတိဘာဝဿ၊ သတိ၏ ဖြစ်ကြောင်းဖြစ်ရာနာမည်၏။ ကာရဏံ၊ အကြောင်းတည်း)။ ပစ္ဆိမံ၊ နောက်ဖြစ်သော ဧကတ္တသမောသရဏပုဒ်သည်။

ပုရိမသ္မိံ ဝိသုံ။ ။ "ဧကတ္တေ နိဗ္ဗာနေ သမာဂမော" ဟူသော အနက်ကို "ပုရိမ သ္မိံ " ဟု ဆိုသည်။ ထို ရှေ့အနက်၌ကား သရဏဝသေနနှင့် ဧကတ္တသမာသရဏ ဝသေနကို အသီးအသီး အနက်၂ ပါးဟု ခွဲခြား၍ ယူပါ။ ဤ ဝိသုကိုလည်း "ကာရဏတ္တေန ဝုတ္တာနိ" ဟု ထည့်၍စပ်ပါ။ ဝုတ္တာနိ၏ ကံကို "သရဏေကတ္တသမောသရဏာနိ" ဟု ရှေ့ဝါကျမှ ယူပါ။ [ဝိသုံတိ နာနာ ။ အတ်ထဒွယဘာဝေန ။အနု။]

သရဏဝသေနာတိဝါ။ ။ ဤနည်း၌ "တဒေဝ ဂမနံ သမောဓာနံတိ" ဟ နောက်၌ "သတိ သဒ္ဒတ္တန္တရာဘာဝါ ။ပေ။ ပစ္ဆိမံ ဧကဘာဝဿ" တိုင်အောင် ယူ၍ အနက်ယောဇနာ ရသည်။ [တဒေဝ ဂမနံ သမောသရဏံတိ သတိ သဒ္ဒတ္ထန္တရာဘာဝါ ။ပေ။ ဧကဘာဝဿာတိ ယောဇေတဗ္ဗံ။ အနု။]

ဧကဘာဝဿ၊ တပါးတည်း၏ ဖြစ်ကြောင်းဖြစ်ရာ သင်္ချာနာမည်၏။ ကာရဏံ၊ အကြောင်းတည်း။ ဝါ၊ တနည်း။ သမောသရဏေ၊ ပေါင်းဆုံ သက်ရာက်ခြင်း အနက်ကို။ သတိသဒ္ဒတ္ထဝသေန၊ သတိသဒ္ဒါ၏ အနက်၏အဖြစ်ဖြင့်။ အဝုစ္စမာနေ၊ မဆိုလိုအပ်သော်။ ဓာရဏတာဝ၊ ဆောင်ရွက်မှတ်သားတတ်သည်၏ အဖြစ်သည်သာ။ [ဧဝဖြင့် ဧကတ္တသမောသရဏ အနက်ကို ကန့်။] သတိ၊ သတိတည်း။ ဣတိ၊ ကောင့်။ သတိသဒ္ဒတ္တန္တရာဘာဝါ၊ ကြောင့်။ ပုရိမံ၊ ရှေ့ဖြစ်သော သရဏပုဒ်သည်။ သတိဘာဝဿ၊ သတိ၏ ဖြစ်ကြောင်းဖြစ်ရာ နာမည်၏။ ကာရဏံ၊ အကြောင်းတည်း။ ပစ္ဆိမံ၊ သည်။ ဧကဘာဝဿ၊ ၏။ (ကာရဏံ၊ သည်)။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ နိဗ္ဗာန သမောသရဏေပိ၊ နိဗ္ဗာနသမော သရဏ အနက်၌လည်း။ သဟိတာနေဝ၊ တကွသာလျှင် ဖြစ်ကုန်သော။ တာနိ၊ ထို သရဏအနက်, ဧကတ္တသမောသရဏ အနက်တို့သည်။ သတိဋ္ဌာနေကဘာဝဿ၊ သတိပဋ္ဌာန်၏ တပါးတည်း၏ အဖြစ်၏။ ကာရဏာနိ၊ အကြောင်းတို့တည်း။

တထာ၊ ထို့အတူ။ ပဉ္စဝိဓေန ဓမ္မာနုပဿနန္တိ ဧတ္ထာပိ၊ ဟူသော ဤပါဌ်၌လည်း။ ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ မှတ်ထိုက်၏။ [တထာပိ ဣမိနာ မဟာသတိပဋ္ဌာနသုတ္တေ ဝုတ္တာနန္တိ ဣမမေဝ ဥပသံဟရတိ။ အနု။]

**သမောသရဏေဝါ **။ ။ ဝါကို ကြည့်၍ ဤလည်း တနည်းဟု သိသာ၏။ သမောသရဏအနက်ကို သတိသဒ္ဒါ၏ အနက်အဖြစ်ဖြင် မဆိုအပ်လျှင် သတိ၏ အနက်မှာ ပဌမပြအပ်ခဲ့သော ဓာရဏအနက်သာ ဖြစ်၏ဟု ဆိုလို၏။ ဣတိနောက်၌ သတိ သဒ္ဒတ္ထန္တရာ ဘာဝါမှစ၍ ပစ္ဆိမံ ဧကဘာဝဿတိုင်အောင် ပါဌ်ရှိအတိုင်း ယောဇနာပါ။ [သတိသဒ္ဒတ္ထန္တရာဘာဝါတိ၊ သတိသင်္ခါတဿ သရဏေကတ္တသမောသရဏသဒ္ဒတ္ထတော အညဿ အတ္ထဿ အဘာဝါ။ ပုရိမံတိ သရဏပဒံ ။ အနု။]

နိဗ္ဗာန သမောသရဏေပိ။ ။ နိဗ္ဗာန သမောသရဏအနက်ဟူသည် "ဧကတ္တေ နိဗ္ဗာနေ သမောဂမော ဧကတ္တသမောသရဏံ" ဟု ပဌမဖွင့်ပြအပ်သော အနက်တည်း။ ပိဖြင့် "ဧကော သတိပဋ္ဌာနသဘာဝေါဧကတ္တံ" စသည်ဖြင့် ဖွင့်ပြအပ်သော ဒုတိယအနက်ကို ပေါင်းပါ။ ထို ဒုတိယအနက်၌ သရဏ, ဧကတ္တ ၂ ပါးလုံးကို အတူတကွပြု၍ သတိပဋ္ဌာန်တပါးတည်းဖြစ်ခြင်း၏ အကြောင်းအဖြစ်ဖြင့် ဆိုအပ်သကဲ့သိ့ ဤ နိဗ္ဗာန သမောသရဏ၌ လည်း သရဏ, ဧကတ္တ ၂ ပါးလုံးကို တပေါင်းတည်းပြု၍ "သတိပဋ္ဌာန်တပါးတည်းဖြစ်ခြင်း၏ အကြောင်းများဖြစ်ကြသည်" ဟု ဆိုလိုသည်။