ဝိသေသေန၊ ထူးသောအားဖြင့်။ ကာယောစ၊ ရူပကာယသည်၎င်း။ ဝေဒနာ စ၊ ဝေဒနာသည်၎င်း။ အဿာဒဿ၊ လွန်စွာ သာယာတတ်သော တဏှာ၏။ ကာရဏံ၊ အကြောင်းတည်း။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ တပ္ပဟာနတ္ထံ၊ ထို တဏှာကို ပယ်ခြင်းအကျိုးငှာ။ တဏှာ ဝတ္ထူနံ၊ တဏှာ၏တည်ရာဖြစ်ကုန်သော။ ဩဠာရိကသုခုမာနံ၊ ဩဠာရိက, သုခုမ ဖြစ်ကုန်သော။ တေသံ၊ ထို ကာယ, ဝေဒနာ ဟူသော အာရုံတို့၏။ [ကာယသည် ဩဠာရိက, ဝေဒနာသည် သုခုမ။] အသုဘ ဒုက္ခတာ ဒဿနာနိ၊ အသုဘတာ ဒုက္ခတာတို့ကို ရှုခြင်းတို့ကို။ (သုကရာနိ၌စပ်)။ မန္ဒတိက္ခပညေဟိ၊ မန္ဒပည တိက္ခပည ဖြစ်ကုန်သော။ တဏှာစရိတေတိ၊ တဏှာစရိုက်ရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။

ဝိသေသေန အဿာဒဿ။ ။ ကာယနှင့် ဝေဒနာဟူသော အာရုံတို့သည် ဒိဋ္ဌိ၏ သုဘ သုခဟု မှားယွင်းစွာ ယူဘို့ရန် သာမန်အားဖြင့် အကြောင်းဖြစ်နိုင်၏။ တဏှာ၏ ကား ကာယကို သုဘ, ဝေဒနာကို သုခဟု ယူဘို့ရန် ထူသော အကြောင်းဖြစ်သည်၊ ထို့ကြောင့် "ဝိသေသေန အဿာဒဿ ကာရဏံ" ဟု ဝိသေသသဒ္ဒါကို ဆိုသည်၊ [စိတ္တဓမ္မတို့၏ ဒိဋ္ဌိအတွက် ထူသောအကြောင်းဖြစ်ပုံ၌ တဏှာ၏ သာမာန်အကြောင်းဖြစ်နိုင်ပုံကိုလည်း ဤနည်းမှီ၍ သိပါ။]

အနုဋီကာ။ ။ "နိစ္စံ အတ္တာတိ အဘိနိဝေယဝတ္ထုတာယ (စိတ္တဓမ္မတို့က နိစ္စ အတ္တ ဟု စွဲလမ်းခြင်း၏ အကြောင်းဝတ္ထုဖြစ်သည့်အတွက်) ဒိဋ္ဌိယာ ဝိသေသကာရဏာနံ စိတ္တဓမ္မာနံ တဏှာယပိ ဝတ္ထုဘာဝတော ဝိသေသဂ္ဂဟဏံ၊ တထာ ကာယဝေဒနာနံ ဒိဋ္ဌိ ယာပိ ဝတ္ထုဘာဝသမ္ဘဝတော ဝိသေသေနာတိ ဝုတ္တံ။

သုကရာနိ၊ လွယ်ကူစွာ ပြုအပ်ကုန်၏။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ တာနိ၊ ထို အသုဘတာ ဒုက္ခတာတို့ကို ရှုခြင်းတို့ကို။ တေသံ၊ ထို တိက္ခပည, မန္ဒပညဖြစ်သော တဏှာစရိုက်ရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်တို့၏။ ဝိသုဒ္ဓိမဂ္ဂေါတိ၊ စင်ကြယ်ခြင်း၏ အကြောင်းဟူ၍။ ဝါ၊ စင်ကြယ်သော နိဗ္ဗာန်၏ အကြောင်းဟူ၍။ ဝုတ္တာနိ၊ ဆိုအပ်ကုန်ပြီ။ ဧဝံ၊ တူ။ ဒိဋ္ဌိယာ၊ ဒိဋ္ဌိ၏။ ဝိသေသကာရဏေသု၊ ထူးသော အကြောင်းဖြစ်ကုန်သော။ စိတ္တဓမ္မေသု၊ စိတ္တဓမ္မဟူသော အာရုံတို့၌။ အနိစ္စာနတ္တတာဒဿနာနိ၊ အနိစ္စတာ, အနတ္တတာတို့ကို ရှုခြင်းတို့ကို။ နာတိ ပဘေဒါတိ ပဘေဒဂတေသု၊ အလွန် များပြားသည်၏ အဖြစ်သို့ မရောက်ကုန်, အလွန်များပြားသည်၏ အဖြစ်သို့ ရောက်ကုန်သော။ တေသု၊ ထို စိတ္တဓမ္မဟူသော အာရုံတို့၌။ တပ္ပဟာနတ္ထံ၊ ထို ဒိဋ္ဌိကို ပယ်ခြင်းအကျိုးငှာ။ မန္ဒတိက္ခာနံ၊ မန္ဒတိက္ခဖြစ်ကုန်သော။ ဒိဋ္ဌိစရိတာနံ၊ ဒိဋ္ဌိစရိုက်ရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။ သုကရာနိ၊ လွယ်ကူစွာ ပြုအပ်ကုန်၏။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ တာနိ၊ ထိုအနိစ္စတာအနတ္တတာတို့ကိုရှုခြင်းတို့ကို။ တေသံ၊ ထို ဒိဋ္ဌိစရိုက်ရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်တို့၏။ ဝိသုဒ္ဓိမဂွေါတိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တာနိ၊

ဝိပဿနာ ယာနိကဿ၊ ဝိပဿနာယာဉ်ရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်၏။ သုခုမေ၊ သိမ်မွေ့သော။ စိတ္တေ၊ စိတ် အာရုံ၌၎င်း။ ဓမ္မေသု စ၊ သညာ သင်္ခါရဟူသော ဓမ္မအာရုံတို့၌၎င်း။ စိတ္တံ၊ သည်။ ပက္ခန္ဒတိ၊ ပြေးဝင်၏။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ တဒနုပဿနာနံ၊ ထိုစိတ္တာနုပဿနာ ဓမ္မာနုပဿနာဟူသော အနုပဿနာရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်တို့၏။ တံ ဝိသုဒ္ဓိမဂ္ဂတာ၊ ထို အနိစ္စတာ အနတ္တတာကို ရှုခြင်းဟူသော စင်ကြယ်ခြင်း၏ အကြောင်းရှိကုန်သည်၏ အဖြစ်ကို။ ဝုတ္တာ၊

တဒနုပဿနာနံ။ ။ တာ (ထို စိတ္တာနုပဿနာ ဓမ္မာနုပဿနာ ဟူကုန်သော) + အနုပဿနာ ဧတေသန္တိ တဒနုပဿနာ၊ စိတ္တဓမ္မာနုပဿီနော ပုဂ္ဂလာ ။ တေသံ ။ အနု။

တံ ဝိသုဒ္ဓိမဂ္ဂတာ။ ။ ရှေ့၌ "တေသံ တာနိ ဝိသုဒ္ဓိမဂ္ဂေါတိ ဝုတ္တာနိ" ဟု ဆိုခဲ့၏။ ထို့ကြောင့် ဝိသုဒ္ဓိမဂ္ဂဟူသည် တာနိအရ ပြအပ်ခဲ့သော အနိစ္စတာ- အနတ္တတာဒဿန ဟု သိရ၏။ သို့ဖြစ်၍ တဒနုပဿနနှင့် အရတူအောင် "တာနိ ဝိသုဒ္ဓိမဂ္ဂေါ ယေသန္တ တံ ဝိသုဒ္ဓိမဂ္ဂါ" ဟု ပြုပြီးမှ "တံ ဝိသုဒ္ဓိမဂ္ဂါနံ+ ဘာဝေါ တံ ဝိသုဒ္ဓိမဂ္ဂတာ" ဟု ပြုပါ။ ဤအတိုင်း နိဿယ၌ အနက်ပေးထားသည်။ ရှေးနိဿယ၌ကား တမျိုး အနက်ပေး၏။

ဝါ၊ တနည်း။ ဧကနိဗ္ဗာနပ္ပဝေသ ဟေတုဘူတော၊ တမျိုးတည်းသော နိဗ္ဗာန်သို့ ဝင်ခြင်း၏ အကြောင်းဖြစ်၍ ဖြစ်သော။ (သဘာဝေါ ၌စပ်)။ ဝါ၊ တမျိုးတည်းသော နိဗ္ဗာန်သို့ ဝင်ခြင်း၏ အကြောင်း ဖြစ်၍ ဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ (ဧကော ၌စပ်)။ သမာနတာယ၊ တူသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဧကော၊ တပါးသော။

ဓာရဏတာဝသေန။ ။ "ပုဗ္ဗေနိဝါသာနုဿတိ" စသည်၌ ရှေးဖြစ်ဟောင်းကို အောက်မေ့ခြင်းကိုး"သတိ" ဟု၎င်း, "သရဏတာ" ဟု၎င်း ခေါ်၏၊ ဤ ၌ထိုအောက်မေ့တတ်သော သတိကို မယူရ၊ ယခုအခိုက်၌ အာရုံဖြစ်နေသော ကာယစသည်ကို၎င်း, ကုသိုလ်စသော တရားတို့ကို၎င်း စိတ်ထည်း၌ ပျောက်ကွယ်၍မသွားအောင် ဆောင်ထားသော သတိကို ယူစေလိုသောကြောင့် သရဏဝသေန" ကို "ဓာရဏတာ ဝသေန" ဟု ဖွင့်၏။ [ဓာရဏတာ အသမ္မုဿနတာ အနုဿရဏမေဝ ဝါ ။အနု။]

ဧကတ္တ သမောသဓရဏံ။ ။ သတိ၏ အနက်ကို ပြရာ၌ အဋ္ဌကထာဝယ် ဧကတ္တ သမောသရဏအနက်ကိုလည်း ပြ၏။ ထို ဧကတ္တသမာသရဏ ဟူသည် အမျိုးတည်းသော သဘောရှိသော နိဗ္ဗာန်၌ သက်ရောက်ပေါင်းဆုံခြင်းတည်း။ ထို ဧကတ္တသမောသရဏအနက်နှင့် လျော်အောင် "သရန္တိဂစ္ဆန္တီ ဧတာယာတိ သတိ" ဟု ဝစနတ္တ ပြုရသည်၊ သတိ၏ နက် ၂ မျိုးတွင် ဤ ဧကတ္တသမောသရဏအနက်ကိုသာ အကျယ်ပြလို၍ "ယထာ ဟိ" စသည်ဖြင့် အဋ္ဌကထာ မိန့်သည်။

ဧကနိဗ္ဗာန ။ပေ။ ဘူတောဝါ။ ။ ဤနည်း၌ကား "ဧကတ္တ" အရ တပါးတည်းသော သတိပဋ္ဌာန်၏ သဘောရ၏။ သတိပဋ္ဌာနံ ၄ ပါး ရှိပါလျက် တပါးတည်းဖြစ်ရခြင်းမှာလည်း တပါးတည်းသော နိဗ္ဗာန်မြို့သို့ဝင်ကြောင်းဖြစ်သောကြောင့်တည်း။ ထို့ကြောင့် "ဧက ။ပေ။ ဟေတုဘူတော" ကို ဧကော သတိပဋ္ဌာနသဘောဝေါ၏ ဟေတုမန္တ ဝိသေသန ဟု ကြံ၍ ၂ နည်း အနက်ပေးသည်။ ဆက်ဦးအံ့- တမျိုးတည်းသော သတိပဋ္ဌာန်၏ သဘောဟူသည် သတိပဋ္ဌာန် ၄ ပါးလုံး သမ္မာသတိချည်း ဖြစ်ခြင်း,, ဝဋ်မှထွက်ကြောင်း နိယျာနသတိချည်း ဖြစ်ခြင်းတည်း ။အနု။

သတိပဋ္ဌာနသဘာဝေါ၊ သတိပဋ္ဌာန် ၄ ပါး၏ သဘောသည်။ ဧကတ္တံ၊ ဧကတ္တ မည်၏။ တတ္ထ၊ ထို တမျိုတည်းသော သတိပဋ္ဌာန်၏ သဘော၌။ သမောသရဏံ၊ ပေါင်းဆုံသက်ရောက်ခြင်းသည်။ တံ သဘာဂတာ၊ ထို တမျိုးတည်းသော သတိပဋ္ဌာန်သဘော၌ တူသော အဘို့ ရှိသည်၏ အဖြစ်သည်။ ဧကတ္တသမောသရဏံ၊ တမျိုးတည်းသော နိဗ္ဗာန်သို့ ဝင်ခြင်း၏ အကြောင်း၏ အဖြစ်ကို။

ဝါ၊ တနည်း။ (သရဏဝသေန၌ ဓာရဏတာဝသေနအက်မှ တနည်းကား)။ သရဏဝသေနာတိ၊ ဟူသော ပုဒ်၏။ ဂမနဝသေန၊ ရောက်ခြင်း၏ အစွမ်းဖင့်။ ဣတိ အတ္ထေ၊ ဤအနက်သည်။ သတိ၊ ဖြစ်လသော်။ တဒေဝဂမနံ၊ ထို ရောက်ခြင်းသည်ပင်။ သမောသရဏံ၊ သမောသရဏမည်၏။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ (သတိသဒ္ဒတ္ထန္တရာ ဘာဝါ၊ သတိ ဟု ဆိုအပ်သော သဒ္ဒါ၏ သရဏအနက်, ဧကတ္တသမောသရဏအနက်မှ အခြားသော အက်၏ မရှိခြင်းကြောင့်။ ပုရိမံ၊ ရှေ့ဖြစ်သော သရဏပုဒ်သည်။ သတိဘာဝဿ၊ သတိ၏ ဖြစ်ကြောင်းဖြစ်ရာနာမည်၏။ ကာရဏံ၊ အကြောင်းတည်း)။ ပစ္ဆိမံ၊ နောက်ဖြစ်သော ဧကတ္တသမောသရဏပုဒ်သည်။

ပုရိမသ္မိံ ဝိသုံ။ ။ "ဧကတ္တေ နိဗ္ဗာနေ သမာဂမော" ဟူသော အနက်ကို "ပုရိမ သ္မိံ " ဟု ဆိုသည်။ ထို ရှေ့အနက်၌ကား သရဏဝသေနနှင့် ဧကတ္တသမာသရဏ ဝသေနကို အသီးအသီး အနက်၂ ပါးဟု ခွဲခြား၍ ယူပါ။ ဤ ဝိသုကိုလည်း "ကာရဏတ္တေန ဝုတ္တာနိ" ဟု ထည့်၍စပ်ပါ။ ဝုတ္တာနိ၏ ကံကို "သရဏေကတ္တသမောသရဏာနိ" ဟု ရှေ့ဝါကျမှ ယူပါ။ [ဝိသုံတိ နာနာ ။ အတ်ထဒွယဘာဝေန ။အနု။]

သရဏဝသေနာတိဝါ။ ။ ဤနည်း၌ "တဒေဝ ဂမနံ သမောဓာနံတိ" ဟ နောက်၌ "သတိ သဒ္ဒတ္တန္တရာဘာဝါ ။ပေ။ ပစ္ဆိမံ ဧကဘာဝဿ" တိုင်အောင် ယူ၍ အနက်ယောဇနာ ရသည်။ [တဒေဝ ဂမနံ သမောသရဏံတိ သတိ သဒ္ဒတ္ထန္တရာဘာဝါ ။ပေ။ ဧကဘာဝဿာတိ ယောဇေတဗ္ဗံ။ အနု။]

ဧကဘာဝဿ၊ တပါးတည်း၏ ဖြစ်ကြောင်းဖြစ်ရာ သင်္ချာနာမည်၏။ ကာရဏံ၊ အကြောင်းတည်း။ ဝါ၊ တနည်း။ သမောသရဏေ၊ ပေါင်းဆုံ သက်ရာက်ခြင်း အနက်ကို။ သတိသဒ္ဒတ္ထဝသေန၊ သတိသဒ္ဒါ၏ အနက်၏အဖြစ်ဖြင့်။ အဝုစ္စမာနေ၊ မဆိုလိုအပ်သော်။ ဓာရဏတာဝ၊ ဆောင်ရွက်မှတ်သားတတ်သည်၏ အဖြစ်သည်သာ။ [ဧဝဖြင့် ဧကတ္တသမောသရဏ အနက်ကို ကန့်။] သတိ၊ သတိတည်း။ ဣတိ၊ ကောင့်။ သတိသဒ္ဒတ္တန္တရာဘာဝါ၊ ကြောင့်။ ပုရိမံ၊ ရှေ့ဖြစ်သော သရဏပုဒ်သည်။ သတိဘာဝဿ၊ သတိ၏ ဖြစ်ကြောင်းဖြစ်ရာ နာမည်၏။ ကာရဏံ၊ အကြောင်းတည်း။ ပစ္ဆိမံ၊ သည်။ ဧကဘာဝဿ၊ ၏။ (ကာရဏံ၊ သည်)။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ နိဗ္ဗာန သမောသရဏေပိ၊ နိဗ္ဗာနသမော သရဏ အနက်၌လည်း။ သဟိတာနေဝ၊ တကွသာလျှင် ဖြစ်ကုန်သော။ တာနိ၊ ထို သရဏအနက်, ဧကတ္တသမောသရဏ အနက်တို့သည်။ သတိဋ္ဌာနေကဘာဝဿ၊ သတိပဋ္ဌာန်၏ တပါးတည်း၏ အဖြစ်၏။ ကာရဏာနိ၊ အကြောင်းတို့တည်း။

တထာ၊ ထို့အတူ။ ပဉ္စဝိဓေန ဓမ္မာနုပဿနန္တိ ဧတ္ထာပိ၊ ဟူသော ဤပါဌ်၌လည်း။ ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ မှတ်ထိုက်၏။ [တထာပိ ဣမိနာ မဟာသတိပဋ္ဌာနသုတ္တေ ဝုတ္တာနန္တိ ဣမမေဝ ဥပသံဟရတိ။ အနု။]

**သမောသရဏေဝါ **။ ။ ဝါကို ကြည့်၍ ဤလည်း တနည်းဟု သိသာ၏။ သမောသရဏအနက်ကို သတိသဒ္ဒါ၏ အနက်အဖြစ်ဖြင် မဆိုအပ်လျှင် သတိ၏ အနက်မှာ ပဌမပြအပ်ခဲ့သော ဓာရဏအနက်သာ ဖြစ်၏ဟု ဆိုလို၏။ ဣတိနောက်၌ သတိ သဒ္ဒတ္ထန္တရာ ဘာဝါမှစ၍ ပစ္ဆိမံ ဧကဘာဝဿတိုင်အောင် ပါဌ်ရှိအတိုင်း ယောဇနာပါ။ [သတိသဒ္ဒတ္ထန္တရာဘာဝါတိ၊ သတိသင်္ခါတဿ သရဏေကတ္တသမောသရဏသဒ္ဒတ္ထတော အညဿ အတ္ထဿ အဘာဝါ။ ပုရိမံတိ သရဏပဒံ ။ အနု။]

နိဗ္ဗာန သမောသရဏေပိ။ ။ နိဗ္ဗာန သမောသရဏအနက်ဟူသည် "ဧကတ္တေ နိဗ္ဗာနေ သမောဂမော ဧကတ္တသမောသရဏံ" ဟု ပဌမဖွင့်ပြအပ်သော အနက်တည်း။ ပိဖြင့် "ဧကော သတိပဋ္ဌာနသဘာဝေါဧကတ္တံ" စသည်ဖြင့် ဖွင့်ပြအပ်သော ဒုတိယအနက်ကို ပေါင်းပါ။ ထို ဒုတိယအနက်၌ သရဏ, ဧကတ္တ ၂ ပါးလုံးကို အတူတကွပြု၍ သတိပဋ္ဌာန်တပါးတည်းဖြစ်ခြင်း၏ အကြောင်းအဖြစ်ဖြင့် ဆိုအပ်သကဲ့သိ့ ဤ နိဗ္ဗာန သမောသရဏ၌ လည်း သရဏ, ဧကတ္တ ၂ ပါးလုံးကို တပေါင်းတည်းပြု၍ "သတိပဋ္ဌာန်တပါးတည်းဖြစ်ခြင်း၏ အကြောင်းများဖြစ်ကြသည်" ဟု ဆိုလိုသည်။

အဝယတီ ။ပေ။ နိသေဓနတ္ထံ၊ အစိတ်ရှိသော အပေါင်းကာယကို ယူခြင်း, လောကပြောရိုးအမည်ကို လွန်၍ ပြေးသွားခြင်း, အနှစ်သာရဟု ယူခြင်းဟူသော အမှန်ကို လွှမ်းမိုး၍ နှလုံးသွင်းခင်းကို တားမြစ်ခြင်းအကျိုငှာ။ ကာယံ၊ ကိုယ်ကို။

ဗာဟိတ ။ပေ။ ဗြဟ္မဏာဒိ သမညော။ ။ ဗာဟိတပါပတာဖြင့်ဗြဟ္မဏ အမည်ရခြင်း၏သဒ္ဒပဝတ္တိနိမိတ်ကို ပြ၏၊ သမိတပါပတာဖြင့် သမာဏအမည်ရခြင်း၏ သဒ္ဒပဝတ္တိနိမိတ်ကို ပြ၏။ ထို ၂ ပုဒ်အတွက် ဝိဂြိုလ်ပြုပုံကို ပါရာဇိကဏ် ဘာသာဋီကာ ဝေရဉ္ဇကဏ္ဍအဖွင့်၌ ကြည့်ပါ။ ဘိန္နကိလေသတာဖြင့် ဘိက္ခုအမည် ရခြင်း၏ သဒ္ဒပဝတ္တိ နိမိတ်ကို ပြ၏။ "ကိလေသေ အဘိန္ဒီတိ ဘိက္ခု" ဟု ပြု၍ နိရုတ်တိနည်းအားဖြင့် ရုပ်ပြီးအောင် စီရင်ပါ။ ဗြဟ္မဏာဒိ+သမညာ ယဿာတိ ဗြဟ္မဏာဒိသမညော။

အဝယဝီဂါဟ။ ။ လက်ခြေအင်္ဂါစသော အစိတ်ရှိသော ကိုယ်ကို "အဝယဝီ" ဟု ဆို၏။ ထိုအဝယဝီသည် အဝယဝမှ သီးခြားဒြပ်တခုဟု ယူခြင်းသည် "အဝယဝီဂါဟ" တည်း။ [အဝယဝါ အဿ အတ္ထီတိ အဝယဝီ၊ သမုဒါယော၊ သမူဟောတိ အတ္ထော။ သော ပန အဝယဝဝိနိမုတ္တံ ဒြဗျန္တရန္တိ ဂါဟော လဒ္ဓိ အဝယဝီဂါဟော ။အနု။]

သမညာတိ ဓါဝန။ ။ စုပေါင်း၍ တည်နေသော သန္နိဝေသဖြင့် အထူးပြုအပ်သော လက်ခြေ စသော လက်ချောင်း ခြေချောင်း လက်သည်း ခြေသည်းစသော အင်္ဂါကြိးငယ် တို့ကို စွဲ၍ အင်္ဂါကြီးငယ်ဟူသော အမည်သညာသည်၎င်း, ကိုယ်ဟူသော အမည်သညာ သည်၎င်း ဖြစ်၏၊ ထို အမည်သညာလောက်တွေင် မရပ်တန့်ဘဲ မိန်းမ, ယောင်္ကျား, ရထား, အိုး , အစရှိသော အထည်ဒြဗ်ဟု ကြံစည်ခြင်းသည် သမညာတိဓာဝန ( အမည်သညာကို လွန်၍ ပြေးသွားခြင်း) မည်၏။ [ဟတ္ထပါဒါဒိအင်္ဂုလိ နခါဒိအင်္ဂပစ္စင်္ဂေ သန္တိဝေသ ဝိသိဋ္ဌေ ဥပါဒါယ ယာယံံအင်္ဂပစ္စင်္ဂသမညာစေဝ ကာယသမာညာစ၊ တံ အတိက္ကမိတွာ ဣတ္ထိပုရိသ ရတဃဋာဒိ ဒြဗျန္တိ ပရိကပ္ပနံ သမညာတိဓာဝနံ။ အနု။] (တနည်း) အင်္ဂပစ္စင်္ဂအမည်, ကာယအမည်ဟူသော ဆိုအပ်ပြီးသော အမည်ကို ကျော်လွန်၍ တိတ္ထိတို့ ကြံဆအပ်သော ပကတိ အစရှိသော ပုဒ်နက်, အထည်ကိုယ်ဒြပ်စသော ပုဒ်နက်, သတ္တစသော ပုဒ်နက်, ကာယစသော ပုဒ်အနက်တမျိုးကို ကြံစည်ခြင်းသည် သမညာတိဓာဝန မည်၏။ [အထဝါ ယထာဝုတ္တသမညံ အတိက္ကမိတွာ ပကတိအာဒိ ဒြဗျာဒိဇီဝါဒိ, ကာယာဒိပဒတ္ထန္တရပရိကပ္ပနံ သမညာတိဓာဝနံ။ အနု။]

(ဝိနိဗ္ဘုဇ္ဇန္တော ၌စပ်)။ အင်္ဂပစ္စင်္ဂေဟိ၊ အင်္ဂါကြီးငယ်တို့မှ၎င်း။ တာနိ၊ ထိုအင်္ဂါကြီးငယ်တို့ကို။ ကေသာဒီဟိ စ၊ ဆံပင်အစရှိသည်တို့မှ၎င်း။ ကေသာဒိကေ၊ ဆံပင် အစရှိသည်တို့ကို။ ဘူတုပါဒါယရူပေဟိ စ၊ ဘူတရုပ်, ဥပါဒါရုပ် တို့မှ၎င်း။ ဝိနိဗ္ဘုဇ္ဇန္တော၊ ခွဲခြားလိုသည်။ (ခွဲခြာဝေဘန်၍ ရှုပုံကို ပြတော်မူလိုသည်)။ (ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ ဝါ၊ ဖြစ်ခြင်းကြောင့်)။ ကထာန ကာယေတိ အာဒိမာဟ၊

ပန၊ ထိုသို့ပင် မပြုပါကုန်သော်လည်း။ နဂရံ နာမ၊ မြို့မည်သည်။ ကောစိ၊ တစုံတခုသော။ အတ္ထော၊ အနက်ဒြဗိသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိသေး၏။ ဣတိ၊ သို့။ ကေသဉ္စိ၊ အချို့ပုဂ္ဂိုလ်တို့၏။ သမညာတိဓာဝနံ၊ မြို့ဟူသော နာမည်ကို စိတ်အားဖြင့် လွန်၍ ပြေးသွားခြင်းသည်။ သိယာ၊ ဖြစ်ရာ၏။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ ဣတ္ထိပုရိသာဒိ သမညာတိဓာဝနေ၊ မိန်းမ ယောင်္ကျား အစရှိသော လောမအမည်ကို ကျော်လွန်၍ ပြေးသွားခြင်း၌။ နဂရနိဒဿနံ၊ မြို့ကို ညွှန်ပြကြောင်း ဥဒါဟရုဏ်ကို။ (သင်္ဂဟကာရေန) ဝုတ္တံ၊

ဣတ္ထိပုရိသ ရတဃဋာဒိ ဒြဗျန်တိ ပရိကပ္ပနံ သမညာတိဓာဝနံ- အနု။ ။ (တနည်း) အင်္ဂပစ္စင်္ဂအမည်, ကာယအမည်ဟူသော ဆိုအပ်ပြီးသော အမည်ကို ကျော်လွန်၍ တိတ္ထိတို့ကြံဆအပ်သော ပကတိ အစရှိသော ပုဒ်နက်, အထည်ကိုယ်ဒြဗ်စသော ပုဒ်နက်, သတ္တစသော ပုဒ်နက် ကာယစသော ပုဒ်နက်တမျိုးကို ကြံစည်ခြင်းသည် သာမညာတိဓာဝနမည်၏။ [အထဝါ ယထာဝုတ္တသမညံ အတိက္ကမိတွာ ပကတိအာဒိ ဒြဗျာဒိ ဇီဝါဒိ, ကာယာဒိပဒတ္ထန္တရပရိကပ္ပနံ သမညာတိဓာဝနံ။ အနု။]

သာရာဒါနာဘိနိဝေသ။ ။ နိစ္စဟူသော အနှစ်, သုခ သုဘ အတ္တဟူသော အနှစ်ကိုယူခြင်းဟူသော မှားယွင်းစွာ နှလုံးသွင်းခြင်းသည် သာရာဒါနာဘိနိဝေသ (အနှစ်သာရကို ယူခြင်းဟူသော မှားယွင်းစွာ နှလုံးသွင်းခြင်း) မည်၏။ [နိစ္စသာရာဒိဂါဟ ဘူတော အဘိနိဝေသော သာရာဒါနာဘိနိဝေသော။ အနု။]

ကာယံ ။ပေ။ အာဒိမာဟ။ ။ "ကာယံ အင်္ဂပစ္စင်္ဂေဟိ" စသည် အဋ္ဌကထာ၌ လာသော "နကာယေ အင်္ဂပစ္စင်္ဂ ဝိနိမုတ္တဧကဓမ္မာနုပဿီ ဝိဟရတိ" ကို ရည်ရွယ်သော စကားတည်း။ "ကာယ၌ အင်္ဂပစ္စင်္ဂကို ခွဲဲခြားကာ ရှုလေ့ရှိသည်ဖြစ်၍ မနေ" ဟူလို။ "တာနိစ ကေသာဒီဟိ" သည် အဋ္ဌကထာ၌လာသော "နာပိ ကေသာ လောမာဒိ ဝိနိမုတ္တ ဣတ္ထိပုရိသာနုပဿီ" ကို ရည်ရွယ်‌သော စကားတည်း၊ "ထို အင်္ဂပစ္စင်္ဂတို့ကိုလည်း ကေသာလောမာ စသည််မှ လွတ်သော ဣတ္ထိပုရိသ ဟုလည်း ရှုလေ့ရှိသည်ဖြစ်၍ မနေ" ဟူလို။ "ကေသာဒိကေ စ ဘူတုပါဒါရူပေဟိ" ဟူသော စကားသည် အဋ္ဌကထာ၌ လာသော "ယောပိ ဟေတ္ထ ကေသလောမာဒိကော ။ပေ။ န ဘူတုပါဒါယ ဝိနိမိတ္တဧကဓမ္မာနုပဿီ"ကို ရည်ရွယ်သော စကားတည်း။

ဝါ၊ တနည်း။ မိစ္ဆာဒဿနေ၊ မှားသောအားဖြင့် မြင်ခြင်းသည်။ (သတိ၊ သော်)။ ဒိဋ္ဌိယာ၊ မိစ္ဆာအယူအားဖြင့်။ ယံ၊ အကြင်မိန်းမ ယောင်္ကျားကို။ ပဿတိ၊ ၏။ တံ၊ ထိုမြင်အပ်သော မိန်းမ ယောင်္ကျားသည်။ ဒိဋ္ဌံ၊ တကယ်မြင်အပ်သော ရူပါရုံသည်။ န၊ မဟုတ်။ တံ၊ ထို မြင်အပ်သော မိန်းမယောင်္ကျားသည်။

ယံ ပဿတိ ဣတ္ထိံ ဝါ ပုရိသံ ဝါ။ ။ လူတို့မြင်ကြရာ၌ (၁) တချို့က "မိန်းမယောင်္ကျားကို မြင်၏" ဟု မှတ်ထင်ကြ၏။ (၂) တချို့ကား" ဆံပင်စသော ကောဋ္ဌာသ အပေါင်းဖြစ်သော သို့မဟုတ်ဘူတရုပ် ဥပါဒါရုပ်အပေါင်းဖြစ်သော ကိုယ်ကို မြင်၏" ဟု မှတ်ထင်ကြ၏။ (၃) တချို့ကမူ "ရူပါရုံကို မြင်၏" ဟု အမှန်အတိုင်းသိကြ၏။ ထိုသို့ ကွဲပြားသောကြောင့် ပဌမလူတို့မြင်ပုံကို ပြလို၍ "ယံ ပဿတိ ဣတ္ထိံ ဝါ ပုရိသံဝါ" ဟု မိန့်သည်။

နနု ။ပေ။ ပဿတီတိ ဝုတ္တံ။ ။ ဤစကားသည် "ဣတ္ထိ, သို့မဟုတ် ပုရိသကို မြင်၏" ဟူသော အဖွင့်ကို မနှစ်သက်သော စောဒကပုဂ္ဂိုလ်၏ စောဒနာပုံနှင့် ဖြေရှင်းပုံကိုပြသော စကားတည်း။ စက္ခုပသာဒ (စက္ခုဝိညာဉ်) ဖြင့် ဣတ္ထိပုရိသကို မမြင်နိုင်သည်ကား မှန်၏။ သို့‌သော် လူတို့က "ဣတ္ထိ ပုရိသကို မြင်၏" ဟု မှတ်ငထ်ငနေသောကြောင့် ထို မှတ်ထင်သည့်အတိုင်း ရှေးဆရာတို့ ဆိုရကား ထိုအတိုင်း ဖွင့်ပြရပါသည် ဟူလို။

မိစ္ဆာဒဿနေ ဝါ။ ။ ဤနည်း၌ကား "ယံ ပဿတိ" အရ မှန်ကန်သော အမြင်အတိုင်းမဟုတ်ဘဲ မိစ္ဆာဒဿန (မှားသောအမြင်) အားဖြင့်ဖွင့်ပြခြင်း ဖြစ်သောကြောင့် "နနု စက္ခုနာ" စသည်ဖြင့် စောဒနာဘွယ် မရှိကြောင်းကို ပြသည် ရူပါရုံကို မြင်ရာ၌ "မိန်းမယောင်္ကျားကိုမြင်၏" ဟု မှတ်ထင်ခင်းကိုပင် "မိစ္ဆာဒဿန" ဟု ဆိုသည်။

န တံ ဒိဋ္ဌံ ။ပေ။ န ဟောတိ။ ။ အဋ္ဌကထာ၌ "ယံ ပဿတိ" ကို ဖွင့်ပြပြီး၍ န တံ ဒိဋ္ဌံကို ဖွင့်ပြလိုသောကြောင့် "န တံ ဒိဋ္ဌံ" ဟု မိန့်သည်။ "တံ ရူပါယတနံ န ဟောတိ" ၌ တံဖြင့် ယံ ပဿတိတုန်းက ဣတ္ထိပုရိသကို စွဲသည်။ ဒိဋ္ဌံကို "ရူပါယတနံ" ဟု ဖွင့်၍ နကို "နဟောတိ" ဟုဖွင့်သည်။ နိဿယအနက်အတိုင်း အဓိပ္ပါယ် သိနိုင်လောက်ပြီ။

ရူပါဘတနံ၊ ရူပါရုံသည်။ န ဟောတိ၊ မဟုတ်။ (ရှေ့စကားကို ထပ်ဖွင့်သည်)။ ဝါ၊ တနည်း။ ရူပါယတနံ၊ ရူပါရုံသည်။ တံ၊ ထိုမြင်အပ်သော မိန်းမယောင်္ကျားသည်။ န‌ ဟောတိ၊ ဣတိ အတ္ထော၊ နက်။ (န တံ ဒိဋ္ဌံ၏ အနက်)။

ယံ ဒိဋ္ဌံ တံ န ပဿတီတိ၊ ကား။ ယံ ရူပါယတနံ၊ အကြင်ရူပါရုံကို။ ဒိဋ္ဌံ၊ မြင်အပ်၏။ ဝါ၊ တနည်း။ ကေသာဒိ ဘူတုပါဒါယ သမူဟသင်္ခါတံ၊ ဆံ အစ ရှိသော ကောဋ္ဌာသတို့၏အပေါင်း ဘူတရုပ်ဥပါဒါရုပ်၏ အပေါင်းဟု ဆိုအပ်သော။ (ယံ၊ အကြင် ကိုယ်ကို)။ ဒိဋ္ဌံ၊ မြင်အပ်၏။ တံ၊ ထို မြင်အပ်သော ရူပါရုံကို။ (တနည်း) တံ၊ ထိုမြင်အပ်သော ဆံ အစရှိသော ကောဋ္ဌာသတို့၏ အပေါင်း, ဘူတရုပ်ဥပါဒါရုပ်၏အပေါင်းဟု ဆိုအပ်သော ကိုယ်ကို။ ပညာစက္ခုနာ၊ ဖြင့်။ ဘူတတော၊ ဟုတ်မှန်သည်၏ ဖြစ်အားဖြင့်။ န ပဿတိ ဣတိ အတ္ထော၊

ရူပါယတနံ ဝါ ။ပေ။ န ဟောတိ။ ။ န တံ ဒိဋ္ဌံကိုပင် တနည်း ဖွင့်ခြင်းတည်း၊ ရှေ့နည်း၌ တံကို ရှေးဦးစွာ အနက်ပေးရ၏။ ဤနည်း၌ကား တံကို နောက်မှ အနက်ပေးရသည်။ ဒိဋ္ဌဖြစ်သော ရူပါယတနသည် ထို ဣတ္ထိပုရိသ မဟုတ် ဟူလို။

အထဝါ။ပေ။ န ဟောတိ။ ။ ယံ ပဿတိ အတွက် အထူးမဖွင့်၊ ထို့ကြောင့် ပဌမနည်းအတိုင်း အနက်မှတ်ရသည်။ ဒိဋ္ဌံအရကိုကား ရူပါယတနကို မဖွင့်ဘဲ ကေသာဒိ ကောဋ္ဌာသ, ဘူတရုပ ဥပါဒါရုပ်အပေါင်းကို ဖွင့်၏။ မှန်၏- ကေသာဒိဘူတုပါဒါယ သမူဟသင်္ခါတံသည် ဒိဋ္ဌံ၏ ဝိသေသနတည်း။ [ရှေးနိဿယ၌ ရှေးက ဆံ၏ ဝိသေသန အဖြစ်ဖြင့် အနက်ပေးလေ၏။ ထိုအနက်ကို နောက်ဝါကျ၌လာမည့် "ကေသာဒိဘူတု ပါဒါယသမူဟသင်္ခါတံ ဒိဋ္ဌံ" ဟူသော စကားဖြင့် စဉ်းစားပါ။]

ဒိဋ္ဌံ ဝါ ယထာ ဝုတ္တံ န ဟောတိ။ ။ ဤဝါကျသည် ပဌမနည်း၌ကဲ့သို့ န တံ ဒိဋ္ဌံကိုပင် ပြောင်းပြန် အနက်ပေးဘို့ရန် တနည်အဖွင့်တည်း၊ ထို့ကြောင့် "ယထာဝုတ္တံ" အရ ဆိုအပ်ပြီးသော ဣတ္ထိပုရိသကို စွဲရသည်။ [ရှေးနိဿယ၌ကား ယထာဝုတ္တံဖြင့် ကေသာဒိဘူတုပါဒါယသမူဟကို စွဲလေ၏။]

ယံ ဒိဋ္ဌံ တံ န ပဿတိ။ ။ "ယံ ဒိဋ္ဌံ" ၌ "အယံ" အရ နိဿယအတိုင်း‌ကောက်၍ တံ အရလည်း ထိုအတိုင်းကောက်ပါ။ လူအများသည် ပညာစက္ခုဖြင့် ဟုတ်မှန်သည့် အတိုင်းရူပါရုံကို ရူပါရုံဟု၎င်း, ဆံ အစရှိသော ကိုယ်ကို ဆံစသော အပေါင်းဟု၎င်း, ဘူတရုပ် ဥပါဒါရုပ် အပေါင်းဖြစ်သော ကိုယ်ကို ဘူတရုပ် ဥပါဒါရုပ် အပေါင်းဟု၎င်း မမြင်နိုင်ဘဲ မိန်းမ ယောင်္ကျားဟု မှားမှားယွင်းယွင်း မြင်ကြသည် ဟူလို။

(ပဟီနံ ဝေဒနာဒိသု ဝိက္ခမ္ဘိတံ) ယဒိ နပ္ပဝတ္တေယျ၊ အကယ်၍ မဖြစ်အံ့။

(ဧဝံ သတိ) ပဋိပဥ္ခဘာဝနာယ၊ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော ဘာဝနာဖြင့်။ တတ္ထ၊ ထို ရူပကာယ၌။ အဘိဇ္ဈာဒေါမနဿဿ၊ ၏။ သာ အပ္ပဝတ္တိ၊ ထို မဖြစ်ခြင်းသည်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ ပုန, တပ္ပဟာနံ၊ ထို အဘိဇ္ဈာဒေါမနဿကို ပယ်ခြင်းကို။ ဝတ္တဗ္ဗမေဝ၊ ဟောတော်မူထိုက်သည်သာ။ ဣတိ၊ ဤသို့ မှတ်အပ်၏။

ပန၊ ဆက်ဦးအံံ။ ဧတ္ထ၊ ဤ သရဇ္ဈာယ်ပုံကို ပြရာ၌။ မံသံ နှာရု အဋ္ဌိ အဋ္ဌိမိဉ္ဇံ ဝက္က (န္တိ)၊ ဟူ၍၎င်း။ (အနုလောမအားဖြင့် သရဇ္ဈာယ်ပုံ)။ ဝက္ကံ အဋ္ဌိမိဉ္ဇံ အဋ္ဌိ နှာရူ မံသံ တစော ဒန္တာ နခါ လောမာ ကေသာတိ၊ ဟူ၍၎င်း။ (ပဋိလောမအားဖြင့် သရဇ္ဈာပုံ)။

ယာဝ ။ပေ။ နိသဇ္ဇဝါရော။ ။ [နိသဇ္ဇာယ+ ဝါရော နိသဇ္ဇဝါရော။]ကမ္မဋ္ဌာန်းထိုင်သောအခါ မလှုပ်မရှားဘဲ ငြိမ်သက်စွာ ထိုင်ရ၏။ ထိုသို့ ထိုင်ခြင်းကြောင့် အတော်ကြာလျှင် ညောင်းညာမှုဒုက္ခ ဖြစ်၏။ ထိုင်သည်မှစ၍ ထို ဒုက္ခဖြစ်ရာ အချိန်ကို "နိသဇ္ဇဝါရတကြိမ်" ဟု အသိအမှတ်ပြုရ၏၊ (တနည်း) ကမ္မဋ္ဌာန်းတိုင်သည်မှစ၍ အညောင်းအညာဖြေဘို့ရန် တကြိမ်ထလျှင်"နိသဇ္ဇဝါရတကြိမ်" ဟု အသိအမှတ်ပြုရသည်။

ဥဂ္ဂဟာကောသလ္လံ။ ။ ကုသလဿ+ ဘာဝေါ ကောသလ္လံ။ ဥဂ္ဂဟေ+ ကောသလ္လံ ဥဂ္ဂဟကောသလ္လံ။ "ကေသာလောမာ" အစရှိသော ကောဋ္ဌာသပါဠိကို နှုတ်တက်ရအောင် သင်ယူကျက်မှတ်ခြင်းသည်၎င်း, စိတ်ထည်း၌ နှလုံးသွင်းသော အားဖြင့် ဆံပင် မွေးညှင်း အစရှိသည်တိ့ကို ဝဏ္ဏ သဏ္ဌာန ဒိသ ဩကာသ ပရိစ္ဆေဒအားဖြင့် ပိုင်းခြားမှတ်သားခြင်း၏ အဝါးဝစွာ လေ့လာအပ်သည်၏ အဖြစ်သို့ ရောက်စေခြင်းသည်၎င်း ဥဂ္ဂဟမည်၏၊ ထို ဥဂ္ဂဟ၌ ကျွမ်းကျင်ကြောင်း အစီအရင်ကို ဥဂ္ဂဟကောသလ္လဟု ဆိုသည်။ ထို ဥဂ္ဂဟကောသလ္လသည် အဋ္ဌကထာ၌ လာလတ္တံ့အတိုင်းခုနစ်ပါး အပြားရှိ၏။

ဧဝံ၊ သို့။ ဝက္ကပဉ္စကာဒီသု၊ ဝက္ကပဉ္စက အစရှိသည်တို့၌။ အနုလောမသဇ္ဈာယံ၊ အနုလောမအားဖြင့် သရဇ္ဈာယ်ပုံကို။ ဝတွာ၊ ဆိုပြိး၍။ ပဋိလောမသဇ္ဈာယော၊ ပဋိလောမအားဖြင့် သရဇ္ဈာယ်ပုံကို။ ပုရိမေဟိ၊ ရှေ့၌ဖြစ်သော ပဉ္စက ဆက္ကတို့နှင့်။ သမ္ဗန္ဓော၊ ဆက်စပ်သည်ကို။ ဝုတ္တော၊ ဆိုအပ်ပြီ။

ဟိ၊ မှန်။ အနုလောမပဋိလောမသဇ္ဈာယေပိ၊ အနုလောမပဋိလောမသရဇ္ဈာယ် နည်းတွင်လည်း။ ပဋိလောမသဇ္ဈာယော၊ ပဋိလောမအားဖြင့် သရဇ္ဈာယ်နည်းသည်။ အန္တိမော၊ အဆုံး၌ဖြစ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့ မှတ်အပ်၏။ [တနည်းကသ္မာ အာဒိ အန္တ ဒဿနဝသေန ဝုတ္တောတိ၊ ဒဋ္ဌဗ္ဗော၊ နည်း။ ဟိ(ယသ္မာ)၊ ကြောင့်။ အနုလောမ ပဋိလောမ သဇ္ဈာယေပိ၊ တွင်လည်း။ ပဋိလောမသဇ္ဈာ‌ေ၊ သည်။ အန္တိမော၊ ၏။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ အာဒိဘန္တဒဿနဝသေန၊ ဖြင့်။ ဝုတ္တောတိ ဒဋ္ဌဗ္ဗော၊ ] ဝါ၊ တနည်း။ ဧတမ္ပိ၊ ဤ အဋ္ဌကထာ၌ ပြုအပ်သောသ ရဇ္ဈာယ်မှုကို ပြုခြင်းသည်လည်း။

ဝိသုံ တိပဉ္ဏာဟံ။ ။ အခြားပဉ္ညစကတို့နှင့် မရောဘဲ ဥပမာ- ဝက္ကပဉ္ဏကချည်းနှလုံးအားဖြင့် ငါရက်, ပဋိလုံးအားဖြင့် ငါးရက်, အနုလုံး ပဋိလုံးအးဖြင့် ငါးရက် ဤသို ငါးရက်သုံးလီ သရဇ္ဈာယ်ခြင်းကို "ဝိသုံ တိပဉ္စာဟံ" ဟု ဆိုသည်။

ပုရိမေဟိ ဧကတော အတိပဉ္စာဟံ။ ။ ဝက္ကဉ္စေတွာ ရှေ့ပစပဉ္စကနှင့် ရော၍ အနုလုံးအားဖြင့် ငါးရက်, ပဋိလုံးအားဖြင့် ငါးရက်, အနုလုံး ပဋိလုံးအားဖြင့် ငါးရက်သရဇ္ဈာယ်ခြင်းကို " ပုရိမေဟိ ဧကတော တိပဉ္စာတံ" ဟု ဆိုသည်

အာဒိ အန္တ ဒဿနဝသေန။ ။ "မံသံ နှာရု အဋ္ဌိ သဋ္ဌီမဉ္ဇံ ဝက္ကံ" ဟု ဝက္ကပဉ္စ သရဇ္ဈာယ်နည်းကို ပဌမဆုံဖြစ်သောကြောင့် "အာဒိ သရဇ္ဈနည်း" ဟု ခေါ်သည်။ ဤအနည်းတိုင်း စ၍ ငါးရက် သရဇ္ဈာယ်ရသည်။ သရဇ္ဈာနည်းကို ပြခင်းကို ။အာဒိဒဿနနည်း" ဟု၎င်း,အနုလေမ ပဋိလောမအားဖြင့် သရဇ္ဈာယ်နည်းတွင် အဆုံးဖြစ်သော သရဇ္ဈာယ်နည်းကို ပြခြင်းကို "အန္တဿနနည်း" ဟု၎င်း ဆိုသည်။ ထိုနည်းများကိ အဋ္ဌကထာနှင့် တိုက်ဆိုင်၍ ကြည့်ပါ။

သီသကပဋ္ဋဝေဌကံ၊ ဟူသည်။ ဝေဌေတွာ၊ ရစ်ပတ်၍။ ဌပိတသီသမယံ၊ ထားအပ်သော သလွဲမည်းဖြင့်ပြုအပ်သော။ ပဋ္ဋကံ၊ အပြားတည်း။

ဧဝံ မတ္တသဒ္ဒေဟိ။ ။ မတ္တသဒ္ဒါသည် မြန်မာလို "သုံးရာလောက်" စသည်ဖြင့် ခေါ်ဝေါ်ရာ၌ "လောက်" ဟူသော အနက်ကို ပြ၏။ ထို့ကြောင့် မတ္တသဒ္ဒါဖြင့် (လောက်ဟူသော စကားဖြင့်) သုံးရာမပြည့်တတ်ဘဲ အနည်းငယ် ယုတ်လျော့နေသည် ဟု သိစေသည်။ [ဂဏနာယ မတ္တသ‌္ဒေါ ကတိပယေဟိ ဦနဘာဝဒီပနတ္ထံ ဝုစ္စတိ။ ဒန္တဋ္ဌိဝဇ္ဇိတာနိ (သီးခြားဆိုအပ်သော သွားရိုးသည် ကြဉ်အပ်ကုန်သော) တီဟိ ဦးနာနိ တီိ အဋ္ဌသဘာနိ။ တသ္မာ တိမတ္တာနီတိ ဝုတ္တံ။ အနု။]

ဂေါပ္ပကဋ္ဌိကာဒီနိ အဝုတ္တာနိပိ။ ။ ဂေါပ္ဖကဋ္ဌိသည် မဆိုအပ်သေးသော အဝုတ္တအဋ္ဌိမဟုတ်၊ "ဧကသ္မိံ ပါဒေ ဒွေဒွေ ပေါပ္ဖကဋ္ဌနီ" ဟု ဆိုအပ်ပြီးသော အဋ္ဌိတို့သာတည်း။ ထို့ကြောင့် "အာဒိသဒဋ္ဌိအာဒီနိ အဝုတ္တာနိပိ" ဟု ဆိုအပ်သော ဝိသုဒ္ဓိမဂ်ဋီကာတိုင်းသာ ပါဌ်ရှိသင့်သည်။

ဆမာသေတိ၊ ဟူသော စကားကို။ အဍ္ဎမာသေ၊ တလ ထက်ဝက် ဆယ့်ငါးရက်သည်။ ဦနေပိ၊ ယုတ်လျော့ပါသော်လည်း။ မာသပရိစ္ဆေဒေန၊ လ အပိုင်းအခြားအားဖင့်။ သဇ္ဈာယေ၊ သရဇ္ဈာယ်ခြင်းကို။ ပရိစ္ဆိဇ္ဇမာနေ၊ ပိုင်းခြားအပ်သော်။ ဆ မာသာ၊ ခြောက်လတို့သည်။ ပရိစ္ဆေဒကာ၊ ပိုင်းခြားတတ်ကုန်သည်။ ဟောန္တိ၊ [လအားဖြင့် "ခြောက်လ" ဟု ဆိုသောလည်း ရက်အားဖြင့် တဆယ့်ငါးရက် လိုသည် ဟူလို။]

ဣတိ ကတွာ၊ ဤအကြောင်းကြောင့်။ (သင်္ဂဟကာရေန ) ဝုတ္တံ၊ ဣတိ ဝေဒိတဗ္ဗံ၊

ပန၊ ထိုသို့ပင် ဆိုကြပါကုန်သော်လည်း။ ဘောဇနနိဿိတံ၊ ဘောဇဉ်ကို မှီသော။ အာဟာရေ ပဋိကူလသညံ၊ အာဟာရေ ပဋိကူလသညာကို။ (သော၊ ထို ဘောဇနေ မတ္တညူ ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ဥပ္ပါဒေတိ၊ ဖြစ်စေနိုင်၏)။

တဒ နုကူလတ္တာ။ ။ တဒနုကူလတ္တာတိ တေသံ အသုဘေ သုဘံတိ အသုဘံ တိ စ ပဝတ္တာနံ အယောနိသောမနသိကာရ ယောနိသောမနသိကာရာနံ အနုကူလတ္တာ၊ ရူပါဒီသု အနိစ္စာဒိအဘိနိဝေသဿ အနိစ္စသညာဒိနဉ္စ ယထာဝုတ္တမနသိကာရူပနိဿယတာ တဒနုကူလတာ။ ဤအလို " တဒနုကူလတ္တာ၊ ထိုအသုဘဖြစ်သော အာရုံ၌ သုဘဟူ၍၎င်း, အသုဘဟူ၍၎င်းဖြစ်သော အယောနိသောမနသိကာရ ယောနိသောမနသိကာရတို့ကား အခြားသော မနသိကာရတို့က လျော်ကုန်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့် " ဟု ပေးပါ။

အားလျော်။ ။ "လျော်" ဟူသည်လည်း ရူပါရုံ အစရှိသည်တို့၌ အနိစ္စ အစရှိသော နှလုံးသွင်းခြင်း၏၎င်း, အနိစ္စသညာ အစရှိသည်တို့၏၎င်း ဆိုအပ်ပြီးသော မနသိကာရအား ပကတူပနိဿယသတ္တိဖြင့် ကျေးဇူးပြုနိုင်သည်၏ အဖြစ်တည်း။ အနုဋီကာ။

ဘောဇနေ ။ပေ။ ဝဒန္တိ။ ။ ဝဒန္တိ ပုဂ္ဂိုလ် ဘောဇနေ မတ္တညူပုဂ္ဂိုလ်ကို ထိနမိဒ္ဓ မလွှမ်းမိုးနိုင်၊ အိပ်ချင် ငိုက်မျည်းမှုမရှိလျှင် ကမ္မဋ္ဌာန်းကို အမြဲ နှလုံးသွင်းနေသောကြောင့် ကာမရာဂ၏ သက်ရောက်ဘို့ရန်အပေါက် အကြား အခွင့်လမ်း မရနိုင်၊ ထို့ကြောင့် ဘောဇနေ မတ္တညူပုဂ္ဂိုလ်သည် ကာမရာဂကို ပယ်နိုင်၏ဟု ဆိုကြသည်။ ထို ဝဒန္တိ ဝါဒကို မနှစ်သက်သောကြောင့် ဋီကာဆရာက "ဘောဇနနိဿိတံ ပန" စသည်ကို မိန့်သည်။

တဗ္ဗိပရိဏာမဿ ။ပေ။ ဒဿနံ။ ။အနုဋီကာ၌ တဗ္ဗိပရိဏာ မဿကို "ဘောဇနပရိဏာမဿ " ဟု သဒ္ဒတ္ထဖွင့်၍ "နိဿန္နာဒိကဿ" ဟု အဘိဓေယျတ္တ ဖွင့်သည်။ အစာကြေသောအခါ ကိုးပေါက်ဒွါရတို့မှ ယိုစီး စိမ့်ထွက်သော ချွေး မျက်ချေး စသည်နှင့် တကွ ကျင်ကြီး ကျင်ငယ်တို့ကို "နိဿန္ဒ" ဟု ဆိုသည်။ "နိဿန္ဒာဒိ" ၌ အာဒိဖြင့် ဘောဇဉ်ကို စားသောအခါ လက် ခံတွင်း စသည်တို့၌ လူးလဲခြင်း မက္ခနကို ယူပါ။

တဗ္ဗိပရိဏာမဿ၊ ထိုဘောဇဉ်၏ ကြေကျက်ခြင်းဟူသော နိသန္ဒစသောအကျိုး၏။ အသုဘတာဒိဒဿနံ၊ အသုဘ ၏အဖြစ် အစရှိသည်ကို ရှုတတ်သော ဉာဏ်ကို။ (သော၊ ထို ဘောဇနာမတ္တညူ ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ဥပ္ပါဒေတိ၊ ၏)။ တဒါဓာရဿ၊ ထိုဘောဇဉ်၏ တည်ရာအစာသစ်အိမ်၏။ ဝါ၊ တကိုယ်လုံး၏။ အသုဘတာဒိဒဿနံ၊ ကို။ (သော၊ သည်။ ဥပ္ပါဒေ တိ၊ ၏)။ ဥပနိဿယဘူတဿ၊ ကာမရာဂ၏ အားကြီးသော မှီရာကြောင်းဖြစ်၍ ဖြစ်သော။ တဿ၊ ထို ဘောဇဉ်၏။ အသုဘတာဒိဒဿနံ စ၊ ကိုလည်း။ (သော ဥပ္ပါဒေတိ)၊ ကာယဿ၊ ကရဇကာယ၏။ အာဟာရဋ္ဌိတိကတာဒိ ဒဿနံ စ၊ အာဟာရဟူသော တည်ကြောင်းရှိသည်၏ အဖြစ် အစရှိသည်ကို ရှုတတ်သော ဉာဏ်ကိုလည်း။ သော၊ ထို ဘောဇနေမတ္တညူ ပုဂ္ဂိုလ်ည်။ ဥပ္ပါဒေတိ၊ ၏။ ဣိ၊ ကြောင့်။ တဿ၊ ထို ဘောဇနေမတ္တညူပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ကာမစ္ဆန္ဒေါ၊ ကို။ ပဟီယတေဝ၊ ပယ်အပ်ပယ်နိုင်သည်သာ။ အဘိဓမ္မပရိယာယေန၊ အဘိဓမ္မာ ဒေသနာတော် နည်းအားဖြင့်။ သဗ္ဗောပိ၊ အလုံးစုံလည်း ဖြစ်သော။ လောဘော၊ လောဘသည်။ ကာမစ္ဆန္ဒနီဝရဏံ၊ ကာမစ္ဆန္ဒနီဝရဏတည်း။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ အရဟတ္တမဂ္ဂေနာတိ၊ ဟူ၍။ (သင်္ဂဟကာရော) အာဟ၊ [သုတ္တန်နည်းအားဖြင့် ကာမစ္ဆန္ဒနီဝရဏ ဟူသည် ကာမဂုဏ်၌ တပ်မက်တတ်သော လောဘတည်း။ ထို လောဘကို အနာဂါမိမဂ်ပယ်နိုင်သည်။]

တဒါဓာရဿ။ ။ အနုဋီကာ၌ "ဥဒရဿ" ဟု ပဌမဖွင့်၏။ "ဥဒရ" ဟူသည် စားလိုက်သော ဘောဇဉ်၏တည်ရာ အစာသစ်အိမ် ဟူသော ဝမ်းတည်း။ "ကာယဿေဝ ဝါ" ဟု ဒုတိယတနည်းဖွင့်၏။ ထိုအလို တဒါဓာရအရ ထိုဘောဇဉ်၏ တည်ရာတကိုယ်လုံးကို ယူပါ။ ဘောဇနေ မတ္တညူပုဂ္ဂိုလ်သည် ထိုအစာသစ်အိမ် ထို တကိုယ်လုံး၏ အသုဘတာ အစရှိသော အခြင်းအရာကို ရှုခြင်းကို ဖြစ်စေနိုင်သည်။

တဿစ ဥပနိဿယဘူတဿ။ ။ ဘောဇဉ်ဟူသော အစာအာဟာရသည် ကာမရာဂ (ကာမစ္ဆန္ဒ) ၏ အားကြီးသော မှီရာအကြောင်းဖြစ်၏၊ အဆီ အအိမ့် အစားကောင်းတို့ကို စား၍ ကာမရာဂ တိုးပွါးနေကြပုံကို၎င်း, အဗြဟ္မစရိယ စောင့်ထိန်းသော ဥပုသ်သည်များ၏ ညာစာ မစာရပုံကို၎င်း သတိပြုပါ၊ ဘောဇနမတ္တညူ ပုဂ္ဂိုလ်သည် ကာမရာဂ၏ ဥပနိဿယဖြစ်သော ထိုဘောဇဉ်၏ အဿုဘ အစရှိသော အခြင်းအရာကို ရှုမှုကိုလည်း ဖြစ်စေနိုင်၏။

ကာယဿစ ။ပေ။ ဒဿနံ။ ။ ဤခန္ဓာကိုယ်ဟူသော ကရဇကာယသည် အစာစားရမှ တည်နိုင်၏။ ထိုဘောဇနေ မတ္တညူပုဂ္ဂိုလ်သည် ထိုကာယ၏ အာဟာရဌိတိကတာစသည်ကိုရှုမှုကိုလည်း ဖြစ်စေနိုင်၏။ အာဟာရဋ္ဌိတိကတာဒိ၌ အာဒိဖြင့်အာဟာရကို ရှာရခြင်း စသည်ကြောင့်ဖြစ်သော ဒုက္ခကို ယူပါ။

ဣတိ တဿ ။ပေ။ ပဟီယတေဝ။ ။ ဤပြခဲ့သော "ဘောဇန နိဿိတံ ။ပေ။ သော ဥပ္ပါဒေတိ" ဟူသော အကြောင်းတို့ကြောင့် ဘောဇနေမတ္တညူ ပုဂ္ဂိုလ်သည် ကာမစ္ဆန္ဒကို ဧကန်ပယ်နိုင်သည်သာ။

ဗဟုဿုတတာ ပရိပုစ္ဆကထာဟိ၊ များသော အကြားအမြင်ရှိသူ၏ အဖြစ်, အဖန်ဖန် မေးမြန်းတတ်သူ၏ အဖြစ်တို့ကြောင့်။ အဋ္ဌဝတ္ထုကာပိ၊ ရှစ်ပါးသော တည်ရာဝတ္ထု ရှိသည်လည်းဖြစ်သော။ ဝိစိကိစ္ဆာ၊ ကို။ ကာမံ ပဟီယတိ၊ အကယ်၍ကား ပယ်အပ် ပယ်နိုင်ပါပေ၏။ တထာပိ၊ ထိုသို့ပင် ပယ်နိုင်ပါသော်လည်း။

ဝိစိကိစ္ဆာ ဌာနိယာ။ ။ ဝိစိကိစ္ဆာဌာနီယာ အရ ရှေးရှေး ဝိစိကိစ္ဆာကို ရ၏။ ထိုရှေးရှေး ဝိစိကိစ္ဆာသည် "အဟောသိ နုခေါ အဟံ အတီတမဒ္ဓါနံ" စသည်ဖြင့် များသောကြောင့် ဗဟုဝုစ် ဆိုထားသည်။ [တိဋ္ဌတိ အနုပန္နာ ဝိစိကိစ္ဆာ ဧတ္ထ ဧတေသု အဟောသိ နုခေါ အဟမတီကမဒ္ဓါနံတိ အာဒိကာယ ပဝတ္တိယာ အနေကဘေဒေသု ပုရိမုပ္ပန္နေသု ဝိစိကိစ္ဆာဓမ္မသူတိ တေဌာနီယာ ဝုတ္တာ။ အနု။]

အဋ္ဌဝတ္ထုကာပိ။ ။ ရှစ်ပါးသော တည်ရာဝတ္ထုဟူသည် "ဗုဒ္ဓေ ကင်္ခတိ, ဓမ္မေ, သံဃေ, သိက္ခာယ, ပုဗ္ဗန္တေ, အပရန္တေ, ပုဗ္ဗန္တာပရန္တေ, ဣဒပ္ပစ္စယတာ ပဋိစ္စသမုပ္ပန္နေသု ကင်္ခတိ" တည်း။ အဋ္ဌဝတ္ထုကာပိဖြင့် "အဟောသိံ နုခေါ အဟံ အတီတမဒ္ဓါနံ" စသော သောဠသဝတ္ထုက ဝိစိကိစ္ဆာကို ပေါင်းပါ၊ ထို ဝိစိကိစ္ဆာတို့သည် ရတနာသုံးပါးအပေါ်၌ သံသယဖြစ်ခြင်းလျှင် အရင်းခံရှိ၏။ ဘုရားကို မယုံကြည်လျှင် နောက်ဘဝရှိ၏ဟူသော တရားကို မယုံကြည်တော့၊ ဤသို့ စသည်ဖြင့် ကြွင်းသော ဝိစိကိစ္ဆာတို့သည် ရတနာသုံးပါးကို မယုံကြည်သော ဝိစိကိစ္ဆာလျှင် အရင်းခံရှိကြ၏။ ထို့ကြောင့် အရင်းခံကိုလိုက်၍ "တီဏိ ရတနာနိ အာရဗ္ဘ" ဟု မိန့်သည်။

သေသဝိစိကိစ္ဆာ၊ ရတနတ္တယ ဝိစိကိစ္ဆာမှကြွင်းသော ဝိစိကိစ္ဆာသည်။ ရတနတ္တယဝိစိကိစ္ဆာမူလိကာ၊ ရတနတ္တယဝိစိကိစ္ဆာဟူသော အရင်းမူလရှိ၏။ ဣတိ ကတွာ၊ ဤအကြောင်းကြောင့်။ တီဏိရတနာနိ အာရဗ္ဘာတိ၊ ဟူ၍။ (သင်္ဂဟ ကာရာ) အာဟ၊

သံဝေဇန ပသာဒနေဟိ၊ ထိတ်လန့်ကြောင်း တရား, ကြည်ညိုကြောင်းတရားတို့ဖြင့်။ တေဇနံ၊ ထင်သန်စေခြင်းသည်၎င်း။ တောသနဉ္စ၊ ရွှင်လန်း စေခြင်းသည်၎င်း။ သမ္ပဟံသနာ၊ မည်၏။ ဣတိ၊ အပြီးတည်း။

အဿောသိ။ ။ အနုဋီကာ၌ကား- "တောတောင် အရပ်၌ သစ်ပေင်တော်ရှုပ်တို့ခြားကွယ်၌ နေအပ်ပါသော်လည်း ရွားကား မဝေးလှ၊ ရွာမဝေသော်လည်း တောင်ကို ရစ်ပတ်၍ သွားရသောကြောင့် ကျောင်းသည် တော၏လက္ခဏာနှင့် ပြည့်စုံ၏။ထို့ကြောင့် မံသသောတဖြင့် ကြား၏ဟု ဆိုကြသည်" ဟု တနည်းပြသေး၏။

မိမိအယူ။ ။ "မိမိကား ကျောင်းလည်း ထုံးစံအတိုင်း တောရကျောင်းပင် ဖြစ်၏။ ထို အသားမိတို့ ပြောဆိုအပ်သော စကားသံကို ကြားရသည်မှာ ရွာအနီးသို့ ရောက်နေသောကြောင့်တည်း" ဟု စဉ်းစားမိ၏၊ ဘာကြောင့်နည်း - တောကျောင်းဘုန်းကြီးများသည် ရွာအနီးရောက်မှ သင်္ကန်းရုံလေ့ရှိကြ သပိတ်အိတ်မှ သပိတ်ကိုထုတ်လေ့ရှိကြသောကြောင့်တည်း။ ထို့ကြောင့် ရွာအနီးရောက်ကြောင်း ထင်ရှားအောင် "ထေရောစီဝရံ ပါရုပိတွာ ပတ္တံ နီဟရန္တောဝ တံ သဒ္ဒံ သုတွာ" ဟု အဋ္ဌကထာဆရာသည်။