ဟိ၊ မှန်။ ယတ္ထ၊ အကြင် အဇာတိ ဓမ္မတ္တ အစရှိသော ဝတ္ထု၌။ သာ ဣစ္ဆာ၊ ထို အလိုသည်။ ဝါ၊ ထို တောင့်တတတ်သော တဏှာသည်။ အပါပုဏန္တီ၊ မရောက်နိုင်, မရနိုင်သည်။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ ဂယှတိ၊ ယောဂီတို့ဉာဏ်ဖြင့် ယူအပ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့ မှတ်အပ်၏။ [ဣစ္ဆာကိုငဲ့၍ "အပါပုဏန္တီ" ထားသည်။]

ယဒါပိ ပန။ပေ။အလာဘဝိသိဋ္ဌာ ဣစ္ဆာ။ ။“ယမ္ပိန္တံ န လဘတိ ” ဟူသော အနိ- ယမဝါကျ၌ ယံကို ဣစ္ဆနှင့်တွဲ၍ “ယမ္ပိန္တံ၊ အကြင်အလိုကိုလည်း”ဟု အနက်ပေးသော အခါ န လဘတိသည် ပဓာန မဟုတ်၊ အပဓာန ဝိသေသနမျှသာ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် “တဒါပိ အလာဘပိသိဋ္ဌာ ဣစ္ဆာ ဝုတ္ထာ ဟောတိ”ဟု မိန့်သည်။ ဤအဖွင့်အတိုင်း ပါဠိတော် နိဿယ၌ ကနည်း အနက်ပေးထားသည်။

ယဒါ န လဘတီတိ။ ဤနည်း၌ ယံသဒ္ဒါကို န လဘတိနှင့်တွဲ၍ “ယံ န လဘတိ၊ အကြင်မရ”ဟု ကြိယာပရာပသန အနက်ပေးပါ၊ ထိုသို့ အနက်ပေးသောအခါ ဣစ္ဆာသည် န လဘတိကို အထူးပြုသော ဝိသေသနဖြစ်၏။ ထို ့ကြောင့် “တဒါဣစ္ဆာဝိသိဋ္ဌော အလာဘော ဝုတ္တော ဟောတိ”ဟု. မိန့်သည်။ ဤ အဖွင့်အတိုင်း ပါဠိတော်နိသာယ၌ နောက်တနည်း အနက်ပေးထားသည်။

သော ပနတ္ထတော။ပေ။ဝုတ္ထာ ဟောတိ။ ။ ဤ ဒုတိယနည်း၌ “ယမ္ပိ န လဘတိ”ဟု ဆိုသောကြောင့် ဣစ္ဆာကိုမရဘဲ အလာဘကို ရသည့်အတွက် တရားကိုယ်တိုက်ရိုက်မရှိရ ကား “သော ပနတ္ထတော” စသည်ကို မိန့်သည်။ ထို မရခြင်းဟူသည် တရားကိုယ်အားဖြင့် ဣစ္ဆာ ဟူသော တဏှာမှတပါး အခြားတရား မရှိ၊ ထို ့ကြောင့် ဣစ္ဆာကိုပင် အရကောက် ရတော့သည်။ [ယဒါပိ စသော ၂-နည်းသည် အဋ္ဌကထာကို ဖွင့်သောနည်း မဟုတ်၊ ဋီကာ ဆရာ၏ မိမိအလိုကျ ဖွင့်အပ်သောနည်းတည်း။]