တတ္ထ၊ ထို နိရောဓသစ္စ ဒေသနာတော်၌။ [မဓု၌ "တတ္ထာတိ အရိယ သစ္စဒေသနာယံ" ဟု အစွဲမှား၏။] (တနည်း) တတ္ထ၊ ထိုငါးပါးသော အခြင်းအရာတို့တွင်။ တိဏ္ဏန္နဉ္စ ကုသလမူလာနံ အဝသေသာနဉ္စ သာသဝါနံ ကုသလာနံ ပဟာနန္တိ ဣဒံ၊ ဟူသော ဤစကားကို။ တေသံ၊ ထို ကုသလမှု ၃ ခု, အဝသေသသာသဝ ကုသိုလ်တို့၏။ ပစ္စယာနံ၊ အကြောင်းဖြစ်ကုန်သော။ အဝိဇ္ဇာတဏှာဥပါဒါနာနံ၊ အဝိဇ္ဇာ, တဏှာ , ဥပါဒါန်တို့ကို။ ပဟာနဝသေန၊ ပယ်ခြင်း၏ အစွမ်းဖြ့်။ (ဝုတ္တံ၊ ဟောတော်မူအပ်ပြီ။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ ၏)။

ဝါ၊ တနည်း။ အဝိဇ္ဇာဒီသု၊ အဝိဇ္ဇာ အစရှိကုန်သော တရားတို့ကို။ (အာဒိဖြင့် တဏှာ, ဥပါဒါန်တို့ကိုယူ)။ ပဟီနေသု၊ ပယ်အပ်ပြီးကုန်လသော်။ တေသံ၊ ထို ကုသလမှု ၃ ခု, အဝသေသ သာသဝ ကုသိုလ်တို့၏။ အပ္ပဝတ္တိဝသေန၊ နောက်ထပ် မဖြစ်ခြင်း၏ အစွမ်းဖြင့်။ ဝုတ္တံ၊ ပြီ။ ဣတိ, ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ ၏။

ပုဗ္ဗေဝ ခေါ ပနဿ ။ပေ။ဘာဝနာပါရိပူရိံ ဂစ္ဆတီတိ၊ ဟူ၍။ လောကုတ္တရမဂ္ဂက္ခဏေ၊ လောကုတ္တရာ မဂ်ခဏ၌။ အဋ္ဌင်္ဂိကမဂ္ဂပါရိပူရိယာ၊ အဋ္ဌင်္ဂိကမဂ်၏ ပြည့်စုံခြင်းရှိသည်၏ အဖြစ်၏။ ဥပနိဿယ ဒဿနတ္ထံ၊ အားကြီးသော မှိရာအကြောင်းကို ပြခြင်းအကျိုးငှာ။ ဣဒံ၊ ဤစကားတော်ကို။ (ဘဂဝတာ၊ သည်)။ ယဒိပိ ဝုတ္တံ၊ အကယ်၍ကား ဟောတော်မူအပ်ပါပေ၏။ [အဿ၊ ထိုယောဂီ ပုဂ္ဂိုလ်၏။ ပုဗ္ဗေဝ၊ မဂ်ကို မရမှိ ရှေးအဘို့၌ပင်။ ကာယကမ္မံ၊ သည်။ (သုပရိသုဒ္ဓံ၊ အလွန်ထက်ဝန်းကျင် စင်ကြယ်သည်။ ဟောတိ၊ ၏)။ ဝစီကမ္မံ၊ သည်။ (သုပရိသုဒ္ဓံ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏)။ အာဇီဝေါ၊ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းသည်။ သုပရိသုဒ္ဒေါ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဧဝံ၊ ဤသို့ ရှေးအဘို့က စင်ကြယ်လသော်။ အဿ၊ ထို ယောဂီ ပုဂ္ဂိုလ်၏။ အရိယော၊ ကိလေသာတို့မှ ဝေးကွာသော။ အဋ္ဌင်္ဂိကော၊ ရှစ်ပါးသော အင်္ဂါရှိသော။ အယံ မဂ္ဂေါ၊ ဤမဂ်သည်။ ဘာဝနာပါရိပူရိံ၊ ဘာဝနာ၏ ပြည့်စုံလုံလောက်ခြင်းရှိသည်၏ အဖြစ်သို့။ ဂစ္ဆတိ၊ ရောက်၏။] တထာပိ၊ ထိုသို့ပင် ဟောတော်မူအပ်ပါသော်လည်း။ ပုဗ္ဗေဝ ခေါ ပနာတိ ဝစနံ၊ ဟူသော စကားသည်။ (ဒဿေတိ ဒီပေတိတို့၌စပ်)။ ကာယကမ္မာဒိသုဒ္ဓိ ယာ၊ ကာယကံ အစရှိသည်တို့၏ စင်ကြယ်ခြင်း၏။ ("ဥပနိဿယတံ" ဝယ် တာပစ္စည်း၌စပ်)။ (အရိယ မဂ္ဂဿ၊ ၏)။ ဒူရတရူပနိဿယတံ၊ အလွန်ဝေးသော ဥပနိဿယ၏ အဖြစ်ကို၎င်း။ (နောက် အာသန္နတရူပနိဿယတံနင့်တွဲ)။ စက္ခာဒီသု၊ စက္ခု အစရှိသည်တို့၌။ အသာရဇ္ဇန္တဿ၊ ပြင်းစွာ မတက်မက်သည်ဖြစ်၍၎င်း။ အသံယုတ္တဿ၊ မယှဉ်သည်ဖြစ်၍၎င်း။ (ရှေးနိဿယ၌ "အသမ္ပယုတ္တဿ" ဟု ရှိ၏)။ အသမ္မူဠှဿ၊ မတွေဝေသည်ဖြစ်၍၎င်း။ အာဒီနဝါနုပဿိနော၊ ပြစ်ကို အဖန်ဖန် ရှုလေ့ရှိသည်ဖြစ်၍။ ဝိဟရတော၊ နေသော ယောဂီ ပုဂ္ဂိုလ်၏။ ဝါ၊ သည်။ ဝုဋ္ဌာနဂါမိနိယာ၊ ဝုဋ္ဌာနဂါမိနီ ဖြစ်သော။ (သင်္ခါရ, ပဝတ္တမှ ထမြောက်သော မဂ်သို့ ရောက်ကြောင်းဖြစ်သော)။ တာယေဝ ဝိပဿနာယ၊ ထို ဝိပဿနာကြောင့် ပင်။ (ဂစ္ဆန္တေသု ၌စပ်)။ အာယတိံ၊ နောင်အခါ၌။ ပဉ္စုပါဒါနက္ခန္ဓေသု၊ ငါးပါးသော ဥပါဒါနက္ခန္ဓာတို့သည်။ အပစယံ၊ ပျက်စီးခြင်းသို့။ ဂစ္ဆန္တေသု၊ ရောက်ကုန်လသော်။ သဗ္ဗသင်္ခါရေသု၊ အလုံးစုံသော သင်္ခါရတို့၌။ ဝိဝတ္တနဝသေန၊ ဆုတ်နစ်ခြင်း၏ အစွမ်းဖြင့်။ ပေါနောဘဝိကတဏှာယ၊ တဖန် ဘဝသစ်ကို ဖြစ်စေတတ်သော တဏှာကို။

ယဒိပိ။ပေ။ ဝုတ္တံ။ ။“ပူဗ္ဗေဝ ခေါ ပနဿ” စသော ပါဠိတော်သည် မဂ်မရမီ ရှေး အဘို့က ကာယကံ ဝစီကံနှင့် အာဇီဝတို့၏ စင်ကြယ်ပြီးဖြစ်သည့်အတွက် လောကုတ္တရာ မဂ်ကိုရသောအခါ ဝိရတိ ၃-ဖြာ အဆင်သင့်ပါသော အဋ္ဌင်္ဂိကမဂ်ကိုရဘို့ရန် ပကတူပ- နိဿယဖြစ်နေကြောင်းကို ပြတော်မူခြင်းအကျိုးငှါ ဟောတော်မူအပ်သော ဒေသနာတော် ဖြစ်သည်။

တထာပိ။ပေ။ ဒီပေတိ။ ။သို့သော် အချို ့သော ဝိနေယပုဂ္ဂိုလ်တို့က “ဝုဋ္ဌာန- ဂါမိနီဝိပဿနာတိုင်အောင် (ပရိကမ်ဥပစာ, အနုလုံတိုင်အောင်) ဖြစ်နေသော ဝိရတိ မပါသော ပဉ္စင်္ဂိကမဂ်သည်ပင် ဂေါတြဘုနောင် မဂ်ခဏ၌ ဆက်၍ဖြစ်၏”ဟု အထင် ရှိသောကြောင့် ထိုပုဂ္ဂိုလ်ဘို့၏အလို အဇ္ဈာသယအားလျော်ာ ပဉ္စကလောကုတ္တရမဂ်ကို ဟောတော်မူရသည်ဟု ပြသည်။

ပဟီယမာနာယ၊ ပယ်အပ်သော်။ ကိလေသဒူရီဘာဝေန၊ ကိလေသာတို့၏ ဝေးကွာသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ကာယိကစေတသိကဒရထသန္တာပပရိဠာဟေသု၊ ကိုယ်၌ဖြစ်ကုန်, စိတ်၌ဖြစ်ကုန်သော ပူလောင်ခြင်း, ပြင်းစွာပူလောင်ခြင်း, ထက်ဝန်းကျင် ပူလောင်ခြင်းတို့ကို။ ပဟီယမာနေသု၊ ပယ်အပ်ကုန်လသော်။ ပဿဒ္ဓကာယစိတ္တဝသေန၊ ငြိမ်းအေးပြီးသော ကိုယ်, စိတ်၏ အစွမ်းဖြင့်။ ကာယိကစေတသိကသုခေ၊ ကာယိကသုခ, စေတသိကသုခကို။ ပဋိသံဝေဒိယမာနေ၊ ခံစားအပ်စဉ်။ တထာ ဘူတဿ၊ ထို အခြင်းအရာ အားဖြင့် ဖြစ်သော ယောဂီ ပုဂ္ဂိုလ်၏။ ယာ ဒိဋ္ဌိ၊ အကြင် ဒိဋ္ဌိသည်။ (အတ္ထိ)၊ အဿ၊ ထိုယောဂီ ပုဂ္ဂိုလ်၏။ သာ (ဒိဋ္ဌိ)၊ သည်။ သမ္မာဒိဋ္ဌိ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။

ဣတိ အာဒိနာ၊ ဤသို့ အစရှိသော နည်းဖြင့်။ ဝုတ္တာနံ၊ ဟောတော်မူအပ်ကုန်သော။ (ဥပရိပဏ္ဏာသ သဠာယတနဝ် မဟာသဠာယတနိကသုတ်၌ ဟောတော်မူအပ်ကုန်သော)။ ဝုဋ္ဌာနဂါမိနိ ဝိပဿနာက္ခဏေ၊ ဝုဋ္ဌာနဂါမိနီ ဝိပဿနာခဏ၌။ ပဝတ္တာနံ၊ ဖြစ်ကုန်သော။ ပဉ္စန္နံ၊ ကုန်သော။ သမ္မာဒိဋ္ဌာဒီနံ၊ သမ္မာဒိဋ္ဌိ အစရှိကုန်သော။ အင်္ဂါနံ၊ အင်္ဂါတို့၏။ (ဝိရတိ မပါသော အင်္ဂါငါးပါးတို့၏)။ (အရိယ မဂ္ဂဿ၊ ၏)။ အာသန္နတရူပ နိဿယတဉ္စ၊ အလွန်နီးသော ဥပနိဿယ၏ အဖြစ်ကို၎င်း။ ဒဿေတိ၊ ဣတိ၊ ဤသို့လျှင်။ အာသန္နတရူပနိဿယဝသေန၊ အလွန်နီးသော ဥပနိဿယ၏ အစွမ်းဖြင့်။ ပဉ္စင်္ဂိကံ၊ ငါးပါးသော အင်္ဂါရှိသော။ မဂ္ဂံ၊ မဂ်ကို။ သုခံ၊ လွယ်ကူစွာ။ ဗုဇ္ဈန္တာနံ၊ သိနိုင်ကုန်သော။ ပုဂ္ဂလာနံ၊ ပုဂ္ဂိုလ်တို့၏။ အဇ္ဈာသယဝသေန၊ အဇ္ဈာသယနှင့်စပ်သဖြင့်။ ပဉ္စင်္ဂိက မဂ္ဂဒေသနာယ၊ ပဉ္စင်္ဂိကမဂ္ဂဒေသနာ၏။ ပဝတ္တတံ၊ ဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကို။ ဒီပေတိ၊ ပြ၏။

အထဝါ၊ ထို့ပြင် တနည်းကား။ အဇ္ဈာသယဝိသေသကာရဏနိဒဿကေန၊ ပုဂ္ဂလဇ္ဈာသယ၏ ပဉ္စင်္ဂိကကို ဟောဘို့ရန် ထူးသော အကြောင်းကို ညွှန်ပြတတ်သော။ ပုဗ္ဗေဝ ခေါ ပနဿာတိ ဝစနေနဝ၊ ဟူသော စကားတော်ကြောင့်ပင်။ ပုဂ္ဂလဇ္ဈာသယဝသေန၊ ပုဂ္ဂလဇ္ဈာသယနှင့်စပ်သဖြင့်။ ပဉ္စင်္ဂိကော၊ သော။ မဂ္ဂေါပိ၊ သည်လည်း။ ပဋိပဒါဧဝ၊ ပင်တည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့ နှလုံးသွင်း၍။ ဒေသိတော၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ ပုဗ္ဗေဝ ခေါ ပန ။ပေ။ ဝစနတော ပန ။ပေ။ ဒေသိတောတိ၊ ဟူ၍။ (သင်္ဂဟကာရော) အာဟ၊ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ သုတ္တန္တေ၊ သုတ္တန်ပါဠိတော်၌။ တံ ဒေသိတနယံ၊ ထို ဟောတော်မူအပ်သော ပဉ္စင်္ဂိကမဂ္ဂနည်းကို။ ဒဿေတုံ၊ ငှာ။ ပဉ္စင်္ဂိကဝါရောပိံ၊ ကိုလည်း။ ဘဂဝတာ၊ သည်။ ဒေဝပုရေ၊ ၌။ နိဒ္ဒိဋ္ဌော၊ ပြီ။ ဣတိ အတ္ထော၊ နက်။

၀စနတောတိ ၀ါ။ ။ ပုဗ္ဗေဒ ခေါ ပနုဿ” စသော ဉာပကဟိတ်ကြောင့် ပဉ္စဂ္ဂက မဂ်ကို ဘုရားဟောတော်မူအပ်ပြီဟု သိနိုင်၏” ဟူသော ရွှေဝါဒကို အားမရသောကြောင့် “ ဝစနတောတိ ဝါ” ဟု တနည်းပြပြန်သည်။ ဤနည်း၌ “ ၀စနတော၊ စကားတော် ကြောင့်” ဟု အနက်ပေးရသော်လည်း “ ထိုစကားတော်အားလျော်စွာ + ဟောတော် မူအပ်ပြီ ” ဟု အဓိပ္ပါယ်မှတ်ပါ၊ ထို ့ကြောင့် “ အတ္တနော ပေ။ အတ္ထော ” ဟု ဖွင့်သည်။

အထဝါ။ ။ဒုတိယနည်းမှ တနည်းကို ထပ်ပြလို၍ “ အထဝါ” စသည်ကို မိန့်သည်။ ဤနည်း၌ကား “ စနေနေဝ” ဟု ဆိုသောကြောင့် တော-ပစ္စည်းကို ကာရဏအနက် ဟောဟု မှတ်ပါ။ [တောပစ္စယဿ` ကာရဏတ္ထ ပုန ဝိကပွေတုံ အထဝါတိအာဒိ- မာဟ။’မဓု။] “အဇ္ဈာသယ ။ပေ။ နိဒဿကေန”သည် ဝစနေနေဝ၏ ဝိသေသနတည်း၊ ပုဗ္ဗေဒ ခါ ပနဿ စသော စကားတော်သည် ပုဂ္ဂလဇ္ဈာသယ၏ ပဉ္စကမဂ်ကို ဟော ဘို့ရန် ထူးသောအကြောင်းဖြစ်၏၊ ထို စကားတော်ကြောင့်ပင် ပုဂ္ဂလဇ္ဈာသယနှင့် စပ်၍ ပဉ္စိကမဂ်ကို ဟောတော်မူရသည်’ဟူလို။

အမှာ။ ။ဤသို့ ဋီကာ၌ ဝစနတောအတွက် ၃-နည်းဖွင့်ထားသော်လည်း အဋ္ဌ- ကထာနိဿယ၌မူ နောက်ဆုံးတနည်းကိုသာ ပြထားပါသည်။