၂-အဘိဓမ္မဘာဇနီယ အဖွင့်
၆၂၃။
အဘိဓမ္မ ဘာဇနီယေ၊ အဘိဓမ္မဘာဇနီယ နည်း၌။
ပဉ္စကနယဒဿနေ၊ ပဉ္စကနည်းကိုပြရာ ပါဠိရပ်၌။
ပဉ္စဈာနာနီတိ စ၊ ဟူ၍၎င်း။
တတ္ထ။ ပေ။ ဈာနန္တိစ၊ ဟူ၍၎င်း။
(ဣတိတလုံး အကြေကြံ။)
ဣတိ အာဒိနာ၊ ဤသို့ အစရှိသော ပါဠိရပ်ဖြင့်။
ဥဒ္ဓဋံ၊ ထုတ်ဆောင်တော်မူအပ်ပြီ။
(စတုက္ကနည်းမှ ထုတ်ဆောင်တော်မူအပ်ပြီ။)
(ကသ္မာ၊ နည်း။)
ဥဒ္ဓဋာနံယေဝ၊ စတုက္ကနည်း၌ ထုတ်ဆောင်အပ်ပြီးသာလျှင်ဖြစ်ကုန်သော။ စတုန္နံ= လေးပါးကုန်သော။
ပဌမ။ ပေ။ ပဉ္စမဇ္ဈာနာနံ၊ တို့ကို။
ဒဿနတော၊ ပြခြင်းကြောင့်၎င်း။
ဒုတိယဿေဝ၊ ဒုတိယဈာန်၏သာ။
ဝိသေသ ဒဿနတောစ၊ အထူးကို ပြခြင်းကြောင့်၎င်းတည်း။
[စတုက္ကနယေ ဒုတိယဈာနမေဝ ယေသံ ဝိစာရော ဩဠာရိကတော န ဥပဋ္ဌာတိ။ ယေသဉ္စ ဥပဋ္ဌာတိ။
တေသံ၊ (ထိုနှစ်မျိုးသော ယောဂီပုဂ္ဂိုလ်တို့၏။)
ဝသေန၊ (စပ်သဖြင့်)။
ဒွိဓာ ဘိန္ဒိတွာ ဒေသိတံ။
ဣတိ၊ (ကြောင့်)။
စတုက္ကနယတော ပဉ္စကနယော နီဟတောတိ အာဟ “ဥဒ္ဓဋာနံယေဝ။ ပေ။
ဒဿနတောစာတိ။]
အဘိဓမ္မဘာဇနီယဝဏ္ဏနာ နိဋ္ဌိတာ။