အတ္ထိ အဇ္ဈတ္တိကာ အတ္ထိ ဗာဟိရာတိ ဧတ္ထ၊ ဟူသော ဤပါဌ်၌။ အဇ္ဈတ္တကဗာဟိရသဒ္ဒါ၊ အဇ္ဈတ္တိကသဒ္ဒါ ဗျာဟိရ သဒ္ဒါတို့သည်။ အဇ္ဈတ္တိကဒုကေဝိယ၊ အဇ္ဈတ္တိကဒုက်၌ကဲ့သို့။

အယမ္ပိ အတ္ထာ သမ္ဘဝတိ။ ။အဋ္ဌကထာ၌ “ဒွေ+အသံ”ဟု ပုဒ်ဖြတ်၍ သဒ္ဓိစပ် ထားပုံကိုသာ ဖွင့်ပြ၏၊ ဤဋီကာ၌ကား ထိုအနက်ကိုလည်း ခွင့်ပြု၏၊ ထိုအနက် အပြင် ဆိုလတ္တံ့ သောအနက် ၂-နည်းကိုလည်း ပြလို၏။ ထိုနည်းတို့တွင် ပဌမနည်၌“ အဝယဝါ ဧတေသာ”ဟု ဝိဂြိုဟ်ပြု၍ အဝယဝ အတ္တိအနက်၌ ဒို့နောင် အယ-ပစ္စည်းသက်၊ ထို နောက် “ပထဝီဓာတုန်+ဒ္ဓယံ ပထဝီဓာတုဒ္ဒယံ”ဟု ပြု၍ သမာသ်ပုဒ်တခုတည်းဟု ဆိုလို သည်။ “ရွှေ ဝေ ဝါစသော ဒုတိယနည်း၌ကား အဿတ္တိတဒ္ဓိတ်မပြုဘဲ အဝယဝတဒ္ဓိတ် ပြု၍ ထို အဝယာအနက်၌ အယ-ပစ္စည်း သက်။

သဒ္ဒါကျမ်းများ။ ။ကစ္စည်းကျမ်း၌ ယံကို ဗွီ သမူဟော ယီ”ဟု ပြု၍ သမူ- 8 ဟတ္ထ ကဏ်ဏာသုတ်ဖြင့် သမူဟအနက်၌ က-ပစ္စည်းသက်၊ ဒိ၌ ဣကို သုတ်ကြီးဖြင့် အယပြု၍ “ယံ”ဟု ပြီးစေ၏။ မောဂ္ဂလ္လာန်၌မှ “ဂျေ + အံသာ ယဿာတိ ဒ္ဓယ”ဟု ပြု၍ အံသအတ္ထိအနက်၌ အယ-ပစ္စည်းသက်၏၊ ဤနည်းသည် ဋီကာ ၂-နည်းတွင်ပဌမ နည်းနှင့် တူ၏။ ဗုဒ္ဓဗောဓကပ္ပိတ်(၄၆၁)သုတ်၌ကား အဝယ၁(အစိတ်) အနက်၌ အယ၌ ပစ္စည်းသက်၏၊ ဝိဂြိုဟ်ကို “ အဝယဝါ ဒူ”ဟု ပြု၊ “ဒ္ဓယံ၊ ၂-ခုသောအပိတ် ” “ ဟု ပေး၊ ဤ ဗုဒ္ဓဗောဓနည်းသည် ဤကာနောက်နည်းနှင့် တူ၏။ ဤ မန္တဗောဓနည်းကို ရည်ရွယ်၍ အနုဋီကာ၌ “အဝယဝဝိနိမုတ္တော သမုဒါယော နာမ ကောရိ နတ္ထိတိ (အစိတ်မှ လွှတ်သော အပေါင်းမည်သည် တခုမျှ မရှိ၊ ထို ့ကြောင့်) ပုရိမတ္တံ အသမ္ဘာဝေန္တော (ရှေးအနက်ကို မချီးမွမ်းလိုသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။) “ရွှေ ဝ ဝါ”တိအာဒိနာ သမုဒါယေန ဝိနာ ဒုတိယတ္ထမာဟ”ဟု ဖွင့်သည်။

အဇ္ဈတ္တိကဗာဟိရာယတန ဝါစကာ၊ အဇ္ဈတ္တိကာယတန ဗာဟိရာ ယတနကို ဟောသော သဒ္ဒါတို့သည်။ န၊ မဟုတ်။ အဇ္ဈတ္တတ္တိက၊ အဇ္ဈတ္တတိက်၌။ ဝုတ္တေဟိ၊ ဟောတောမူအပ်ကုန်သော။ အဇ္ဈတ္တဗဟိဒ္ဓါ သဒ္ဒေဟိ၊ အဇ္ဈတ္တသဒ္ဒါ, ဗာဟိဒ္ဓါ သဒ္ဒါတို့နှင့်။ သမာနတ္တာပိ၊ တူသော အနက်ရှိသော သဒ္ဒါတို့သည်လည်း န၊ မဟုတ်။

ဟိ၊ မှန်။ (တနည်း တသ္မာ၊ ကြောင့်။ တေမက တေမိတဗ္ဗာနံ၊ တို့၏။ အဗျာပါရသာမညနိဒဿနတထာယေဝ၊ သည်သာ။ ဥပမာ၊ ကို။ ဒဋ္ဌဗ္ဗာ၊ နည်း။ ဌာနသာမညနိဒဿနတ္ထာယ၊ ငှာ။ ဥပမာ၊ ကို။ န ဒဋ္ဌဗ္ဗာ၊ သနည်း)။ ဟိ (ယသ္မာ)၊ ကြောင့်။ သန္နိစိတလောဟိတေန၊ စုဝေးတည်နေသော သွေးသည်။ တေမေတဗ္ဗာနံ၊ စိုစေထိုက်ကုန်သော။ ကေသဉ္စိ၊ အချို့သော ဝက္က ဟဒယ ပပ္ဖါသတို့၏။ ဟေဋ္ဌာ၊ သွေး၏ အောက်၌၎င်း။ ကဿစိ၊ အချို့သော အသည်း၏။ ဥပရိ၊ သွေး၏အပေါ်၌၎င်း။ [ဤပုဒ်၏နောက်၌ ပိုဒ်ရှိသည်မှာ အပိုတည်း။] ဌိတကံ၊ တည်ကုန်သည်၏ အဖြစ်ကို။ သတိပဋ္ဌာနဝိဘင်္ဂေ၊ သတိပဋ္ဌာန ဝိဘင်း၌။ ဝက္ခတိ၊ ဆိုလတ္တံ့။ ဣတိ (တသ္မာ)၊ ကြောင့်။ (တေ တမ တေမိတဗ္ဗာနံ၊ တို့၏။ အဗျာပါရသာမညနိဒဿနတ္ထာယေဝ၊ သာ။ ဥပမာ၊ ကို။ ဒဋ္ဌဗ္ဗာ၊ ၏။ ဌာနသာမညနိဒဿနတ္ထာယ၊ ငှာ။ ဥပမာ၊ ကို။ န ဒဋ္ဌဗ္ဗာ၊ ထိုက်။)

ယကနဿ၊ အသည်း၏။ ဟေဋ္ဌာဘာဂေါ၊ အောက်အဘို့သည။ ဝါ၊ အောက်ပိုင်းသည်။ မယိ၊ ငါ၌။ လောဟိတံ၊ သွေးသည်။ ဌိတံ၊ စိုစေလျက် တည်နေ၏။ ဣတိ၊ သို့။ န ဇာနာတိ၊ မသိ။ ဝက္ကာဒီနိ၊ အညှို့ အစရှိသည်တို့သည်။ အမှေ၊ ငါတို့ကို။ လောဟိတံ၊ သွေးသည်။ တေမယမာနံ၊ စိုစေလျက်။ ဌိတံ၊ တည်နေ၏။ ဣတိ၊ သို့။ န ဇာနန္တိ၊ မသိကြကုန်။ ဣတိ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ယောဇနာ၊ ပုဒ်တို့ကို ယှဉ်စေခြင်းကို။ ကာတဗ္ဗာ၊ ပြုထိုက်၏။

ဝါယန ဝသေနာတိ၊ ကား။ သဝေဂဂမနဝသေန၊ အဟုန်နှင့်တကွသွားတတ်သည်၏ အစွမ်းကြောင့်။ ဝါ၊ အဟုန်ပြင်းလတ် တိုက်ခတ်တတ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ("ဝါယော၊ မည်၏" ၌စပ်)။ [ပြင်းစွာ တိုက်ခတ်သောလေကို ရည်ရွယ်၍ ဝါ ဓာတ်၏ ဂတိအနက်ကို ဖွင့်ခြင်းတည်း။] ဝါ၊ တနည်း။ သမုဒီရဏဝသေန၊ ထက်ဝန်းကျင် ရွေ့ရှားတတ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ (ဝါယော၊ ဝါယောမည်၏ ၌စပ်)။

သတဓောတသပ္ပိ။ ။တကြိမ် ချက်၍ ကကြိမ် ရေထည်း၌ ထည့်၍ ပြီးသောအခါ ထောပတ်၌ပါသော အနုပြုနို ့မှုန့်ကလေးများ အတော်အတန် ကုန်သွား၏။ ၂-ကြိမ်ချက်၍ ရေထည်း၌ ၂-ကြိမ်မြောက်ထည့်သောအခါ သာ၍ ကုန်သွား၏၊ ဤနည်းအားဖြင့် အကြိမ် များစွာ ပြုလုပ်အပ်သော ထောပတ်ကို အကြိမ်တရာ စင်ကြယ်စေအပ်ပြီးသော ထောပတ်, အကြိမ်တရာစစ်အပ်ပြီးသော ထောပတ်ဟု ခေါ်ကြသည်။

သမုဒီရဏဝသေန။ ။သမုဒီရဏံ အလ္လရှိသောသန် ( စိုသော အရာဝတ္ထုကို ခြောက်သွေ့စေတတ်သောရုပ်။) ဤရ-ဓာတ်သည် ခေပ (အစိုကိုပယ်ခြင်း) အနက်ကို ဟော၏။ ဤစကားအရ နေမထွက်သောအခါ စိုသောအဝတ်ကို လေတိုက်ခံ၍ ခြောက် စေရသည်။) ဘူတသင်္ဃာတဿ ဒေသန္တရူပ္ပတ္တိဟေတုဘာဝေါ ဝါ (တနည်း’တကွဖြစ်ဘက် ဘုတ်အပေါင်း၏ အရပ်တပါး၌ ဖြစ်ခြင်း၏အကြောင်းဖြစ်သော ရုပ်။) စိတ္တဇဝါယော ဓာတ်ကို ရည်ရွယ်သည်။ ဤဝါယောဓာတ်ကြောင့်ပင် ကူးခြင်း ဆန့်ခြင်းစသည်၌ နောက် နောက် ရုပ်ကလာပ်တို့သည် ရှေးရှေးဖြစ်ရာအရပ်၌ မဥပါဒ်ဘဲ ရှေ့၍ ရွှေ့၍ ဥပါဒ်ကြရ သည်၊ ထို့ကြောင့် လက်ဖြောက်တချက်တီးခန့်ကြာသောအခါ အတော်ဝေးဝေး ရွှေ့ပြီး သား ဖြစ်သွားသည်။ ဥ ရှေးရှိသော ဤရ-ဓာတ်သည် ဂတိအနက်ကိုလည်း ဟော၏၊ သွား ခြင်းဆိုသည်မှာလည်း ရုပ်ကလာပ်များ ရွှေ့၍ရှေ့၍ ဥပါဒ်ခြင်းပင်တည်း။’အနု။

သုခဒုက္ခာနံ၊ သုခဝေဒနာ, ဒုက္ခဝေဒနာတို့၏။ ဖရဏဘာဝေါ၊ ဖြန့်တတ်ကုန်သည်၏ အဖြစ်ကို။ (ဝုတ္တော ၌စပ်)။ သရီရဋ္ဌကဥတုဿ၊ ကိုယ်၌တည်သော ဥတု၏။ (ကိုယ်ငွေ့၏)။ သုခဒုက္ခဖောဋ္ဌဗ္ဗ သမုဋ္ဌာန ပစ္စယဘာဝေန၊ ကောင်းသော ဖောဋ္ဌဗ္ဗာရုံ မကောင်းသော ဖောဋ္ဌဗ္ဗာရုံ၏ ဖြစ်ခြင်း၏ အကြောင်း၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဝါ၊ ဣဋ္ဌဖောဋ္ဌဗ္ဗာရုံ, အနိဋ္ဌဖောဋ္ဌဗ္ဗာရုံ ဖြစ်ခြင်း၏ အကြောင်း၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ယထာဗလံ၊ အာရုံ၏ အစွမ်းအားလျော်စွာ။ သရီရေကဒေသ သကလ သရီရဖရဏသမတ္ထတာယ၊ ကိုယ်၏ တစိတ်တပိုင်း, အလုံးစုံသော ကိုယ်ကို ဖြန့်ခြင်း၌ စွမ်းနိုင်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဝုတ္တော၊ ဆိုအပ်ပြီ။

သောမနဿဒေါမနဿာနံ၊ သောမနဿ ဝေဒနာ, ဒေါမနဿဝေဒနာတို့၏။ (ဖရဏဘာဝေါ၊ ကို)။ ဣဋ္ဌာနိဋ္ဌစိတ္တဇ သမုဋ္ဌာပနေန၊ ဣဋ္ဌဖြစ်သော စိတ္တဇရုပ်, အနိဋ္ဌဖြစ်သော စိတ္တဇရုပ်တို့ကို ဖြစ်စေခြင်းအားဖြင့်။ တထေဝ၊ ထို့အတူပင်။ ဖရဏသမတ္ထတာယ၊ ဖြန့်ခြင်း၌ စွမ်းနိုင်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။

သမုဋ္ဌာနပစ္စယဘာဝေန။ ။သမုဋ္ဌာနပစ္စယနေရာ၌ အနုဋီကာဝယ် “ သမုဋ္ဌာပန- ပစ္စယ ” ဟု ပါဌ်ရှိ၏၊ ဣဋ္ဌာနိဋ္ဌဖောဋ္ဌဗ္ဗာန နိဗ္ဗတ္တကဘူတေန ပစ္စယဘာဝေန” ဟုလည်း သမုဋ္ဌာပနကို “ နိဗ္ဗတ္တက ” ဟု ဖွင့်၏။ ဤသို့ သမုဋ္ဌာပနရှိမှလည်း “ သောမနဿာ ဒေါမ နာနံ ဣဋ္ဌာနိဋ္ဌစိတ္တံဇသမုဋ္ဌာပနေန” ဟူသော နောက်စကားနှင့် အသွားတူ၏၊ “သရဋ္ဌကဥတုက ထိုသုခ ဒုက္ခ ဖောဋ္ဌဗ္ဗတို့ကို ဖြစ်စေတတ်သော အကြောင်း ဖြစ်သော ကြောင့် ” ဟု အနက်မှန်လည်း‘ရသည်။

သောမနဿ ဒေါမနဿာနံ။ ။ပြကပ်ခဲ့သော သုခ ဒုက္ခဝေဒနာတို့သည် ကာယ- ဝိညာဏ်၌ ယှဉ်ရကား စိတ္တဇရုပ်ကို မဖြစ်စေနိုင်ကြ။ [ အဘိဓမ္မတ္ထသင်္ဂြိုဟ် “ရူပသမုဋ္ဌာန် ခဏ်းကို သတိပြုပါ။] ထို့ကြောင့် `ကိုယ်ငွေ့ကိုအကြောင်းပြု၍ ဖောဋ္ဌဗ္ဗာရုံ၏ ပြန့်နှံ့ပုံကို ဆိုခဲ့ရသည်။ ဤ သောမနဿာ ဒေါမနဿ ဝေဒနာတို့ကား ရုပ်ကို ဖြစ်စေနိုင်ကြ၏။ ထိုရုပ် တို့က အင်အားအလိုက် ကိုယ်တစိတ်ဖြစ်စေ, တကိုယ်လုံးဖြစ်စေ ပြန့်နှံ့ နိုင်သောကြောင့် အကျိုးစိတ္တ၏ ပြန့်နှံ့ မှုကို အကြောင်း သောမနဿ ဒေါမနတို့၌ တင်စား၍ ဖလူပစာရ အားဖြင့် ဤ ဝေဒနာ ၂-ပါးလည်း ကိုယ်ကိုပြန့်နှံ့သည်ဟု ဆိုသည်။[တထေဝါတိ ဣမိနာ ယထာဗယံ သရီရေကဒေသ သကလသရီရန္တိ ဣဒံ အနုကနုတိ။’အနု။]

(ဝုတ္တော၊ ပြီ)။

ဧဝံ၊ ဤသို့လျှင်။ ဧတေသံ၊ ဤ သုခ ဒုက္ခ သောမနဿ ဒေါမနဿ တို့၏။ သရီရဖရဏတာယ၊ ကိုယ်ကို ဖြန့်တတ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဧကဿ၊ တခုသော သုခ သောမနဿ စသည်၏။ ဌာနံ၊ တည်ရာကို။ ဣတရံ၊ အခြားသော ဒုက္ခ ဒေါမနဿ စသည်သည်။ ပဟရတိ၊ ပုတ်ခတ်နိုင်၏။ ဣတရဿ စ၊ အခြားသော ဒုက္ခ ဒေါမနဿ စသည်၏လည်း။ (ဌာနံ၊ ကို)။ အညံ၊ အခြားသော သုခ သောမနဿ စသည်သည်။ (ပဟရတိ၊ ၏)။ ဣတိ၊ သို့။ အညမညေန၊ အချင်းချင်း အားဖြင့်။ သပ္ပဋိပက္ခတံ၊ ဆန့်ကျင်ဘက်နှင့်တကွ ဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကို။ ဒဿေတိ၊

ဝါ၊ တနည်း။ ဧတေသံ၊ ထို သုခ ဒုက္ခ ဝေဒနာ သောမနဿ ဒေါမနဿတို့၏။ အညမည ပဋိပက္ခ ဩဠာရိကပ္ပဝတ္တိဧဝ၊ အချင်းချင်းဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် ထင်ထင်ရှားရှား ဖြစ်ခြင်းသည်ပင်။ ဖရဏံ၊ ဖြန့်ခြင်းတည်း။

စ၊ ဆက်။ ပဗန္ဓေန၊ အစဉ်မပြတ် ဖွဲ့အပသော အားဖြင့်။ ပဝတ္တိဟေတုဘူတာနိ၊ သုခ ဒုက္ခ သောမနဿ ဒေါမနဿ ဖြစ်ခြင်း၏ အကြောင်း ဖြစ်၍ ဖြစ်ကုန်သော။ ဝတ္ထာရမ္မဏာနိ၊ ဝတ္ထု အာရုံတို့ကို။ ဖရဏဋ္ဌာနံ၊ ဖြန့်ရာ အရပ်ဟူ၍။ ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ မှတ်ထိုက်၏။ စ၊ ဆက်။ ဥဘယ ဝတော၊ ၂ ပါးစုံသော သုခ ဒုက္ခရှိသော။ ဝါ၊ ၂ ပါးစုံသော သောမနဿ ဒေါမနဿ ရှိသော။ ဝါ၊ ၂ ပါးစုံသော ဖြန့်ရာအရပ်, မဖြန့်ရာ အရပ်ရှိသော။ ပုဂ္ဂလဿ၊ ပုဂ္ဂိုလ်၏။ ဝါ၊ နှင့်။ ဝသေန၊ စပ်သဖြင့်။ အယံ သပ္ပဋိပက္ခတာ၊ ဤ ဆန့်ကျင်ဘက်နှင့် တကွဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကို. ဒဿိတာ၊ ပြအပ်ပြီ။ (ကသ္မာ၊ နည်း)။ သုခဒဿနီယတ္တာ၊ လွယ်ကူစွာ ပြအပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်တည်း။

ဧဝံ ဧတေသံ။ပေ။ဒဿေတိ။ ။သုခ ဒုက္ခစသော ဝေဒနာတို့သည် နာမ်တရားများ ဖြစ်သောကြောင့် “မိမိတို့ကိုယ်တိုင်အားဖြင့် တကိုယ်လုံး၌ ပြန့်နှံ့နိုင်သောအစွမ်း မရှိကြ၊ သို့သော် ခန္ဓာကိုယ်၌တည်ရှိသော “ဥသာ”ဟု ခေါ်အပ်သော ဥတုသည် ဣဋ္ဌဖောဋ္ဌဗ္ဗာရုံ အနိဋ္ဌဖောဋ္ဌဗ္ဗာရုံကို ဖြစ်စေနိုင်သောအကြောင်း ဖြစ်၏။ ထိုအကြောင်းကြောင့် ဖောဋ္ဌဗ္ဗာရုံ အင်အားအလိုက် တကိုယ်လုံး၌ဖြစ်စေ ကိုယ်၏ တစိတ်တပိုင်း၌ဖြစ်စေ ပြန့်နှံ့၍သွား၏။ ထို ဖောဋ္ဌဗ္ဗာရုံ ပြန့်နှံ့ သလောက် သုခ-ဒုက္ခတို့လည်း ပြန့်နှံ ့ရကား ထိုဖောဋ္ဌဗ္ဗာရုံ၏ပြန့်နှံ့ခြင်း ဟူသော အကျိုးကိုစွဲ၍ ဖလူပစာရအားဖြင့် “သုခ ဒုက္ခတို့လည်း ပြန့်နှံ့ကြသည်” ဆိုထားသည်။ သောမနဿ ဒေါမနဿဝေဒနာတို့ ပြန့်နှံ့ရာ၌လည်း နည်းတူ။ ထိုသို့ ပြန့်နှံ့ပုံကို ဧဝံဖြင့် ပြန်၍ညွှန်းသောကြောင့် “ဝေန္တိ အတ္တနော ဖလူပစာရသိဒ္ဓိန ဖရဏ- ပ္ပကာရေန”ဟု အနုဋီကာဖွင့်သည်။

အညမည။ပေ။ပဝတ္ထိ ဧဝ ဝါ။ ။ဤစကားဖြင့် ဖလူပစာမတင်ရဘဲ မုချအားဖြင့် ဖရဏဖြစ်ပုံကို ပြသည်။ သုခ သောမနဿတို့၏ ဒုက္ခ ဒေါမနဿတို့နှင့် ဆန့်ကျင်ဘက် အားဖြင့် ထင်ထင်ရှားရှား ဖြစ်ခြင်းသည်ပင် ဖရုဏမည်၏။ ဒုက္ခ ဒေါမနဿတို့၏ သုခ သောမနဿတို့နှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် အထင်အရှား ဖြစ်ခြင်းသည်ပင်လည်း ဖရဏ ပင်တည်း။ ဤနည်းသည် မူလဋီကာဆရာ၏ အတ္တနောမတိတည်း။ သြဠာရိကပ္ပဝတ္တိ ဝေ ဝါ ဖရန္တိ ဣမိနာ နိရူပစာရံ ဧတေသံ ဖရဋ္ဌံ ဒတိ။’အနု။]

တထာ၊ ထို့အတူ။ ဝိဟိံ သာယ၊ ဝိဟိံ သာဖြင့်။ (ဝိဟိံ သာဝိတက္ကံ၊ ကို။ ဒဿေတိ၊ ၏)။ ဝိဟိံ သာဓာတုယာ စ၊ ဝိဟိံ သာဓာတ်၏လည်း။ (ကမ္မပထ ဘေဒေါ၌စပ်)။ ဗျာပါဒဝသေန၊ ဗျာပါဒ၏ အစွမ်းဖြင့်၎င်း။ ယထာ သမ္ဘဝံ၊ ဖြစ်သင့်သည်အားလျော်စွာ။ ပါဏာတိပါတာဒိဝသေန စ၊ ပါဏာတိပါတ အစရှိသည်တို့၏ အစွမ်းဖြင့်၎င်း။ ကမ္မပထဘေဒေါ၊ ကမ္မပထဘေဒကို။ ယောဇေတဗ္ဗော၊ ယှဉ်စေထိုက်၏။

ကမ္မပထဘေဒေါ။ ။ဘေဒသဒ္ဒါသည် ... အထူးအပြား အနက်ကိုလည်း ဟော၏၊ ဖျက်ဆီးခြင်းအနက်ကိုလည်း ဟော၏၊ ထိုတွင် အထူးအပြား ဝိသေသအနက်ကို ပြလို သောကြောင့် “အဘိဇ္ဈာသံယော, ကမ္မပထဇနနတော”ဟု၎င်း, ဖျက်ခြင်း ဘိန္နန အနက်ကို ပြလိုသောကြောင့် “အနဘိဇ္ဈာကပထ ဘိန္နနတော စ”ဟု၎င်း ဟိတ် ၂-မျိုး ပြသည်။ ဤအလို “ကမ္မပထဘေဒေါး အပါယ်ရောက်ကြောင်း မကောင်းသော ကံ သော အဘိဇ္ဈာအထူးသည်”ဟု၎င်း။ “ဝါ၊ အနဘိဇ္ဈာကမ္မပထကို ဖျက်ဆီးတတ်သော အပါယ်ရောက်ကြောင်း မကောင်းသောကံသည်”ဟု၎င်း ၂-နက်ပေးနိုင်သည်။ [ ကမ္မပထ- ဝိသေသော ကမ္မပထဝိနာသကော စ ကမ္မပထဘေဒေါတိ ဒတုံ "အဘိဇ္ဈာသံယောဂေ- နာ”တိအာဒိ ဝုတ္တိ။အနု။]

ပါဏာတိပါတာဒိဝသေန။ ။ “အာဒိဖြင့် ဒိန္နာဒါန, မုသာဝါဒ, ပေသည ဖရုသဝါစာ... သမ္မပ္ပလာပတို့ကို ယူပါ”ဟု အနုဋီကာဆိုသည်။ မှန်၏-- လူတယောက်ကို မုန်း၍ ပျက်စီးစေလိုသော ဗျာပါးဖြစ်သောအခါ ပါဏာတိပါတကမ္မပထလည်း ဖြစ်နိုင် ၏၊ သူ ့အိမ်သူ ကျောင်းကို မီးရှို့ခြင်းစသည်ဖြင့် အဒိန္နာဒါနကမ္မပထလည်း ဖြစ်နိုင်၏၊ တရားရုံးတို့၌ မုသားသက်သေထွက်ခြင်းစသည်ဖြင့် မုသာဝါဒကမ္မပထလည်း ဖြစ်နိုင်၏၊ သူ့ကိုနှိပ်စက်မည့်သူအား ကုန်းတိုက်သောအားဖြင့် ပေသုညကမ္မပထလည်း ဖြစ်နိုင်၏။ ဆဲသောအားဖြင့် ဖရုသဝါစာကမ္မပထလည်း ဖြစ်နိုင်၏၊ ရယ်ဘွယ်ပြောသော အားဖြင့် သမ္မပ္ပလာပကမ္မပထလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။