ဓမ္မသေနာပတိနာ၊ တရားစစ်မှူးကြီးဖြစ်ပေသော။ သာရိပုတ္တေနထေရေန၊ သာရိပုတ္တရာထေရ်သည်။ ဧတံ၊ ကို။ ပရိသုဒ္ဓ ဝစီသမာစာရောအာဝုသောတထာဂတောနတ္ထိတထာဂတဿဝစီဒုစ္စရိတံ၊ ယံတထာဂတောရက္ခေယျမာဣဒံပရောအညာသိ၊ အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်တို့။ တထာဂတော၊ သည်။ ပရိသုဒ္ဓဝစီသမာစာရော၊ သန့်စင်ကောင်းမြတ်သောနှုတ်အလေ့အကျင့်ရှိတော်မူ၏။ တထာဂတော၊ သည်။ မေ၊ ၏။ ဣဒံ၊ ဤမကောင်းသောနှုတ်အကျင့်ကို။ ပရော၊ သူတပါးသည်။ မာအညာသိ၊ မသိပါစေလင့်ဟု။ ယံ၊ အကြင်မကောင်းသောအကျင့်ကို။ ရက္ခေယျ၊ စောင့်စည်းရာ၏။ တံဝစီဒုစ္စရိတံ၊ ထိုမကောင်းသောနှုတ်အကျင့်သည်။ တထာဂတဿ၊ အား။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ ဣတိ၊ သို့။ ဘာသိတမ္ပိ၊ ၏။

ပုနစတလာဂတော၊ သည်။ တလန္ဒပုတ္တဿ၊ ကလန္ဒရွာသားဖြစ်သော။ သုဒိန္နဿထေရဿ၊ သူဒိန်းထေရ်၏။ အပရာဓေ၊ ပဌမမှုပြစ်၌။ ပါရာဇိကံ၊ သာသနာတော်မှ ဆုံးရှုံးစေဟူသော ပါရာဇိက်အာပတ်ကို။ ပညပေန္တော၊ ပညတ်ထားတော်မူလတ်သော်။ ဖရုသာဟိဝါစာဟိ၊ ရုန့်ရင်းကြမ်းတမ်းသောစကားတို့ဖြင့်။ မောဃပုရိသဝါဒေန၊ အချည်းနှီးယောက်ျား၊အလကားအသုံးမဝင်သူဟူသောစကားဖြင့်။ ဝါ၊ ကို။ သမုဒါစရိ၊ မထောက်မထား၊မျက်ဝါးရန်ငြို၊မိန့်ဆိုလတ်လေပြီ။ သောထေရော၊ ထိုသုဒိန်ထေရ်သည်။ တေနစမောဃပုရိသဝါဒေန၊ ဖြင့်လည်း။ မင်္ကုစိတ္တဝသေန၊ မျက်နှာမသာ၊ စိတ်ပါသည့်အစွမ်းဖြင့်။ ဘာသိတော၊ မိန့်ဆိုအပ်ရကား။ ရုန္ဒိတတ္တာ၊ ပိတ်ပင်အပ်သောကြောင့်။ ဝိပ္ပဋိသာရီ၊ နှလုံးမသာယာဖြစ်၍။ အရိယမဂ္ဂံ၊ အရိယမဂ်ကို။ ပဋိဝိဇ္ဈိတုံ၊ ထိုးထွင်း၍သိခြင်းငှါ။ နာသက္ခိ၊ မစွမ်းနိုင်ပေ။

တထာဂတော၊ သည်။ ယဒိပရိသုဒ္ဓဝစီသမာစာရော၊ အကယ်၍သန့်စင်ကောင်းမြတ်သောနှုတ်အလေ့အကျင့်ရှိအံ့။ တထာဂတဿ၊ အား။ ဝစီဒုစ္စရိတံ၊ သည်။ ယဒိနတ္ထိ၊ အံ့။ တေနဟိ၊ ပေ၊ သမုဒါစိဏ္ဏံ၊ ပြောဆိုအပ်၏။ ဣတိ၊ သို့။ ယံဝစနံ၊ သည်။ အတ္ထိ၊ ပေ၊

ပန၊ ထိုသို့ပြေဆိုပေလင့်ကစား။ တဉ္စ၊ ထိုပြောဆိုခြင်းမှာလည်း. ဒုဋ္ဌစိတ္တေန၊ ဒေါသစိတ်ဖြင့်။ နသမုဒါစိဏ္ဏံ၊ မပြောဆိုအပ်ပေ။ အသာရမ္ဘေန၊ မချုပ်ချယ်သောစိတ်ဖြင့်။ ယာထာဝလက္ခဏေန၊ ဟုတ်တိုင်းသောသဘောဖြင့်။ သမုဒါစိဏ္ဏံ၊ အပ်၏။

တတ္ထ၊ ထိုစကား၌။ ယာထာဝလက္ခဏံ၊ ဟုတ်တိုင်းသောသဘောဟူသည်။ ကိဉ္စိ၊ အဘယ်နည်းဟူမူ။ မဟာရာဇ၊ မြတ်။ ယဿပုဂ္ဂလဿ၊ အား။ ဣသ္မိံအတ္တဘာဝေ၊ ဤကိုယ်အဖြစ်၌။ စတုသစ္စာဘိသမယော၊ သစ္စာ၄အင်ကိုသိမြင်နိုင်ခြင်းသည်။ နဟောတိ၊ မဖြစ်လေ။ တဿ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်၏။ ပုရိသတ္တနံ၊ ယောက်ျားအဖြစ်သည်။ မောဃံ၊ အကျိုးမပြီး၊အချည်းနှီးပင်တည်း။ အညံ၊ မကောင်းသည်မှ တပါးကောင်းသည်ကို။ ကရီယမာနံ၊ ပြုအပ်သော်။ အညေန၊ ကောင်းသည်မှတပါး၊ မကောင်းသောအားဖြင့်။ သမ္ဘဝတိ၊ ပြည့်စုံတတ်လေ၏။ တေန၊ ထိုသို့ပြုတိုင်းမမှန်၊ကြံတိုင်း မသွားတခြားတလွဲဖြစ်သောကြောင့်။ မောဃပုရိသောတိ၊ အကျိုးမပြီး၊ အချည်းနှီးယောက်ျား၊အလကားအသုံးမဝင်သူဟု။ ဝုစ္စဝိ၊ ဆိုအပ်ပေ၏။

မဟာရာဇ၊ မြတ်။ ဣတိဝိ၊ ဤသို့ပြဆိုခဲ့တိုင်းပင်။ သဘာဝဝစနေန၊ သဘောဖြောင့်မှန်သော စကားဖြင့်။ သမုဒါစိဏ္ဏံ၊ ၏။ အဘူတဝါဒေန၊ မမှန်ကျိုးယုတ်၊ မဟုတ်သောစကားဖြင့်။ နသမုဒါစိဏ္ဏံ၊ မပြောဆိုပါပေ။ ဣတိ၊

သဘာဝမ္ပိ၊ သဘောဖြောင့်မှန်တိုင်းကိုလည်း။ ယော၊ အကြင်သူသည်။ အက္ကောသန္တော၊ ဆဲရေးလျက်။ ဘဏတိ၊ ဆိုလေ၏။ တဿ၊ အား။ မယံ၊ တို့သည်။ ကဟာပဏံ၊ ငွေတကျပ်။ ဒဏ္ဍံဓာရေမ၊ ဒဏ်တပ်ကုန်၏။ သော၊ သဘောမှန်တိုင်းဆဲရေးခြင်းသည်လည်း။ အပရာဓောယေဝ၊ အပြစ်ပါပေတည်း။ ဝတ္ထုံ၊ အကြောင်းပြုရာကို။ နိဿာယ၊ မှီ၍။ ဝိသုံ၊ အသီးအခြား။ ဝေါဟာရံ၊ ခေါ်ဝေါ်ပြောဆိုခြင်းကို။ အာစရန္တော၊ ခေါ်ဝေါ်ပြောဆိုလျက်။ အက္ကောသတိ၊ ဆဲရေးပေ၏။ ဣတိ၊

တယာ၊ သည်။ ခလိတဿ၊ ချွတ်ချော်မှားယွင်း၍။ ဝါ၊ ယွင်းသူအား။ အဘိဝါဒနံဝါ၊ ရှိခိုးသည်ဟု၎င်း။ ပစ္စုဋ္ဌာနံဝါ၊ ၎င်း။ သက္ကာရံ၊ ပူဇော်သည်ဟု၎င်း။ ဥပါယနာနုပ္ပါဒနံဝါ၊ လက်ဆောင်ပေးကမ်းသည်ဟု၎င်း။ သုတပုဗ္ဗံ၊ ကြားသိဘူးပေသည်။ အတ္ထိပန၊ ဖြစ်ပါ၏လော။ ဣတိ၊ မေး။

နဟိ၊ မပြုထိုက်ပါ။ ယတောကုတောစိ၊ တစုံတခုမှ။ ယတ္ထကတ္ထစိ၊ တစုံတရာ၌။ ခလိတော၊ ချွတ်ချော်မှားယွင်းသူသည်။ ပရိဘာသနာရဟော၊ ရေရွတ်ဆဲရေးထိုက်သည်။ တဇ္ဇနာရဟော၊ ခြိမ်းချောက်ငေါက်ငမ်းထိုက်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ အဿ၊ ထိုချွတ်ယွင်းသူ၏။ ဥတ္တမင်္ဂမ္ပိ၊ ဦးခေါင်းကိုသော်လည်း။ ဆိန္ဒန္တိ၊ ဖြတ်ကုန်၏။ ဟနန္တိပိ၊ ရိုက်မူလည်းရိုက်ကုန်၏။ ဗန္ဓန္တိပိ၊ တုပ်နှောင်မူလည်းတုပ်နှောင်ကုန်၏။ ဃာတေန္တိပိ၊ သတ်မူလည်းသတ်ကုန်၏။ ဇာလေန္တိပိ၊ မီးသော်လည်းရှို့မြိုက်ကုန်၏။ ဣတိ၊ လျှောက်။

ကိရိယာယေဝ၊ ပြုသင့်၊ပြုထိုက်သည်ကိုသာ။ ကတာ၊ မပြုလုပ်ပေတကား။

ကိရိယမ္ပိ၊ ပြုသင့်သည်ကိုလည်း။ ကုရုမာနေန၊ ပြုလုပ်သူသည်။ ပတိရူပေန၊ ပြုရန်အခွင့်သင့်လျော်သဖြင့်သာ။ ကာတဗ္ဗံ၊ ပြုထိုက်ပေ၏။ သဝနေနပိ၊ ကြားရကာမျှဖြင့်လည်း။ တထာဂတ၊ အား။ သဒေဝကောလောကော၊ သည်။ ဩတ္တပ္ပတိ၊ ထိတ်လန့်တုံသေး၏။ ဟိရိယတိ၊ ရှက်ကြောက်တုံသေး၏။ ဒဿနေန၊ မြင်ပြန်ရပေသဖြင့်ကား။ ဘိယျော၊ လွန်မင်းစွာ။ ဩတ္တပ္ပတိ၊ ၏။ ဟိရိယတိ၊ ၏။ ဥပသင်္ကမနေန၊ အနီးကပ်ချဉ်းသဖြင့်။ ပယိရုပါသနေန၊ ဆည်းကပ်ခစားမိသဖြင့်။ တထုတ္တရိံ၊ တို့ထက်လွန်မင်းစွာ။ ဩတ္တပ္ပတိ၊ ဟိရိယတိ၊ ၏။ ဣတိ၊

တိကိစ္ဆကော၊ ဆေးဆရာသည်။ ကာယေ၊ ကိုယ်၌။ အဘိသန္နေ၊ စမျဉ်းဒေါသအလွန်များ၍ စွတ်စိုခဲ့သော်။ ဒေါသေ၊ သွေး၊သလိပ်စသည်သည်။ ကုပိတေ၊ ဖောက်ပြန်ပျက်စီးခဲ့သော်။ သိနေဟနီယာနိ၊ နူးညံ့သိမ်မွေ့ကုန်သော။ ဘေသဇ္ဇာနိ၊ တို့ကို။ ဒေတိနုခေါ၊ ပေးပါလေသလော။

နဟိ၊ မပေးပါ။ တိဏှာနိ၊ ထက်လှကုန်သော။ လေခနီယာနိ၊ ရောဂါကိုရေးခြစ်တတ်ကုန်သော။ ဘေသဇ္ဇာနိ၊ တို့ကို။ အရောဂကာမော၊ ရောဂါပျောက်စေလို၍။ ဒေတိ၊ ၏။

ကိလေသဗျာဓိဝူပသမာယ၊ ကိလေသာနာငြိမ်းအေးစေခြင်းငှါ. အနုသိဋ္ဌိံ၊ အဆုံးအမကို။ ဒေတိ၊ ၏။ တထာဂတဿ၊ ၏။ ဝါစာ၊ သည်။ ဖရုသာပိ၊ ကြမ်းတမ်းသော်လည်း။ သတ္တေ၊ တို့ကို။ သိနေဟိယတိ၊ နူးညံ့ပျောင်းပြော့စေ၏။ မုဒုဒေ၊ နူးညံ့သည်တို့ကို။ ကရောတိ၊ ၏။

သိနေဟနီယံ၊ ပျောင်းပြော့ဘွယ်ကို။ သိနေဟယတိ၊ နူးညံ့ပျောင်းပြော့စေ၏။ အတ္ထဝတီ၊ အကျိုးစီးပွါးရှိသည်။ ကရုဏာသဟဂတာ၊ သနားခြင်းနှင့်တကွဖြစ်သည်။

ဒုဂ္ဂန္ဓမ္ပိ၊ အနံ့မကောင်းသော်လည်း။ ဂေါမုတ္တံ၊ နွားကျင်သည်။ ပီတံ၊ သောက်အပ်ခဲ့သော်။ ဝိရသမ္ပိ၊ အရသာကင်းသော်လည်း။ အဂဒံ၊ ဆေးသည်။ ခါယိတံ၊ စားအပ်ခဲ့သော်။ သတ္တာနံ၊ တို့၏။ ဗျာဓိ၊ အနာရောဂါကို။ ဟနတိ၊ ပယ်ဖျောက်နိုင်၏။

တူလပုဉ္ဇော၊ လဲဝါစုသည်။ ရုဇံ၊ နာကျင်ခြင်းကို။ ကဿစိ၊ တစုံတယောက်အား။ ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲကို။ နဥပ္ပါဒေတိ၊ မဖြစ်စေတတ်ပေ။ ဣတိ၊ မိန့်။

တထာဂတဿဝါစာဖရုသာနတ္ထီတိပဉှာ စတုတ္ထီ၊