ပုညံဝါ၊ ကောင်းမှုကုသိုလ်သည်မူလည်း။ ဗဟုတရံနုခေါ၊ တိုးတက်ပွါးများသလော။ အပုညံဝါ၊ မကောင်းမှုအကုသိုလ်သည်မူလည်း။ ဗဟုတရံနုခေါ၊ သလော။ ကတမံ၊ အဘယ်သည်။ ဗဟုတရံနုခေါ၊ တိုးတက်ပွါးများလေသနည်း။

ပုညံခေါ၊ သည်ကား။ ဗဟုတရံ၊ တိုးတက်ပွါးများ၏။ အပုညံထောကံ၊ ဆုတ်ယုတ်နည်းပါး၏။

ကေနကာရဏေန၊ အဘယ်ကြောင့်နည်း။

အပုညံခေါ၊ ကိုကား။ ကရောန္တော၊ ပြုလုပ်လတ်သော်။ မယာ၊ သည်။ ပါပကမ္မံ၊ အကုသိုလ်ကံကို။ ကတံ၊ ပြုလုပ်မိပြီ။ ဣတိ၊ သို့။ ဝိပ္ပဋိသာရီ၊ နှစ်လုံးပူဆွနောင်တတဘန်ရှိရသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ တေန၊ ထိုသို့စိတ်မကြည်ဖြူနှစ်လုံးပူသောကြောင့်။ ပါပံ၊ သည်။ နဝဍ္ဎတိ၊ မတိုးပွါးတော့လေ။

ပုညံခေါ၊ ကိုကား။ ကရောန္တော၊ သော်။ အဝိပ္ပဋိသာရီ၊ ပူပန်မရှိ။ ပကတိ၊ အေးမြစိတ်ရွှင်ပျသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ အဝိပ္ပဋိသာရိနော၊ စိတ်ရွှင်ပျသူအား။ ပါမောဇ္ဇံ၊ ဝမ်းမြောက်ခြင်းသည်။ ဇာယတိ၊ ဖြစ်ပေါ်၏။ ပမုဒိတဿ၊ ဝမ်းမြောက်သူအား။ ပီတိ၊ နှစ်လိုကြည်လန်းခြင်းသည်။ ပီတိမနဿ၊ နှစ်လုံးကြည်လန်းသောစိတ်ရှိသူအား။ ကောယော၊ ရုပ်ကိုယ်နာမ်ကိုယ်၂ပါးသည်။ ပဿမ္ဘတိ၊ အေးမြငြိမ်းချမ်း၏။ ပဿဒ္ဓကာယော၊ ကိုယ်စိတ်နှစ်ဝ အေးမြငြိမ်းချမ်းသောသူသည်။ သုခံ၊ ချမ်းသာကို။ ဝေဒေတိ၊ ခံစားရ၏။ သုခိနော၊ ချမ်းသာသုခရရှိပြီးသူ၏။ စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။ သမာဓိယတိ၊ အာရုံတခုတည်း၌တည်၏။ သမာဟိတော၊ တည်ကြည်သောသူသည်။ ယထာဘူတံ၊ ဟုတ်မှန်တိုင်းသောတရားကို။ ပဇာနာတိ၊ ခွဲခြား၍သိနိုင်လေ၏။ တေနကာရဏေန၊ ကြောင့်။ ပုညံ၊ ကုသိုလ်ကောင်းမှုသည်။ ဝဍ္ဎတိ၊ တိုးပွါးလေသတည်း။

မဟာရာဇ၊ မြတ်။ ဆိန္နဟတ္ထပါဒေါ၊ လက်ခြေပြတ်သော။ ပုရိသောခေါ၊ သည်ပင်။ ဧကံဥပ္ပလဟတ္ထံ၊ တခုသောကြာလတ်,ကြာခိုင်ကို။ ဒတွာ၊ ပေးလှူရသောအကြောင်းကြောင့်။ ဧကနဝုတိကပ္ပါနိ၊ ကိုးဆယ့်တကပ္ပါတို့ပတ်လုံး။ ဝိနိပါတံ၊ အဘယ်ကျရောက်ရသော အပါယ်၄ပါးသို့။ နဂစ္ဆိဿတိ၊ မရောက်ရလတ္တံ့သတည်း။

ဣမိနာစကာရဏေန၊ ဤသို့သောအကြောင်းကြောင့်လည်း။ ပုညံ၊ သည်။ ဗဟုတရံ၊ ဟု။ အပုညံ၊ သည်။ ထောကံ၊ နည်းပါး၏ဟု။ ဘဏာမိ၊ ဆိုသတည်း။ ဣတိ၊ မိန့်။

ပါပပုညာနံအပ္ပါနပ္ပဘာဝပဉှာသတ္တမီ၊