ဘန္တေနာဂသေန၊ နာဂသိန်ကိုယ်တော်အရှင်ဘုရား။
ဘဂဝတာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
ဧတံ၊ ဤစကားတော်ကို။
ဘာသိတံပိ၊ ဟောလည်းဟောတော်မူအပ်၏။
ကိံဘာသိတံ၊ အဘယ်သို့ဟောတော်မူအပ်သနည်း။
ဗြာဟ္မဏ၊ အဂ္ဂိဘာရဒွါဇပုဏ္ဏား။
မေ၊ ငါသည်။
ဂါထာသိဂီတံ၊ ဝါထာအလိုက်အတုဖြစ်သောဂုဏ်ပြဂါထာကိုသီဆိုအပ်ရကား။
အဘောဇနိယံ၊ သင်၏ဆွမ်းကိုမစားအပ်ပြီ။
သပ္ပဿတံ၊ ပညာရှိသူတို့အား။
ဧသံ၊ ဤသို့မစားအပ်သည်ကိုစားခြင်းသည်။
နဓမ္မော၊ တရားမဟုတ်ပေ။
ဗုဒ္ဓါ၊ ဘုရားရှင်တို့သည်။
ဂါထာဘိဂီတံ၊ ဂါထာဖြင့်ဂုဏ်ပြ၍ရသောဆွမ်းကို။
ပနုဒန္တိ၊ ပယ်တော်မူကုန်၏။
ဗြဟ္မဏ၊ ပုဏ္ဏား။
ဓမ္မေ၊ တရားသည်။
သတိ၊ ရှိသော်။
ဧသာ၊ ဤသို့စားခြင်းသည်။
ဝုတ္တိ၊ အသက်မွေးကြောင်းပေတည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဘာသိတံ၊ ဟောတော်မူအပ်၏။
ပုနစ၊ တဘန်လည်း။
ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
ပရိသာယ၊ ပရိသတ်၌။
ဓမ္မံ၊ တရားတော်ကို။
ဒေသေန္တော၊ ဟောတော်မူသည်ရှိသော်။
ကယေန္တော၊ ဖြေဆိုတော်မူသည်ရှိသော်။
အနုပုဗ္ဗိကထံ၊ အစဉ်အတိုင်းသောတရားစကားကို။
ပဋ္ဌမံတာဝ၊ ရှေးဦးစွာ။
ဒါနကထံ၊ ဒါနကထာကို။
ကထေသိ၊ ဟောတော်မူ၏။
ပစ္ဆာ၊ နောက်၌။
သီလကထံ၊ သီလကထာာကို။
ကထေသိ၊ ဟောတော်မူ၏။
သဗ္ဗလောကိဿရဿ၊ လောကအလုံးကိုအစိုးရသော။
တဿဘဂဝတော၊ ထိုမြတ်စွာဘုရား၏။
ဘာသိတံ၊ ဟောအပ်သောတရားကို။
သုတွာ၊ ကြားနာရ၍။
ဒေဝမနုသာ၊ နတ်လူတို့သည်။
အဘိသင်္ခရိတွာ၊ ပြုပြင်စီမံ၍။
ဒါနံ၊ အလှူကို။
ဒေန္တိ၊ ပေးလှူကုန်၏။
တဿ၊ ထိုဘုရားရှင်၏။
ဥယျောဇီတံ၊ တိုက်တွန်းအပ်သော။
တံဒါနံ၊ ထိုအလှူကို။
သာဝကာ၊ တပည့်တို့သည်။
ပရိဘုဉ္ဇန္တိ၊ ဘုဉ်းပေးရကုန်၏။
ဟိသစ္စံ၊ မှန်၏။
တေန၊ ထိုကြောင့်။
ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
ဒါနံကထံ၊ ဒါနကထာကို။
ပဌမံ၊ ရှေးဦးစွာ။
ကထေသိ၊ ဟောတော်မူ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဘဏိတံ၊ ဟောတော်မူအပ်၏။
ဘန္တေနာဂသေန၊ နာဂသိန်ကိုယ်တော်အရှင်ဘုရား။
ဘဂဝတာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
မေ၊ ငါသည်။
ဂါထာဘိဂီတံ၊ ဂါထာဖြင့်ဂုဏ်ပြ၍ရသောဆွမ်းကို။
အဘောဇနီယံ၊ မစားအပ်ပြီ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ယဒိဘဏိတံ၊ အကယ်၍ဟောတော်မူအံ့။
တေနဟိ၊ ထိုသို့ဟောတော်မူအပ်သည်ရှိသော်။
ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
ဒါနကထံ၊ ဒါနကထာကို။
ပဌမံ၊ ရှေးဦးစွာ။
ကထေသိ၊ ဟောတော်မူ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ယံဝစနံ၊ အကြင်စကားသည်။
အတ္ထိ၊ ရှိ၏။
တံဝစနံ၊ ထိုစကားသည်။
မိစ္ဆာ၊ မှားယွင်းသည်။
ဘဝေယျ၊ ဖြစ်ရာ၏။
ဒါနကထံ၊ ဒါနကထာကို။
ပဌမံ၊ ရှေးဦးစွာ။
ယဒိကထေသိ၊ အကယ်၍ဟောတော်မူအံ့။
တေနဟိ၊ ထိုသို့ဟောတော်မူခဲ့သော်။
မေ၊ ငါသည်။
ဂါယာဘိဂီတံ၊ ဂါထာဖြင့်ပြ၍ရသော ဆွမ်းကို။
အဘောဇနိယံ၊ မဘုဉ်းပေးအပ်ပြီ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဝုတ္တံ၊ ဟောတော်မူအပ်သော။
ယံဝစနံ၊ အကြင်စကားသည်။
အတ္ထိ၊ ရှိ၏။
တမ္ပိဝစနံ၊ ထိုစကားသည်လည်း။
မိစ္ဆာ၊ မှားသည်။
ဘဝေယျ၊ ဖြစ်ရာ၏။
ကာရဏံ၊ အကြောင်းကား။
ကိံ၊ အဘယ်နည်း။
ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။
ယောသောဒက္ခိဏေယျော၊ အကြင်မြတ်သောအလှူခံပုဂ္ဂိုလ်သည်။
ဂိဟီနံ၊ လူတို့အား။
ပိဏ္ဍပါတဒါနဿ၊ ဆွမ်းအလှူ၏။
ဝိပါကံ၊ အကျိုးကို။
ကထေသိ၊ ဟောတော်မူ၏။
တေ၊ ထိုသူတို့သည်။
တဿ၊ ထိုအလှူခံပုဂ္ဂိုလ်၏။
ဓမ္မကထံ၊ တရားစကားကို။
သုတွာ၊ ကြားရ၍။
ပသန္နစိတ္တာ၊ ကြည်ညိုသောစိတ်ရှိကုန်သည်။
ဟုတွာ၊ ဖြစ်ကုန်၍။
အပရာပရံ၊ အဆက်ဆက်။
ဒါနံ၊ အလှူကို။
ဒေန္တိ၊ ပေးလှူကြကုန်၏။
ယေ၊ အကြင်အလှူခံတို့သည်။
တံဒါနံ၊ ထိုအလှူကို။
ပရိဘုဉ္စန္တိ၊ ဘုန်းပေးကြကုန်၏။
သဗ္ဗေဝိ၊ အလုံးစုံလည်းဖြစ်ကုန်သော။
တေ၊ ထိုအလှူခံတို့သည်။
ဂါထာဘိဂီတံ၊ ဂါထာဖြင့်ဂုဏ်ပြ၍ရသောဆွမ်းကို။
ပရိဘုဉ္ဇန္တိ၊ ဘုန်းပေးကြကုန်၏။
အယံပိ၊ ဤပြဿနာမေးခွန်းသည်လည်း။
ဥဘတောကောဋိကော၊ အစွန်းနှစ်ဘက်ထွက်၏။
သောပဉှော၊ ထိုပြဿနာမေးခွန်းသည်။
နိပုဏော၊ သိမ်မွေ့၏။
ဂမ္ဘီရော၊ နက်နဲ၏။
တဝ၊ အရှင်ဘုရားသို့။
အနုပတ္တော၊ အစဉ်ရေဝံသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
သော၊ ထိုပြဿနာမေးခွန်းကို။
တထာ၊ အရှင်ဘုရားသည်။
နိဗ္ဗာယိတဗ္ဗော၊ ငြိမ်းစေအပ်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
အာဟ၊ လျှောက်ဆို၏။
မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။
ဘဂဝတာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
ဧတံ၊ ဤစကားကို။
ဘာသိတံ၊ ဟောလည်းဟောတော်မူအပ်၏။
ကိံဘာသိတံ၊ အဘယ်သို့ဟောတော်မူအပ်သနည်း။
ဗြာဟ္မဏ၊ ပုဏ္ဏား။
မေ၊ ငါသည်။
ဂါထာဘိဂီတံ၊ ဂုဏ်ပြဂါထာကိုသီဆိုရကား။
အဘောဇနီယံ၊ သင့်ဆွမ်းကို မစားအပ်ပြီ။
သမ္ပဿတံ၊ ပညာဉာဏ်မြင်သူတို့အား။
ဧသ၊ ဤသို့မစားအပ်သည်ကိုစားခြင်းသည်။
ဓမ္မော၊ တရားမဟုတ်ပေ။
ဗုဒ္ဓါ၊ ဘုရားရှင်တို့သည်။
ဂါထာသိဂီတံ၊ ဂါထာဖြင့်ဂုဏ်ပြ၍ရသောဆွမ်းကို။
ပနုဒန္တိ၊ ပယ်ကုန်၏။
ဗြဟ္မဏ၊ ပုဏ္ဏား။
ဓမ္မေ၊ တရားသည်။
သတိ၊ ရှိသော်။
ဧသာ၊ ဤသို့စားခြင်းသည်။
ဝုတ္တိ၊ အသက်မွေးကြောင်းပေတည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဘာသိတံ၊ ဟောတော်မူအပ်၏။
စ၊ ထိုမှတပါး။
ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
ပဌမံ၊ ရှေးဦးစွာ။
ဒါနကထံ၊ ဒါနကထာကို။
ကထေသိ၊ ဟောတော်မူ၏။
တဉ္စပန၊ ထိုသို့ဟောခြင်းသည်ကား။
သဗ္ဗေသံ၊ ခပ်သိမ်းကုန်သော။
တထာဂတာနံ၊ ဘုရားရှင်တို့၏။
ကိရိယံ၊ အကျင့်တော်ပေတည်း။
ပဌမံ၊ ရှေးဦးစွာ။
ဒါနကထာယ၊ ဒါနကထာဖြင့်။
တတ္ထ၊ ထိုတရား၌။
စိတ္တံ၊ စိတ်ကို။
အဘိရမာပေတွာ၊ လွန်စွာနှစ်သက်စေ၍။
ပစ္ဆာ၊ နောက်မှ။
သီလေ၊ သီလ၌။
နိယောဇေန္တိ၊ တိုက်တွန်းကုန်၏။
မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။
ယထာ၊ ဥပမာအားဖြင့်။
မနုဿာ၊ လူတို့သည်။
တရုဏဒါရကာနံ၊ ငယ်ရွယ်သူတို့အား။
ပဌမံတာဝ၊ ရှေးဦးကပင်။
ကီဠာဘဏ္ဍကာနီ၊ ကစားဘွယ်တို့ကို။
ဒေန္တိ၊ ပေးကုန်၏။
ပစ္ဆာ၊ နောက်မှ။
သကေသကေ၊ မိမိမိမိတို့ဥစ္စာဖြစ်သော။
ကမ္မေ၊ အမှု၌။
နိယျောဇေန္တိ၊ တိုက်တွန်းကုန်၏။
ကီဠာဘဏ္ဍကာနိ၊ ကစားဘွယ်တို့သည်။
သေယျထိဒံ၊ အဘယ်သည်တို့နည်း။
ဝင်္ကကံ၊ ထွန်ငယ်လည်းကောင်း။
ဃဋိကံ၊ ကျည်းသားလည်းကောင်း။
စိင်္ဂုလကံ၊ စကြာလည်းကောင်း။
ပတ္တာဠကံ၊ သစ်ရွက်တောင်းလည်းကောင်း။
ရထကံ၊ ရထားငယ်လည်းကောင်း။
ဓနုကံ၊ လေးငယ်လည်းကောင်း။
ဣတိ၊ ဤသည်တို့ပင်တည်း။
မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။
ဧဝမေဝခေါ၊ ဤအတူသာလျှင်။
တထာဂတော၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
ပဌမံ၊ ရှေးဦးစွာ။
ဒါနကထာယ၊ ဒါနကယာဖြင့်။
စိတ္တံ၊ စိတ်ကို။
အဘိရမာပေတွာ၊ လွန်စွာနှစ်သက်စေ၍။
ပစ္ဆာ၊ နောက်မှ။
သီလေ၊ သီလ၌။
နိယောဇေတိ၊ တိုက်တွန်းတော်မူ၏။
မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။
ဝါပန၊ တနည်းသော်ကား။
အာတုရာနံ၊ သူနာတို့အား။
ပဌမံတာဝ၊ ရှေးဦးစွာ။
စတူဟပဉ္စဟံ၊ လေးရက်ငါးရက်ပတ်လုံး။
တေလံ၊ ဆီကို။
ဗလကရဏာယ၊ ခွန်အားကိုပြုခြင်းငှါ။
သိနေဟနာယ၊ ပြောင်ပြောစေခြင်းငှါ။
ပါယေတိ၊ တိုက်၏။
ပစ္ဆာ၊ နောက်မှ။
ဝိရေစေတိ၊ ဝမ်းလျှောစေ၏။
မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။
ဧဝမေဝခေါ၊ ဤအတူသာလျှင်။
တထာဂတော၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
ပဌမံတာဝ၊ ရှေးဦးစွာ။
ဒါနကထာယ၊ ဒါနကထာဖြင့်။
စိတ္တံ၊ စိတ်ကို။
အဘိသမာပေတွာ၊ အလွန်နှစ်သက်စေ၍။
ပစ္ဆာ၊ နောက်မှ။
သီလေ၊ သီလ၌။
နိယောဇေတိ၊ တိုက်တွန်း၏။
မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။
ပတီနံ၊ အလှူရှင်ဖြစ်ကုန်သော။
ဒါယကာနံ၊ ဒါယကာတို့၏။
စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။
မုဒုကံ၊ နူးညံ့သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
မဒ္ဒဝံ၊ ပြော့ပြောင်းသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
သိနိဒ္ဓံ၊ ချောညက်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
တေ၊ ထိုဒါယကာတို့သည်။
တေနဒါနသေတုသင်္ကမေန၊ ထိုဒါနကန်သင်း ဒါနတံတားဖြင့်။
တာယဒါနနာဝါယ၊ ထိုဒါနလှေသင်္ဘောဖြင့်။
သံသာရသာဂရပါရံ၊ သံသရာဟူသောပင်လယ်၏နိဗ္ဗာန်ကမ်းဆိပ်သို့။
အနုဂစ္ဆန္တိ၊ အစဉ်လိုက်ရကုန်၏။
တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။
ဧတသံ၊ ထိုဒါယကာတို့အား။
ပဌမံ၊ ရှေးဦးစွာ။
ကမ္မဘူမိံ၊ ကံဖြစ်ရာကို။
အနုဿသတိ၊ ဆုံးမ၏။
စ၊ ထိုသို့ဆုံးမဟောကြားသော်လည်း။
ကေနစိ၊ တစုံတရာသော အကြောင်းအားဖြင့်။
ဝိညတ္တိံ၊ ဝိညတ်သို့။
နအာပဇ္ဇတိ၊ မရောက်။
ဣတိ၊ ဤသို့။
အာဟ၊ မိန့်တော်မူ၏။
ဘန္တေနာဂသေန၊ နာဂသိန်ကိုယ်တော်အရှင်ဘုရား။
ဝိညတ္တိတိ၊ ဝိညတ်ဟူ၍။
ယံ၊ အကြင်စကားကို။
တွံ၊ အရှင်ဘုရားသည်။
ဝဒေသိ၊ ဆိုတော်မူ၏။
တာဝိညတ္တိယော၊ ထိုဝိညတ်တို့သည်။
ကတိပန၊ အဘယ်မျှရှိကုန်သနည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
အာဟ၊ လျှောက်ဆို၏။
မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။
ဝိညတ္တိယော၊ ဝိညတ်တို့သည်။
ဒွေ၊ နှစ်ပါးတို့တည်း။
ကာယဝိညတ္တိစ၊ ကာယဝိညတ်လည်းကောင်း။
ဝစီဝိညတ္တိစ၊ ဝစီဝိဉာတ်လည်းကောင်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဒွေ၊ နှစ်ပါးတို့တည်း။
တတ္ထ၊ ထိုနှစ်ပါးတို့တွင်။
သာဝဇ္ဇာ၊ အပြစ်နှင့်တကွသော။
ကာယဝိညတ္တိ၊ ကာယဝိညတ်သည်။
အတ္ထိ၊ ရှိ၏။
အနဝဇ္ဇာ၊ အပြစ်မရှိသော။
ကာယဝိညတ္တိ၊ ကာယဝိညတ်သည်။
အတ္ထိ၊ ရှိ၏။
သာဝဇ္ဇာ၊ အပြစ်နှင့်တကွသော။
ဝစီဝိညတ္တိ၊ ဝစီဝိညတ်သည်။
အတ္ထိ၊ ရှိ၏။
အနဝဇ္ဇာ၊ အပြစ်မရှိသော။
ဝစီဝိညတ္တိ၊ ဝစီဝိညတ်သည်။
အတ္ထိ၊ ရှိ၏။
သာဝဇ္ဇာ၊ အပြစ်နှင့်တကွဖြစ်သော။
ကာယဝိညတ္တိ၊ ကာယဝိညတ်သည်။
ကတမာ၊ အဘယ်နည်း။
ဣဓ၊ ဤသာသနာတော်၌။
ဧကစ္စော၊ အချို့သော။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။
ကုလာနိ၊ ဒါယကာတို့သို့။
ဥပဂန္တွာ၊ ကင်၍။
အနောကာသေ၊ အခွင့်အရာမဟုတ်ရာ၌။
ဌိတော၊ ရပ်လျက်။
ဌာနံ၊ နေရာကို။
သဉ္ဇတိ၊ ဖျက်၏။
အယံ၊ ဤသည်ကား။
သာဝဇ္ဇာ၊ အပြစ်နှင့်တကွသော။
ကာယဝိညတ္တိ၊ ကာယဝိညတ်ပေတည်း။
တာယစ၊ ထိုဝိညတ်ဖြင့်လည်း။
ဝိညာပိတံ၊ ဖြစ်စေသောပစ္စည်းကို။
အရိယာ၊ အရိယာပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။
နပရိဘုဉ္ဇန္တိ၊ သုံးဆောင်တော်မမူကုန်။
သောစပုဂ္ဂလော၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည်လည်း။
အရိယာနံ၊ အရိယာတို့၏။
သမယေ၊ အယူတော်၌။
ဩညာတော၊ မထေမဲ့ပြုအပ်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဟီဠိကော၊ ကဲ့ရဲ့အပ်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ခီဠိတော၊ ရှုတ်ချအပ်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဘိန္နာဇီဝေါတွေဝ၊ အာဇီဝပျက်ဟူ၍သာလျှင်။
သင်္ခံ၊ ရေတွက်ခြင်းသို့။
ဂစ္ဆတိ၊ ရောက်လေ၏။
မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။
ပုန၊ တဘန်။
ပရံစ၊ တပါးတည်း။
ဣဓ၊ ဤသာသနာတော်၌။
ဧကစ္စော၊ အချို့သော။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။
ကုလာနိ၊ အမျိုးတို့သို့။
ဥပဂန္တွာ၊ ကပ်၍။
အနောကာသေ၊ အခွင့်မရှိဘဲ။
ဌိတော၊ ရပ်လျှက်။
ဂလံ၊ လည်ပင်းကို။
ပဏာမေတွာ၊ ညွတ်၍။
မောရပေက္ခိတံ၊ ဥဒေါင်းကြည့်ဟန်ကို။
ပေက္ခတိ၊ ကြည့်၏။
ကသ္မာ၊ အဘယ်ကြောင့်။
ပေက္ခတိ၊ ကြည့်လေသနည်း။
ဧဝံ၊ ဤသို့ကြည့်သဖြင့်။
ဣမေ၊ ဤသူတို့သည်။
မံ၊ ငါ့ကို။
ပဿန္တိ၊ မြင်နိုင်ကုန်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ပေက္ခတိ၊ ကြည့်လေ၏။
တေနစ၊ ထိုကြည့်ခြင်းဖြင့်လည်း။
တေ၊ ထိုဒါယကာတို့သည်။
ပဿန္တိ၊ မြင်ကုန်၏။
အယမ္ပိ၊ ဤဝိညတ်သည်လည်း။
သာဝဇ္ဇာ၊ အပြစ်နှင့်တကွသော။
ကာယဝိညတ္တိ၊ ကာယဝိညတ်တည်း။
ကာယစ၊ ထိုကာယဝိညတ်ဖြင့်လည်း။
ဝိညာပိတံ၊ ဖြစ်စေသောပစ္စည်းကို။
အရိယာ၊ အရိယာတို့သည်။
နပရိဘုဉ္ဇန္တိ၊ သုံးဆောင်တော်မမူကုန်။
သောစပုဂ္ဂလော၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည်လည်း။
အရိယာနံ၊ အရိယာတို့၏။
သမယေ၊ အယူ၌။
ဩညာတော၊ မထမဲ့ပြုအပ်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဟီဠိတော၊ ကဲ့ရဲ့အပ်သည်။
ခီဠိတော၊ ရှုတ်ချအပ်သည်။
ဂရဟိတော၊ စောင်းမြောင်းအပ်သည်။
ပရိဘူတော၊ နှိပ်စက်အပ်သည်။
အစိတ္တီကတော၊ အရိုအသေမပြုအပ်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဘိန္နာဇီဝေါတွေဝ၊ အာဇီဝပျက်ဟု၍သာလျှင်။
သင်္ခံ၊ ရေထွက်ခြင်းသို့။
ဂစ္ဆတိ၊ ရောက်၏။
မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။
ပုနစပရံ၊ ထိုမှတပါးလည်း။
ဣဓ၊ ဤသာသနာတော်၌။
ဧကစ္စော၊ အချို့သော။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။
ဟနုကာယဝါ၊ မေးဖြင့်လည်းကောင်း။
ဘရကာယဝါ၊ မျက်မှောင်ဖြင့်လည်းကောင်း။
အင်္ဂုဋ္ဌေနဝါ၊ လက်မဖြင့်လည်းကောင်း။
ဝိညာပေတိ၊ သိစေ၏။
အယမ္ပိ၊ ဤဝိညတ်သည်လည်း။
သာဝဇ္ဇာ၊ အပြစ်နှင့်တကွသော။
ကာယဝိညတ္တိ၊ ကာယဝိညတ်တည်း။
ကာယစ၊ ထိုကာယဝိညတ်ဖြင့်လည်း။
ဝိညာပိတံ၊ ဖြစ်စေအပ်သောပစ္စည်းကို။
အရိယာ၊ အရိယာပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။
နပရိဘုဉ္ဇန္တိ၊ မသုံးဆောင်ကုန်။
သောစပုဂ္ဂလော၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည်လည်း။
အရိယာနံ၊ အရိယာတို့၏။
သမယေ၊ အယူ၌။
ဩညာတော၊ မထေမဲ့ပြုအပ်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဟီဠိတော၊ ကဲ့ရဲ့အပ်သည်။
ခီဠိတော၊ ရှုပ်ချအပ်သည်။
ဂရဟိတော၊ စောင်းမြောင်းအပ်သည်။
ပရိဘူတော၊ နှိပ်စက်အပ်သည်။
အစိတ္တီကတော၊ အရိုအသေမပြုအပ်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
သိန္နာဇီဝေါတွေဝ၊ အာဇီဝပျက်ဟူ၍သာလျှင်။
သင်္ခံ၊ ရေတွက်ခြင်းသို့။
ဂစ္ဆတိ၊ ရောက်၏။
အနဝဇ္ဇာ၊ အပြစ်မရှိသော။
ကာယဝိညတ္တိ၊ ကာယဝိညတ်သည်။
ကတမာ၊ အဘယ်နည်း။
ဣဓ၊ ဤသာသနာတော်၌။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။
ကုလာနိ၊ ဒါယကာတို့ကို။
ဥပဂန္တွာ၊ ကပ်၍။
သတော၊ သတိရှိသည်။
ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။
လမာဟိတော၊ တည်ကြည်သည်။
ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။
သမ္ပဇာနော၊ ပညာမြှော်မြင်သည်။
ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။
ဌာနေပိ၊ အရာဟုတ်ရာ၌လည်းကောင်း။
အဋ္ဌာနေပိ၊ အရာမဟုတ်ရာ၌လည်းကောင်း။
ယထာနုသိဋ္ဌိံ၊ ဘုရားဆုံးမတော်မူတိုင်း။
ဂန္တွာ၊ သွား၍။
ဌာနေ၊ ရပ်ရာအရပ်၌။
တိဋ္ဌတိ၊ ရပ်၏။
ဒါတုကာမေသု၊ ပေးလှူလိုကုန်သော်။
တိဋ္ဌတိ၊ ရပ်၏။
အဒါတုကာမေသု၊ မလှူလိုကုန်သော်။
ပက္ကမတိ၊ ဘဲသွား၏။
အယံ၊ ဤသည်လျှင်။
အနဝဇ္ဇာ၊ အပြစ်မရှိသော။
ကာယဝိညတ္တိ၊ ကာယဝိညတ်တည်း။
တာယစ၊ ထိုဝိညတ်ဖြင့်လည်း။
ဝိညာပိတံ၊ ဖြစ်စေအပ်သောပစ္စည်းကို။
အရိယာ၊ အရိယာပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။
ပရိဘုဉ္ဇန္တိ၊ ဘုဉ်းပေးတော်မူကုန်၏။
သောစပုဂ္ဂလော၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည်လည်း။
အရိယာနံ၊ အရိယာတို့၏။
သမယေ၊ အယူ၌။
ဝဏ္ဏိတော၊ ခြီးမွမ်းအပ်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ထုတော၊ ထောမနာအပ်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ပသဌော၊ မြောက်ပင့်အပ်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
သံလေခိတာစာရော၊ ခေါင်းပါးစေအပ်သောအကျင့်ရှိသော။
ပရိသုဒ္ဓါဇီဝေါတွေဝ၊ စင်ကြယ်သောအသက်မွေးခြင်းဟူ၍သာလျှင်။
သင်္ခံ၊ ရေတွက်ခြင်းသို့။
ဂစ္ဆတိ၊ ရောက်၏။
မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။
ဒေဝါတိဒေဝေန၊ နတ်တကာတို့ထက်မြတ်သောဝိသုဒ္ဓိနတ်ဖြစ်တော်မူသော။
ဘဂဝတာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
ဧတံ၊ ဤစကားတော်ကို။
ဘာသိတံပိ၊ ဟောလည်းဟောတော်မူအပ်၏။
ကိံဘာသိတံ၊ အဘယ်သို့ဟောတော်မူအပ်သနည်း။
သပ္ပညာ၊ ပညာရှိသူမြတ်တို့သည်။
ဝေ၊ စင်စစ်။
နယာစန္တိ၊ မတောင်းကုန်။
မီရောစ၊ ပညာရှိအလုပ်အကျွေးသည်လည်း။
ဝေဒိတုံ၊ မိမိကသိတတ်ခြင်းငှါ။
အရဟတိ၊ ထိုက်၏။
အရိယာ၊ သူတော်ကောင်းတို့သည်။
ဥဒ္ဒိဿ၊ လိုအပ်သည်ကို ရည်စူး၍။
တိဋ္ဌန္တိ၊ ရပ်တော်မူကုန်၏။
ဧသာ၊ ဤသို့ရပ်ခြင်းသည်။
အရိယာနံ၊ အရိယာတို့၏။
ယာစနာ၊ တောင်းခြင်းပင်တည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဘာသိတံ၊ ဟောတော်မူအပ်၏။
သာဝဇ္ဇာ၊ အပြစ်နှင့်တကွသော။
ဝစီဝိညတ္တိ၊ ဝစီဝညတ်သည်။
ကတမာ၊ အဘယ်နည်း။
မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။
ဣဓ၊ ဤသာသနာတော်၌။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။
ဝါစာယ၊ နှုတ်ဖြင့်။
ဗဟုဝိဓံ၊ များသောအပြားရှိသော။
စီဝရပိဏ္ဍပါတသေနာသနဂိလာနပစ္စယဘေသဇ္ဇပရိက္ခာရံ၊ သင်္ကန်းဆွမ်းကျောင်း သူနာတို့၏ အထောက်အပံ့ဖြစ်သောဆေးပရိက္ခရာကို။
ဝိညာပေတိ၊ သိစေ၏။
အယံ၊ ဤသည်လျှင်။
သာဝဇ္ဇာ၊ အပြစ်နှင့်တကွသော။
ဝစိညတ္တိ၊ ဝစီညတ်တည်း။
ကာယစ၊ ထိုဝစီညတ်ဖြင့်လည်း။
ဝိညာပိတံ၊ ဖြစ်စေအပ်သောပစ္စည်းကို။
အရိယာ၊ အရိယာတို့သည်။
နပရိဘုဉ္ဇန္တိ၊ မသုံးဆောင်ကုန်။
သောစပုဂ္ဂလော၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည်လည်း။
အရိယာနံ၊ အရိယာတို့၏။
သမယေ၊ အယူ၌။
ဩဉာတော၊ မထေမဲ့ပြုအပ်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဟိဠိတော၊ ကဲ့ရဲ့အပ်သည်။
ခီဠိတော၊ ရှုတ်ချအပ်သည်။
ဂရဟိတော၊ စောင်းမြောင်းအပ်သည်။
ပရိဘူတော၊ နှိပ်စက်အပ်သည်။
အစိတ္တီကတော၊ အရိုအသေမပြုအပ်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဘိန္နာဇီဝေါတွေဝ၊ အာဇီဝပျက်ဟူ၍သာ။
သင်္ခံ၊ ရေတွက်ခြင်းသို့။
ဂစ္ဆတိ၊ ရောက်၏။
မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။
ပုန၊ တဘန်။
ပရံစ၊ တပါးလည်း။
ဧကစ္စော၊ အချို့သော။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။
ပရေသံ၊ သူတပါးတို့အား။
သာဝေန္တော၊ နှုတ်မြွက်ပြောကြားလျက်။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ဘဏတိ၊ ဆို၏။
ကိံဘဏတိ၊ အဘယ်သို့ဆိုသနည်း။
ဣမိနာ၊ ဤဝတ္ထုဖြင့်။
မေ၊ ငါ့အား။
အတ္ထော၊ အကျိုးရှိ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဘဏတိ၊ ဆို၏။
ပရေသံ၊ သူတပါးတို့အား။
သာဝိတာယ၊ ပြောကြားအပ်သော။
တာယစဝါစာယ၊ ထိုနှုတ်ဖြင့်လည်း။
တဿ၊ ထိုရဟန်းအား။
လာဘော၊ လာဘ်သည်။
ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်၏။
အယမ္ပိ၊ ဤသို့သောဝိညတ်သည်လည်း။
သာဝဇ္ဇာယ၊ အပြစ်နှင့်တကွသော။
ဝစီဝိညတ္တိ၊ ဝစီဝိညတ်တည်း။
တာယစ၊ ထိုဝိညတ်ဖြင့်လည်း။
ဝိညာပိတံ၊ ဖြစ်စေအပ်သော ပစ္စည်းကို။
အရိယာ၊ အရိယာတို့သည်။
နပရိဘုဉ္ဇန္တိ၊ မသုံးဆောင်ကုန်။
သောစပုဂ္ဂလော၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည်လည်း။
အရိယာနံ၊ အရိယာတို့၏။
သမယေ၊ အယူ၌။
ဩဉာတော၊ မထေမဲ့ပြုအပ်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဟီဠိတော၊ ကဲ့ရဲ့အပ်သည်။
ခီဠိတော၊ ရှုတ်ချအပ်သည်။
ဂရိဟိတော၊ စောင်းမြောင်းအပ်သည်။
ပရိဘူတော၊ နှိပ်စက်အပ်သည်။
အစိတ္တီကတော၊ အရိုအသေမပြုအပ်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဘိန္နာဇီဝေါတွေဝ၊ အာဇီဝပျက်ဟူ၍သာလျှင်။
သင်္ခံ၊ ရေထွက်ခြင်းသို့။
ဂစ္ဆတိ၊ ရောက်၏။
မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။
ပုန၊ တဘန်။
ပရံစ၊ တပါးလည်း။
ဣဓ၊ ဤသာသနာတော်၌။
ဧကစ္စော၊ အချိုလော။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။
ဝစီဝိပ္ဖါရေန၊ ဝစီမြွက်သဖြင့်။
ပရိသာယ၊ ပရိသတ်အား။
သာဝေတိ၊ ပြောကြား၏။
ကိံသာဝေတိ၊ အဘယ်သို့ပြောကြားသနည်း။
ဧဝဉ္စ၊ ဤအလှူကိုလည်း။
ဘိက္ခုနံ၊ ရဟန်းတို့အား။
ဒါတဗ္ဗံ၊ လှူအပ်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
သာဝေတိ၊ ပြောကြား၏။
တေ၊ ထိုရဟန်းတို့သည်။
တဉ္စဝစနံ၊ ဤစကားကိုလည်း။
သုတွာ၊ ကြားရကုန်၍။
ပရိကိတ္တိတံ၊ ကြားအပ်သောအလှူကို။
အဘိဟရန္တိ၊ ဆောင်ကုန်၏။
အယမ္ပိ၊ ဤဝိညတ်သည်လည်း။
သာဝဇ္ဇာ၊ အပြစ်နှင့်တကွဖြစ်သော။
ဝစီဝိညတ္တိ၊ ဝစီဝိညတ်တည်း။
တာယစ၊ ထိုဝိညတ်ဖြင့်လည်း။
ဝိညာပိတံ၊ ဖြစ်စေအပ်သောပစ္စည်းကို။
အရိယာ၊ အရိယာတို့သည်။
နပရိဘုဉ္ဇန္တိ၊ သုံးဆောင်တော်မမူကုန်။
သောစပုဂ္ဂလော၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည်လည်း။
အရိယာနံ၊ အရိယာတို့၏။
သမယေ၊ အယူ၌။
ဩဉာတော၊ မထေမဲ့ပြုအပ်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဟီဠိတော၊ ကဲ့ရဲ့အပ်သည်။
ခီဠိတော၊ ရှုတ်ချအပ်သည်။
ဂရဟိတော၊ စောင်းမြောင်းအပ်သည်။
ပရိဘူတော၊ နှိပ်စက်အပ်သည်။
အစိတ္တီကတော၊ အရိုအသေပြုအပ်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဘိန္နာဇီဝေါတွေဝ၊ အာဇီဝပျက်ဟူ၍သာလျှင်။
သင်္ခံ၊ ရေတွက်ခြင်းသို့။
ဂစ္ဆတိ၊ ရောက်၏။
မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။
သာရိပုတ္တော၊ အရှင်သာရိပုတ္တရာမည်သော။
ထေရော၊ မထေရ်မြတ်သည်။
သူရိယေ၊ နေသည်။
အတ္ထိင်္ဂတေ၊ ဝင်သော်။
ရတ္တိဘာဂေ၊ ညဉ့်အဘို့၌။
ဂိလာနော၊ လေနာရောဂါရှိသည်။
သမာနော၊ ဖြစ်လေ၍။
မဟာမောဂ္ဂလာနေန၊ အရှင်မောဂ္ဂလာန်မည်သော.
ထေရေန၊ မထေရ်မြတ်သည်။
ဘေသဇ္ဇံ၊ ဆေးကို။
ပုစ္ဆိယမာနော၊ မေးမြန်းရကား။
ဝါစံ၊ နှုတ်တော်ကို။
ဘိန္ဒိ၊ မြွက်လေ၏။
တဿ၊ ထိုအရှင်သာရိပုတ္တရာ၏။
တေနဝစီဘေဒေန၊ ထိုနှုတ်မြွက်ခြင်းဖြင့်။
ဘေသဇ္ဇံ၊ နို့ထမင်းဆေးသည်။
ဥပ္ပဇ္ဇိ၊ ဖြစ်၏။
အထ၊ ထိုမှနောက်၌။
သာရိပုတ္တော၊ အရှင်သာရိပုတ္တရာမည်သော။
ထေရော၊ မထေရ်သည်။
မေ၊ ငါ၏။
ဝစီဘေဒေန၊ နှုတ်မြွက်ခြင်းကြောင့်။
ဣဓံဘေသဇ္ဇံ၊ ဤဆေးသည်။
ဥပ္ပန္နံ၊ ဖြစ်လေ၏။
ဣဓံ၊ ဤနို့ထမင်းကို။
ပရိဘုဉ္ဇတော၊ သုံးဆောင်သော။
မေ၊ ငါ၏။
အာဇီဝေါ၊ အသက်မွေးခြင်းသည်။
ဘိဇ္ဇတိ၊ ပျက်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
အာဇီဝဘေဒဘယာ၊ အာဇီဝပျက်သည်မှကြောက်ခြင်းကြောင့်။
တံဘေသဇ္ဇံ၊ ထိုဆေးကို။
ပဇဟိ၊ စွန်းပစ်လတ်ပြီ။
နဦပဇီဝိနနု၊ မမွေးမြူသည်မဟုတ်လော။
ဧဝမ္ပိ၊ ဤသို့လည်း။
အယံ၊ ဤဝိညတ်သည်။
သာဝဇ္ဇာ၊ အပြစ်နှင့်တကွသော။
ဝစီဝိညတ္တိ၊ ဝစီဝိညတ်တည်း။
တာယစ၊ ထိုဝိညတ်ဖြင့်လည်း။
ဝိညာပိတံ၊ ဖြစ်စေအပ်သောပစ္စည်းကို။
အရိယာ၊ အရိယာတို့သည်။
နပရိဘုဉ္ဇန္တိ၊ သုံးဆောင်တော်မမူကုန်။
သောစပုဂ္ဂလော၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည်လည်း။
အရိယာနံ၊ အရိယာတို့၏။
သမယေ၊ အယူ၌။
ဩဉာတော၊ မထေမဲ့ပြုအပ်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဟီဠိတော၊ ကဲ့ရဲ့အပ်သည်။
ခီဠိတော၊ ရှုပ်ချအပ်သည်။
ဂရဟိတော၊ စောင်းမြောင်းအပ်သည်။
ပရိဘူတော၊ နှိပ်စက်အပ်သည်။
အစိတ္တီကတော၊ အရိုအသေပြုအပ်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
သိန္နာဇီဝေါတွေဝ၊ အာဇီဝပျက်ဟူ၍သာလျှင်။
သင်္ခံ၊ ရေတွက်ခြင်းသို့။
ဂစ္ဆတိ၊ ရောက်၏။
အနဝဇ္ဇာ၊ အပြစ်မရှိသော။
ဝစီဝိညတ္တိ၊ ဝစီဝိညတ်သည်။
ကတမာ၊ အဘယ်နည်း။
မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။
ဣဓ၊ ဤသာသနာတော်၌။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။
ပစ္စယေ၊ တောင်းထိုက်သောအကြောင်းသည်။
သတိ၊ ရှိသော်။
ညာတိပဝါရိတေသု၊ ဆွေမျိုးဘိတ်ကြားအပ်ကုန်သော။
ကုလေသု၊ ဒါယကာတို့၌။
ဘောသဇ္ဇံ၊ ဆေးကို။
ဝိညာပေတိ၊ သိစေ၏။
အယံ၊ ဤသည်လျှင်။
အနဝဇ္ဇာ၊ အပြစ်မရှိသော။
ဝိညတ္တိ၊ ဝိညတ်တည်း။
တာယစ၊ ထိုဝိညတ်ဖြင့်လည်း။
ဝိညာပိတံ၊ ဖြစ်စေအပ်သောပစ္စည်းကို။
အရိယာ၊ အရိယာတို့သည်။
ပရိဘုဉ္ဇန္တိ၊ သုံးဆောင်တော်မူကုန်၏။
သောစပုဂ္ဂလော၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည်လည်း။
အရိယာနံ၊ အရိယာတို့၏။
သမယေ၊ အယူ၌။
ဝဏ္ဏိတော၊ ခြီးကျုူးအပ်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ထောမိတော၊ ခြီးမွမ်းအပ်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ပသဋ္ဌော၊ မြောက်ပင့်အပ်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ပရိသုဒ္ဓါဇီဝေါတွေဝ၊ စင်ကြယ်သော အာဇီဝဟူ၍သာလျှင်။
သင်္ခံ၊ ရေတွက်ခြင်းသို့။
ဂစ္ဆတိ၊ ရောက်၏။
အဟရန္တေပိ၊ ပစ္စည်းလေးပါးကိုခံတော်မူထိုက်ကုန်သော။
သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓေဟိ၊ ခပ်သိမ်းသောတရားတို့ကို မိမိအလိုလို ကိုယ်တော်တိုင်သာ သိတော်မူကုန်ထသော။
တထာဂတေဟိ၊ ဘုရားရှင်တို့သည်။
အနုမတော၊ ခွင့်ပြုတော်မူအပ်၏။
မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။
တထာဂတော၊ ဘုရားရှင်သည်။
ကသိဘာရဒွါဇဿ၊ ကထိဘာရဒွါဇမည်သော။
ဗြဟ္မဏဿ၊ ပုဏ္ဏား၏။
ယံပနဘောဇနံ၊ အကြင်ဘောဇဉ်ကို။
ပဇဟတိ၊ စွန့်တော်မူ၏။
တံ၊ ထိုဘောဇဉ်သည်။
အာဝေဌနနိဝေဋ္ဌနကဍ္ဎနနိဂ္ဂဟပ္ပဋိကမ္မေန၊ စကားဖြင့်ရစ်ပတ်ခြင်းဖြေချခြင်းဝင်ခြင်းနှိပ်ခြင်း ကုစားခြင်းကြောင့်။
နိဗ္ဗတ္တံ၊ ဖြစ်လေ၏။
တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။
တထာဂတော၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
တံပိဏ္ဍပါတံ၊ ထိုဆွမ်းကို။
ပဋိက္ခိပိ၊ ပယ်တော်မူ၏။
နဥပဇီဝိ၊ မွေးမြူတော်မမူ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
အာဟ၊ မိန့်တော်မူ၏။
ဘန္တေနာဂသေန၊ နာဂသိန်ကိုယ်တော်အရှင်ဘုရား။
သဗ္ဗကာလံ၊ အချင်းခပ်သိမ်း။
ဘထာဂတေ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
ဘုဉ္စမာနေ၊ ဆွမ်းစားသည်ရှိသော်။
ဒေဝတာ၊ နတ်တို့သည်။
ဒိဗ္ဗဩဇံ၊ နတ်ဩဇာကို။
ပတ္တေ၊ သပိတ်တော်၌။
အာကိရန္တိ၊ ထည့်ကုန်သလော။
ဥဒါဟု၊ ထိုသို့မဟုတ်။
သုကရဒ္ဒဝေစ၊ သားပြွမ်းဆွမ်း၌လည်းကောင်း။
မဓုပါယာသေစ၊ နို့ဂဏာဆွမ်း၌လည်းကောင်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဒွီသု၊ နှစ်ခုပါးကုန်သော။
ပိဏ္ဍပါတေသုယေဝ၊ ဆွမ်းတို့၌သာလျှင်။
အာကိရိံသု၊ ထည့်ကုန်သလော။
ဣတိ၊ ဤသို့။
အာဟ၊ လျှောက်ဆို၏။
မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။
သဗ္ဗကာလံ၊ အချင်းခပ်သိမ်း။
တထာဂတေ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
ဘုဉ္ဇမာနေ၊ ဆွမ်းဘုဉ်းပေးသော်။
ဒေဝတာ၊ နတ်တို့သည်။
ဒိဗ္ဗဩဇံ၊ နတ်ဩဇာကို။
ဂဟေတွာ၊ ယူကုန်၍။
ဥပတိဋ္ဌိတွာ၊ အနီး၌တည်ကုန်၍။
ဥဒ္ဓဋုဒ္ဓဋေ၊ ထုတ်ယူတိုင်းထုတ်ယူတိုင်းသော။
အာလောပေ၊ ဆွမ်းထုပ်တော်၌။
အာကိရန္တိ၊ လောင်းထည့်ကြကုန်၏။
မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။
ယထာ၊ ဥပမာအားဖြင့်။
ရညော၊ မင်း၏။
သုဒေါ၊ စားဖို့သည်လည်း။
ဘုဉ္ဇမာနဿ၊ ပွဲတော်တည်သော။
ရညော၊ မင်းအား။
သူပံ၊ ဟင်းလျှာကို။
ဂဟေတွာ၊ ယူခဲ့၍။
ဥပဘိဋ္ဌိတွာ၊ အနီး၌သည်လျှင်။
ကဗဠေကဗဠေ၊ ထမင်းလုပ်တိုင်းလုပ်တိုင်း။
သူပံ၊ ဟင်းလျာကို။
အာကိရတိ၊ လောင်းထည့်၏။
မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။
ဧဝမေဝခေါ၊ ဤအတူသာလျှင်။
သဗ္ဗကာလံ၊ အချင်းခပ်သိမ်း။
တတာဂတေ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
ဘုဉ္ဇမာနေ၊ ဆွမ်းဘုဉ်းပေးသော်။
ဒေဝတာ၊ နတ်တို့သည်။
ဒိဗ္ဗံ၊ နတ်၌ဖြစ်သော။
ဩဇံ၊ ဩဇာကို။
ဂဟေတွာ၊ ယူလာကုန်၍။
ဥပတိဋ္ဌိတွာ၊ အနီး၌တည်ကုန်၍။
ဥဒ္ဓဋုဒ္ဓဋေ၊ ထုတ်ယူတိုင်းယူတိုင်းသော။
အာလောပေ၊ ဆွမ်းလုပ်တော်၌။
ဒိဗ္ဗံ၊ နတ်၌ဖြစ်သော။
ဩဇံ၊ ဩဇာကို။
အာကိရန္တိ၊ လောင်းထည့်ကုန်၏။
မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။
ဝေရဉ္ဇာယမ္ပိ၊ ဝေရဉ္ဇပြည်၌လည်း။
သုက္ခယဝမူလကေ၊ ခြောက်သောရယောဆန်ရင်းကို။
ဘုဉ္ဇမာနဿ၊ ဘုဉ်းပေးသော။
တထာဂတဿ၊ မြတ်စွာဘုရားအား။
ဒေဝတာ၊ နတ်တို့သည်။
ဒိဗ္ဗေန၊ နတ်၌ဖြစ်သော။
ဩဇေန၊ ဩဇာဖြင့်။
တေမယိတွာ တေမယိတွာ၊ ဆွတ်၍ ဆွတ်၍။
ဥပသံဟရိံသု၊ ဆောင်ကုန်၏။
တေန၊ ထိုဩဇာဖြင့်။
တထာဂတဿ၊ မြတ်စွာဘုရား၏။
ကာယော၊ ကိုယ်တော်သည်။
ဥပစိတော၊ ပွါးစည်သည်။
အဟောသိ၊ ဖြစ်လတ်ပြီ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
အာဟ၊ မိန့်တော်မူ၏။
ဘန္တေနာဂသေန၊ နာဂသိန်ကိုယ်တော်အရှင်ဘုရား။
လာဘာဝတ၊ အရတော်စွတကား။
ယာ၊ အကြင်နတ်တို့သည်။
တထာဂတဿ၊ မြတ်စွာဘုရား၏။
သရီရပဋိဇဂ္ဂနေ၊ ကိုယ်တော်ကိုလုပ်ကျွေးခြင်း၌။
သတတံ၊ အမြဲ။
သမိတံ၊ မပြတ်။
ဥဿုက္ကံ၊ ကြောင့်ကြစိုက်ခြင်းသို့။
အာပန္နာ၊ ရောက်ကုန်၏။
တာသံဒေဝတာနံ၊ ထိုနတ်တို့အား။
လာဘာဝတ၊ ရတော်လေစွတကား။
ဘန္တေနာဂသေန၊ နာဂသိန်ကိုယ်တော်အရှင်ဘုရား။
သာဓု၊ ကောင်းပါပြီ။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ဧတံ၊ ဤအနက်သဘောကို။
တထာ၊ အရှင်ဘုရားမိန့်တော်မူတိုင်း။
သမ္ပဋိစ္ဆာမိ၊ ဝန်ခံပါ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
အာဟ၊ လျှောက်ဆို၏။
နဝမီ၊ ကိုးခုတို့၏ပြည့်ကြောင်းဖြစ်သော။
ဂါထာဘိဂိတဘောဇနဒါနကထာယ၊ ဂါထာဖြင့်ဂုဏ်ပြု၍ရသောဘောဇဉ်အလှူကိုဟောခြင်း၏။
ကထနပဉှာ၊ ဖြေဆိုအပ်သောပြဿနာမေးခွန်းသည်။
နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီးခြင်းသို့ရောက်ပြီ။