ဘန္တေနာဂသေန၊ နာဂသိန်ကိုယ်တော်အရှင်ဘုရား။ ယဒါ၊ အကြင်အခါ၌။ ဗောဓိသတ္တော၊ ဘုရားလောင်းသည်။ ဥတ္တရကာရိကံ၊ ခဲယဉ်းစွာ ကျင့်ခြင်းကို။ အကာသိ၊ ပြုပြီ။ အညတြ၊ တပါးသောအရာ၌။ ဧတာဒိသော၊ ဤမျှလောက်သော။ အာရမ္ဘော၊ ဦးစွာအားထုတ်ခြင်းသည်။ နအဟောသိ၊ မဖြစ်ပြီ။ နိက္ကမော၊ မတွန့်မဆုတ်အားထုတ်ခြင်းသည်။ ကိလေသယုဒ္ဓံ၊ ကိလေသာကို ထိုးပစ်ခြင်းသည်။ မစ္စုသေနဂိဓမနံ၊ မာရ်စစ်သည်ကို ဖျက်ဆီးခြင်းသည်။ အာဟာရပဝိဂ္ဂဟော၊ အာဟာရကို သိမ်းဆည်းခြင်းသည်။ ဒုက္ကရကာရိကာ၊ ခဲရင်းစွာ ပြုခြင်းသည်။ နအဟောသိ၊ မဖြစ်ပြီ။ ဧဝရူပေ၊ ဤသို့သဘောရှိကုန်သော။ ပရက္ကမေ၊ အားထုတ်ခြင်း၌။ ကိဉ္စိ၊ စိုးစဉ်းမျှသော။ အဿာဒံ၊ သာယာဖွယ်ကို။ အလဘိတွာ၊ မရနိုင်သောကြောင့်။ တမေဝစိတ္တံ၊ ထိုအားထုတ်သော စိတ်ကိုပင်လျှင်။ ပရိဟာပေတွာ၊ ယုတ်လျော့စေ၍။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူ၏။ ကိံ၊ အဘယ်သို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူသနည်း။ ပန၊ စင်စစ်အားဖြင့်။ အယံ၊ ငါသည်။ ကဋုကာယ၊ ပြင်းပြခါးစပ်သော။ ဣမာယဒုက္ကရကာရိကာယ၊ ဤမျှလောက်သော ဒုက္ကရစရိယဖြင့်။ ဥတ္တရိမနုဿဓမ္မံ၊ လူတို့၏ကုသိုလ် ကမ္မထတရားထက် မြတ်သောသဘောရှိသော။ အလမရိယဉာဏဒဿနဝိသေသံ၊ အရိယာတို့၏ဉာဏ်ဖြင့်သာမြင်ခြင်းငှာစွမ်းနိုင်သော တရားအထူးကို။ ခေါ၊ စင်စစ်။ နအဓိဂစ္ဆာမိ၊ မရနိုင်ပေ။ ဗေဒဓာယ၊ တရားထူးကို သိမြင်ခြင်းငှာ။ အညော၊ ဤဒုက္ကရစရိယမှ တပါးသော။ မဂ္ဂေ၊ ကျင့်စဉ်ခရီးလမ်းသည်။ သိယာနုခေါ၊ ရှိပါသေးသလော။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ လျှောက်၏။ တယော၊ ထိုနောင်မှ။ နိဗ္ဗိန္ဒိတွာ၊ ထိုအကျင့်၌ ငြီးငွေ့၍။ အညေန၊ ဒုက္ကရစရိယမှ တပါးသော။ မဂ္ဂေန၊ ကျင့်စဉ်ဖြင့်။ သဗ္ဗညုတံ၊ ဘုရားအဖြစ်သို့။ ပတ္တော၊ ရောက်လေ၏။ ပုန၊ တဖန်။ တာယပဋိပဒါယ၊ ထိုဒုက္ကရစရိယအကျင့်ဖြင့်။ သာဝကေ၊ တပည့်သားတော်တို့ကို။ အနုဿာသတိ၊ ဆုံးမတော်မူပြန်၏။ သမာဒပေတိ၊ ဆောက်တည်စေတော်မူပြန်၏။ ကိံ၊ အဘယ်သို့။ အနုသာသတိ၊ ဆုံးမသနည်း။ ကိံ၊ အဘယ်သို့။ သမာဒစေတိ၊ ဆောက်တည်စေတော်မူသနည်း။

ဗုဒ္ဓသာသနေ၊ ဘုရားရှင်သာသနာတော်၌။ အာဓမ္ဘထ၊ အားထုတ်ကြကုန်လော။ နိက္ကမထ၊ မတွန့်မဆုတ်အားထုတ်ကြကုန်လော။ ယုဉ္ဇထ၊ ကြိုးပမ်းကြကုန်လော။

မစ္စုနော၊ မာရ်မင်း၏။ သေနံ၊ ကိလေသာ စစ်အပေါင်းကို။ ကုဉ္ဇရော၊ ဆင်ပြောင်သည်။ နာဠာဂါရံ၊ ကျူအိမ်ကို။ ဓုနာတိဣဝ၊ ဖျက်ဆီးသကဲ့သို့။ ဓုနာထ၊ ဖျက်ဆီးကြကုန်လော။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အနုသာသတိ၊ ဆုံးမတော်မူ၏။ သမာဒပေတိ၊ ဆောက်တည်စေတော်မူပြန်၏။

ဘန္တေနာဂသေန၊ နာဂသိန် ကိုယ်တော်အရှင်ဘုရား။ ကေန၊ အဘယ်မည်သော။ ကာရဏေန၊ အကြောင်းကြောင့်။ တထာဂတော၊ ဘုရားရှင်သည်။ ယာယပဋိပဒါယ၊ အကြင်အကျင့်ဖြင့်။ အတ္တနာ၊ ကိုယ်တော်သည်။ နိဗ္ဗိန္ဒေါ၊ ငြီးငွေ့ပါလျက်။ ဝိရတ္တရူပေါ၊ တပ်ခြင်းကင်းသော သဘောရှိပြီးလျက်။ တတ္ထ၊ ထိုအကျင့်၌။ သာဝကေ၊ တပည့်သားတော်တို့ကို။ အနုဿသတိနုခေါ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆုံးမတော်မူသနည်း။ သမာဒပေတိနုခေါ၊ အဘယ်ကြောင့် ဆောက်တည်စေသနည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ရာဇာ၊ မိလိန္ဒမင်းကြီးသည်။ အာဟ၊ လျှောက်၏။

မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။ တဒါပိ၊ ထိုကျင့်စဉ်အခါ၌လည်းကောင်း။ ဧတမုဟိပိ၊ ယခုကျင့်စေသောအခါ၌လည်းကောင်း။ သာယေဝပဋိပဒါ၊ ထိုအကျင့်ပင်တည်း။ တံယေဝပဋိပဒံ၊ ထိုအကျင့်ကိုသာလျှင်။ ပဋိပဇ္ဇိတွာ၊ ကျင့်၍။ ဗောဓိသတ္တော၊ ဘုရားအလောင်းသည်။ သဗ္ဗညုတံ၊ ဘုရားအဖြစ်သို့။ ပတ္တော၊ ရောက်တော်မူ၏။

မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။ အပိစ၊ စင်စစ်သော်ကား။ ဗောဓိသတ္တော၊ ဘုရားလောင်းသည်။ အတိဝီရိယံ၊ လွန်သောလုံ့လကို။ ကရောန္တော၊ ပြုတော်မူလျက်။ နိရဝသေသတော၊ အကြွင်းမရှိသောအားဖြင့်။ အာဟာရံ၊ အာဟာရကို။ ဥပရုန္ဓိ၊ ဖြတ်တော်မူပြီ။

တဿ၊ ထိုဘုရားလောင်း၏။ အာဟာရူပရောဓေန၊ အာဟာရကိုဖြတ်ခြင်းကြောင့်။ စိတ္တဒုဗ္ဗလျံ၊ စိတ်အားနည်းခြင်းသည်။ ဥပ္ပဇ္ဇိ၊ ဖြစ်၏။

သော၊ ထိုဘုရားလောင်းသည်။ တေနဒုဗ္ဗလျေန၊ ထိုအားနည်းခြင်းဖြင့်။ သဗ္ဗညုတံ၊ ဘုရားအဖြစ်သို့။ ပါပုဏိတုံ၊ ရောခြင်းငှာ။ နာသက္ခိ၊ မစွမ်းနိုင်။ သော၊ ထိုဘုရားလောင်းသည်။ မတ္တမတ္တံ၊ အနည်းငယ် အနည်းငယ်မျှသော။ ကဗဠီကာရာဟာရံ၊ အလုပ်ပြုအပ်သော အာဟာရကို။ သေဝန္တော၊ မှီဝဲတော်မူလျက်။ သာယေဝပဋိပဒါယ၊ ထိုအကျင့်ဖြင့်ပင်လျှင်။ နစိရဿေဝ၊ မကြာမြင့်မှီသာလျှင်။ သဗ္ဗညုတံ၊ ဘုရားအဖြစ်သို့။ ပါပုဏိ၊ ရောက်တော်မူပြီ။

မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။ သာယေဝပဋိပဒါ၊ ထိုအကျင့်သည်ပင်။ သဗ္ဗေသံ၊ ခပ်သိမ်းကုန်သော။ တထာဂတာနံ၊ ဘုရားရှင်တို့၏။ သဗ္ဗညုတညာဏံ၊ သဗ္ဗညုတ ဉာဏ်တော်ကို။ ပဋိလာဘယ၊ ရခြင်းငှာ။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။ ယထာ၊ ဥပမာအားဖြင့်။ သဗ္ဗေသံ၊ ခပ်သိမ်းကုန်သော။ သတ္တာနံ၊ သတ္တဝါတို့အား။ အာဟာရော၊ အာဟာရသည်။ ဥပတ္ထမ္ဘော၊ ထောက်ပံ့တတ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ အာဟာရူပနိဿိတာ၊ အာဟာရကိုမှီကုန်သော။ သဗ္ဗေ၊ ခပ်သိမ်းကုန်သော။ သတ္တာ၊ သတ္တဝါတို့သည်။ သုခံ၊ ချမ်းသာစွာ။ အနုဘဝန္တိ၊ ခံစားကုန်၏။ မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။ ဧဝမေဝခေါ၊ ဤအတူသာလျှင်။ သာယေဝပဋိပဒါ၊ ထိုအကျင့်သည်။ သဗ္ဗေသံ၊ ခပ်သိမ်းကုန်သော။ တထာဂတာနံ၊ ဘုရားရှင်တို့အား။ သဗ္ဗညုတဉာဏပဋိလာတာယ၊ သဗ္ဗညုတဉာဏ်ကိုရခြင်းငှာ။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။ ဧသော၊ ဤအကျင့်သည်။ အာရမ္ဘဿ၊ အားထုတ်ခြင်း၏။ ဒေါသော၊ အပြစ်သည်။ န၊ မဟုတ်။ နိက္ကမဿ၊ မဆုတ်မနစ်အားထုတ်ခြင်း၏။ ဒေါသော၊ အပြစ်သည်။ န၊ မဟုတ်။ ကိလေသယုဒ္ဓဿ၊ ကိလေသာကို တိုက်ခြင်း၏။ ဒေါသော၊ အပြစ်သည်။ န၊ မဟုတ်။ ယေန၊ အကြင်ကြောင့်။ တထာဂတော၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ တသ္မိံယေဝ၊ ထိုဒုက္ကရစရိယ ကျင့်စဉ်အခါ၌။ သဗ္ဗညုတဉာဏံ၊ သဗ္ဗညုတဉာဏ်သို့။ နပါပုဏိ၊ မရောက်သေး။ အထခေါ၊ စင်စစ်သော်ကား။ ဧသော၊ ဤအကျင့်သည်။ အဟာရူပရောဓဿေဝ၊ အဟာရကို ဖြတ်ခြင်းကြောင့်သာလျှင်။ ဒေါသော၊ အပြစ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ သာပဋိပဒါ၊ ထိုအကျင့်သည်။ သဒါ၊ အခါခပ်သိမ်း။ ပဋိယတ္တာယေဝ၊ စီရင်အပ်သည်သာလျှင်တည်း။

မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။ ယထာ၊ ဥပမာအားဖြင့်။ ပုရိသော၊ ယောက်ျားသည်။ အဒ္ဓါနံ၊ အဓွန့်ရှည်သောခရီးသို့။ အတိဝေဂေန၊ အလွန်လျှင်။ ဂစ္ဆေယျ၊ သွားရာ၏။ တေန၊ ထိုကြောင့်။ သော၊ ထိုယောက်ျားသည်။ ပက္ခဟတောဝါ၊ ခြေထိုင်းသည်မူလည်း။ ဘဝေယျ၊ ဖြစ်ရာ၏။ ပီဌသပ္ပီဝါ၊ အသွားဆွံ့သည်မူလည်း။ ဘဝေယျ၊ ဖြစ်ရာ၏။ ပထဝိတလေ၊ မြေအပြင်၌။ အသဉ္စရော၊ ကောင်းစွာမသွားနိုင်သည်။ ဘဝေယျ၊ ဖြစ်ရာ၏။

မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။ အဝိ၊ မေးဦးအံ့။ ပထဝိယာ၊ မြေ၏။ ဒေါသော၊ အပြစ်သည်။ အတ္ထိနုခေါ၊ ရှိသလော။ ယေန၊ အကြင်ကြောင့်။ သောပုရိသော၊ ထိုယောက်ျားသည်။ ပက္ခဟတော၊ ခြေထိုင်းသည်။ အဟောသိနုခေါ၊ ဖြစ်လေသလော။ တေန၊ ထိုကြောင့်။ ဒေါသော၊ အပြစ်သည်။ အတ္ထိ၊ ရှိမည်လော။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ထေရော၊ အရှင်နာဂသိန်မထေရ်သည်။ အာဟ၊ မိန့်တော်မူ၏။

ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။ နဟိ၊ ထိုသို့မဟုတ်ပါ။ ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား, မဟာပထဝီမြေကြီးသည်။

သဒါ၊ အခါခပ်သိမ်း။ ပဋိယတ္တာ၊ စီရင်အပ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ တဿာ၊ ထိုမြေကြီးအား။ ဒေါသော၊ အပြစ်သည်။ ကုဘော၊ အတီမှာရှိအံ့နည်း။

ယေန၊ အကြင်ကြောင့်။ သောပုရိသော၊ ထိုယောက်ျားသည်။ စက္ခဟတော၊ ခြေထိုင်းသည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ။ တေန၊ ထိုကြောင့်။ ဧသောဒေါသော၊ ဤအပြစ်သည်။ ဝါယာမဿေဝ၊ အားထုတ်၍ပြေးသော ယူအားသာလျှင်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ဣတိ၊ ဤသို့။ အာဟ၊ လျှောက်ဆိုလေ၏။ မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။ ဧဝမေဝခေါ၊ ဤအတူသာလျှင်။ ယေန၊ အကြင်ကြောင့်။ တထာဂတော၊ ဘုရားရှင်သည်။ တသ္မိံသမယေ၊ ထိုအခါ၌။ သဗ္ဗညုတဉာဏံ၊ သဗ္ဗညုတဉာဏ်သို့။ နပါပုဏိ၊ မရောက်။ ဧသော၊ ဤသို့မရောက်ခြင်းသည်။ အာရမ္ဘဿ၊ အားထုတ်ခြင်း၏။ ဒေါသော၊ အပြစ်သည်။ န၊ မဟုတ်။ နိက္ကမဿ၊ မဆုတ်မနစ် အားထုတ်ခြင်း၏။ ဒေါဿော၊ အပြစ်သည်။ န၊ မဟုတ်။ ကိလေသယုဒ္ဓဿ၊ ကိလေသာကိုတိုက်ခြင်း၏။ ဒေါသော၊ အပြစ်သည်။ န၊ မဟုတ်။ အထခေါ၊ စင်စစ်သော်ကား။ အာဟာရူပရောဓဿေဝ၊ အဟာရ၏ ဆန့်ကျင်ခြင်း၏။ ဧသောဒေါသော၊ ဤအပြစ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ သဒါ၊ အခါခပ်သိမ်း။ သာပဋိပဒါ၊ ထိုအကျင့်ကို။ ပဋိယတ္တာယေဝ၊ စီရင်အပ်သည်သာ။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။ ဝါပန၊ တနည်းသော်ကား။ ယထာ၊ ဥပမာအားဖြင့်။ ပုရိသော၊ ယောက်ျားသည်။ ကိလိဋ္ဌံ၊ ညစ်နွမ်းသော။ သာဋကံ၊ ပုဆိုးကို။ နိဝါသေယျ၊ ဝတ်ရာ၏။ သော၊ ထိုယောက်ျားသည်။ တံ၊ ထိုပုဆိုးကို။ နဒေါဝါပေယျ၊ မဖွပ်လျှော်ငြားအံ့။ ဧသာ၊ ဤအပြစ်သည်။ ဥဒကဿ၊ ရေ၏။ ဒေါသော၊ အပြစ်သည်။ န၊ မဟုတ်။ ဥဒကံ၊ ရေသည်။ သဒါ၊ အခါခပ်သိမ်း။ ပဋိယတ္တံ၊ စီရင်အပ်၏။

ဧသော၊ ဤအပြစ်သည်။ ပုရိသဿေဝ၊ ယောက်ျား၏ သာလျှင်။ ဒေါသော၊ အပြစ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။ ဧဝမေဝခေါ၊ ဤအတူသာလျှင််။ ယေန၊ အကြင်ကြောင့်။ တထာဂတော၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ တသ္မိံသမယေ၊ ထိုအခါ၌။ သဗ္ဗညုတဉာဏံ၊ သဗ္ဗညုတဉာဏ်သို့။ နပါပုဏိံ၊ မရောက်နိုင်။ ဧသော၊ ထိုအပြစ်သည်။ အာရမ္ဘဿ၊ အားထုတ်ခြင်း၏။ ဒေါသော၊ အပြစ်သည်။ န၊ မဟုတ်။ နိက္ကမဿ၊ မဆုတ်မနစ်အားထုတ်ခြင်း၏။ ဒေါသော၊ အပြစ်သည်။ န၊ မဟုတ်။ ကိလေသယုဒ္ဓဿ၊ ကိလေသာကို ထိုးပြစ်ခြင်း၏။ ဒေါသော၊ အပြစ်သည်။ န၊ မဟုတ်။ အထခေါ၊ စင်စစ်သော်ကား။ ဧသော၊ ဤအပြစ်သည်။ အာဟာရူပရောဓဿေဝ၊ ဆန့်ကျင်သောအဟာရ၏သာလျှင်။ ဒေါသော၊ အပြစ်သည်။ သဒါ၊ အခါခပ်သိမ်း။ သာပဋိပဒါ၊ ထိုအကျင့်သည်။ ပဋိယတ္တာယေဝ၊ စီရင်အပ်သည်သာတည်း။ တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ တထာဂတော၊ ဘုရားရှင်သည်။ တာယေဝပဋိပဒါယ၊ ထိုအကျင်ဖြင့်သာလျှင်။ သာဝကေ၊ တပည့်သာတော်တို့ကို။ အနုသာသတိ၊ ဆုံးမတော်မူ၏။ သမာဒပေတိ၊ ဆောက်တည်စေ၏။ မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။ ဧဝံခေါ၊ ဤသို့လျှင်။ အနဝဇ္ဇာ၊ အပြစ်မရှိသော။ သာပဋိပဒါ၊ ထိုအကျင့်သည်။ သဒါ၊ အခါခပ်သိမ်း။ ပဋိယတ္တာ၊ စီရင်အပ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ထေရော၊ အရှင်နာဂသိန်မထေရ်သည်။ အာဟ၊ မိန့်တော်မူ၏။

ဘန္တေ နာဂသေန၊ နာဂသိန်ကိုယ်တော်အရှင်ဘုရား။ သာဓု၊ ကောင်းပါပြီ။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဧတံ၊ ဤအနက်သဘောကို။ တထာ၊ အရှင်ဘုရားမိန့်တော်မူတိုင်း။ သမ္ပဋိစ္ဆာမိ၊ ဝန်ခံပါ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ရာဇာ၊ မိလိန္ဒမင်းကြီးသည်။ အာဟ၊ လျှောက်၏။

စတုတ္ထီ၊ လေးခုတို့၏ ပြည့်ကြောင်းဖြစ်သော။ ပဋိပဒါဒေါသပဉှာ၊ အကျင့်၏အပြစ်ကို မေးသော ပြဿနာသည်။ နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီးခြင်းသို့ရောက်ပြီ။