ဘန္တေနာသေန၊ နာဂသိန်ကိုယ်တော်အရှင်ဘုရား။ ဘဂဝတာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ဧတံ၊ ဤစကားကို။ ဘာသိတံ၊ ဟောတော်မူအပ်၏။ ကိံဘာသိတံ၊ အဘယ်သို့ဟောတော်မူအပ်သနည်း။ အဟံ၊ ငါဘုရားသည်။ ပုဗ္ဗေဝ၊ ရှေးအခါ၌ပင်လျှင်။ မနုဿဘူတော၊ လူဖြစ်၍ဖြစ်သည်။ သမာနော၊ ဖြစ်လျှက်။ သတ္တာနံ၊ သတ္တဝါတို့ကို။ အဝိဟေဌကဇာတိကော၊ မညှဉ်းဆဲခြင်းသဘောရှိသည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဘာသိတံပိ၊ ဟောလည်းဟောတော်မူအပ်၏။

ပုနစ၊ တဖန်လည်း။ ဘဂဝတာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ဘဏိတံ၊ ဟေတော်မူအပ်၏။ ကိံဘဏိတံ၊ အဘယ်သို့ဟောတော်မူအပ်သနည်း။ လောမကဿပေါနာမ၊ လောမသကဿပမည်သော။ ဣသိ၊ ရသေ့သည်။ သမာနော၊ ဖြစ်လျက်။ အနေကသတေ၊ အရာမက များကုန်သော။ ပါဏေ၊ သတ္တဝါတို့ကို။ ဃာတယိတွာ၊ သတ်၍။ ဝါဇပေယျံ၊ မန္တာန်စုပ်ထားသော ပတ်ပျားကိုစားခြင်းဟူသော။ မဟာယညံ၊ ယဇ်ကြီးကို။ ယဇိ၊ ပူဇော်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဘဏိတံ၊ ဟောတော်မူအပ်၏။

ဘန္တေနာဂသေန၊ နာဂသိန်ကိုယ်တော်အရှင်ဘုရား။ ဘဂဝတာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ အဟံ၊ ငါဘုရားသည်။ ပုဗ္ဗေဝ၊ ရှေးအခါ၌ပင်လျှင်။ မနုဿဘူတော၊ လူဖြစ်၍ဖြစ်သည်။ သမာနော၊ ဖြစ်လျှက်။ သတ္တာနံ၊ သတ္တဝါတို့ကို။ အဝိတေဋ္ဌကဇာတိကော၊ မညှဉ်းဆဲခြင်းသဘောရှိသည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ယဒီဘဏိတံ၊ အကယ်၍ဟောတော်မူအံ့။ တေနဟိ၊ ထိုသို့ဟောတော်မူခဲ့သော။ လောမသကဿပေါ၊ လောမသကဿပမည်သော။ ဣသိနာ၊ ရသေ့သည်။ သမာနော၊ ဖြစ်လျက်။ အနေကသတေ၊ အရာမကများလှကုန်သော။ ပါဏေ၊ သတ္တဝါတို့ကို။ ဃာတယိတွာ၊ သတ်၍။ ဝါဇပေယျံ၊ မန္တာန်စုပ်ထားသော ပတ်ပျားကို သောက်စားခြင်းဟူသော။ မဟာယညံ၊ ယဇ်ကြီးကို။ ယဇိတံ၊ ပူဇော်အပ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝုတ္တံ၊ ဟောတော်မူအပ်သော။ ယံဝစနံ၊ အကြင်စကားသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ တံဝစနံ၊ ထိုစကားသည်။ မိစ္ဆာ၊ မှားသည်။ ဘဝေယျ၊ ဖြစ်ရာ၏။

လောမသကဿပေန၊ လောမသကဿပမည်သော။ ဣသိနာ၊ ရသေ့သည်။ အနေကသတေ၊ အရာမကများလှကုန်သော။ ပါဏေ၊ သတ္တဝါတို့ကို။ ဃာတယိတွာ၊ သတ်၍။ ဝါဇပေယျံ၊ မန္တာန်စုပ်ထားသော ပတ်ပျားကို သောက်စားခြင်းဟူသော။ မဟာယညံ၊ ယဇ်ကြီးကို။ ယဇိတံ၊ ပူဇော်အပ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ယဒိ၊ အကယ်၍။ ဘဏိတံ၊ ‌ ဟောတော်မူအံ့။ တေနဟိ၊ ထိုသို့ဟောတော်မူခဲ့သော်။ အဟံ၊ ငါသည်။ ပုဗ္ဗေဝ၊ ရှေး၌ပင်လျှင်။ မနုံဿဘူတော၊ လူဖြစ်၍ဖြစ်သည်။ သမာနော၊ ဖြစ်လျှက်။ သတ္တာနံ၊ သတ္တဝါတို့ကို။ အဝိဟေဌကဇာတိကော၊ မညှဉ်းဆဲခြင်းသဘောရှိသည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝုတ္တံ၊ ဟောအပ်သော။ ယံဝစနံ၊ အကြင်စကားသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ တံဝစနံ၊ ထိုစကားသည်။ မိစ္ဆာ၊ မှားယွင်းသည်။ ဘဝေယျ၊ ဖြစ်ရာ၏။

အယံပိပဉှော၊ ဤပြဿနမေးခွန်းသည်လည်း။ ဥဘတော ကောဋိကော၊ နှစ်ဖက်အစွန်းထွက်၏။ သောပဉှော၊ ထိုပြဿနာသည်။ တဝါ၊ အရှင်ဘုရားသို့။ အနုပ္ပတ္တော၊ အစဉ်ရောက်၏။ သော၊ ထိုပြဿနာကို။ တယာ၊ အရှင်ဘုရားသည်။ နိဗ္ဗာဟိတဗ္ဗော၊ ငြိမ်းစေအပ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အာဟ၊ လျှောက်ဆို၏။

မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။ ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ဧတံ၊ ဤစကားတော်ကို။ ဘာသိတံ၊ ဟောတော်မူအပ်၏။ ကိံဘာသိတံ၊ အဘယ်သို့ဟောတော်မူအပ်သနည်း။ အဟံ၊ ငါသည်။ ပုဗ္ဗေဝ၊ ရှေးအခါ၌ပင်လျှင်။ မနုဿဘူတော၊ လူဖြစ်၍ဖြစ်သည်။ သမာနော၊ ဖြစ်လျက်။ သတ္တာနံ၊ သတ္တဝါတို့ကို။ အဝိဟေဌကဇာတိကော၊ မညှဉ်းဆဲခြင်းသဘောရှိသည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ဖူးပြီ။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဘာသိတံပိ၊ ဟောလည်းဟောတော်မူအပ်၏။ လောမသကဿပေန၊ လောမသကဿပမည်သော။ ဣသိနာ၊ ရသေ့သည်။ အနေကသတေ၊ အရာမက များကုန်သော။ ပါဏေ၊ သတ္တဝါတို့ကို။ ဃာတယိတွာ၊ သတ်၍။ ဝါဇပေယျံ၊ မန္တာန်စုပ်ထားသော ပတ်ပျားကိုသောက်စားခြင်းဟူသော။ မဟာယညံ၊ ယဇ်ကြီးကို။ ယဇိတံ၊ ပူဇော်အပ်၏။ တဉ္စပန၊ ထိုယဇ်ပူဇော်ခြင်းကိုလည်း။ ရာဂဝသေန၊ ရာဂအစွမ်းသတ္တိကြောင့်။ ဝိသညိနာ၊ မိန်းမောသည်ဖြစ်၍။ ယဇိတံ၊ ပူဇော်အပ်၏။ သစေတနေ၊ စေတနာနှင့်တကွ။ နောယဇိတံ၊ ပူဇော်သည်မဟုတ်။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အာဟ၊ မိန့်တော်မူ၏။

ဘန္တေနာဂသေန၊ နာဂသိန်ကိုယ်တော်အရှင်ဘုရား။ အဋ္ဌ၊ ရှစ်ဦးကုန်သော။ ဣမေပုဂ္ဂလာ၊ ဤပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။ ပါဏံ၊ သူ့အသက်ကို။ ဟနန္တိ၊ သတ်တတ်ကုန်၏။

အဋ္ဌ၊ ရှစ်ဦးတို့သည်။ ကတမေ၊ အဘယ်သည်တို့နည်း။

ရတ္တော၊ တပ်မက်သော သူသည်။ ရာဂဝသေန၊ ရာဂ၏အစွမ်းဖြင့်။ ပါဏံ၊ သူ့အသက်ကို။ ဟနတိ၊ သတ်တတ်၏။ ဒဋ္ဌော၊ ဒေါသကြီးသောသူသည်။ ဒေါသဝသေန၊ ဒေါသ၏အစွမ်းအားဖြင့်။ ပါဏံ၊ သူ့အသက်ကို။ ဟနတိ၊ သတ်တတ်၏။ ရဠော၊ တွေဝေသောသူသည်။ မောဟဝသေန၊ မောဟ၏အစွမ်းဖြင့်။ ပါဏံ၊ သူ့အသက်ကို။ ဟနတိ၊ သတ်တတ်၏။ မာနီ၊ ထောင်လွှာသောသူသည်။ မာနဝသေန၊ မာန၏အစွမ်းဖြင့်။ ပါဏံ၊ သူ့အသက်ကို။ ဟနတိ၊ သတ်တတ်၏။ လုဒ္ဓေါ၊ လောဘကြီးသောသူသည်။ လောဘဝသေန၊ လောဘ၏အစွမ်းဖြင့်။ ပါဏံ၊ သူ့အသက်ကို။ ဟနတိ၊ သတ်တတ်၏။ အကိဉ္စနော၊ ဆင်းရဲမွတေသူသည်။ ဇီဝိကတ္ထာယ၊ အသက်မွေးခြင်းဟူသော အကြောင်းကြောင့်။ ပါဏံ၊ သူ့အသက်ကို။ ဟနတိ၊ သတ်၏။ ဗာလော၊ သူငယ်သည်။ ဟသဝသေန၊ ရွှင်မြူးသည်အစွမ်းဖြင့်။ ပါဏံ၊ သူအသက်ကို။ ဟနတိ၊ သတ်တတ်၏။ ရာဇာ၊ မင်းသည်။ ဝိနယနဝသေန၊ ဆုံးမနှိမ်နင်းခြင်း၏အစွမ်းဖြင့်။ ပါဏံ၊ သူ့အသက်ကို။ ဟနတိ၊ သတ်တတ်၏။

ဘန္တေနာဂသေန၊ နာဂသိန်ကိုယ်တော်အရှင်ဘုရား။ အဋ္ဌ၊ ရှစ်ယောက်ကုန်သော။ ဣမေခေါပုဂ္ဂလော၊ ဤပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။ ပါဏံ၊ သူ့အသက်ကို။ ဟနန္တိ၊ သတ်တတ်ကုန်၏။

ဘန္တေနာဂသေန၊ နာဂသိန်ကိုယ်တော်အရှင်ဘုရား။ ပကတိကံယေဝ၊ ပကတိသည်ပင်လျှင်။ ဗောဓိသတ္တေန၊ ဘုရားလောင်းသည်။ ကတံ၊ ပြုအပ်ပြီ။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အာဟ၊ လျှောက်ဆို၏။

မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။ ပကတိကံ၊ သဘောအားဖြင့်။ ဗောဓိသတ္တေန၊ ဘုရားလောင်းသည်။ နကတံ၊ မပြုအပ်။ မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။ ဗောဓိသတ္တော၊ ဘုရားလောင်းသည်။ ပကတိဘာဝေန၊ ပကတိသဘောအားဖြင့်။ မဟာယညံ၊ ယဇ်ကြီးကို။ ယဇိတုံ၊ ပူဇော်ခြင်းငှာ။ ယဒိဩဏမေယျ၊ အကယ်၍စိတ်ထားညွတ်လေခဲ့အံ့။ ဧဝံ၊ ဤသို့စိတ်ထားညွတ်သည်ရှိသော်။ ဣမံဂါထံ၊ ဤဂါထာကို။ နာဘဏေယျ၊ မဆိုတန်ရာ။ ကိံ၊ အဘယ်သို့။ နဘဏေယျ၊ မဆိုရာသနည်း။

သသမုဒ္ဒပရိယာယံ၊ သမုဒ္ဒရာလေးစင်းနှင့်တကွသော။ လာဂလကုဏ္ဍလံ၊ နားဍောင်းသဖွယ်လေးသွယ်သော သမုဒ္ဒရာနှင့်ပြည့်စုံသော။ မဟီံမြေပြင်အလုံးကို။

နိန္ဒာယ၊ ကဲ့ရဲ့ခြင်းနှင့်။ သဟ၊ တကွ။ နဣစ္ဆေ၊ ငါကားအလိုမရှိပေ။ ဧသယှ၊ သေယှအမတ်။ ဧဝံ၊ ဤသို့ငါအလိုမရှိသော သဘောကို။ ဝိဇာနာတိ၊ သင်သိမှတ်ပါလော။ ဣတိ၊ ဤသို့။ နဘဏေယျ၊ မဆိုတန်ရာ။

မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။ ဗောဓိသတ္တော၊ ဘုရားလောင်းသည်။ ဧဝံဝါဒီ၊ ဤသို့ဆိုပါလျက်။ စန္ဒဝတီယာ၊ စန္ဒဝတီအမည်ရှိသော။ ရာဇကညာယ၊ မင်းသမီးပျိုကို။ ဒသာနေန၊ မြင်ရသည်နှင့်။ သဟ၊ တပြိုင်နက်။ ဝိသညီ၊ မိန်းမောလေသည်။ ခိတ္တစိတ္တော၊ စိတ်ပျံ့လွင့်သည်။ ရတ္တော၊ တပ်မက်ရကား။ ဝိသညိဘူတော၊ သညာချွတ်ယွင်းသည်ဖြစ်၍။ အာကုလာကုလော၊ နောက်နောက်ကျကျဖြစ်၍။ တုရိတတုရိတော၊ ကသောက်ကရောက်ချောက်ချားတုန်လှုပ်သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ရလေ၏။ တေနဝိက္ခိတ္တ ဘန္တလုဠိတ စိတ္တေန၊ ထိုသို့ပျံ့လွင့်တုန်လှုပ်ယုတ်ရက် နောက်ကျသောစိတ်ဖြင့်။ မဟတိမဟာပသုဃာတဂလရုဟိရသဉ္စယံ၊ များစွာသော သားအပေါင်းကို သတ်၍လည်ချောင်းသွေးကို စုပေါင်းရသော။ ဝါဇပေယျံ၊ မန္တာန်စုပ်ထားသော ပတ်ပျားကို သောက်စားခြင်းဟူသော။ မဟတိံ၊ ကြီးစွာသော။ မဟာယညံ၊ ယဇ်ကြီးကို။ ယဇိ၊ ပူဇော်လတ်သတည်း။

မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။ ယထာ၊ ဥပမာအားဖြင့်။ ဥမ္မတ္တကော၊ ရူးသောသူသည်။ ခိတ္တစိတ္တော၊ စိတ်ဖောက်ပြန် ရကား။ ဇလိတမ္ပိ၊ တောက်လောင်သော်လည်း။ ဇာတဝေဒံ၊ မီးကို။ အက္ကမတိ၊ နင်း၏။ ကုပိတမ္ပိ၊ အမျက်ထွက်သည်လည်းဖြစ်သော။ အာသီဝိသံ၊ မြွေကို။ ဂဏှာတိ၊ ကိုင်၏။ မတ္တမ္ပိ၊ အမုန်ယစ်သည်လည်းဖြစ်သော။ ဟတ္ထိံ၊ ဆင်သို့။ ဥပေတိ၊ ချဉ်းကပ်၏။ သမုဒ္ဒံပိ၊ သမုဒ္ဒရာသို့လည်း။ အတီရဒဿီ၊ ကမ်းကိုမမြင်ရဘဲ။ ပက္ခန္ဒတိ၊ ပြေးဆင်း၏။ စန္ဒနိကံပိ၊ အပေါ့အလေးစွန့်ရာ တံစည်းတွင်းကိုလည်းကောင်း။ ဩဠိဂလ္လမ္ပိ၊ ရွံ့တံစည်းတွင်းကိုလည်းကောင်း။ ဩမဒ္ဒတိ၊ နင်းနယ်၏။ ကဏ္ဋကာဓာနမ္ပိ၊ ဆူးစိုက်ထားရာကိုလည်း။ အဘိရူဟတိ၊ တက်လျှောက်၏။ ပပါတေပိ၊ တွင်းနှိုက်လည်း။ ပတတိ၊ ကျဆင်းလေ၏။ အသုစိမ္ပိ၊ မစင်ကြယ်သည်ကိုလည်း။ ဘက္ခေတိ၊ စား၏။ နဂ္ဂေါပိ၊ အဝတ်မဆီး အချည်းနှီးဖြစ်၍လည်း။ ရထိယာ၊ ခရီးလမ်း၌။ စရတိ၊ သွား၏။ အညှံပိ၊ တပါးလည်းဖြစ်သော။ ဗဟုဝိကံ၊ များသောအပြားရှိသော။ အကိရိယံ၊ မပြုအပ်သော အမူအရာကို။ ကရောတိ၊ ပြု၏။

မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။ ဧဝမေခေါ၊ ဤအတူသာလျှင်။ ဗောဓိသတ္တော၊ ဘုရားလောင်းသည်။ စန္ဒဝတီယာ၊ စန္ဒဝတီမည်သော။ ရာဇကညာယ၊ မင်းသမီးပျိုကို။ ဒဿနေန၊ မြင်ရသည်နှင့်။ သဟ၊ တပြိုင်နက်။ ဝိသညီ၊ မိန်းမောသည်။ ခိတ္တစိတ္တော၊ စိတ်ပျံ့လွင့်သည်။ ရတ္တော၊ တပ်မက်ရကား။ ဝိသညိဘူတော၊ သညာချွတ်ယွင်းသည်ဖြစ်၍။ အာကုလာကုလော၊ နောက်နောက်ကျကျဖြစ်၍။ တုရိတ တုရိတော၊ ကသောက်ကရောက် ရောက်ယက်ခတ်သည်။ အဟောတိ၊ ဖြစ်လေ၏။ တေနဝိက္ခိတ္တဘန္တလုဠိတစိတ္တေန၊ ထိုသို့ပျံ့လွင့်တုန်လှုပ်ယုတ်ယှက်နောက်ကျသောစိတ်ဖြင့်။ မဟတိမဟာပသုဃာတဂလရုဟိသဉ္စယံ၊ များစွာသောသားအပေါင်းကိုသတ်၍ လည်ချောင်းသွေးကို စုပေါင်းရသော။ ဝါဇပေယျံ၊ မန္တာန်စုပ်ထားသော ထောပတ်ပျားကို သောက်စားခြင်းဟူသော။ မဟတိ၊ ကြီးစွာသော။ မဟာယညံ၊ ယဇ်ကြီးကို။ ယဇိ၊ ပူဇော်၏။

မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။ ခိတ္တစိတ္တေန၊ ပျံ့လွင့်သော စိတ်ကြောင့်။ ပါပံ၊ မကောင်းမှုကို။ ကတံ၊ ပြုအပ်၏။ ဒိဋ္ဌဓမ္မေပိ၊ မျက်မှောက်၌လည်း။ မဟာသာဝဇ္ဇံ၊ ကြီးသောအပြစ်ရှိသည်။ နဟောတိ၊ မဖြစ်။ သမ္ပရာယေ၊ တမလွန်၌။ ဝိပါကေနပိ၊ အကျိုးအားဖြင့်လည်း။ တထာ၊ ထို့အတူ။ မဟာသာဝဇ္ဇံ၊ ကြီးသောအပြစ်ရှိသည်။ နောဟောတိ၊ မဖြစ်။

မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။ ဣဓ၊ ဤလောက၌။ ကောစိ၊ တစုံတဦးသော။ ဥမ္မတ္တကော၊ သူရူးသည်။ ဝဇ္ဇံ၊ အပြစ်သို့။ အာပဇ္ဇေယျ၊ ရောက်ငြားအံ့။ တဿ၊ ထိုရူးသူအား။ တုမှေ၊ သင်တို့သည်။ ကိံ၊ အဘယ်မညသော။ ဒဏ္ဍံ၊ ဒဏ်ကို။ ဓာရေထ၊ ဆောင်စေသလော။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အာဟ၊ မိန့်တော်မူ၏။

ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။ ဥမ္မတ္တကဿ၊ သူရူးအား။ ကော၊ အဘယ်မည်သော။ ဒဏ္ဍော၊ ဒဏ်သည်။ ဘဝိဿတိ၊ ဖြစ်လတ္တံ့နည်း။ မယံ၊ ဘုရားတပည့်တော်တို့သည်။ တံ၊ ထိုသူရူးကို။ ပေါထာပေတွာ၊ ပုတ်ခတ်စေ၍။ နိဟရာပေမ၊ ထုတ်စေကုန်အံ့။ ဧသောဝ၊ ဤသည်လျှင်။ တဿ၊ ထိုသူရူးအား။ ဒဏ္ဍော၊ ထားသောဒဏ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၍။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အာဟ‌၊ လျှောက်ဆိုလေ၏။

မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။ ဣတိခေါ၊ ဤသို့လျှင်။ ဥမ္မတ္တကဿ၊ ရူးသောသူအား။ အပရာဓေ၊ ပြစ်မှားရာ၌။ ဒဏ္ဍော၊ ဒဏ်သည်လည်း။ နဘဝတိ၊ မဖြစ်ပေ။ တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ ဥမ္မတ္တကဿ၊ သူရူးအား။ ကတေပိ၊ ပြုရာ၌လည်း။ ဒေါသော၊ အဖြစ်သည်။ နဘဝတိ၊ မဖြစ်ပေ။ သတေကိစ္စော၊ ကုစားဖွယ်နှင့်တကွဖြစ်၏။

မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။ ဧမေဝခေါ၊ ဤအတူသာလျှင်။ လောမသကဿပေါ၊ လောမသကဿပမည်သော။ ဣသိ၊ ရသေ့သည်။ စန္ဒဝတိယာ၊ စန္ဒဝတီမည်သော။ ရာဇကညာယ၊ မင်းသမီးပျိုကို။ ဒဿနေန၊ မြင်ရသည်နှင့်။ သဟ၊ တပြိုင်နက်။ ဝိသညီ၊ မိန့်မောသည်။ ခိတ္တစိတ္တော၊ ပျံ့လွင့်သောစိတ်ရှိသည်။ ရတ္တော၊ တပ်မက်ရကား။ ဝိသညီဘူတော၊ သညာကင်းသည်ဖြစ်၍။ ဝိသဋပယာတော၊ ပျံ့လွင့်ခြင်းသို့ရောက်သည်ဖြစ်၍။ အာကုလာကုလော၊ နောက်နောက်ကျကျဖြစ်၍။ တုရိတတုရိတော၊ ကသောက်ကရောက်သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ရလေ၏။ တေနဝိက္ခိတ္တဘန္တလုဠိတစိတ္တေန၊ ထိုသို့ပျံ့လွင့်တုန်လှုပ်ယှတ်ယှက်နောက်ကျသောစိတ်ဖြင့်။ မဟတိမဟာပသုဃာတဂလရုဟိရသဉ္စယံ၊ များသော သားအပေါင်းတို့သတ်၍ လည်ချောင်းသွေးကို စုပေါင်းရသော။ ဝါဇပေယျံ၊ မန္တာန်စုပ်ထား ထောပတ်များကိုသောက်စားရခြင်းဟူသော။ မဟတိ၊ ကြီးစွာသော။ မဟာယညံ၊ ယဇ်ကြီးကို။ ယဇိ၊ ပူဇော်၏။

စ၊ အထူးကား။ ယဒါပန၊ အကြင်အခါနှိုက်ကား။ ပကတိစိတ္တော၊ ပကတိစိတ်သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်၏။ ပဋိလဒ္ဓဿတိ၊ တဖန်သတိရ၏။ တဒါ၊ ထိုအခါ၌။ ပုနဒေဝ၊ တဖန်သာလျှင်။ ပဗ္ဗဇိတွာ၊ ရသေ့ရဟန်းပြု၍။ ပဉ္စာသိညာယော၊ အဘိညာဉ်ငါးပါးတို့ကို။ နိဗ္ဗတ္တေတွာ၊ ဖြစ်စေ၍။ ဗြဟ္မလောကူပဝေါ၊ ဗြဟ္မာပြည်သို့ရောက်သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အာဟ၊ မိန့်တော်မူ၏။

ဘန္တေနာဂသေန၊ နာဂသိန်ကိုယ်တော်အရှင်ဘုရား။ သာဓု၊ ကောင်းပါပြီ။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဧတံ၊ ဤစကားကို။ တထာ၊ အရှင်ဘုရားမိန့်တော်မူတိုင်း။ သမ္ပဋိစ္ဆာမိ၊ ဝန်ခံပါ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အာဟ၊ လျှောက်၏။

ပဉ္စမီ၊ ငါးခုတို့၏ပြည့်ကြောင်းဖြစ်သော။ ဘဂဝတာ၊ မြတ်စွာဘုရား၏။ ပုဗ္ဗေ၊ ရှေး၌။ အဝိဟေဌက ပဉှော၊ အဝိဟေဋ္ဌကပြဿနာသည်။ နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီးခြင်းသို့ရောက်ပြီ။