ဘန္တေနာဂသေန၊ နာဂသိန်ကိုယ်တော်အရှင်ဘုရား။ ဇရသိင်္ဂါလဿဒွေအင်္ဂါနိဂဟေတဗ္ဗာနီတိ၊ ဇရသိင်္ဂါလဿဒွေအင်္ဂါနိဂဟေတဗ္ဗာနိဟူ၍။ ယံ၊ အကြင်စကားကို။ ဝဒေသိ၊ ဆိုတော်မူ၏။ ကတမာနိ၊ အဘယ်မည်ကုန်သော။ တာနိဒွေအင်္ဂါနိ၊ ထိုအင်္ဂါနှစ်ပါးတို့ကို။ ဂဟေတဗ္ဗာနိ၊ ယူအပ်ပါကုန်သနည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့မေးလျှောက်၏။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ယထာ၊ ဥပမာအားဖြင့်။ ဇရသိင်္ဂါလော၊ မြေခွေးအိုသည်။ ‌ဘောဇနံ၊ အစာကို။ ပဋိလဘိတွာ၊ ရ၍။ အဇိဂုစ္ဆမာနော၊ မစက်ဆုပ်မရွံရှာဘဲ။ ယာဝဒတ္တံ၊ အလိုရှိတိုင်း။ အာဟရိယတိ၊ စားသုံး၏။ မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ဧဝမေဝခေါ၊ ဤအတူပင်လျှင်။ ယောဂိနာ၊ လုံ့လရှိသော။ ယောဂါဝစရေန၊ ကမ္မဋ္ဌာန်းကိုစီးဖြန်းကျက်စားသောပုဂ္ဂိုလ်မည်သည်။ ဘောဇနံ၊ ဘောဇဉ်ကို။ ပဋိလဘိတွာ၊ ရ၍။ အဇိဂုစ္ဆမာနေန၊ မစက်ဆုပ်မရွံရှာဘဲ။ သရီရယာပနမတ္တမေဝ၊ ခန္ဓာကိုမျှတရုံသာလျှင်။ ပရိဘုဉ္ဇိတဗ္ဗံ၊ သုံးဆောင်အပ်၏။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ဇရသိင်္ဂါလဿ၊ မြေခွေးအို၏။ ပဌမံ၊ ရှေးဦးစွာသော။ ဣဒံအင်္ဂံ၊ ဤအင်္ဂါကို။ ဂဟေတဗ္ဗံ၊ ယူအပ်၏။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ မဟာကဿပေနထေရေန၊ အရှင်မဟာကဿပမထေရ်သည်။

သေနာသနမှာ၊ နေထိုင်ရာကျောင်းမှ။ ဩရုယှ၊ သက်ခဲ့၍။ ဂါမံ၊ ရွာသို့။ ပိဏ္ဍယ၊ ဆွမ်းအလို့ငှါ။ ပါဝိသိံ၊ ဝင်ပြီ။

သုဉ္ဇန္တံ၊ ထမင်းစားစဉ်ဖြစ်သော။ ကုဋ္ဌိံပုရိသံ၊ နူနာရှိသောယောကျာ်းသို့။ သက္ကစ္စ၊ အလေးအမြတ်ပြု၍။ ဥပဋ္ဌိဟိံ၊ အနီးကပ်၍ရပ်လေပြီ(နံ-ကား၊နိပါတ်အနက်မရှိ)။

သော၊ ထိုနူနာရှိသောယောကျာ်းသည်။ ပက္ကေန၊ ပြည်ပုပ်သွေးခြောက်တို့ဖြင့်မှည့်ကျက်သော။ ဟတ္ထေန၊ လက်ဖြင့်။ အာလောပံ၊ ဆွမ်းကို။ မေ၊ ငါ့အား။ ဥပနာမယိံ၊ အနီးကပ်၍လှူဒါန်းပြီ။

အာလောပံ၊ ဆွမ်းကို။ ပက္ခိပန္တဿ၊ ထည့်လောင်းသောနူနာရှိသောယောက်ျား၏။ အင်္ဂုလိဝိ၊ လက်ချောင်းသည်လည်း။ ဧတ္ထ၊ ထိုဆွမ်းသပိတ်၌။ ဆိဇ္ဇထ၊ ပြတ်ကျပြီ။

စ၊ ဧကန်လျှင်။ ကုဋ္ဋမူလံ၊ တခုသောအိမ်နံရံအနီးကို။ နိဿာယ၊ အမှီပြု၍။ အာလောပံ၊ ဆွမ်းကို။ ပရိဘုဉ္ဇိသံ၊ စားပြီ။

ဘုဉ္ဇမာနေဝါ၊ ထိုဆွမ်းကိုစားစဉ်လည်းကောင်း။ ဘုတ္တေဝါ၊ စား၍ပြီးသော် လည်းကောင်း။ ဇေဂုစ္ဆံ၊ စက်ဆုပ်ရွံရှာခြင်းသည်။ မေ၊ ငါ့အား။ နဝိဇ္ဇတိ၊ မရှိပေ။ ဣတိဧတံ၊ ဤသို့သောစကားကို။ ဘာသိတမ္ပိ၊ ဟောလည်းဟောအပ်ပေပြီ။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ပုနစပရံ၊ တဖန်တပါးလည်း။ ဇရသိင်္ဂါလော၊ မြေခွေးအိုသည်။ ‌ဘောဇနံ၊ ဘောဇဉ်ကို။ ပဋိလဘိတွာ၊ ရ၍။ လူခံဝါတိ၊ ကြမ်းထန်း၏ဟူ၍လည်းကောင်း။ ပဏီတံဝါတိ၊ မွန်မြတ်၏ ဟူ၍လည်းကောင်း။ နဝိစိနာတိ၊ မစူးစမ်း။ မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ဧဝမေဝခေါ၊ ဤအတူပင်လျှင်။ ယောဂိနာ၊ လုံ့လရှိသော။ ‌ယောဂါဝစရေန၊ ကမ္မဋ္ဌာန်းကိုစီးဖြန်းကျက်စားသော ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ဘောဇနံ၊ ဘောဇဉ်ကို။ ပဋိလဘိတွာ၊ ရ၍။ လူခံဝါတိ၊ ကြမ်းထန်း၏ဟူ၍လည်းကောင်း။ ပဏီတံဝါတိ၊ မွတ်မြတ်၏ဟူ၍လည်းကောင်း။ သမ္ပန္နံဝါတိ၊ ကောင်းမြတ်သည်ဟူ၍လည်းကောင်း။ အသမ္ပန္နံဝါတိ၊ မကောင်းမြတ်ဟူ၍လည်းကောင်း။ နဝိစိနိတဗ္ဗံ၊ မစူးစမ်းအပ်။ ယထာလဒ္ဓေန၊ ရရာသမျှသော ဘောဇဉ်ဖြင့်။ သန္တုဿိတဗ္ဗံ၊ ရောင့်ရဲအပ်၏။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ဒုတိယံ၊ နှစ်ခုမြောက်သော။ ဣဒံအင်္ဂံ၊ ဤအင်္ဂါကို။ ဂဟေတဗ္ဗံ၊ ယူအပ်၏။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ဝင်္ဂန္တပုတ္တေန၊ ဝင်္ဂန္တပုဏ္ဏား၏သားဖြစ်သော။ ဥပသေနေနထေရေန၊ အရှင်ဥပသေနမထေရ်သည်။

လူခေနပိစ၊ ကြမ်းထန်းသောဘောဇဉ်ဖြင့်လည်း။ သန္တုဿေ၊ ရောင့်ရဲတင်းတိမ်နိုင်ရာ၏။ အညံ၊ ရရှိသည်မှတပါး။ ဗဟုံ၊ များစွာသော။ ရသံ၊ အရသာကို။ နပတ္ထေ၊ မတောင့်တရာ။

ရသေသု၊ အရသာတို့၌။ အနုဂိဒ္ဓဿ၊ တပ်မက်သူ၏။ မနော၊ စိတ်သည်။ ဈာနေ၊ ဈာန်၌။ နရမတေ၊ မမွေ့လျော်နိုင်။

ဣတရိတရေန၊ ရရသမျှဖြင့်။ သန္တုဋ္ဌော၊ ရောင့်ရဲတင်းတိမ်နိုင်သူသည်။ သာမညံ၊ မဂ်ဖိုလ်ကို။ ပရိပူရတိ၊ ပြည့်စေနိုင်၏။ ဣတိဧတံ၊ ဤသို့သောစကားကို။ ဘာသိတမ္ပိ၊ ဟောလည်းဟောအပ်ပေပြီ။

ဆဋ္ဌီ၊ ခြောက်ခုမြောက်သော။ ဇရသိင်္ဂါသင်္ဂပဉှာ၊ မြေခွေးအို၏အင်္ဂါကိုမေးသောပြဿနာသည်။ နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီးခြင်းသို့ရောက်ပြီ။