ဘန္တေနာဂသေန၊ နာဂသိန်ကိုယ်တော်အရှင်ဘုရား။ သဗ္ဗေဝ၊ အလုံးစုံသာလျှင်ဖြစ်ကုန်သော။ ဗောဓိသတ္တာ၊ ဘုရားလောင်းတို့သည်။ ပုတ္တဒါရံ၊ သားသမီးမယားကို။ ဒေန္တိ၊ ပေးလှူကုန်ပါသလော။ ဥဒါဟု၊ ထိုသို့မဟုတ်မူ။ ဝေဿန္တရေနေဝရညာ၊ ဝေဿန္တရာမင်းမြတ်သည်လျှင်။ ပုတ္တဒါရံ၊ သားသမီးမယားကို။ ဒိန္နံ၊ ပေးလှူအပ်ပါသလော။ ဣတိ၊ ဤသို့မေးလျှောက်၏။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ သဗ္ဗေပိဗောဓိသတ္တာ၊ အလုံးစုံသောဘုရားလောင်းတို့သည်ပင်လျှင်။ ပုတ္တဒါရံ၊ သားသမီးမယားကို။ ဒေန္တိ၊ ပေးလှူကုန်၏။ ဝေဿန္တရေနေဝရညာ၊ ဝေဿန္တရာမင်းမြတ်သည်သာလျှင်။ ပုတ္တဒါရံ၊ သားသမီးမယားကို။ နဒိန္နံ၊ ပေးလှူအပ်သည်မဟုတ်ပေ။ ဣတိ၊ ဤသို့မိန့်တော်မူလတ်၏။

ဘန္တေနာဂသေန၊ နာဂသိန်ကိုယ်တော်အရှင်ဘုရား။ အပိ၊ မေးလျှောက်ပါအံ့။ တေ၊ ထိုဘုရားလောင်းတို့သည်။ တေသံ၊ ထိုသားသမီးမယားတို့၏။ အနုမတေန၊ အလိုအားလျော်သဖြင့်။ ဒေန္တိစခေါ၊ ပေးလှူပါကုန်သလော။ ဣတိ၊ ဤသို့မေး၏။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ဘရိယာ၊ မယားသည်။ အနုမတာ၊ အလိုအားလျှော်၏။ ဒါရကာပန၊ သူငယ်တို့အား။ ဗာလတာယ၊ မသိမလိမ္မာသည်အဖြစ်ကြောင့်။ ဝိလပိံသု၊ မြည်တမ်းကုန်၏။ တေပိ၊ ထိုသူငယ်တို့သည်လည်း။ အတ္ထတော၊ အကျိုးအကြောင်းအားဖြင့်။ ယဒိဇာနေယျုံ၊ အကယ်၍သိကုန်အံ့။ ဧဝံ၊ ဤသို့သိပါကုန်သော်။ တေပိ၊ ထိုသူငယ်တို့သည်လည်း။ အနုမောဒေယျုံ၊ ဝမ်းမြောက်ကုန်ရာ၏။ တေ၊ ထိုသူငယ်တို့သည်။ နဝိလပေယျုံ၊ မမြည်တမ်းကုန်ရာ။ ဣတိ၊ ဤသို့မိန့်တော်မူ၏။

ဘန္တေနာဂသေန၊ နာဂသိန်ကိုယ်တော်အရှင်ဘုရား။ သော၊ ထိုဘုရားလောင်းသည်။ အတ္တနော၊ မိမိ၏။ ဩရသေ၊ ရင်၌ဖြစ်ကုန်သော။ ပိယေပုတ္တေ၊ ချစ်လှစွာသောသားသမီးတို့ကို။ ဗြာဟ္မဏော၊ ပုဏ္ဏားအား။ ဒါသတ္ထာယ၊ ကျွန်အကျိုးငှာ။ ယံအဒါသိ၊ အကြင်သို့ ပေးလှူလေပြီ။

ဗောဓိသတ္တော၊ ဘုရားလောင်းသည်။ ဒုတိယံ၊ နှစ်ကြိမ်မြောက်သော။ ဒုက္ကရံ၊ ပဌမခဲယဉ်းသောအမှုကို။ ကတံ၊ ပြုအပ်လေ၏။ သော၊ ထိုဘုရားလောင်းသည်။ အတ္တနော၊ မိမိ၏။ ဩရသေ၊ ရင်၌ဖြစ်ကုန်သော။ ဗာလကေ၊ မိုက်မဲကုန်သော။ တရုဏကေ၊ နုနယ်ကုန်သော။ ပိယေပုတ္တေ၊ ချစ်လှစွာသော သားသမီးတို့ကို။ လတာယ၊ နွယ်ဖြင့်။ ဗန္ဓိတွာ၊ တုပ်နှောင်၍။ တေနဗြာဟ္မဏေန၊ ထိုပုဏ္ဏားသည်။ လတာယ၊ နွယ်ကို။ အနုမဇ္ဇီယန္တေ၊ သုံးသပ်ဆွဲငင်သည်တို့ကို။ ဒိသွာ၊ မြင်ရပါလျက်။ ယံအဇ္ဈပက္ခေိ၊ အကြင်သို့လျစ်လျူရှု၍နေဘိ၏။

ဣဒမ္ပိ၊ ဤသို့နေခြင်းသည်လည်း။ တတိယံ၊ သုံးကြိမ်မြောက်သော။ ဒုက္ကရတော၊ ပြုနိုင်ခဲသည်ထက်။ ဒုက္ကရတရံ၊ အလွန်ပြုနိုင်ခဲသောပြုခြင်းပင်တည်း။ သော၊ ထိုဘုရားလောင်းသည်။ သကေနဗလေန၊ မိမိတို့အစွမ်းဖြင့်။ ဗန္ဓနာ၊ တုပ်နှောင်ရာမှ။ မုဉ္စိတွာ၊ လွတ်၍။ အာဂတေ၊ လာကုန်သော။ သာရဇ္ဇမုပဂတေ၊ ကြောက်လန့်၍ ကပ်လာကုန်သော။ ဒါရကေ၊ သူငယ်တို့ကို။ ပုနဒေဝ၊ တဖန်ပင်။ လတာယ၊ နွယ်ဖြင့်။ ဗန္ဒိတွာ၊ တုပ်နှောင်၍။ ယံအဒါသိ၊ အကြင်ပေးလှူ၏။

ဣဒမ္ပိ၊ ဤပေးလှူခြင်းသည်လည်း။ စတုတ္ထံ၊ လေးကြိမ်မြောက်သော။ ဒုက္ကရတော၊ ပြုနိုင်ခဲသည်ထက်။ ဒုက္ကရတရံ၊ အလွန်ပြုနိုင်ခဲသော ပြုခြင်းပင်တည်း။ သော၊ ထိုဘုရားလောင်းသည်။ တာတ၊ အဘခမည်းတော်ဘုရား။ အယံခေါ၊ ဤသည်ကား။ ယံက္ခေါ၊ ဘီလူးကြီးပါတည်း။ အမှေ၊ အကျွန်ုပ်မောင်နှမ နှစ်ယောက်တို့ကို။ ခါဒိတုံ၊ ကိုက်စားခြင်းငှာ။ နေတိ၊ ဆောင်ယူလာပါသည်ဟုထင်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝိလပန္တေ၊ မြည်တမ်းငိုယိုကုန်သော။ ဒါရကေ၊ သူငယ်တို့ကို။ မာဘာယိတ္ထ၊ မကြောက်ကြကုန်လင့်။ ဣတိ၊ ဤမျှလောက်ကိုမျှ။ ယံနအဿာသေသိ၊ အကြင်သို့ သက်ရာမရစေ။

ဣဒမ္ပိ၊ ဤသို့မရစေခြင်းသည်လည်း။ စတုတ္ထံ၊ လေးကြိမ်မြောက်သော။ ဒုက္ကရတော၊ ပြုနိုင်ခဲသည်ထက်။ ဒုက္ကရတရံ၊ အလွန်ပြုနိုင်ခဲသော ပြုခြင်းပင်တည်း။ သော၊ ဘုရားလောင်းသည်။ ဇာလိဿတုမာရဿ၊ ဇာလီမင်းသားကလေးသည်။ ရုဒမာနဿ၊ ငိုယို၍။ ပါဒေသု၊ ခြေစုံတို့၌။ နိပတိတွာ၊ ဝပ်တွား၍။ တာတ၊ ဘခမည်းတော်ဘုရား။ အလံ၊ မသင့်လှပါ။ ကဏှာဇိနံ၊ ကဏှာဇိန်နှမငယ်ကို။ နိဝတ္တေဟိ၊ ပြန်လည်ပါစေ။ အဟမေ၊ အကျွန်ုပ်သားကြီး ဇာလီသည်သာလျှင်။ ယက္ခေန၊ ဘီလူးကြီးနှင့်။ သဟ၊ အတူတကွ။ ဂစ္ဆာမိ၊ လိုက်သွားပါအံ့။ မံ၊ အကျွန်ုပ်ကို။ ယက္ခာ၊ ဘီလူးကြီးသည်။ ခါဒတု၊ ကိုက်စားပါလေစေ။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ယာစမာနဿ၊ တောင်းပန်ပါလျက်။ ယံနသမ္ပဋိစ္ဆိ၊ အကြင်သို့ဝန်မခံလေ။

ဣဒမ္ပိ၊ ဤသို့ဝန်မခံသည်လည်း။ ပဉ္စမံ၊ ငါးကြိမ်မြောက်သော။ ဒုက္ကရတော၊ ပြုနိုင်ခဲသည်ထက်။ ဒုက္ကရတရံ၊ အလွန်ပြုနိုင်ခဲသော ပြုခြင်းပင်တည်း။ သော၊ ထိုဘုရားလောင်းသည်။ ဇာလိဿကုမာရဿ၊ ဇာထီမင်းသား ကလေးသည်။ တာတ၊ အဖခမည်းတော်ဘုရား။ တွံ၊ အရှင်ဖခမည်းတော်မြတ်သည်။ ဒုက္ခိတာနံ၊ ဆင်းရဲလှ၍ ဒုက္ခိတဖြစ်ကုန်သော။ အမှာကံ၊ အကျွန်ုပ်တို့မောင်နှမနှစ်ယောက်တို့ကို။ ပေက္ခမာနော၊ မျက်မှောက်ရှေ့တွင် တွေ့မြင်ရပါလျက်။ နိမ္မနုဿကေ၊ လူအလျင်းမရှိသော။ ဗြဟာရညေ၊ တောတောင်ကြီးထဲ၌။ ယက္ခေန၊ ဘီလူးကြီးသည်။ နီယမာနေ၊ ဆောင်ယူသည်ရှိသော်။ ယံနနိဝါရေတိ၊ အကြင်သို့တားမြစ်တော်မမူပေ။ တေ၊ သင်ဖခမည်းတော်ဘုရား၏။ ဟဒယံ၊ နှလုံးတော်သည်။ ပါသာဏသမံနုန၊ ကျောက်ခဲအတိဖြစ်တော်မူသလော။ ဣတိ၊ ဤဿို့။ ဝိလပမာနာယ၊ ငိုယိုမြည်တမ်းစဉ်။ ကာရုညံ၊ ငဲ့ညှာသနားခြင်းကို။ ယံနာကာသိ၊ အကြင်သို့မပြုလေ။

ဣဒမ္ပိ၊ ဤသို့မပြုခြင်းသည်လည်း။ ဆဋ္ဌံ၊ ခြောက်ကြိမ်မြောက်သော။ ဒုက္ကရတော၊ ပြုနိုင်ခဲသည်ထက်။ ဒုက္ကရတရံ၊ အလွန်ပြုနိုင်ခဲသော ပြုခြင်းပင်တည်း။ တဿ၊ ထိုဝေဿန္တရာမင်းကြီးသည်။ သိမဘိမဿ၊ ကြောက်ထိတ်လန့် စဖွယ်။ ရုဠရူဠဿ၊ ရှိုက်ကြီးတငင် ပြင်းစွာငိုယိုစဉ်။ နိတေ၊ ဆောင်ယူအပ်သော။ ဒါရကေ၊ သူငယ်တို့သည်။ အဒဿနံ၊ မမြင်ရခြင်းသို့။ ဂမိတေ၊ ရောက်လတ်သော်။ သတဓာဝါ၊ အစိတ်တရာလည်းကောင်း။ သဟဿဓာဝါ၊ အစိတ်တထောင်လည်းကောင်း။ ဟဒယံ၊ နှစ်လုံးသည်။ ယံနဖလိ၊ အကြင်သို့မကွဲခဲ့လေ။ ဣဒမ္ပိ၊ ဤသို့မကွဲခြင်းသည်လည်း။ သတ္တမံ၊ ခုနစ်ကြိမ်မြောက်သော။ ဒုက္ကရတော၊ ပြုနိုင်ခဲသည်ထက်။ ဒုက္ကရတရံ၊ အလွန်ပြုနိုင်ခဲသောပြုခြင်းပင်တည်း။ ပုညကာမေန၊ ကောင်းမှုကို လိုလားသော။ မနုဇေန၊ သူမည်သည်။ ပရဒုက္ခာပနေန၊ သူတဦးကို ဆင်းရဲစေသဖြင့်။ ကိံ၊ အဘယ်မူအံ့နည်း။ နနု၊ စင်စစ်။ သကဒါနံ၊ မိမိကိုယ်အလှူသည်။ ဒါတဗ္ဗံ၊ ပေးသင့်သည်။ ဟောတိနာမ၊ ဖြစ်သည်မဟုတ်ပါ။ ဣတိ၊ ဤသို့လျှောက်၏။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ဒုက္ကရဿ၊ ပြုနိုင်ရန် ခဲယဉ်းသည်ကို။ ကတတ္တာ၊ ပြုနိုင်သည့်အဖြစ်ကြောင့်။ ဗောဓိသတ္တော၊ ဘုရားလောင်း၏။ ကိတ္တိသဒ္ဒေါ၊ ကျော်စောသံသည်။ ဒသသဟဿမှိ လောကဓာတုယာ၊ လောကဓာတ် တစ်သောင်းလုံး၌။ သဒေဝမနုဿေသု၊ ဗြဟ္မာနတ်လူအပေါင်းတို့၌။ အဗ္ဘုဂ္ဂတော၊ ပြန့်နှံ့၍ တက်လေသတည်း။ ဒေဝါ၊ နတ်တို့သည်။ ဒေဝဘဝနေ၊ နတ်ပြည်၌။ ပကိတ္တေန္တိ၊ ချီးကျူးထောမနာကုန်၏။ အသူရာ၊ အသူရာတို့သည်။ အသူရဘဝနေ၊ အသူရာပြည်၌။ ပကိတ္တေန္တိ၊ ချီးကျူးထောမနာကုန်၏။ ဂရုဠာ၊ ဂဠုန်တို့သည်။ ဂရုဠဘဝနေ၊ ဂဠုန်ပြည်၌။ ပတိတ္တေန္တိ၊ ချီးကျူးထောမနာကုန်၏။ နဂါ၊ နဂါးတို့သည်။ နာဂဘဝနေ၊ နဂါးပြည်၌။ ပကိတ္တေန္တိ၊ ချီးကျူးထောမနာကုန်၏။ ယက္ခာ၊ ဘီလူးတို့သည်။ ယက္ခဘာဝနေ၊ ဘီလူးပြည်၌။ ပတိတ္တေန္တိ၊ ချီးကျူးထောမနာကုန်၏။ အနုပုဗ္ဗေန၊ အစဉ်သဖြင့်။ တဿ၊ ထိုမင်းမြတ်၏။ ကိတ္တိသဒ္ဒေါ၊ ကျော်စောသံသည်။ ပရမ္ပရာယ၊ အဆက်ဆက်အားဖြင့်။ အဇ္ဇေတရဟိ၊ ယခုဤအခါ၌။ ဣဓ၊ ဤအရပ်၌။ အမှာကံ၊ ငါတို့၏။ သမယံ၊ အခွင့်အခိုက်။ အနုပ္ပတ္တော၊ ဆိုက်ရောက်ခဲ့၏။ မယံ၊ ငါတို့သည်။ တံဒါနံ၊ ထိုအလှူကို။ သုဒိန္နံ၊ ကောင်းစွာပေးအပ်၏။ ဥဒါဟု၊ ထိုသို့မဟုတ်။ ဒုဒ္ဒိန္နံ၊ မကောင်းသဖြင့်ပေးအပ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ပတိတ္တေတန္တာ၊ ငါကချီးကျူးကုန်လျက်။ ဝိကောပေန္တာ၊ သင်မင်းမြတ်က ဖျက်ဆီးကုန်လျက်။ နိသိန္နာ၊ နေကြပေကုန်၏။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ခေါပန၊ အကယ်လျှင်။ သောအယံတိတ္တိသဒ္ဒေါ၊ ထိုချီးကျူးခြင်းသည်။ နိပုဏာနံ၊ သိမ်မွေ့လှကုန်သော။ ဝိညူနံ၊ သိကြား လိမ်မာကုန်သော။ ဝိဒူနံ၊ သိမြင်နိုင်ကုန်သော။ ဝိဘာဝီနံ၊ ပညာရှိကုန်သော။ ဗောဓိသတ္တာနံ၊ ဘုရားလောင်းတို့၏။ ဒါနံ၊ အလှူသည်။ ဒသဂုဏေ၊ ဂုဏ်ကျေးဇူးဆယ်ပါးတို့ကို။ အနုဒဿေတိ၊ ထင်စွာဖော်ပြပေ၏။

ကတမေဒသ၊ အဘယ်ဆယ်ပါးတို့နည်း။

အဂေဓတာ၊ တပ်မက်မရှိခြင်းလည်းကောင်း။ နိရာလယထာ၊ မကပ်ငြိခြင်းလည်းကောင်း။ စာဂေါ၊ ပေးကမ်းနိုင်ခြင်းလည်းကောင်း။ ပဟာနံ၊ စွန့်လွှတ်ခြင်းလည်းကောင်း။ အပုနရာဝတ္တိတာ၊ နောက်သို့မဆုတ်ခြင်းသည်လည်းကောင်း။ သုခုမတာ၊ သိမ်မွေ့နူးညံ့ခြင်းလည်းကောင်း။ မဟန္တတာ၊ ကြီးကျယ်မြင့်မြတ်ခြင်းလည်းကောင်း။ ဒုရနုဗောဓတာ၊ သိနိုင်ရန်ခဲယဉ်းခြင်းသည်လည်းကောင်း။ ဗုဒ္ဓဓမ္မဿ၊ ဘုရားဖြစ်ကြောင်း၏။ အသဒိသတာ၊ အတုမရှိသည့်အဖြစ်လည်းကောင်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒသ၊ ဆယ်ပါးတို့တည်း။ မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ခေါပန၊ စင်စစ်။ သောအယံကိတ္တိသဒ္ဒေါ၊ ထိုချီးကျူးသံသည်။ နိပုဏာနံ၊ သိမ်မွေ့လှကုန်သော။ ဝိညူနံ၊ သိကြားလိမ်မာကုန်သော။ ဝိဒူနံ၊ သိမြင်နိုင်ကုန်သော။ ဝိဘာဝီနံ၊ ပညာရှိကုန်သော။ ဗောဓိသတ္တာနံ၊ ဘုရားလောင်းတို့၏။ ဣမေဒသဂုဏေ၊ ဤဂုဏ်ကျေးဇူးဆယ်ပါးတို့ကို။ အနုဒဿတိ၊ ထင်စွာဖော်ပြပေ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့မိန့်တော်မူ၏။

ဘန္တေနာဂသေန၊ နာဂသိန်ကိုယ်တော်အရှင်ဘုရား။ ယော၊ အကြင်သူသည်။ ပရံ၊ သူတပါးကို။ ဒုက္ခာပေတွာ၊ ဆင်းရဲစေ၍။ ဒါနံ၊ အလှူကို။ ဒေတိ၊ လှူ၏။ တံဒါနံ၊ ထိုအလှူသည်။ သုခဝိပါကံ၊ ကောင်းကျိုးရှိသည်။ သဂ္ဂသံဝတ္တနိကံ၊ ကောင်းသောရူပါရုံစသည်တို့ကိုဖြစ်စေနိုင်သည်။ ဟောတိအပိနု၊ ဖြစ်ပါမည်သော။ ဣတိ၊ ဤသို့မေးလျှောက်၏။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ အာမ၊ ဪဖြစ်စေနိုင်ပေ၏။ ကိံဝတ္တဗ္ဗံ၊ အဘယ်သို့ဆိုဖွယ်ရှိပါသနည်း။

ဣတိ၊ ဤသို့မိန့်တော်မူ၏။ ဘန္တေနာဂသေန၊ နာဂသိန်ကိုယ်တော်အရှင်ဘုရား။ ဣင်္ဃ၊ တိုက်တွန်းပါ၏။ ကာရဏံ၊ အကြောင်းကို။ ဥပဒဿေဟိ၊ ဆောင်ပြပါလော။ ဣတိ၊ ဤသို့လျှောက်၏။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီးသည်။ ဣဓ၊ ဤလောက၌။ ကောစိ၊ တစုံတဦးသော။ သမဏောဝါ၊ ရဟန်းသည်လည်းကောင်း။ ဗြာဟ္မဏောဝါ၊ ပုဏ္ဏားသည်လည်းကောင်း။ သီလဝါ၊ သီလရှိသည်။ ကလျာဏဓမ္မော၊ ကောင်းသောတရားရှိသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ သော၊ ထိုရဟန်းပုဏ္ဏားသည်။ ပက္ခဟတောဝါ၊ ခြေထိုင်းသည်လည်း။ ပီဋ္ဌသပ္ဗီဝါ၊ အသွားဆွံ့သည်လည်း။ အညတရံဝါဗျာဓိံ၊ တစုံတရာသော ရောဂါဥပါဒ်သို့။ အာပန္နော၊ ရောက်လေသည်။ ဘဝေယျ၊ ဖြစ်ငြားအံ့။ တမေနံ၊ ထိုသူကို။ ယောကောစိ၊ အကြင်တစုံတယောက်သော။ ပုညကာမေ၊ ကောင်းမှုလိုလားသောသူသည်။ ယာနံ၊ လှည်းရထားထက်သို့။ အာရောပေတွာ၊ တင်၍။ ပတ္ထိတံ၊ တောင့်တသော။ ဒေသံ၊ အရပ်သို့။ အနုပါပေယျ၊ ရောက်စေရာ၏။ မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ အပိနုခေါ၊ မေးဦးအံ့။ တဿပုရိသဿ၊ ထိုယောက်ျားအား။ တတာနိဒါနံ၊ ထိုလှည်းပို့ခြင်းလျှင်အကြောင်းရှိသော။ ကိဉ္စိသုခံ၊ တစုံတရာသော ချမ်းသာသည်။ နိဗ္ဗတ္တေယျ၊ ဖြစ်ပါမည်လော။ တံကမ္မံ၊ ထိုလှည်းပို့သော ကံသည်။ သဂ္ဂသံဝတ္တနိကံ၊ ကောင်းသော ရူပါရုံစသည်တို့ကိုဖြစ်စေနိုင်သည်။ နိဗ္ဗတ္တေယျ၊ ဖြစ်ပါမည်လော။ ဣတိ၊ ဤသို့မေး၏။

ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။ အာမ၊ ဪဖြစ်ရာ၏။ ကိံဝတ္တဗ္ဗံ၊ အဘယ်ဆိုဖွယ်ရှိပါအံ့နည်း။

ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။ ဟတ္ထိယာနံဝါ၊ ဆင်ယာဉ်ကို သော်လည်းကောင်း။ သောပုရိသော၊ ထိုယောက်ျားသည်။ လဘေယျ၊ ရပေရာ၏။ အသာယာနံဝါ၊ မြင်းယာဉ်ကိုလည်းကောင်း။ ရထယာနံဝါ၊ ရထားယာဉ်ကိုလည်းကောင်း။ ထလေ၊ ကုန်း၌။ ထလယာနံဝါ၊ ကုန်းယာဉ်ကိုလည်းကောင်း။ ဇလေ၊ ရေ၌။ ဇလယာနံဝါ၊ ရေယာဉ်ကို၎င်း။ ဒေဝေသု၊ နတ်ပြည်တို့၌။ ဒေဝယာနံဝါ၊ နတ်ယာဉ်ကို၎င်း။ မနုဿေသု၊ လူ့ပြည်တို့၌။ မနုဿယနံဝါ၊ လူယာဉ်ကို၎င်း။ လဘေယျ၊ ရရာ၏။ တမေနံ၊ ထိုယာဉ်သည်။ တဒနုစ္ဆဝိကံ၊ ထိုအားလျော်သော။ တဒနုလောမိကံ၊ ထိုအားလျောက်ပတ်သောအကျိုးသည်။ ဘဝေဘဝေ၊ ဖြစ်တိုင်းဖြစ်တိုင်းသောဘဝ၌။ နိဗ္ဗတ္တေယျ၊ ဖြစ်ရာ၏။ အဿ၊ ထိုသူအား။ တဒနုစ္ဆဝိကာနိ၊ ထိုအားလျော်ကုန်သော။ သုခါနိ၊ ချမ်းသာတို့သည်။ နိဗ္ဗတ္တေယျုံ၊ ဖြစ်ကုန်ရာ၏။ သုဂတိတော၊ သုဂတိဘုံတခုမှ။ သုဂတိံ၊ သုဂတိဘုံတခုသို့။ ဂစ္ဆေယျ၊ သွားလေရာ၏။ တေနေဝကမ္မာဘိသန္ဒေန၊ ထိုကံ၏အကျိုးဆက်ကြောင့်သာလျှင်။ ဣဒ္ဓိယာနံ၊ ဣဒ္ဓိယာဉ်ကို။ အဘိရုယှ၊ တက်စီး၍။ ပတ္ထိတံ၊ တောင့်တသော။ နိဗ္ဗာနနဂရံ၊ နိဗ္ဗာန်မြို့တော်ကြီးသို့။ ပါပုဏေယျ၊ ရောက်ပေရာ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့လျှောက်၏။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ တေနဟိ၊ ထိုသို့ဖြစ်မူကား။ ပရဒုက္ခာပနေန၊ သူတဦးကို ဆင်းရဲစေသဖြင့်။ ဒိန္နဒါနံ၊ ပေးသောအလှူသည်။ သုခဝိပါကံ၊ ကောင်းကျိုးရှိသည်။ သဂ္ဂသံဝတ္တနိသံ၊ ကောင်းသောရူပါရုံစသည်အတို့ကိုဖြစ်စေနိုင်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ယံ၊ အကြင်သို့‌ကောင်းကျိုးရှိသောကြောင့်။ သောပုရိသော၊ ထိုယောက်ျားသည်။ ဗလီဗဒ္ဒေ၊ နွားလားတို့ကို။ ဒုက္ခာပေတွာ၊ ဆင်းရဲစေ၍။ ဧဝရူပံ၊ ဤသို့သဘောရှိသော။ သုခံ၊ ချမ်းသာကို။ အနုဘဝတိ၊ ခံစံရပေ၏။ မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ယထာ၊ အကြင်သို့သော အခြင်းအရာဖြင့်။ ပရဒုက္ခာပနေန၊ သူတဦးကို ဆင်းရဲစေသဖြင့်။ ဒိန္နဒါနံ၊ ပေးသောအလှူသည်။ သုခဝိပါယံ၊ ကောင်းကျိုးရှိသည်။ သဂ္ဂသံဝတ္တနိကံ၊ ကောင်းသောရူပါရုံစသည်အဘို့ကို ဖြစ်စေနိုင်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

တထာ၊ ထိုသို့သောအခြင်းအရာဖြင့်။ အပရမ္ပိ၊ ထိုမှတပါးလည်း။ ဥတ္တရိကာရဏံ၊ ထိုအကြောင်း ထက်ပိုလွန်သောအကြောင်းကို။ သုဏောဟိ၊ နာဦးလော။ မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။

ဣဓ၊ ဤအရပ်၌။ ယောကောစိ၊ တစုံတယောက်သော။ ရာဇာ၊ မင်းသည်။ ဇနပဒတော၊ ဇနပုဒ်မှ။ ဓမ္မိကံ၊ တရားနှင့်လျော်သော။ ဗလိံ၊ အခွန်အတုပ်ကို။ ဥဒ္ဓရာပေတွာ၊ ထုတ်ဆောင်စေ၍။ အာဏာပဝတ္တနေန၊ အာဏာကိုဖြစ်စေသဖြင့်။ ဒါနံ၊ အလှူကို။ ဒဒေယျ၊ ပေးရာ၏။ မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ အပိနုခေါ၊ စင်စစ်။ သောရာဇာ၊ ထိုမင်းသည်။ တတောနိဒါနံ၊ ထိုသို့ပေးလှူခြင်းကြောင့်။ ကိဉ္စိသုခံ၊ တစုံတခုသောချမ်းသာကို။ အနုဘဝေယျ၊ ခံစံရာ၏။ တံဒါနံ၊ ထိုအလှူသည်။ သဂ္ဂသံဝတ္တနိကံ၊ ကောင်းသောရူပါရုံစသည်အဘို့ကို ဖြစ်စေနိုင်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့မိန့်တော်မူ၏။

ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။ အာမ၊ ဪဖြစ်ပေရာ၏။ ကိံဝတ္တဗ္ဗံ၊ အဘယ်ဆိုဖွယ်ရှိပါအံ့နည်း။ ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။ တတောနိဒါနံ၊ ထိုသို့လှူခြင်းကြောင့်။ သောရာဇာ၊ ထိုမင်းသည်။ ဥတ္တရိ၊ ထိုထက်အလွန်။ အနေကသတသဟဿဂုဏံ၊ အသိန်းမကများလှစွာသော အကျိုးစုကို။ လဘေယျ၊ ရရာ၏။

ရာဇုနံ၊ မင်းတို့တွင်။ အတိရာဇာ၊ လွန်ကဲသောမင်းသည်။ ဘဝေယျ၊ ဖြစ်ရာ၏။ ဒေဝါနံ၊ နတ်တို့တွင်။ အတိဒေဝေါ၊ လွန်ကဲသောနတ်သည်။ ဘဝေယျ၊ ဖြစ်ရာ၏။ ဗြဟ္မာနံ၊ ဗြဟ္မာတို့တွင်။ အဘိဗြဟ္မာ၊ လွန်ကဲသောဗြဟ္မာသည်။ ဘဝေယျ၊ ဖြစ်ရာ၏။ သမဏာနံ၊ ရဟန်းတို့တွင်။ အတိသမဏော၊ လွန်ကဲသောရဟန်းသည်။ ဘဝေယျ၊ ဖြစ်ရာ၏။ ဗြာဟ္မဏာနံ၊ ပုဏ္ဏားတို့တွင်။ အတိဗြာဟ္မဏော၊ လွန်ကဲသောပုဏ္ဏားသည်။ ဘဝေယျ၊ ဖြစ်ရာ၏။ အရဟန္တာနံ၊ ရဟန္တာတို့တွင်။ အတိအရဟန္တော၊ လွန်ကဲသောရဟန္တာသည်။ ဘဝေယျ၊ ဖြစ်ရာ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့လျှောက်၏။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ တေနဟိ၊ ထိုသို့ဖြစ်မူကား။ ပရဒုက္ခာပနေန၊ သူတဦးကို ဆင်းရဲစေသဖြင့်။ ဒိန္နဒါနံ၊ ပေးသောအလှူသည်။ သုခဝိပါကံ၊ ကောင်းကျိုးရှိသည်။ သဂ္ဂသံဝတ္တနိကံ၊ ကောင်းသောရူပါရုံစသည်အဘို့ကိုဖြစ်စေနိုင်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ယံ၊ အကြင်သို့ကောင်းကျိုးရှိသောကြောင့်။ သောရာဇာ၊ ထိုမင်းသည်။ ဗလိနာ၊ အခွန်အတုပ်ဖြင့်။ ဇနံ၊ လူအပေါင်းကို။ ပီဠေတွာ၊ နှိပ်စက်၍။ ဒိန္နဒါနေန၊ ပေးသောအလှူကြောင့်။ ဧဝရူပံ၊ ဤသို့သဘောရှိသော။ ဥတ္တရိယသသုခံ၊ လွန်ကဲသောကျော်ဇော ချမ်းသာကို။ အနုဘဝတိ၊ ခံစံရ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့မိန့်တော်မူ၏။

ဘန္တေနာဂသေန၊ နာဂသိန်ကိုယ်တော်အရှင်ဘုရား။ အတိဒါနံ၊ လွန်သောအလှူကို။ ဝေဿန္တရေနရညာ၊ ဝေဿန္တရာမင်းသည်။ ဒိန္နံ၊ ပေးအပ်၏။ ယံ၊ အကြင်ကြောင့်။ သော၊ ထိုဝေဿန္တရာမင်းသည်။ သကံဘရိယံ၊ မိမိမယားကို။ ပရဿ၊ သူတပါးအား။ ဘရိယတ္ထာယ၊ မယားဖြစ်အံ့သောငှာ။ အဒါသိ၊ ပေးလှူ၏။ သကေဩရသေ၊ မိမိရင်၌ဖြစ်ကုန်သော။ ပုတ္တေ၊ သားသမီးတို့ကို။ ဗြာဟ္မဏဿ၊ ပုဏ္ဏားအား။ ဒါသတ္ထာယ၊ ကျွန်အကျိုးငှာ။ အဒါသိ၊ ပေးလှူ၏။ ဘန္တေနာဂသေန၊ နာဂသိန်ကိုယ်တော်အရှင်ဘုရား။ အတိဒါနံနာမ၊ ဒါနလွန်မည်သည်ကို။ လောကေ၊ လောက၌။ ဝိဒူဟိ၊ ပညာရှိတို့သည်။ နိန္ဒိတံ၊ ကဲ့ရဲ့အပ်၏။ ဂရဟိတံ၊ ရှုတ်ချအပ်၏။ ဘန္တေနာဂသေန၊ နာဂသိန်ကိုယ်တော်အရှင်ဘုရား။ ယထာနာမ၊ ဥပမာအားဖြင့်။ အတိဘာရေန၊ ဝန်လွန်သောကြောင့်။ သကဋဿ၊ လှည်း၏။ အက္ခေါ၊ ဝင်ရိုးသည်။ ဘိဇ္ဇတိ၊ ကျိုး၏။ အတိဘာရေန၊ ဝန်လွန်သောကြောင့်။ နာဝါ၊ လှေသည်။ ဩသီဒတိ၊ နစ်မြုပ်၏။ အတိဘုတ္တေန၊ အစားလွန်သောကြောင့်။ ဘောဇနံ၊ အစာသည်။ ဝိသမံ၊ မညီမညွတ်။ ပရိဏမတိ၊ ကြေကျက်၏။ အတိဝဿေန၊ မိုးလွန်သောကြောင့်။ ဓညံ၊ စပါးသည်။ ဝိနဿတိ၊ ပျက်စီး၏။ အတိဒါနေန၊ အပေးလွန်သောကြောင့်။ သောဂက္ခယံ၊ ဥစ္စာကုန်ခြင်းသို့။ ဥပေတိ၊ ရောက်၏။ အတိတာပေန၊ အပူလွန်သောကြောင့်။ ပထဝီ၊ မြေသည်။ ဥပဍယှတိ၊ လောင်ကျွမ်း၏။ အတိရာဂေန၊ ရာဂလွန်သောကြောင့်။ ဥမ္မတ္တကော၊ ရူးသွပ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ အတိဒေါသေန၊ ဒေါသကြီးသောကြောင့်။ ဝဇ္ဈော၊ သတ်အပ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ အတိမောဟေန၊ မောဟကြီးသောကြောင့်။ အနယံ၊ ပျက်စီးခြင်းသို့။ အာပဇ္ဇတိ၊ ရောက်၏။ အတိလောကေန၊ လောဘကြီးသောကြောင့်။ စောရဂဟဏံ၊ ခိုးသားနေရာတောသို့။ ဥပဂစ္ဆတိ၊ ရောက်၏။ အတိဘယေန၊ အကြောက်လွန်သောကြောင့်။ နိရုဇ္ဈတိ၊ ချုပ်ပျက်ရ၏။ အတိပူရေန၊ အလွန်ပြည့်လျှံသောကြောင့်။ နဒီ၊ မြစ်သည်။ ဥတ္တရတိ၊ ကမ်းကိုလွန်၏။ အတိဝါတေန၊ လေလွန်သောကြောင့်။ အသနီ၊ မိုးကြိုးသည်။ ပတတိ၊ ကျ၏။ အတိအဂ္ဂိနာ၊ မီးလွန်သောကြောင့်။ ဩဒနံ၊ ထမင်းသည်။ ဥတ္တရတိ၊ မနူးနပ်။ အတိသဉ္စရဏေန၊ သွားခြင်းလွန်သဖြင့်။ စိရံ၊ ရှည်မြင့်စွာ။ နဇီဝတိ၊ အသက်မရှင်။

ဘန္တေနာဂသေန၊ နာဂသိန်ကိုယ်တော်အရှင်ဘုရား။ ဧဝမေခေါ၊ ဤအတူသာလျှင်။ အတိဒါနံနာမ၊ ဒါနလွန်မည်သည်ကို။ လောကေ‌၊ လောက၌။ ဝိဒူဟိ၊ ပညာရှိတို့သည်။ နိန္ဒိတံ၊ ကဲ့ရဲ့အပ်၏။ ဂရဟိတံ၊ ရှုတ်ချအပ်၏။ ဘန္တေနာဂသေန၊ နာဂသိန်ကိုယ်တော်အရှင်ဘုရား။ အတိဒါနံ၊ လွန်သောအလှူကို။ ဝေဿန္တရေနရညာ၊ ဝေဿန္တရာမင်းမြတ်သည်။ ဒိန္နံ၊ ပေးလှူအပ်၏။ တတ္ထ၊ ထိုဝေဿန္တရာမင်းအလှူပေးရာ၌။ ကိဉ္စိဖလံ၊ တစုံတရာသောအကျိုးကို။ နဣစ္ဆိတဗ္ဗံ၊ အလိုမရှိအပ်ပေ။ ဣတိ၊ ဤသို့လျှောက်၏။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ အတိဒါနံ၊ လွန်သောအလှူကို။ ဝိနုဟိ၊ ပညာရှိတို့သည်။ ဝဏ္ဏိတံ၊ ချီးကျူးအပ်၏။ ထုတံ၊ ထောမနာအပ်၏။ ပသဋ္ဌံ၊ မြှောက်စား၍ ဆိုအပ်၏။ ယေကေစိ၊ အကြင်အလုံးစုံသောသူတို့သည်။ ယာဒိသံကီဒိသံ၊ ဟူဟူရာရာသော။ ဒါနံ၊ အလှူကို။ ဒန္တိတိ၊ လှူကုန်၏။ အတိဒါနဒါယီ၊ အလှူလွန်ကိုပေးသောသူသည်။ လောကေ၊ လောက၌။ ကိတ္တိံ၊ ချီးမွမ်းခြင်းကျော်ကြားခြင်းသို့။ ပါပုဏာတိ၊ ရောက်၏။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ယထာ၊ ဥပမာအားဖြင့်။ အတိပဝရတာယ၊ အလွန်မြတ်ခြင်းကြောင့်။ ဒိဗ္ဗံဝနမူလံ၊ နတ်ဆေးမြစ်ကို။ ဂဟိတံ၊ ကိုင်အပ်သူကို။ ဟတ္ထပါသေပိ၊ ဟတ္ထပါသိအတွင်း၌ပင်လည်း။ ဋ္ဌိတာနံ၊ တည်ကုန်သော။ ပရဇနာနံ၊ တပါးသူတို့သည်။ နဒဿယတိ၊ မမြင်နိုင်သော။ အဂဒေါ၊ ဆေးသည်။ အတိဥသဘတာယ၊ အလွန်အမျိုးမှန်ခြင်းကြောင့်။ ပီဠသမုဂ္ဃာတကော၊ အိုင်းအမာကိုပယ်ဖျက်နိုင်၏။ ရောဂါနံ၊ ရောဂါတို့၏။ အန္တကရော၊ ပျောက်ခြင်း အဆုံးကိုပြု၏။ အဂ္ဂိ၊ မီးသည်။ အတိဇောတိတာယ၊ အလွန်ပူသောကြောင့်။ ဍဟတိ၊ လောင်မြိုက်၏။ ဥဒကံ၊ ရေသည်။ အတိသီတတာယ၊ အလွန်အေးသောကြောင့်။ နိဗ္ဗာပေတိ၊ ငြိမ်းစေ၏။ ပဒုမံ၊ ပဒုမ္မာကြာသည်။ အတိပရိသုဒ္ဓတာယ၊ အလွန်စင်ကြယ်သောကြောင့်။ ဝါရိကဒ္ဒမေန၊ ရေညွန်ဖြင့်။ နဥလိမ္ပတိ၊ မလိမ်းကျံ။ မဏိ၊ ပတ္တမြားသည်။ အတိဂုဏတာယ၊ ဂုဏ်လွန်ကဲသောကြောင့်။ ကာမဒဒေါ၊ အလိုကိုပေးနိုင်၏။ ဝဇိရံ၊ ဝဇီရစိန်သည်။ အတိတိခိဏတာယ၊ အလွန်မြမြတတ်သောကြောင့်။ မဏိမုတ္တာဖလိကံ၊ ပတ္တမြားပုလဲဖလ်မှန်ကို။ ဝိဇ္ဈတိ၊ ထွင်းဖောက်နိုင်၏။ ပထဝီ၊ မြေသည်။ အတိမဟန္တတာယ၊ အလွန်ကြီးသောကြောင့်။ နရောနာဂမိဂပက္ခိဇလသေလပဗ္ဗတဒုမေ၊ လူနဂါးသားငှက်ရေကျောက်တောင်သစ်ပင်တို့ကို။ ဓာရေတိ၊ ဆောင်နိုင်၏။ သမုဒ္ဒေါ၊ သမုဒ္ဒရာသည်။ အတိမဟန္တာယ၊ အလွန်ကျယ်သောကြောင့်။ အပရိပူရဏော၊ မပြည့်နိုင်။ သိနေရု၊ မြင့်မိုရ်တောင်သည်။ အတိဘာရတာယ၊ ဝန်ကြီးသောကြောင့်။ အစထော၊ မတုန်လှုပ်။ အာကာသော၊ ကောင်းကင်သည်။ အတိဝိတ္ထာရကာယ၊ အလွန်ကျယ်သောကြောင့်။ အနန္တော၊ အဆုံးမရှိ။ သူရိယော၊ နေသည်။ အတိပ္ပဘတာယ၊ အလွန်အရောင်တောက်သောကြောင့်။ တိမိရံ၊ မှောင်မိုက်ကို။ ဃတေတိ၊ ပယ်နိုင်၏။ သီဟော၊ ခြင်္သေ့သည်။ အတိဇာတိတာယ၊ အလွန်ဇာတ်ရှိသောကြောင့်။ ဝိဂတဘယော၊ ကြောက်ခြင်းကင်း၏။ မလ္လော၊ လက်ပမ်းခတ်သမားသည်။ အတိဗလဝတာယ၊ အလွန်အားကြီးသောကြောင့်။ ပဋိမလ္လံ၊ လက်ပမ်းအပြိုင်ကို။ ခိပ္ပံ၊ လျှင်စွာ။ ဥက္ခိပတိ၊ ပယ်ချနိုင်၏။ ရာဇာ၊ မင်းသည်။ အတိပုညတာယ၊ အလွန်ကောင်းမှုရှိသောကြောင့်။ အဓိပတိ၊ အစိုးရ၏။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ အတိသီလဝန္တတာယ၊ အလွန်သီလရှိသောကြောင့်။ နာဂယက္ခနရမရူဟိ၊ နဂါးဘီလူး လူနတ်တို့သည်။ နမဿနီယော၊ ရှိခိုးထိုက်ပေ၏။ ဗုဒ္ဓေါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ အတိအဂ္ဂတာယ၊ အလွန်မြတ်သောကြောင့်။ အနုပမော၊ နှိုင်းခိုင်းစရာဥပမာမရှိ။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ဧဝမေဝခေါ၊ ဤအတူပင်လျှင်။ အတိဒါနံနာမ၊ ဒါနလွန်မည်သည်ကို။ လောကေ၊ လောက၌။ ဝိဒူဟိ၊ ပညာရှိတို့သည်။ ဝဏ္ဏိတံ၊ ချီးကျူးအပ်၏။ ပသဋ္ဌံ၊ မြှောက်စား၍ ဆိုအပ်၏။ ယေကေစိ၊ အကြင်အလုံးစုံသော သူတို့သည်။ ယာဒိသံကီဒိသံ၊ တူတူရာရာသော။ ဒါနံ၊ အလှူကို။ ဒေန္တိ၊ လှူကုန်၏။ ကုတံ၊ ထောမနာအပ်၏။ အတိဒါနဒါယီ၊ အလှူလွန်ကိုပေးသောသူသည်။ လောကေ၊ လောက၌။ ကိတ္တိံ၊ ကျော်စောခြင်းသို့။ ပါပုဏာတိ၊ ရောက်၏။ အတိဒါနေန၊ အလွန်အပေးကြူးသောကြောင့်။ ဝေဿန္တရောရာဇာ၊ ဝေဿန္တရာမင်းမြတ်ကို။ ဒသသဟဿိယာ လောကဓာတုယာ၊ တစ်သောင်းသော လောကဓာတ်၌။ ဝဏ္ဏိတော၊ ချီးကျူးအပ်၏။ ထုတော၊ ထောမနာအပ်၏။ ပသဋ္ဌော၊ မြှောက်စား၍ဆိုအပ်၏။ မဟိတော၊ ပူဇော်အပ်၏။ ကိတ္တိတော၊ မြှောက်၍ ပြောကြားအပ်၏။ တေနေဝအတိဒါနေန၊ ထိုအလွန်အပေးကြူးသောကြောင့်။ ဝေဿန္တရောရာဇာ၊ ဝေဿန္တရာမင်းမြတ်သည်။ အဇ္ဇေတရဟိ၊ ဤယခုအခါ၌။ သဒေဝကေ၊ နတ်နှင့်တကွသော။ လောကေ၊ လောက၌။ အဂ္ဂေါ၊ အမြတ်ဆုံးသော။ ဗုဒ္ဓေါ၊ ဘုရားသည်။ ဇာတော၊ ဖြစ်လတ်ပြီ။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ယံ၊ အကြင်အလှူဒါနကို။ ဒက္ခိဏေယျေ၊ အလှူခံသည်။ အနုပ္ပတ္တေ၊ ရောက်လတ်သော်။ နဒါတဗ္ဗံ၊ မပေးလှူအပ်။ ဥပနီယံ၊ မလှူဘဲထားအပ်သော။ တံဒါနံ၊ ထိုအလှူဒါနသည်။ လောကေ၊ လောက၌။ အတ္ထိပန၊ ရှိပါသလော။ ဣတိ၊ ဤသို့မေး၏။

ဘန္တေနာဂသေန၊ နာဂသိန်ကိုယ်တော်အရှင်ဘုရား။ ဒသ၊ ဆယ်ပါးကုန်သော။ ဣမာနိခေါပနဒါနာနိ၊ ဤဒါနတို့သည်။ သန္တိ၊ ရှိကုန်၏။ ယာနိ၊ အကြင်ဒါနတို့ကို။ လောကေ၊ လောက၌။ အဒါနသမ္မတာနိ၊ မပေးလှူသင့်သောဒါနဟုသမုတ်အပ်ကုန်၏။ ယော၊ အကြင်သူသည်။ တာနိဒါနာနိ၊ ထိုအလှူတို့ကို။ ဒေတိ၊ ပေး၏။ သော၊ ထိုသူသည်။ အပါယဂါမီ၊ အပါယ်သို့လားသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ကတမာနိဒသ၊ အဘယ်ဆယ်ပါးတို့နည်းဟူမူကား။ ဘန္တေနာဂသေန၊ နာဂသိန်ကိုယ်တော်အရှင်ဘုရား။

မဇ္ဇဒါနံ၊ သေအရက်အလှူကို။ လောကေ၊ လောက၌။ အဒါနသမ္မတံ၊ မပေးအပ်သောဒါနဟု သမုတ်အပ်၏။ ယော၊ အကြင်သူသည်။ တံဒါနံ၊ ထိုအလှူကို။ ဒေတိ၊ ပေး၏။ သော၊ ထိုသူသည်။ အပါယဂါမီ၊ အပါယ်လားသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ဘန္တေနာဂသေန၊ နာဂသိန်ကိုယ်တော်အရှင်ဘုရား။ သမဇ္ဇဒါနံ၊ ကချေပွဲသဘင်အလှူကို။ (ပ)၊ဣတ္ထိဒါနံ၊ မိန်းမအလှူကို။ ဥသဘဒါနံ၊ နွားလားအလှူကို။ စိတ္တကမ္မဒါနံ၊ ပန်းချီဆေးရေးအလှူကို။ သတ္ထဒါနံ၊ လက်နက်အလှူကို။ ဝိသဒါနံ၊ အဆိပ်အလှူကို။ သင်္ခလိကဒါနံ၊ သံခြေကြဉ်းအလှူကို။ ကုက္ကုဋသူကရဒါနံ၊ ကြက်ဝက်အလှူကို။ ဘန္တေနာဂသေန၊ နာဂသိန်ကိုယ်တော်အရှင်ဘုရား။ တုလကူဋမာနကူဋဒါနံ၊ ချိန်စဉ်းလဲတောင်းစဉ်းလဲအလှူကို။ လောကေ၊ လောက၌။ အဒါနသမ္မတံ၊ မပေးအပ်သောဒါနဟု သမုတ်အပ်၏။ ယော၊ အကြင်သူသည်။ တံဒါနံ၊ ထိုအလှူကို။ ဒေတိ၊ ပေး၏။ သော၊ ထိုသူသည်။ အပါယဂါမီ၊ အပါယ်လားသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ဘန္တေနာဂသေန၊ နာဂသိန်ကိုယ်တော်အရှင်ဘုရား။ ဒသ၊ ဆယ်ပါးကုန်သော။ ဣမာနိခေါဒါနာနိ၊ ဤအလှူတို့ကို။ လောကေ၊ လောက၌။ အဒါနသမ္မတာနိ၊ မပေးအပ်သောဒါနဟု သမုတ်အပ်ကုန်၏။ ယော၊ အကြင်သူသည်။ တာနိဒါနာနိ၊ ထိုအလှူတို့ကို။ ဒေတိ၊ ပေး၏။ သော၊ ထိုသူသည်။ အပါယဂါမီ၊ အပါယ်လားသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ဣတိ၊ ဤသို့လျှောက်၏။ မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ အယံ၊ ငါသည်။ တံအဒါနသမ္မတံ၊ ထိုမပေးအပ်သောဒါနဟု သမုတ်အပ်သည်ကို။ နပုစ္ဆာမိ၊ မမေး။ မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ အယံ၊ ငါသည်။ ဣမံ၊ ဤဆိုလတ္တံ့သောဒါနကိုသာ။ တံ၊ သင့်ကို။ ပုစ္ဆာမိ၊ မေး၏။ မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ယံ၊ အကြင်အလှူကို။ ဒက္ခိဏေယျ၊ အလှူခံသည်။ အနုပ္ပတ္တေ၊ ရောက်လတ်သော်။ နဒါတဗ္ဗံ၊ မပေးလှူအပ်။ ဋ္ဌပနီယံ၊ မလှူဘဲထားအပ်သော။ တံဒါနံ၊ ထိုအလှူသည်။ လောကေ၊ လောက၌။ အတ္ထိပန၊ ရှိပါသလော။ ဣတိ၊ ဤသို့မိန့်တော်မူ၏။

ဘန္တေနာဂသေန၊ နာဂသိန်ကိုယ်တော်အရှင်ဘုရား။ ယံ၊ အကြင်အလှူဒါနကို။ ဒက္ခိဏေယျ၊ အလှူခံသည်။ အနုပ္ပတ္တေ၊ ရောက်လတ်သော်။ နဒါတဗ္ဗံ၊ မပေးလှူအပ်။ ဋ္ဌပနီယံ၊ မလှူဘဲထားအပ်သော။ တံဒါနံ၊ ထိုအလှူသည်။ လောကေ၊ လောက၌။ အတ္ထိပန၊ ရှိပါသလော။ ဣတိ၊ ဤသို့မိန့်တော်မူ၏။

ဘန္တေနာဂသေန၊ နာဂသိန်ကိုယ်တော်အရှင်ဘုရား။ ယံ၊ အကြင်အလှူဒါနကို။ ဒက္ခိဏေယျေ၊ အလှူခံသည်။ အနုပ္ပတ္တေ၊ ရောက်လတ်သော်။ နဒါတဗ္ဗံ၊ မပေးလှူအပ်။ ဋ္ဌပနီယံ၊ မလှူဘဲထားအပ်သော။ တံဒါနံ၊ ထိုအလှူသည်။ လောကေ၊ လောက၌။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ စိတ္တံပ္ပသာဒေ၊ စိတ်၌ကြည်ညိုခြင်းသည်။ ဥပ္ပန္နေ၊ ဖြစ်သည်ရှိသော်။ ကေစိ၊ အချို့သူတို့သည်။ ဒက္ခိဏေယျာနံ၊ အလှူခံတို့အား။ ဘောဇနံ၊ ဘောဇဉ်ကို။ ဒေန္တိ၊ ပေးလှူကုန်၏။ ကေစိ၊ အချို့သူတို့သည်။ အစ္ဆာဒနံ၊ အဝတ်အရုံကို။ ကေစိ၊ အချို့သူတို့သည်။ သယနံ၊ အိပ်ရာနေရာကို။ ကေစိ၊ အချို့သူတို့သည်။ အာဝသထံ၊ ဇရပ်တန်ဆောင်းကျောင်းကန်ကို။ ကေစိ၊ အချို့သူတို့သည်။ အတ္ထရဏပါဝူရဏံ၊ အခင်းအခြုံကို။ ကေစိ၊ အချို့သူတို့သည်။ ဒါသိဒါသံ၊ ကျွန်မိန်းမ ကျွန်ယောက်ျားကို။ ကေစိ၊ အချို့သူတို့သည်။ ခေတ္တဝတ္ထုံ၊ လယ်ယာခြံမြေကို။ ကေစိ၊ အချို့သူတို့သည်။ ဒွိပဒစတုပဒံ၊ အခြေနှစ်ချောင်း အခြေလေးချောင်းကို။ ကေစိ၊ အချို့သူတို့သည်။ သတံ၊ တရာကို။ သဟဿံ၊ တစ်ထောင်ကို။ သတသဟဿံ၊ တစ်သိန်းကို။ ကေစိ၊ အချို့သူတို့သည်။ မဟာရဇ္ဇံ၊ ကြီးစွာသော မင်းအဖြစ်ကို။ ကေစိ၊ အချို့သူတို့သည်။ ဇီဝိတမ္ပိ၊ အသက်ကိုသော်လည်း။ ဒေန္တိ၊ လှူကုန်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့လျှောက်၏။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ကေစိ၊ အချို့သော သူတို့သည်။ ဇီဝိတမ္ပိ၊ အသက်ကိုသော်လည်း။ ယဒိဒေန္တိ၊ အကယ်၍ပေးကုန်အံ့။ ဧဝံ၊ ဤသို့ပေးကုန်သော်။ ကိံကာရဏာ၊ အဘယ်ကြောင့်။ ဝေဿန္တရံဒါနပတိံ၊ ဝေဿန္တရာ ဘုရင်အလှူရှင်ကို။ ပုတ္တေစ၊ သားသမီးကိုလည်းကောင်း။ ဒါရေစ၊ မယားကိုလည်းကောင်း။ သုဒိန္နေ၊ ကောင်းစွာပေးအပ်ပေလျက်။ အတိဗာဠံ၊ အလွန်ပြင်းထန်စွာ။ ပရိပါတေသိ၊ နှိမ့်ချရပေသနည်း။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ လောကပကတိ၊ လောကသဘောသည်။ လောကာစိဏ္ဏံ၊ လောကအလေ့အကျင့်သည်။ အပိနုခေါအတ္ထိ၊ ရှိပါ၏လော။ ကိံ၊ အသို့နည်း။ ပိတာ၊ အဘသည်။ ပုတ္တံ၊ သားသမီးကို။ ဣဏဋ္ဌောဂါ၊ ကြွေးမြီနှိပ်စက်၍လည်းကောင်း။ အာဇီဝိကပကတောဝါ၊ အသက်မွေးမြူခြင်းနှိပ်စက်၍လည်းကောင်း။ အာဝပိတုံဝါ၊ ပေါင်နှံခြင်းငှာလည်းကောင်း။ ဝိက္ကိဏိတုံဝါ၊ ရောင်းစားခြင်းငှာလည်းကောင်း။ လဘတိနုခေါ၊ ရပါသလော။ ဣတိ၊ ဤသို့မေး၏။

ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။ အာမ၊ ဪရရာ၏။ ယောပိတာ၊ အကြင်အဘသည်။ ပုတ္တံ၊ သားသမီးကို။ ဣဏဋ္ဋောဝါ၊ ကြွေးမြီနှိပ်စက်၍လည်းကောင်း။ အာဇီဝိကပကတောဝါ၊ အသက်မွေးခြင်းနှိပ်စက်၍လည်းကောင်း။ အာဝပိတုံဝါ၊ ပေါင်နှံခြင်းငှာလည်းကောင်း။ ဝိက္ကိဏိတုံဝါ၊ ရောင်းစားခြင်းငှာလည်းကောင်း။ လဘတိ၊ ရပါ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့လျှောက်၏။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ပိတာ၊ အဘသည်။ ပုတ္တံ၊ သားသမီးကို။ ဣဏဋ္ဌောဝါ၊ ကြွေးမြီးနှိပ်စက်၍လည်းကောင်း။ အာဇီဝိကပကတောဝါ၊ အသက်မွေးခြင်း နှိပ်စက်၍လည်းကောင်း။ အာဝပိတုံဝါ၊ ပေါင်းနှံခြင်းငှာလည်းကောင်း။ ဝိက္ကီဏိတုံဝါ၊ ရောင်းစားခြင်းငှာလည်းကောင်း။ ယဒိလဘတိ၊ အကယ်ရအံ့။ မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ဝေဿန္တရောပိရာဇာ၊ ဝေဿန္တရာမင်းမြတ်သည်လည်း။ သဗ္ဗညုတဉာဏံ၊ သဗ္ဗညုတဉာဏ်ကို။ အလဘမာနော၊ မရ၍။ ဥပဒ္ဒုထော၊ နှိပ်စက်ရအပ်ကား။ ဒုက္ခိတော၊ ဆင်းရဲသည်ဖြစ်၍။ တဿဓမ္မဓနဿ၊ ထိုတရားတည်းဟူသော ဥစ္စာကို။ ပဋိလာဘာယ၊ ရခြင်းငှာ။ ပုတ္တဒါရံ၊ သားမယားကို။ အာဝပေသိစ၊ ပေါင်းလည်းပေါင်းနှံပြီ။ ဝိက္ကီဏိစ၊ ရောင်းလည်းရောင်းပြီ။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝေဿန္တရေနရညာ၊ ဝေဿန္တရာမင်းမြတ်သည်။ အညေသံ၊ တပါးသူတို့သည်။ ဒိန္နံယေဝ၊ ပေးအပ်သည်ကိုပင်။ ဒိန္နံ၊ ပေးအပ်ပါ၏။ ကတံယေဝ၊ ပြုအပ်သည်ကိုသာ။ ကတံ၊ ပြုအပ်ပါ၏။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ပန၊ ထိုသို့ဖြစ်လျက်။ တွံ၊ သင်သည်။ တေနဒါနေန၊ ထိုသားသမီးမယားအလှူဖြင့်။ ဝေဿန္တရံဒါနပတိံ၊ ဝေဿန္တရာမင်း ဘုရင်အလှူရှင်ကို။ အတိဗာဠံ၊ အလွန်ပြင်းပြစွာ။ ကိံဿအပသာဒေတိ၊ အဘယ်ကြောင့် မောင်းမဲရပါသနည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့မေး၏။

ဘန္တေနာဂသေန၊ နာဂသိန်ကိုယ်တော်အရှင်ဘုရား။ အဟံ၊ အကျွန်ုပ်သည်။ ဝေဿန္တရဿဒါနပတိနော၊ ဝေဿန္တရာဘုရင် အလှူရှင်၏။ ဒါနံ၊ အလှူပေးခြင်းကို။ နဂရဟာမိ၊ မကဲ့ရဲ့ပါ။ အပိစ၊ စင်စစ်သဘောထားကား။ ပုတ္တဒါရံ၊ သားမယားကို။ ယာစန္တေ၊ တောင်းသည်ရှိသော်။ နိမိနိတွာ၊ နှိုင်းချိန်၍။ အတ္တာနံ၊ မိမိကိုယ်ကို။ ဒါထဗ္ဗံ၊ ပေးခြင်းပေးရာ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အာဟ၊ လျှောက်ဆို၏။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ပုတ္တဒါရံ၊ သားမယားကို။ ယာစန္တေ၊ တောင်းသည်ရှိသော်။ အတ္တာနံ၊ မိမိကိုယ်ကို။ ယံဒယေယျ၊ အကြင်သို့ပေးရာ၏။ ဧတံခေါ၊ ဤသို့ပေးခြင်းသည်ကား။ အသဗ္ဘိကာရဏံ၊ သူယုတ်တို့၏ပြုကြောင်းတည်း။ ဟီ၊ ထိုသို့ဆိုသင့်ပေ၏။ ယံယံ၊ အကြင်အကြင်ပစ္စည်းဝတ္ထုကိုသာ။ ဒါတဗ္ဗံ၊ ပေးသင့်၏။ ဧတံ၊ ဤသို့ပေးခြင်းသည်ကား။ သပ္ပုရိသာနံ၊ သူတော်ကောင်းတို့၏။ ကမ္မံ၊ အမှုတည်း။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ယထာ၊ ဥပမာအားဖြင့်။ ကောစိ၊ တစုံတယောက်သော။ ပုရိသော၊ ယောက်ျားသည်။ ပါနီယံ၊ ရေကို။ အာဟရာပေယျ၊ ဆောင်စေငြားအံ့။ တဿ၊ ထိုယောက်ျားအား။ ယော၊ အကြင်သူသည်။ ဘောဇနံ၊ ဘောဇဉ်ကို။ ဒဒေယျ၊ ပေးငြားအံ့။ မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ အပိ၊ စင်စစ်။ သောပုရိသော၊ ထိုယောက်ျားသည်။ တဿ၊ ထိုယောက်ျား၏။ ကိစ္စကာရီ၊ ပြုဖွယ်ကို ပြုလုပ်သည်။ အဿနု၊ ဖြစ်ပေအံ့လော။ ဣတိ၊ ဤသို့မေး၏။

ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။ နဟိ၊ မဖြစ်ပေရာ။ ယံ၊ အကြင်ဝတ္ထုကို။ သော၊ ထိုယောက်ျားသည်။ အာဟရာပေတိ၊ ဆောင်စေ၏။ တမေဝ၊ ထိုဝတ္ထုကိုသာလျှင်။ တဿ၊ ထိုယောက်ျားအား။ ဒေန္တော၊ ပေးသည်ရှိသော်။ ကိစ္စကာရီ၊ ပြုဖွယ်ကိုပြုလုပ်သည်။ အဿ၊ ဖြစ်ပေရာ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့လျှောက်၏။

ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။ နဟိ၊ မဖြစ်ပေရာ။ ယံ၊ အကြင်ဝတ္ထုကို။ သော၊ ထိုယောက်ျားသည်။ အာဟရာပေတိ၊ ဆောင်စေ၏။ တမေဝ၊ ထိုဝတ္ထုကိုသာလျှင်။ တဿ၊ ထိုယောက်ျားအား။ ဒေန္တော၊ ပေးသည်ရှိသော်။ ကိစ္စကာရီ၊ ပြုဖွယ်ကိုပြုလုပ်သည်။ အဿ၊ ဖြစ်ပေရာ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့လျှောက်၏။ မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ဧဝမေဝခေါ၊ ဤအတူသာလျှင်။ ဝေဿန္တရောရာဇာ၊ ဝေဿန္တရာမင်းမြတ်သည်။ ဗြာဟ္မဏေ၊ ပုဏ္ဏားသည်။ ပုတ္တဒါရံ၊ သားမယားကို။ ယာစန္တေ၊ တောင်းသည်ရှိသော်။ ပုတ္တဒါရံယေဝ၊ သားမယားကိုသာလျှင်။ အဒါသိ၊ လှူ၏။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ဗြာဟ္မဏော၊ ပုဏ္ဏားသည်။ ဝေဿန္တရဿရညော၊ ဝေဿန္တရာမင်းမြတ်၏။ သရီရံ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ သောရာဇာ၊ ထိုဝေဿန္တရာမင်းမြတ်သည်။ အတ္တာနံ၊ မိမိကိုယ်ကို။ နရက္ခေယျ၊ မစောင့်ရာ။ နကမ္ပေယျ၊ မတုန်လှုပ်ရာ။ နရဇ္ဇေယျ၊ မတပ်မက်ရာ။ တဿ၊ ထိုတောင်းခံလာသူအား။ ဒိန္နံ၊ ပေးအပ်သော။ ပရိစ္စတ္တံယေဝ၊ စွန့်အပ်သည်သာဖြစ်သော။ သရီရံ၊ ကိုယ်သည်။ ဘဝေယျ၊ ဖြစ်ရာ၏။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ကောစိ၊ တစုံတယောက်သောသူသည်။ ဝေဿန္တရံဒါနပတိံ၊ ဝေဿန္တရာဘုရင်အလှူရှင်သို့။ ဥပဂန္တွာ၊ ကပ်၍။ မေ၊ ငါ၏။ ဒါသတ္တံ၊ ကျွန်အဖြစ်ကို။ ဥပေဟိ၊ ကပ်ရောက်လော။ ဣတိ၊ ဤသို့။ သစေယာစေယျ၊ အကယ်၍ တောင်းခံငြားအံ့။ အဿ၊ ထိုတောင်းခံသူအား။ ဒိန္နံ၊ ပေးအပ်သော။ ပရိစတ္တံယေဝ၊ စွန့်အပ်သည်သာဖြစ်သော။ သရီရံ၊ ကိုယ်သည်။ ဘဝေယျ၊ ဖြစ်ရာ၏။ သော၊ ထိုဝေဿန္တရာမင်းမြတ်သည်။ ဒတွာ၊ ပေးပြီး၍။ နတပေယျံ၊ မပူပန်ရာ။ မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ဝေဿန္တရဿရညော၊ ဝေဿန္တရာမင်းမြတ်၏။ ကာယော၊ ကိုယ်သည်။ ဗဟုသာဓာရဏော၊ အများနှင့်ဆက်ဆံ၏။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ပက္ကာ၊ ကျက်ပြီးသော။ မံသပေသိ၊ အသားတစ်အသားတုံးသည်။ ဗဟုသာဓာရဏော၊ အများနှင့် ဆက်ဆံသည်။ ဟောတိယထာ၊ ဖြစ်သကဲ့သို့။ မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ဧဝမေဝခေါ၊ ဤအတူသာလျှင်။ ဝေဿန္တရဿရညော၊ ဝေဿန္တရာမင်းမြတ်၏။ ကာယော၊ ကိုယ်သည်။ ဗဟုသာဓာရဏော၊ အများနှင့်ဆက်ဆံ၏။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ဝါပန၊ တနည်းကား။ ဇလိတော၊ အသီးသီးသော။ ရုက္ခေါ၊ သစ်ပင်သည်။ နာနာဒိဇဂဏသာဓါရဏော၊ အထူးထူးသောငှက်အပေါင်းနှင့်ဆက်ဆံသည်။ ဟောတိယထာ၊ ဖြစ်သကဲ့သို့။ မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ဧဝမေဝခေါ၊ ဤအတူသာလျှင်။ ဝေဿန္တရဿရညော၊ ဝေဿန္တရာမင်းမြတ်၏။ ကာယော၊ ကိုယ်သည်။ ဗဟုသာဓာရဏော၊ အများနှင့်ဆက်ဆံ၏။

ကိံကာရဏာ၊ အဘယ်ကြောင့်နည်း။

ဧဝံ၊ ဤအတိုင်း။ အဟံ၊ ငါသည်။ ပဋိပဇ္ဇန္တော၊ ကျင့်ရသော်။ သမ္မာသမ္ဗောဓိံ၊ သဗ္ဗညုတဉာဏ်သို့။ ပါပုဏိဿာမိ၊ ရောက်အံ့။ ဣတိ၊ ဤသို့စိတ်ထားသောကြောင့်တည်း။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ အဓနော၊ ဥစ္စာမရှိသော။ ဓနတ္ထိကော၊ ဥစ္စာကိုလိုလော။ ဓနပရိယေသနံ၊ ဥစ္စာရှာမှီးခြင်းငှာ။ စရမာနော၊ လှည့်လည်သော။ ပုရိသော၊ ယောက်ျားသည်။ အဇပထံ၊ ဆိတ်ဖြင့်သွားရသောခရီးကို။ သင်္ကုပထံ၊ ချွန်းကောက်ချိပ်ဖြင့် ချိပ်ဆွဲ၍ သွားရသော တောင်ပေါ်ခရီးကို။ ဝေတ္တပထံ၊ ကြိမ်ပိုက်ခရီးကို။ ဂစ္ဆတိ၊ သွား၏။ ဇလထလပါဏိဇ္ဇံ၊ ရေကြည်း၌ ကုန်သွယ်ခြင်းကို။ ကရောတိ၊ ပြု၏။ ကာယေန၊ ကိုယ်ဖြင့်။ ဝါစာယ၊ နှုတ်ဖြင့်။ မနသာ၊ စိတ်ဖြင့်။ ဓနံ၊ ဥစ္စာကို။ အာရောဓေတိ၊ နှစ်သက်၍ပြီးစေ၏။ ဓနပ္ပဋိလာဘာယ၊ ဥစ္စာကို ရခြင်းငှာ။ ဝါယမတိယထာ၊ လုံ့လပြုသကဲ့သို့။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ဧဝမေဝခေါ၊ ဤအတူသာလျှင်။ အဓနော၊ တရားတည်းဟူသောဥစ္စာမရှိသော။ ဝေဿန္တရောဒါနပုတိ၊ ဝေဿန္တရာ ဘုရင်အလှူရှင်သည်။ ဗုဒ္ဓဓနေန၊ ဘုရားဥစ္စာဖြင့်။ သဗ္ဗညုတညာဏရတနပ္ပဋိလဘာယ၊ သဗ္ဗညုတဉာဏ်တည်းဟူသော ရတနာကိုရခြင်းငှာ။ ယာစကာနံ၊ တောင်းလာသောသူတို့အား။ ဓနဓညံ၊ ဥစ္စာစပါးကို လည်းကောင်း။ ဒါသိဒါသဉ္စ၊ ကျွန်မိန်းမ ကျွန်ယောက်ျားကိုလည်းကောင်း။ ယာနဉ္စ၊ ရထားယာဉ်ကိုလည်းကောင်း။ ဝါဟနဉ္စ၊ ဆင်စသော ယာဉ်ကိုလည်းကောင်း။ သကလသာပထေယျဉ္စ၊ အလုံးစုံသောဥစ္စာကိုလည်းကောင်း။ သတံပုတ္တဒါရဉ္စ၊ မိမိသားမယားကိုလည်းကောင်း။ အတ္တာနဉ္စ၊ မိမိကိုယ်ကိုလည်းကောင်း။ စဇိတွာ၊ စွန်၍။ သမ္မာသမ္ဗောဓိံယေဝ၊ အရဟတ္တမဂ်ဉာဏ် သဗ္ဗညုတဉာဏ်ကိုသာလျှင်။ ပရိယေသတိ၊ ရှာမှီး၏။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ဝါပန၊ တနည်းသော်ကား။ မုဒ္ဒကာမော၊ ရွှေတံဆိပ်ကိုအလိုရှိသော။ အမစ္စော၊ အမတ်သည်။ မုဒ္ဒါဓိကာရဏာ၊ တံဆိပ်အကြောင်းကြောင့်။ ယံကိဉ္စိ၊ အလုံးစုံသော။ ဂေဟေ၊ အိမ်၌။ ဓနဓညံ၊ ဥစ္စာစပါးကိုလည်းကောင်း။ ဟိရညသုဝဏ္ဏံ၊ ရွှေငွေကိုလည်းကောင်း။ တံသဗ္ဗံ၊ ထိုအလုံးစုံကို။ ဒတွာပိ၊ ပေးပြီး၍လည်း။ မုဒ္ဒပ္ပဋိလာဘာယ၊ တံဆိပ်ကိုရခြင်းငှာ။ ဝါယမတိယထာ၊ လုံ့လပြုသကဲ့သို့။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ဧဝမေဝခေါ၊ ဤအတူသာလျှင်။ ဝေဿန္တရောဒါနပတိ၊ ဝေဿန္တရာဘုရင်အလှူရှင်သည်။ ဗာဟိရဗ္ဘန္တရံ၊ အပအတွင်းဖြစ်သော။ သဗ္ဗံ၊ အလုံးစုံသော။ တံဓနံ၊ ထိုဥစ္စာကို။ ဒတွာ၊ ပေးပြီး၍။ ဇီဝိတမ္ပိ၊ အသက်ကိုသော်လည်း။ ပရေသံ၊ သူတပါးတို့အား။ ဒတွာ၊ ပေးပြီး၍။ သမ္မာသမ္ဗောဓိံယေဝ၊ အရဟတ္တမဂ်ဉာဏ် သဗ္ဗညုတဉာဏ်ကိုသာလျှင်။ ပရိယေသတိ၊ ရှာမှီး၏။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ အပိစ၊ စင်စစ်။ ဝေဿန္တရဿဒါနပတိနော၊ ဝေဿန္တရာဘုရင်အလှူရှင်၏။ ဧဝံ၊ ဤသို့သော စိတ်အကြံသည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ။ ကိံအဟောသိ၊ အဘယ်သို့ဖြစ်သနည်း။ ယံ၊ အကြင်ဝတ္ထုကို။ သောဗြာဟ္မဏော၊ ထိုပုဏ္ဏားသည်။ ယာစတိ၊ တောင်း၏။ ကမေဝ၊ ထိုတောင်းသောဝတ္ထုကိုသာလျှင်။ အဟံ၊ ငါသည်။ တဿ၊ ထိုပုဏ္ဏားအား။ ဒေန္တော၊ ပေးသည်ရှိသော်။ ကိစ္စကာရီနာမ၊ ပြုဖွယ်သို့ ပြုလုပ်သည်မည်သည်။ ဟောမိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ သော၊ ထိုဝေဿန္တရာမင်းမြတ်သည်။ တဿ၊ ထိုပုဏ္ဏားအား။ ပုတ္တဒါရံ၊ သားမယားကို။ အဒါသိ၊ ပေးလှူပြီ။

မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။ ဝေဿန္တရောဒါနပတိ၊ ဝေဿန္တရာဘုရင်အလှူရှင်သည်။ ဒေဿတာယ၊ မုန်းသည့်အဖြစ်ကြောင့်။ ဗြာဟ္မဏဿ၊ ပုဏ္ဏားအား။ ပုတ္တဒါရံ၊ သားမယားကို။ နခေါအဒါသိ၊ မပေးလှူပေ။ အဒဿနကာမတာယ၊ မြင်ခြင်းငှာအလိုမရှိသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ ပုတ္တဒါရံ၊ သားမယားကို။ နအဒါသိ၊ မပေးလှူပေ။ မေ၊ ငါသည်။ အပိယာ၊ မချစ်ခင်အပ်ကုန်။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဥက္ကဏ္ဌိတော၊ ဆန့်ကျင့်ငြီးငွေ့သည်ဖြစ်၍။ နိဟရီတုကာမတာယ၊ နှင်ထုတ်လိုသည်ဖြစ်၍။ ပုတ္တဒါရံ၊ သားမယားကို။ နအဒါသိ၊ မပေးလှူပေ။

အထခေါ၊ ဧကန်စင်စစ်ကား။ သဗ္ဗညုတဉာဏရတနဿေဝ၊ သဗ္ဗညုတဉာဏ်တော်ရတနာ၏သာလျှင်။ ဝိယတ္တာ၊ ချစ်မြတ်သည့်အဖြစ်ကြောင့်။ သဗ္ဗညုတဉာဏဿ၊ သဗ္ဗညုတဉာဏ်၏။ ကာရဏာ၊ အကြောင်းကြောင့်။ ဝေဿန္တရောရာဇာ၊ ဝေဿန္တရာမင်းမြတ်သည်။ ဧဝရူပံ၊ ဤသို့သဘောရှိသော။ အတုလံ၊ အတုမရှိ။ သာဝိပုလံ၊ ပြန့်ပြောသော။ အနုတ္တရံ၊ အလွန်မြတ်သော။ ပိယံ၊ ချစ်စဖွယ်သော။ မနာပံ၊ နှစ်သက်ဖွယ်သော။ ဒယိတံ၊ သနားဖွယ်သော။ ပါဏသမံ၊ မိမိအသက်နှင့်တူသော။ ပုတ္တဒါရဒါနဝရံ၊ သားမယားအလှူမြတ်ကို။ ဗြာဟ္မဏဿ၊ ဇူဇကာပုဏ္ဏားအား။ အဒါသိ၊ ပေးလတ်သတည်း။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ဒေဝါတိဒေပေန၊ ဝိသုဒ္ဓိနတ်မြတ်ဖြစ်သော။ ဘဂဝတာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ စရိယာပိဋကေ၊ စရိယပိဋကတ်ပါဠိတော်၌။

ဧတံ၊ ဤစကားတော်ကို။ နမေဒေဿာဥဘောပုတ္တာမဒ္ဒီဒေဝီနဒေဿိယာ၊ သဗ္ဗညုတံပိယံမယှံ၊ တသ္မာပိယေအဒါသဟန္တိ၊ နမေဒေဿာဥဘောပုတ္တာမဒ္ဒီဒေဝီနဒေဿိယာ၊ သဗ္ဗညုတံပိယံမယှံ၊ တသ္မာပိယေအဒါသဟံဟူ၍။ ဘာသိတမ္ပိ၊ ဟောလည်းဟောအပ်ပြီ။ မေ၊ ငါဝေဿန္တရာမင်းသည်။ ဥဘောပုတ္တာ၊ ဇာလီကဏှာသားသမီးနှစ်ဖြာတို့ကို။ နဒေဿဝ၊ အမျက်စိတ်ဖုံး မေတ္တာတုံး၍ မုန်းလည်းမမုန်းအပ်ပေကုန်။ မဒ္ဒီဒေဝီ၊ မဒ္ဒီမည်ပြီး မိဘုရားကြီးကို။ နဒေဿိယာ၊ ဒေါသစိတ်သုဉ်း အချစ်တုံး၍ မုန်းလည်းမမုန်းအပ်ပေ။

ယသ္မာ၊ အကြင်ကြောင့်။ မယှံ၊ ငါသည်။ သဗ္ဗညုတံ၊ သဗ္ဗညုတဉာဏ်တော်ကို။ ပိယံ၊ အလွန်မက်တတ်ချစ်ခင်အပ်ပေ၏။ တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ ပိယေ၊ ချစ်ဟုန်ပြန့်ပွားသားမယားတို့ကို။ အဟံ၊ ငါသည်။ အဒါသိ၊ စိုးနှောင့်မပူစွန့်ပေးလှူပြီ။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ ဝေဿန္တရောရာဇာ၊ ဝေဿန္တရာမင်းမြတ်သည်။ ပုတ္တဒါရံ၊ သားမယားအလှူကို။ ဒတွာ၊ ပေးလှူပြီး၍။ ပဏ္ဏသာလံ၊ သင်္ခမ်းကျောင်းသို့။ ပဝိသိတွာ၊ ဝင်၍။ နိပဇ္ဇိ၊ လဲလျောင်း၏။

အတိဝေမေန၊ အလွန်ချစ်ခြင်းကြောင့်။ ဒုက္ခိတဿ၊ ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်သော။ တဿ၊ ထိုဝေဿန္တရာမင်းမြတ်အား။ ဗလဝသောကော၊ အားကြီးစွာ စိုးရိမ်ခြင်းသည်။ ဥပ္ပဇ္ဇိ၊ ဖြစ်လေပြီ။ ဟဒယဝတ္ထု၊ နှလုံးသားသည်။ ဥဏှံ၊ ပူသည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ။

နာသိကာယ၊ နှာခေါင်းဖြင့်။ အပ္ပဟောန္တိယာ၊ မဆံ့နိုင်၍။ မုခေန၊ ခံတွင်းဖြင့်။ ဥဏှေ၊ ပူလောင်ကုန်သော။ အဿာသပဿာသေ၊ ထွက်သက်ဝင်သက်တို့ကို။ ဝိဿဇ္ဇေသိ၊ ထုတ်ရလေပြီ။ အဿူနိ၊ မျက်ရည်တို့သည်။ ပရိဝတ္တိတွာ၊ ယိုစီး၍။ လောဟိတဗိန္ဒူနိ၊ သွေးပေါက်တို့သည်။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်ကုန်၍။ နေတ္တေဟိ၊ မျက်လုံးတို့မှ။ နိက္ခမိံသု၊ ထွက်ကုန်ပြီ။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ဧဝမေဝခေါ၊ ဤမျှလောက်ပင်။ ဒုက္ခေန၊ ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်သဖြင့်။ မေ၊ ငါ၏။ ဒါနပထာ၊ အလှူဝတ်သည်။ မာပရိဟာယိ၊ မဆုတ်ယုတ်စေသတည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့နှလုံးသွင်း၍။ ဝေဿန္တရောရာဇာ၊ ဝေဿန္တရာမင်းသည်။ ဗြာဟ္မဏဿ၊ ပုဏ္ဏားအား။ ပုတ္တဒါရံ၊ သားမယားအလှူကို။ အဒါသိ၊ ပေးလှူပြီ။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီ။ အပိစ၊ စင်စစ်ကား။ ဝေဿန္တရောရာဇာ၊ ဝေဿန္တရာမင်းမြတ်သည်။ ဒွေအတ္ထဝသေ၊ နှစ်ပါးသော အကျိုးထူးတို့ကို။ ပဋိစ္စ၊ စွဲယူ၍။ ဗြာဟ္မဏဿ၊ ပုဏ္ဏားအား။ ဒွေဒါရကေ၊ သူငယ်နှစ်ယောက်တို့ကို။ အဒါသိ၊ ပေးလှူပြီ။

ကတမေဒွေ၊ အဘယ်နှစ်ပါးတို့နည်းဟူမူကား။

မေ၊ ငါ၏။ ဒါနပထောစ၊ အလှူဝတ်သည်လည်း။ အပရိဟီနာ၊ မဆုတ်ယုတ်သည်။ ဘဝိဿတိ၊ ဖြစ်လတ္တံ့။ ဝနမူလဖလေဟိ၊ တောသစ်မြစ် သစ်သီးတို့ဖြင့်။ ဒုက္ခိတေ၊ ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်ကုန်သော။ မေ၊ ငါ၏။ ပုတ္တကေ၊ သားသမီးငယ်တို့ကို။ ဣတောနိဒါနံ၊ ဤသို့ဆင်းရဲခြင်းအကြောင်းကြောင့်။ အယျကော၊ ဘိုးတော်သိဉ္စည်းမင်းကြီးသည်။ မောစေဿတိစ၊ လွတ်လည်းလွတ်စေလတ္တံ့။ ဣတိ၊ ဤနှစ်ပါးတို့တည်း။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ဟိ၊ အကြောင်းကား။ ဝေဿန္တရောရာဇာ၊ ဝေဿန္တရာမင်းမြတ်သည်။ မေ၊ ငါ၏။ ဒါရကာ၊ သားသမီးငယ်တို့ကို။ ကေနစိ၊ တစုံတယောက်သည်။ ဒါသထောဝေန၊ ကျွန်အသုံးအဆောင်ဖြင့်။ ဘုဉ္ဇိတုံ၊ သုံးဆောင်ခြင်းငှာ။ နသက္ကာ၊ မစွမ်းနိုင်ရာ။ စ၊ စင်စစ်အားဖြင့်။ ဣမေဒါရကေ၊ ဤသားသမီးငယ်တို့ကို။ အယျကော၊ ဘိုးတော်သိဉ္စည်းမင်းကြီးသည်။ နိက္ကိဏိဿတိ၊ ရွေးနုတ်လတ္တံ့။ ဧဝံ၊ ဤသို့သားသမီးကိုလှူရခြင်းကြောင့်။ အမှာကမ္ပိ၊ ငါတို့၏လည်း။ ဂမနံ၊ သွားရခြင်းသည်။ ဘဝိဿတိ၊ ဖြစ်လတ္တံ့။ ဣတိ၊ ဤဿို့။ ဇာနာတိ၊ သိပေ၏။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ဣမေခေါဒွေအတ္ထဝသေ၊ ဤနှစ်ပါးသောအကျိုးထူးတို့ကို။ ပဋိစ္စ၊ စွဲ၍။ ဗြာဟ္မဏဿ၊ ပုဏ္ဏားအား။ ဒွေဒါရကေ၊ သူငယ်နှစ်ယောက်တို့ကို။ အဒါသိ၊ ပေးလှူ၏။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ အပိစ၊ စင်စစ်ကား။ ဝေဿန္တရောရာဇာ၊ ဝေဿန္တရာမင်းသည်။ အယံခေါဗြာဟ္မဏော၊ ဤပုဏ္ဏားသည်။ ဇိဏ္ဏော၊ အိုမင်းပြီ။ ဝုဒ္ဓေါ၊ ကြီးရင့်ပြီ။ မဟလ္လကော၊ အရွယ်ရင့်ပြီ။ ဒုဗ္ဗလော၊ အားနည်း၏။ ဘဂ္ဂေါ၊ သွားကျိုးကောက်ကိုင်းရှိ၏။ ဒဏ္ဍပရာယနော၊ တောင်ဝေးလျှင်မှီခိုရာ၏။ ခီဏာယုကော၊ အသက်ကုန်ပြီ။ ပရိပုညော၊ ဘုန်းကံနည်းပါး၏။ ဧသော၊ ဤပုဏ္ဏားသည်။ ဣမေဒါရ‌ကေ၊ ဤသူငယ်တို့ကို။ ဒါသဘောဂေန၊ ကျွန်အသုံးအဆောင်ဖြင့်။ ဘုဉ္ဇိတုံ၊ သုံးဆောင်ခြင်းငှာ။ နသမတ္ထော၊ မစွမ်းနိုင်။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဇာနာတိ၊ သိစေ၏။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ပုရိသော၊ ယောက်ျားသည်။ ပါကတိကေနဗလေန၊ ပြကတေ့အစွမ်းဖြင့်။ ဧဝံမဟိဒ္ဓိကေ၊ ဤသို့တန်ခိုးကြီးကုန်သော။ ဧဝံမဟာနုဘာဝေ၊ ဤသို့အာနုဘော်ကြီးကုန်သော။ ဣမေစန္ဒိမသူရိယေ၊ ဤလနေတို့ကို။ ဂဟေတွာ၊ ယူ၍။ ပေဠာယဝါ၊ ပအုပ်၌လည်းကောင်း။ သမုဂ္ဂေဝါ၊ ကလပ်၌လည်းကောင်း။ ပက္ခိပိတွာ၊ ထည့်၍။ နိပ္ပဘေ၊ အရောင်ပျက်အောင်။ ကတွာ၊ ပြု၍။ ထာလကပရိဘောဂေန၊ စားတော်ခွက်အသုံးအဆောင်ဖြင့်။ ပရိဘုဉ္ဇိတုံ၊ သုံးဆောင်ခြင်းငှာ။ သက္ကုဏေယျပန၊ စွမ်းနိုင်လိမ့်လော။ ဣတိ၊ ဤသို့မေး၏။

ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။ နဟိ၊ မစွမ်းနိုင်ပေရာ။ ဣတိ၊ ဤသို့လျှောက်၏။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ဧဝမေဝခေါ၊ ဤအတူသာလျှင်။ ဣမသ္မိံလောကေ၊ ဤလောက၌။ စန္ဒိမ သူရိယပ္ပဋိဘာဂဿ၊ နေလနှင့်တူသော။ ဝေဿန္တရဿ၊ ဝေဿန္တရာမင်းမြတ်၏။ ဒါရကာ၊ သားသမီးငယ်တို့ကို။ ကေနစိ၊ တစုံတယောက်သည်။ ဒါသဘောဂေန၊ ကျွန်းအသုံးအဆောင်ဖြင့်။ ဘုဉ္ဇိတုံ၊ သုံးဆောင်ခြင်းငှာ။ နသက္ကာ၊ မစွမ်းနိုင်ရာ။ ဣတိ၊ ဤသို့မိန့်တော်မူ၏။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ အပရမ္ပိ၊ ထိုမှတပါးလည်း။ ဥတ္တရိကာရဏံ၊ ထိုထက်အလွန်ဖြစ်သောအကြောင်းကို။ သုဏောဟိ၊ နာဦးလော။ ယေနကာရဏေန၊ အကြင်ကြောင်းဖြင့်။ ဝေဿန္တရဿ၊ ဝေဿန္တရာမင်းမြတ်၏။ ဒါရကာ၊ သားသမီးငယ်တို့ကို။ ကေနစိ၊ တစုံတယောက်သည်။ ဒါသဘောဂေန၊ ကျွန်အသုံးအဆောင်ဖြင့်။ ဘုဉ္ဇိတုံ၊ သုံးဆောင်ခြင်းငှာ။ နသက္ကာ၊ မစွမ်းနိုင်ရာ။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ သုဘံ၊ ကောင်းမြတ်သော။ ဇာတိမန္တံ၊ ဇာတ်ရှိသော။ အဋ္ဌံသံ၊ ရှစ်မြှောင့်ရှိသော။ သုပရိကမ္မကတံ၊ ကောင်းစွာပွတ်တိုက်၍သွားအပ်သော။ စတုဟတ္ထာယာမံ၊ လေးတောင်ခံ့ အလျားရှိ၍။ သကဋနာဘိပရိဏာဟံ၊ လှည်းချက်ပုံတောင်းမျှအဝန်းရှိသော။ စက္ကဝတ္တိဿ၊ စကြဝတေးမင်း၏။ မဏိရတနံ၊ ပတ္တမြားရတနာကို။ ကေနစိ၊ တစုံတယောက်သည်။ ပိလောတိကာယ၊ အဝတ်ဟောင်းနွမ်းပုဆိုးကြမ်းဖြင့်။ ဝေဌေတွာ၊ ထွေးရစ်၍။ ပေဠာယ၊ ပချုပ်၌။ ပက္ခိပိတွာ၊ ထည့်၍။ သတ္ထကနိသာနပရိဘောဂေန၊ ဓါးသွေးကျောက် အသုံးအဆောင်ဖြင့်။ ပရိဘုဉ္ဇိတုံ၊ သုံးဆောင်ခြင်းငှာ။ နသက္ကာယထာ၊ မစွမ်းနိုင်သကဲ့သို့။ မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ဧဝမေဝခေါ၊ ဤအတူသာလျှင်။ လောကေ၊ လောက၌။ စက္ကဝတ္တိရညော၊ စကြာဝတေးမင်း၏။ မဏိရတနပ္ပဋိဘာဂဿ၊ ပတ္တမြားရတနာနှင့်တူသော။ ဝေဿန္တရဿ၊ ဝေဿန္တရာမင်းမြတ်၏။ ဒါရကာ၊ သားသမီးငယ်တို့ကို။ ကေနစိ၊ တစုံတယောက်သည်။ ဒါသဘောဂေန၊ ကျွန်အသုံးအဆောင်ဖြင့်။ ဘုဉ္ဇိတုံ၊ သုံးဆောင်ခြင်းငှာ။ နသက္ကာ၊ မစွမ်းနိုင်ရာ။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ အပရမ္ပိ၊ ထိုမှတပါးလည်း။ ဥတ္တရိကာရဏံ၊ ထိုထက်အလွန်ဖြစ်သောအကြောင်းကို။ သုဏောဟိ၊ နာဦးလော။ ယေနကာရဏေန၊ အကြင်အကြောင်းဖြင့်။ ဝေဿန္တရဿ၊ ဝေသန္တရာမင်းမြတ်၏။ ဒါရကာ၊ သားသမီးငယ်တို့ကို။ ကေနစိ၊ တစုံတယောက်သည်။ ဒါသဘောဂေန၊ ကျွန်အသုံးအဆောင်ဖြင့်။ ဘုဉ္ဇိတုံ၊ သုံးဆောင်ခြင်းငှာ။ နသက္ကာ၊ မစွမ်းနိုင်ရာ။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ တိဓာ၊ မုန်တွင်းစိတ်လိုသောယောက်ျား ကိုယ်သုံးပါးအားဖြင့်။ ပဘိန္နော၊ မုန်ယစ်သော။ သဗ္ဗသေတော၊ ကိုယ်အလုံးဖြူသော။ သတ္တပ္ပတိဋ္ဌိတော၊ မောင်းစွယ်ခြေထက်အားဖြင့် ခုနစ်ပါးသောတည်ရာရှိသော။ အဋ္ဌရတနုဗ္ဗေဓော၊ ရှစ်တောင်အစောက်မြင့်သော။ နဝရတနာယာမပရိဏာဟော၊ ကိုးတောင်ရှည်လျား၍ ထိုအားလျော်သော အကျယ်ရှိသော။ ပါသာဒိကော၊ စိတ်ကြည်ရွှင်ဖွယ်ရှိသော။ ဒဿနီယော၊ ရှုချင်စဖွယ်ရှိသော။ ဥပေါသထောနာဂရာဇာ၊ နဝမမြောက်ဥပေါသထဇာတ်ဖြစ်သော ဆင်မင်းကို။ ကေနစိ၊ တစုံတယောက်သည်။ သုပ္ပေနဝါ၊ မန်းစကောဖြစ်သောဆင်မင်းကို။ ကေနစိ၊ တစုံတယောက်သည်။ သုပ္ပေနဝါ၊ မန်းစကောဖြင့်လည်းကောင်း။ သရာဝကေနပါ၊ ခွက်ငယ်ဖြင့်လည်းကောင်း။ ပိဒဟိတုံ၊ ပိတ်ဖုံးခြင်းငှာ။ နသက္ကာယထာဝါ၊ မစွမ်းနိုင်သကဲ့သို့လည်းကောင်း။ ဂေါပစ္ဆကောဝိယ၊ နွားငယ်ကဲ့သို့။ ဝစ္ဆကသာလာယ၊ နွားခြံနွားတင်းကုပ်၌။ ပက္ခိပိတွာ၊ ထည့်၍။ ပရိဟရိတုံ၊ ဆောင်ခြင်းငှာ။ နသက္ကာယထာဝါ၊ မစွမ်းနိုင်သကဲ့သို့လည်းကောင်း။ မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ဧဝမေဝခေါ၊ ဤအတူသာလျှင်။ လောကေ၊ လောက၌။ ဥပေါသထနာဂရာဇပ္ပဋိံဘာဂဿ၊ နဝမမြောက်ဥပေါသထဇာတ်ဖြစ်သော ဆင်မင်းနှင့်တူသော။ ဝေဿန္တရဿ၊ ဝေဿန္တရာမင်းမြတ်၏။ ဒါရကာ၊ သားသမီးငယ်တို့ကို။ ကေနစိ၊ တစုံတယောက်သည်။ ဒါသဘောဂေန၊ ကျွန်အသုံးအဆောင်ဖြင့်။ ဘုဉ္ဇိတုံ၊ သုံးဆောင်ခြင်းငှာ။ နသက္ကာ၊ မစွမ်းနိုင်ရာ။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ အပရမ္ပိ၊ ထိုမှတပါးလည်း။ ဥတ္တရိကာရဏံ၊ ထိုထက်အလွန်ဖြစ်သောအကြောင်းကို။ သုဏောဟိ၊ နာဦးလော။ ယေနကာရဏေန၊ အကြင်အကြောင်းဖြင့်။ ဝေဿန္တရဿ၊ ဝေဿန္တရာမင်းမြတ်၏။ ဒါရကာ၊ သားသမီးငယ်တို့ကို။ ကေနစိ၊ တစုံတယောက်သည်။ ဒါသဘောဂေန၊ ကျွန်အသုံးအဆောင်ဖြင့်။ ဘုဉ္ဇိတုံ၊ သုံးဆောင်ခြင်းငှာ။ နသက္ကာ၊ မစွမ်းနိုင်ရာ။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ဒီဃပုထုလဝိတ္ထိဏ္ဏော၊ ရှည်ကျယ်ပြန့်ပြောသော။ ဂမ္ဘီရော၊ နက်ရှိုင်းစွာသော။ အပ္ပမေယျော၊ မခြင့်တွက်နိုင်သော။ ဒုရုက္ကရော၊ ကူးခတ်နိုင်ခဲသော။ အပရိယောဂါဠော၊ မသက်ဝင်နိုင်သော။ အနာဝဋော၊ မပိတ်ပင်နိုင်သော။ မဟာသမုဒ္ဒေါ၊ မဟာသမုဒ္ဒရာကို။ ကေနစိ၊ တစုံတယောက်သည်။ သဗ္ဗတ္ထ၊ အလုံးစုံ၌။၊ ပိဒဟိတွာ၊ ပိတ်၍။ ဧကတိတ္ထေန၊ တခုတည်းသော ဆိပ်ကမ်းဖြင့်။ ပရိဘောဂံ၊ သုံးဆောင်ခြင်းကို။ ကာတုံ၊ ပြုခြင်းငှာ။ နသက္ကာယထာ၊ မစွမ်းနိုင်သကဲ့သို့။ မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ဧဝမေဝခေါ၊ ဤအတူသာလျှင်။ လောကေ၊ လောက၌။ မဟာသမုဒ္ဒပ္ပဋိဘာဂဿ၊ မဟာသမုဒ္ဒရာနှင့်တူသော။ ဝေဿန္တရဿ၊ ဝေဿန္တရာမင်းမြတ်၏။ ဒါရကာ၊ သားသမီးငယ်တို့ကို။ ကေနစိ၊ တစုံတယောက်သည်။ ဒါသဘောဂေန၊ ကျွန်အသုံးအဆောင်ဖြင့်။ ဘုဉ္ဇိတုံ၊ သုံးဆောင်ခြင်းငှာ။ နသက္ကာ၊ မစွမ်းနိုင်ရာ။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ အပရမ္ပိ၊ ထိုမှတပါးလည်း။ ဥတ္တရိကာရဏံ၊ ထိုထက်အလွန်ဖြစ်သောအကြောင်းကို။ သုဏောဟိ၊ နာဦးလော။ ယေနကာရဏေန၊ အကြင်အကြောင်းဖြင့်။ ဝေဿန္တရဿ၊ ဝေဿန္တရာမင်းမြတ်၏။ ဒါရကာ၊ သားသမီးငယ်တို့ကို။ ကေနစိ၊ တစုံတယောက်သည်။ ဒါသဘောဂေန၊ ကျွန်အသုံးအဆောင်ဖြင့်။ ဘုဉ္ဇိတုံ၊ သုံးဆောင်ခြင်းငှာ။ နသက္ကာ၊ မစွမ်းနိုင်ရာ။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ နဘေ၊ ကောင်းကင်၌။ ပဉ္စယောဇနသတံ၊ ယူဇနာငါးရာတိုင်တိုင်။ အစ္စုဂ္ဂတော၊ မြင့်တက်သော။ တိသဟဿယောဇနာယာမဝိတ္ထာရော၊ ယူဇနာသုံးထောင်အရှည်အပြန့်ရှိသော။ စတုရာသီတိကူဋသဟဿပ္ပဋိမဏ္ဍိတော၊ ရှစ်သောင်းလေးထောင်သော တောင်ထွတ်တို့ဖြင့် တန်ဆာဆင်အပ်သော။ ပဉ္စန္နံမဟာနဒိသတာနံ၊ ငါးရာသော မြစ်ကြီးတို့၏။ ပဘဝေါ၊ စီးထွက်ရာဖြစ်သော။ မဟာဘူတဂဏာလယော၊ များစွာသော နတ်ဘီလူးအပေါင်းတို့၏မှီနေရာဖြစ်သော။ နာနာဝိဓဂန္ဓဓရော၊ အထူးထူးသောနံ့သာမျိုးကိုဆောင်သော။ ဒိဗ္ဗောသဓသတသမလင်္ကတော၊ နတ်ဆေးပင်တစ်ရာတို့ဖြင့် ကောင်းစွာတန်ဆာဆင်အပ်သော။ ဟိမဝန္တောပဗ္ဗတရာဇာ၊ ဟိမဝန္တာတောင်မင်းသည်။ နဘေ၊ ကောင်းကင်၌။ ဝသာဟကောဝိယ၊ တိမ်တိုက်ကဲ့သို့။ အစ္စုဂ္ဂတော၊ အလွန်ပျံတက်လျက်။ ဒိဿတိယထာ၊ ထင်ရှားသကဲ့သို့။ မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ဧဝမေဝခေါ၊ ဤအတူပင်လျှင်။ လောကေ၊ လောက၌။ ဟိမဝန္တပဗ္ဗတရာဇပ္ပဋိဘာဂဿ၊ ဟိမဝန္တာတောင်မင်းနှင့်တူသော။ ဝေဿန္တရဿ၊ ဝေဿန္တရာမင်းမြတ်၏။ ဒါရကာ၊ သားသမီးငယ်တို့ကို။ ကေနစိ၊ တစုံတယောက်သည်။ ဒါသဘောဂေန၊ ကျွန်အသုံးအဆောင်ဖြင့်။ ဘုဉ္စိတုံ၊ သုံးဆောင်ခြင်းငှာ။ နသက္ကာ၊ မစွမ်းနိုင်ရာ။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ အပရမ္ပိ၊ ထိုမှတပါးလည်း။ ဥတ္တရိကာရဏံ၊ ထိုထက်အလွန်ဖြစ်သောအကြောင်းကို။ ဝေဿန္တရဿ၊ ဝေဿန္တရာမင်းမြတ်၏။ ဒါရကာ၊ သားသမီးငယ်တို့ကို။ ကေနစိ၊ တစုံတယောက်သည်။ ဒါသဘောဂေန၊ ကျွန်အသုံးအဆောင်ဖြင့်။ ဘုဉ္ဇိတုံ၊ သုံးဆောင်ခြင်းငှာ။ နသက္ကာ၊ မစွမ်းနိုင်ရာ။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ရတ္တန္ဓကာရတိမိသာယံ၊ ညဉ့်မှောင်မိုက်၌။ ဥပရိပဗ္ဗတဂ္ဂေ၊ တောင်ထိပ်ထက်၌။ ဇလမာနော၊ စွဲငြိသော။ မဟာအဂ္ဂိက္ခန္ဓော၊ မီးပုံကြီးသည်။ သုဝိဒူရေပိ၊ အလွန်ဝေးလှသောအရပ်၌လည်း။ ပညာယတိယထာ၊ ထင်ရှားသကဲ့သို့။ မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ဧဝမေဝခေါ၊ ဤအတူသာလျှင်။ ဝေဿန္တရောရာဇာ၊ ဝေဿန္တရာမင်းမြတ်သည်။ ပဗ္ဗတဂ္ဂေ၊ တောင်ထိပ်ထက်၌။ ဇလမာနော၊ စွဲငြိသော။ မဟာအဂ္ဂိက္ခန္ဓောဝိယ၊ မီးပုံကြီးကဲ့သို့။ ဒူရေပိ၊ ဝေးလှသော အရပ်၌လည်း။ ပါကဋော၊ ပေါ်လွင်လျက်။ ပညာယတိ၊ ထင်ရှား၏။ တဿ၊ ထိုဝေဿန္တရာမင်းမြတ်၏။ ဒါရကာ၊ သားသမီးငယ်တို့ကို။ ကေနစိ၊ တစုံတယောက်သည်။ ဒါသဘောဂေန၊ ကျွန်အသုံးအဆောင်ဖြင့်။ ဘုဉ္ဇိတုံ၊ သုံးဆောင်ခြင်းငှာ။

နသက္ကာ၊ မစွမ်းနိုင်ရာ။ မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ အပရမ္ပိ၊ ထိုမှတပါးလည်း။ ဥတ္တရိကာရဏံ၊ ထိုထက်အလွန်ဖြစ်သောအကြောင်းကို။ သုဏောဟိ၊ နာဦးလော။ ယေနကာရဏေန၊ အကြင်အကြောင်းဖြင့်။ ဝေဿန္တရဿ၊ ဝေသန္တရာမင်းမြတ်၏။ ဒါရကာ၊ သားသမီးငယ်တို့ကို။ ကေနစိ၊ တစုံတယောက်သည်။ ဒါသဘောဂေန၊ ကျွန်အသုံးအဆောင်ဖြင့်။ ဘုဉ္ဇိတုံ၊ သုံးဆောင်ခြင်းငှာ။ နသက္ကာ၊ မစွမ်းနိုင်ရာ။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ဟိမဝန္တေ၊ ဟိမဝန္တာအမည်ရှိသော။ ပဗ္ဗတေ၊ တောင်၌။ နာဂပုပ္ဖသမယေ၊ ကန့်ကော်ပန်းပွင့်ခိုက်၌။ ဥဇုဝါတေ၊ လေဖြောင့်သည်။ ဝါယန္တေ၊ တိုက်ခတ်သော်။ ဒသဒွါဒသယောဇနာနိ၊ ဆယ်ယူဇနာ တစ်ဆယ့်နှစ်ယူဇနာတိုင်တိုင်။ ပုပ္ဖဂန္ဓော၊ ပန်းနံ့သည်။ ဝါယတိယထာ၊ ကြိုင်လှိုင်သင်းပျံ့သကဲ့သို့။ မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ဧဝမေဝခေါ၊ ဤအတူသာလျှင်။ ဝေဿန္တရဿရညော၊ ဝေသန္တရာမင်းမြတ်၏။ ယောဇနသဟဿေအပိ၊ ယူဇနာတစ်ထောင်တို့တိုင်အောင်လည်းကောင်း။ ယာဝအကနိဋ္ဌဘဝနံအပိ၊ အကနိဋ္ဌဗြဟ္မာဘုံတိုင်အောင်လည်းကောင်း။ ဧတ္ထန္တရေ၊ ဤအတွင်း၌။ သုရာသုရဂရုဠ ဂန္ဓဗ္ဗယက္ခရက္ခသမဟောရဂကိန္နရ ဣန္ဒဘဝနေသု၊ နတ်ဘုံအသူရာဘုံ ဂဠုန်တို့နေရာဂန္ဓဗ္ဗဘုံ ဘီလူးတို့ ရက္ခိုသ်တို့နေရာ နဂါးဘုံ ကိန္နရာဘုံ သိကြားဘုံတို့၌။ ကိတ္တိသဒ္ဒေါ၊ ကျော်စောသံသည်။ အဗ္ဘုဂ္ဂတော၊ ပျံ့နှံ့၍တက်၏။ အဿ၊ ထိုဝေဿန္တရာမင်းမြတ်၏။ သီလဝရဂန္ဓောစ၊ သီလ၏မြတ်သောအနံ့သည်လည်း။ သမ္ပဝါယတိ၊ သင်းလှိုင်ရ၏။ တေန၊ ထိုကြောင့်။ တဿ၊ ထိုဝေဿန္တရာမင်းမြတ်၏။ ဒါရကာ၊ သားသမီးငယ်တို့ကို။ ကေနစိ၊ တစုံတယောက်သည်။ ဒါသဘောဂေန၊ ကျွန်းအသုံးအဆောင်ဖြင့်။ ဘုဉ္ဇိတုံ၊ သုံးဆောင်ခြင်းငှာ။ နသက္ကာ၊ မတတ်နိုင်ပေ။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ဇာလီကုမာဧရာ၊ ဇာလီမင်းသားငယ်ကို။ ပိတရာ၊ ခမည်းတော်ဖြစ်သော။ ဝေဿန္တရေနရညာ၊ ဝေဿန္တရာမင်းမြတ်သည်။ ဘာဘ၊ သားတော်မောင်။ တေ၊ သင်သားမြတ်၏။ အယျကော၊ ဘိုးတော်ဘုရားသည်။ တုမှေ၊ သင်သားတော် ခမည်းတော်တို့ကို။ ဗြာဟ္မဏဿ၊ ပုဏ္ဏားအား။ ဓနံ၊ ဥစ္စာကို။ ဒတွာ၊ ပေးကမ်း၍။ နိက္ကိဏန္တော၊ ရွေးနှုတ်လိုသော်။ တံ၊ သင်သားတော်ကို။ နိက္ခသဟဿံ၊ ရွှေစင်နိက္ခတထောင်။ ဒတွာ၊ ပေး၍။ နိက္ကိဏတု၊ ရွေးပါစေ။ ကဏှာဇိနံ၊ သမီးတော်ကဏှာဇိန်ကို။ နိက္ကိဏန္တော၊ ရွေးနှုတ်လိုသော်။ ဒါသသတံ၊ ကျွန်ယောက်ျားတရာလည်းကောင်း။ ဒါသိသတံ၊ ကျွန်မိန်းမတရာလည်းကောင်း။ ဟတ္ထိသတံ၊ ဆင်တရာလည်းကောင်း။ အသာသတံ၊ မြင်းတရာလည်းကောင်း။ ဓေနုသတံ၊ နွားမတရာကိုလည်းကောင်း။ ဥသဘသတံ၊ နွားလားဥသဘ တရာကို၎င်း။ နိက္ခာဧတံ၊ ရွှေစင်နိက္ခ တရာကို၎င်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ သဗ္ဗသတံ၊ အလုံးစုံ ခုနစ်ခုပေါင်း တစ်ရာစီကို။ ဒတွာ၊ ပေး၍။ နိက္ကီဏတူ၊ ရွေးပါစေ။ တာတ၊ သားတော်မောင်။ တေ၊ သင်၏။ အယျကော၊ ဘိုးတော်ဘုရားသည်။ တုမှေ၊ သင်သားတော်သမီးတော်တို့ကို။ ဗြာဟ္မဏဿ၊ ပုဏ္ဏား၏။ ဟတ္ထတော၊ လက်မှ။ အာဏာယ၊ မင်းအာဏာဖြင့်။ ဗသသာ၊ အနိုင်အထက်အားဖြင့်။ ရဓာ၊ အချည်းနှီး။ ယဒိဂဏှာတိ၊ အကယ်၍ များယူလေငြားအံ့။ တုမှေ၊ သင်သားတော်မောင်တို့သည်။ အယျကဿ၊ ဘိုးတော်ဘုရား၏။ ဝစနံ၊ စကားတော်ကို။ မာကရိတ္တ၊ မလိုက်နာကြကုန်လင့်။ ဗြာဟ္မဏဿေဝ၊ ပုဏ္ဏားသို့သာလျှင်။ အနုယာယိနော၊ အစဉ်လိုက်ကြကုန်သည်။ ဟောထ၊ ဖြစ်ကြလေကုန်။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အနုသိဋ္ဌော၊ သွန်သင်ဆုံးမတော်မူလိုက်ပြီ။ ဧဝံ၊ ဤအတိုင်း။ အနုသာသိတွာ၊ သွန်သင်ဆုံးမ၍။ ပုတ္တေ၊ သားတော်သမီးတော်တို့ကို။ ပေသေသိ၊ စေလွှတ်တော်မူလိုက်ပြီ။ တတော၊ ထိုနောင်မှ။ ဇာလီကုမာရော၊ ဇာလီမင်းသားငယ်သည်။ ဂန္တွာ၊ သွား၍။ အယျကေန၊ ဘိုးတော်ဘုရားသည်။ ပုဋ္ဌော၊ မေးအပ်သည်ဖြစ်၍။ ကထေသိ၊ သံတော်ဦးတင်လေပြီ။

ကထံ၊ အဘယ်သို့။ ကထေသိ၊ သံတော်ဦးတင်သနည်း။ တာတ၊ ဘိုးတော်ဘုရား။ ဝိတာ၊ ဘိုးတော်၏ သားဘုရားသည်။ မံ၊ ဘိုးတော်ချစ်သွေး မြေးတော်ကျွန်ုပ်အတွက်ကို။ သဟဿဂ္ဃံဟိ၊ ရွှေစင်ဇာတ်ရိုးတစ်ထောင်သော အတိုးကိုသာ။ အဒါ၊ ပေးစေပြီ။

အထော၊ ထို့ပြင်။ ကဏှာဇိနံကညံ၊ ကဏှာဇိန်ဆိုနှမပျိုအတွက်ကို။ ဟတ္ထီနံ၊ ဆင်တို့၏။ သတေနစ၊ တစ်ရာကိုလည်းကောင်း။ စ၊ မြစ်တစ်ရာစသော ခုနစ်ပါးပေါင်းတစ်ရာစီကိုလည်းကောင်း။ အဒါ၊ ပေးစေပြီ။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ကထေသိ၊ သံတော်ဦးတင်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ထေရော၊ အရှင်နာဂသိန်မထေရ်သည်။ အာဟ၊ မိန့်တော်မူ၏။

ဘန္တေနာဂသေန၊ နာဂသိန်ကိုယ်တော်အရှင်ဘုရား။ ပဉှော၊ မေးခွန်းပုစ္ဆာကို။ သုနိဗ္ဗေဋ္ဌိတော၊ ကောင်းစွာဖြေအပ်ပြီ။

ဒိဋ္ဌိဇာလံ၊ မှားယွင်းသောအယူကွန်ယက်ကို။ သုဘိန္နံ၊ ကောင်းစွာဖျက်ဆီးအပ်ပြီ။

ပရပ္ပဝါဒေါ၊ သူတပါး၏အစွပ်အစွဲကို။ သုမဒ္ဒိတော၊ ကောင်းစွာနှိပ်နင်းအပ်ပြီ။

သကသမယော၊ မိမိအယူကို။ သုဒီဝိတော၊ ကောင်းစွာဖော်ပြအပ်ပြီ။

ဗျဉ္ဇနံ၊ သဒ္ဒါကို။ သုပရိသောမိတံ၊ ကောင်းစွာပြင်ဆင်သုတ်သင်အပ်ပေပြီ။

အတ္ထော၊ အနက်အဓိပ္ပါယ်ကို။ သုဝိဘတ္တော၊ ကောင်းစွာ ဝေဖန်အပ်ပေပြီ။

ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဧတံ၊ ဤအနက်သဘောကို။ တထာ၊ ထိုအရှင်ဘုရားမိန့်တော်မူတိုင်း။ သမ္ပဋိစ္ဆာမိ၊ ဝန်ခံပါ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့လျှောက်လေ၏။

ပဌမာ၊ ရှေးဦးစွာသော။ ဝေဿန္တရဿ၊ မင်းမြတ်ဝေဿန္တရာ၏။ ပုတ္တဒါရပဉှာ၊ သားမယားတို့ကို လှူခြင်း၌။ ပြဿနာသည်။ နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီးခြင်းသို့ရောက်ပြီ။