ဘန္တေနာဂသေန၊ နာဂသိန်ကိုယ်တော်အရှင်ဘုရား။ ယေတေ၊ အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။ သမ္မာ၊ ကောင်းမွန်ရိုသေစွာ။ ပဋိပဇ္ဇန္တိ၊ ကျင့်ကုန်၏။ တေသံသဗ္ဗေသံယေဝ၊ ထိုအလုံးစုံသောပုဂ္ဂိုလ်တို့၏ပင်လျှင်။ ဓမ္မာဘိသမယော၊ တရားကိုထိုးထွင်း၍ သိမြင်ရခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်ပါသလော။ ဥဒါဟု၊ ထိုသို့မဟုတ်မူကား။ ကဿစိ၊ အချို့သောသူ၏။ ဓမ္မာဘိသယော၊ တရားကိုထိုးထွင်း၍ သိခြင်းရခြင်းသည်။ နဟောတိ၊ မဖြစ်ပါသလော။ ဣတိ၊ ဤသို့မေးလျှောက်၏။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ကဿစိ၊ အချို့သောသူ၏။ ဓမ္မာဘိသမယော၊ တရားအထူးကို ထိုးထွင်း၍သိခြင်းရခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။ ကဿ၊ အဘယ်သူအား။ ဓမ္မာဘိသမယော၊ တရားကိုထိုးထွင်း၍သိမြင်ရခြင်းသည်။ နဟောတိ၊ မဖြစ်သနည်း။ ဣတိ၊ ဤဿို့လျှောက်၏။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ သုပ္ပဋိပန္နဿပိ၊ ကောင်းစွာကျင့်သော်လည်း။ တိရစ္ဆာနဂတဿ၊ တိရစ္ဆာန်၏။ ဓမ္မာဘိသမယော၊ တရားကိုသိခြင်းသည်။ နဟောတိ၊ မဖြစ်။ ပေတ္တိဝိသယူစပန္နဿ၊ ပြိတ္တာဘုံ၌ဖြစ်ရသောသူ၏။ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိကဿ၊ အယူမှားယွင်းသောသူ၏။ ကုဟကဿ၊ စဉ်းလကောက်ကျစ်သူ၏။ မာတုဃာတကဿ၊ အမိကိုသတ်သောသူ၏။ ပိတုဃာတကဿ၊ အဘကိုသတ်သောသူ၏။ အရဟန္တဃာတကဿ၊ ရဟန္တာကို သတ်သောသူ၏။ သင်္ဃာဘေဒကဿ၊ သံဃာကို သင်းခွဲသောသူ၏။ လောဟိတုပ္ပာဒကဿ၊ ဘုရားကိုသွေးထွက်အောင်ပြုသောသူ၏။ ထေယျသံဝါသကဿ၊ ရဟန်းအသွင်ကိုခိုး၍ နေသောသူ၏။ တိတ္ထိယပက္ကန္တကဿ၊ တိတ္ထိတောင်သို့ ပြောင်းသွားသောသူ၏။ ဘိက္ခူနီဒူသကဿ၊ ဘိက္ခူနီမကို ဖျက်ဆီးသောသူ၏။ တေရသန္နံဂရုကာပတ္တီနိ၊ တစ်ဆယ့်သုံးပါးသောသံဃာဒိသိသ်အာပတ်တို့တွင်။ အညတရံ၊ တပါးပါးသို့။ အာပဇ္ဇိတွာ၊ ရောက်၍။ အတုဋ္ဌိတဿ၊ အာပတ်မှလွတ်၍မထမြောက်သေးသောသူ၏။ ပဏ္ဍကဿ၊ ပဏ္ဍုက်ငါးမျိုး၏။ ဥဘတောဗျဉ္ဇနကဿ၊ ဥဘတောဗျည်း၏။ သုပ္ပဋိပ္ပန္နဿာပိ၊ ကောင်းစွာကျင့်သော်လည်း။ ဓမ္မာဘိသမယော၊ တရားကိုသိခြင်းသည်။ နဟောတိ၊ မဖြစ်။

ဦနကသတ္တဝဿိကော၊ ခုနစ်နှစ်အောက်ငယ်သော။ ယောပိမနုဿဒဟရကော၊ အကြင်လူဖြစ်သောသူငယ်သည်လည်း။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ ကသာ၊ ထိုသူငယ်၏။ သုပ္ပဋိပ္ပန္နဿာပိ၊ ကောင်းစွာကျင့်သော်လည်း။ ဓမ္မာဘိသမယော၊ တရားကိုသိခြင်းသည်။ နဟောတိ၊ မဖြစ်။ မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ သောဠသန္နံ၊ တကျိပ်ခြောက်ယောက်ကုန်သော။ ဣမေသံခေါပုဂ္ဂလာနံ၊ ဤပုဂ္ဂိုလ်တို့၏။ သုပ္ပဋိပ္ပန္နာနံပိ၊ ကောင်းစွာကျင့်ကုန်သော်လည်း။ ဓမ္မာဘိသမယော၊ တရားကိုသိခြင်းသည်။ နဟောတိ၊ မဖြစ်။ ဣတိ၊ ဤသို့မိန့်တော်မူ၏။

ဘန္တေနာဂသေန၊ နာဂသိန်ကိုယ်တော်အရှင်ဘုရား။ ယေတေပန္နရသပုဂ္ဂလာ၊ အကြင်တကျိပ်ငါးဦးသောပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။ ဝိရုဒ္ဓါယေဝ၊ ဆန့်ကျင်ကုန်သည်သာလျှင်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ပါစေကုန်။ တေသံ၊ ထိုတကျိပ်ငါးဦးသော ပုဂ္ဂိုလ်တို့၏။ အဘိသမယော၊ တရားကိုသိခြင်းသည်။ ဟောတုဝါ၊ ဖြစ်မူလည်းဖြစ်စေ။ မာဟောတုဝါ၊ မဖြစ်လျှင်မူလည်းမဖြစ်စေ။ အထ၊ ထိုမှတပါး။ ဦနကသတ္တဝဿိကဿ၊ ခုနစ်နှစ်အောက်ငယ်သော။ မနုဿဒဟရကဿ၊ လူဖြစ်သောသူငယ်၏။ သုပ္ပဋိပန္နဿာပိ၊ ကောင်းစွာကျင့်လျက်လည်း။ ကေန ကာရဏေန၊ အဘယ်အကြောင်းကြောင့်။ ဓမ္မာဘိသမယော၊ တရားကိုသိခြင်းသည်။ နဟောတိ၊ မဖြစ်သနည်း။

တာဝ၊ ရှေးဦးစွာ။ ဧတ္ထ၊ ဤစကား၌။ ပဉှော၊ ပုစ္ဆာမေးခွန်းသည်။ ဘဝတိ၊ ဖြစ်၏။ ဒဟရကဿ၊ သူငယ်အား။ ရာဂေါ၊ ရာဂသည်။ နဟောတိ၊ မဖြစ်။ ဒေါသော၊ ဒေါသည်။ နဟောတိ၊ မဖြစ်။ မောဟော၊ မောဟသည်။ နဟောတိ၊ မဖြစ်။ မာနော၊ မာနသည်။ နဟောတိ၊ မဖြစ်။ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိ၊ မှားသောအယူရှိသည်။ နဟောတိ၊ မဖြစ်။ အရတိ၊ မမွေ့လျော်ခြင်းသည်။ နဟောတိ၊ မဖြစ်။ ကာမဝိတက္ကော၊ ကာမအကြံအစည်သည်။ နဟောတိ၊ မဖြစ်။ ကိလေသေဟိ၊ ကီလေသာတို့နှင့်။ အမိဿိတော၊ မရောနှောသေး။ သောနာမဒဟရကော၊ ထိုသို့စဉ်သောသူငယ်မည်သည်။ စတ္တာရိသစ္စာနိ၊ သစ္စာလေးပါးတို့ကို။ ဧကပ္ပဋိဝေဓေန၊ တစ်ကြိမ်တည်းထိုးထွင်း၍ သိခြင်းဖြင့်။ ပဋိဝိဇ္ဈိတုံ၊ ထိုးထွင်း၍ သိခြင်းငှာ။ ယုတ္တောစနနုနာမ၊ သင့်လျော်လည်း သင့်လျော်ရမည် မဟုတ်တုံလော။ ပတ္တောစနနုနာမ၊ လျောက်ပတ်လည်း လျောက်ပတ်ရမည်မဟုတ်တုံလော။ အရဟတိစနနာမ၊ ထိုက်လည်းထိုက်ရမည်မဟုတ်တုံလော။ ဣတိ၊ ဤသို့မေးလျှောက်၏။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ အဟံ၊ ငါသည်။ ယေနကာရဏေန၊ အကြင်အကြောင်းဖြင့်။ ဦနကသတ္တဝဿိကဿ၊ ခုနစ်နှစ်အောက်ငယ်သောသူငယ်၏။ သုပ္ပဋိပန္နဿာပိ၊ ကောင်းစွာကျင့်သော်လည်း။ ဓမ္မာဘိသမယော၊ တရားကိုသိခြင်းသည်။ နဟောတိ၊ မဖြစ်။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဘဏာမိ၊ ဆို၏။

တညေဝ၊ ထိုသင်မင်းမြတ်ပြသောအကြောင်းသည်ပင်။ ဧတ္ထ၊ ဤမဂ်ဖိုလ်မရရာ၌။ ကာရဏံ၊ အကြောင်ပေတည်။ ဣတိ၊ ဤသို့မိန့်တော်မူပြီး၍။ မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ဦနက သတ္တဝဿိကော၊ ခုနစ်နှစ်အောက်ငယ်သော သူငယ်အား။ ရဇ္ဇနီယေ၊ တပ်မက်ဖွယ်သောအာရုံ၌။ ယဒိရဇ္ဇေယျ၊ အကယ်၍တပ်မက်အံ့။ ဒုဿနီယေ၊ ပြစ်မှားဖွယ်၌။ ယဒိဒုဿေယျ၊ အကယ်၍ပြစ်မှားအံ့။ မောဟနိယေ၊ တွေဝေဖွယ်၌။ ယဒိရယှေယျ၊ အကယ်၍တွေဝေအံ့။ မဒနီယေ၊ ယစ်ဖွယ်၌။ ယဒိမဇ္ဇေယျ၊ အကယ်၍ယစ်အံ့။ ဒိဋ္ဌိံ၊ အယူမှားအယူမှန်ခြင်းကို။ ယဒိဝိဇာနေယျ၊ အကယ်ခွဲ၍သိငြားအံ့။ ရတိဉ္စ၊ မွေ့လျော်ဖွယ်ကိုလည်းကောင်း။ ယဒိဝဇာနေယျ၊ အကယ်ခွဲ၍သိငြားအံ့။ ကုသလာကုသလံ၊ ကုသိုလ် အကုသိုလ်ကို။ ယိုဝိဘတ္တေယျ၊ အကယ်၍ ကြံစည်ငြားအံ့။ တဿ၊ ထိုသူငယ်၏။ ဓမ္မာဘိသမယော၊ တရားကိုသိခြင်းသည်။ ဘဝေယျ၊ ဖြစ်ရာ၏။ မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ အပိစ၊ စင်စစ်ဆိုဖွယ်ရာကား။ ဦနကသတ္တဝဿိကဿ၊ ခုနစ်နှစ်အောက်ငယ်သောသူငယ်၏။ စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။ အဗလံ၊ အားမရှိ။ ဒုဗ္ဗလံ၊ အားသေး၏။ ပရိတ္တံ၊ ယုတ်ညံ့၏။ အပ္ပံ၊ ပါး၏။ ထောကံ၊ နည်း၏။ မန္ဒံ၊ နုံ့၏။ အဝိဘူတံ၊ ထင်ရှားမဖြစ်သေး။ အသင်္ခတာ၊ ပြုပြင်ခြင်းကင်းသော။ နိဗ္ဗာနဓာတု၊ နိဗ္ဗာန်ဓာတ်သည်။ ဂရုကာ၊ လေးပင်၏။ ဘာရိကာ၊ ပြည့်နှက်၏။ ဝိပုသာ၊ ပြန့်ပြော၏။ မဟတိ၊ ကြီးကျယ်မြင့်မြတ်၏။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ဦနကသတ္တဝဿိကော၊ ခုနစ်နှစ်အောက်ငယ်သောသူငယ်သည်။ ဒုဗ္ဗယေန၊ အားသေသော။ ပရိတ္တကေန၊ ယုတ်ညံ့သော။ မန္ဒေန၊ နုံ့သော။ အဝိဘူတေန၊ ထင်ရှားမဖြစ်သေးသော။ တေနစိတ္တေန၊ ထိုစိတ်ဖြင့်။ ဂရုကံ၊ လေးပင်သော။ ဘာရိကံ၊ ပြည့်နှက်သော။ ဝိပုလံ၊ ပြန့်ပြေသော။ မဟတိံ၊ ကြီးကျယ်မြင့်မြတ်သော။ အသင်္ခတံ၊ ပြုပြင်ခြင်းကင်းသော။ နိဗ္ဗာနဓာတုံ၊ နိဗ္ဗာန်ဓာတ်ကို။ ပဋိဝိဇ္ဈိတုံ၊ ထိုးထွင်း၍သိခြင်းငှာ။ နသက္ကောတိ၊ မစွမ်းနိုင်။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ယထာ၊ ဥပမာအားဖြင့်။ သိနေရုပဗ္ဗတရာဇာ၊ မြင့်မိုရ်တောင်မင်းသည်။ ဂရုကော၊ လေးပင်၏။ ဘာရိကော၊ ပြည့်နှက်၏။ ဝိပုလော၊ ပြန့်ပြော၏။ မဟန္တော၊ ကြီးကျယ်၏။ မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ အပိ၊ စင်စစ်။ ပုရိသော၊ ယောက်ျားသည်။ တံသိနေရုပဗ္ဗတရာဇာနံ၊ ထိုမြင့်မိုရ်တောင်မင်းကို။ အတ္တနော၊ မိမိ၏။ ပကတိကေန၊ ပြကတေ့တိုင်းသော။ ထာမဗသဝီရိယေန၊ အားစွမ်းလုံ့လဖြင့်။ ဥဒ္ဓရိတုံ၊ ထုတ်ဆောင်ချီပိုးခြင်းငှာ။ သက္ကုဏေယျနုခေါ၊ စွမ်းနိုင်ပေအံ့လော။ ဣတိ၊ ဤသို့မေးတော်မူ၏။

ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။ နဟိသက္ကုဏေယျ၊ မစွမ်းနိုင်ရာ။ ဣတိ၊ ဤသို့လျှောက်၏။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ကေနကာရဏေန၊ အဘယ်အကြောင်းကြောင့်။ နဟိသက္ကုဏေယျ၊ မစွမ်းနိုင်သနည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့မေးတော်မူ၏။

ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။ ပုရိသဿ၊ ယောက်ျား၏။ ဒုဗ္ဗလတ္တာ၊ အားနည်းသည့်အဖြစ်ကြောင့်။ သိနေရုပဗ္ဗတရာဇဿ၊ မြင့်မိုရ်တောင်မင်း၏။ မဟန္တတ္တာ၊ ကြီးသည့်အဖြစ်ကြောင့်တည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့လျှောက်၏။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ဧဝမေဝခေါ၊ ဤအတူပင်လျှင်။ ဦနကသတ္တဝဿိကဿ၊ ခုနစ်နှစ်အောက်ငယ်သောသူငယ်၏။ စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။ အဗလံ၊ အားမရှိ။ ဒုဗ္ဗလံ၊ အားသေး၏။ ပရိတ္တံ၊ ယုတ်ညံ့၏။ အပ္ပံ၊ ပါး၏။ ထောကံ၊ နည်း၏။ မန္ဒံ၊ နုံ့၏။ အဝိဘူတံ၊ ထင်ရှားမဖြစ်သေး။ အသင်္ခတာ၊ ပြုပြင်ခြင်းကင်းသော။ နိဗ္ဗာနဓာတု၊ နိဗ္ဗာန်ဓာတ်သည်။ ဂရုကာ၊ လေးပင်၏။ ဘာရိကာ၊ ပြည့်နှက်၏။ ဝိပုလာ၊ ပြန့်ပြော၏။ မဟတိ၊ ကြီးကျယ်မြင့်မြတ်၏။

ဦနကသတ္တဝဿိကော၊ ခုနစ်နှစ်အောက်ငယ်သော သူငယ်သည်။ ဒုဗ္ဗလေန၊ အားသေးသော။ ပရိတ္တေန၊ ယုတ်ညံ့သော။ မန္ဒေန၊ နုံ့သော။ အဝိဘူတေန၊ ထင်ရှားမဖြစ်သေးသော။ တေနစိတ္တေန၊ ထိုစိတ်ဖြင့်။ ဂရုကံ၊ လေးပင်သော။ ဘာရိကံ၊ ပြည့်နှက်သော။ ဝိပုလံ၊ ပြန့်ပြောသော။ မဟတိံ၊ ကြီးကျယ်မြင့်မြတ်သော။ အသင်္ခတံ၊ မပြုပြင်အပ်သော။ နိဗ္ဗာနဓာတုံ၊ နိဗ္ဗာန်ဓာတ်ကို။ ပဋိဝိဇ္ဈိတုံ၊ ထိုးထွင်း၍ သိခြင်းငှာ။ နသက္ကောတိ၊ မစွမ်းနိုင်လေ။ တေနကာရဏေန၊ ထိုအကြောင်းဖြင့်။ ဦနကသတ္တဝဿိကဿ၊ ခုနစ်နှစ်အောက်ငယ်သောသူငယ်၏။ သုပ္ပဋိပန္နဿာပိ၊ ကောင်းစွာ ကျင့်သော်လည်း။ ဓမ္မာဘိသမယော၊ တရားကိုသိခြင်းသည်။ နဟောတိ၊ မဖြစ်။ ဣတိ၊ ဤသို့မိန့်တော်မူ၏။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ယထာဝါပန၊ ဥပမာတနည်းအားဖြင့်ကား။ အယံမဟာပထဝီ၊ ဤမြေကြီးသည်။ ဒီဃာ၊ ရှည်၏။ အာယတာ၊ လျား၏။ ပုထုလာ၊ သူ၏။ ဝိတ္ထတာ၊ ပျံ့၏။ ဝိသာလာ၊ ကျယ်၍။ ဝိတ္ထိဏ္ဏာ၊ ပြော၏။ ဝိပုလာ၊ ကျယ်ပြန့်၏။ မဟန္တာ၊ ကြီး၏။ မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ အပိ၊ စင်စစ်။ တံမဟာပထဝိံ၊ ထိုနှစ်သိန်းလေးသောင်းအတုရှိသောမြေကြီးကို။ ပရိတ္တကေန၊ အနည်းငယ်သော။ ဥဒကဗိန္ဒုကေန၊ ရေပေါက်ဖြင့်။ တေမေတွာ၊ ဆွတ်ဖြန်း၍။ ဥဒကစိက္ခလ္လံ၊ ညွန်ပြောင်းကို။ ကာတုံ၊ ပြုခြင်းငှာ။ သက္ကာနုခေါ၊ တတ်နိုင်မည်လော။ ဣတိ၊ ဤသို့မေးတော်မူ၏။

ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။ နဟိသက္ကာ၊ မတတ်နိုင်ပါ။ ဣတိ၊ ဤသို့လျှောက်၏။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ကေနကာရဏေန၊ အဘယ်အကြောင်းကြောင့်။ နဟိသက္ကာ၊ မတတ်နိုင်သနည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့မေးတော်မူ၏။

ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။ ဥဒကဗိန္ဒုဿ၊ ရေပေါက်၏။ ပရိတ္တတ္တာ၊ နည်းသည်အဖြစ်ကြောင့်။ မဟာပထဝိယာ၊ မြေကြီး၏။ မဟန္တတ္တာ၊ ကြီးကျယ်သည်အဖြစ်ကြောင့်တည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့လျှောက်၏။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ဧဝမေဝခေါ၊ ဤအတူပင်လျှင်။ ဦနကသတ္တဝဿိကဿ၊ ခုနစ်နှစ်အောက်ငယ်သောသူငယ်၏။ စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။ အဗလံ၊ အားမရှိ။ ဒုဗ္ဗလံ၊ အားသေး၏။ ပရိတ္တံ၊ ယုတ်ညံ့၏။ အပ္ပံ၊ ပါး၏။ ထောကံ၊ နည်း၏။ မန္ဒံ၊ နုံ့၏။ အဝိဘူတံ၊ ထင်ရှားမဖြစ်သေး။ အသင်္ခတာ၊ ပြုပြင်ခြင်းကင်းသော။ နိဗ္ဗာနဓာတု၊ နိဗ္ဗာန်ဓာတ်သည်။ ဒီဃာ၊ ရှည်၏။ အာယတာ၊ လျား၏။ ပုထုလာ၊ ထူ၏။ ဝိတ္ထတာ၊ ထူ၏။ ဝိသာလာ၊ ကျယ်၏။ ဝိတ္ထိဏ္ဏာ၊ ပြော၏။ ဝိပုလာ၊ ကျယ်ပြန့်၏။ မဟန္တာ၊ ကြီး၏။

ဦနကသတ္တဝဿိကော၊ ခုနစ်နှစ်အောက်ငယ်သောသူငယ်လည်း။ ဒုဗ္ဗလေန၊ အားသေးသော။ ပရိတ္တေန၊ ယုတ်ညံ့သော။ မန္ဒေန၊ နုံ့သော။ အဝိဘူတေန၊ ထင်ရှားမဖြစ်သေးသော။ တေနစိတ္တေန၊ ထိုစိတ်ဖြင့်။ မဟတိံ၊ ကြီးကျယ်မြင့်မြတသော။ အသင်္ခတံ၊ ပြုပြင်ခြင်းကင်းသော။ နိဗ္ဗာနဓာတုံ၊ နိဗ္ဗာန်ဓာတ်ကို။ ပဋိဝိဇ္ဈိတုံ၊ ထိုးထွင်း၍သိခြင်းငှာ။ နသက္ကောတိ၊ မစွမ်းနိုင်။ တေနကာရဏေန၊ ထိုအကြောင်းဖြင့်။ ဦနကသတ္တဝဿိကဿ၊ ခုနစ်နှစ်အောက်ငယ်သော သူငယ်၏။ သုပ္ပဋိပန္နဿာပိ၊ ကောင်းစွာ ကျင့်သော်လည်း။ ဓမ္မာဘိသမယော၊ တရားကိုသိခြင်းသည်။ နဟောတိ၊ မဖြစ်။ ဣတိ၊ ဤသို့မိန့်တော်မူ၏။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ယထာဝါပန၊ ဥပမာတနည်းအားဖြင့်ကား။ အဗလံ၊ အားမရှိသော။ ဒုဗ္ဗလံ၊ အားသေးသော။ ပရိတ္တံ၊ ယုတ်ညံ့သော။ အပ္ပံ၊ ပါးသော။ လောကံ၊ နည်းသော။ မန္ဒဂ္ဂိ၊ နုံ့သောမီးသည်။ ဘဝေယျ၊ ဖြစ်ရာ၏။ မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ အပိ၊ စင်စစ်။ တာဝတကေန၊ ထိုမျှလောက်သော။ မန္ဒေန၊ နုံ့သော။ အဂ္ဂိနာ၊ မီးဖြင့်။ သဒေဝကေလောကေ၊ နတ်နှင့်တကွသေလောက၌။ အန္ဓကာရံ၊ အမိုက်မှောင်ကို။၊ ဝိဓမိတွာ၊ ဖြောက်၍။ အာလောကံ၊ အလင်းကို။ ဒဿေတုံ၊ ပြခြင်းငှာ။ သက္ကာနုခေါ၊ စွမ်းနိုင်ပါမည်လော။ ဣတိ၊ ဤသို့မေးတော်မူ၏။

ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။ နဟိသက္ကာ၊ မစွမ်းနိုင်ပေ။ ဣတိ၊ ဤသို့လျှောက်၏။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ကေနကာရဏေန၊ အဘယ်အကြောင်းကြောင့်။ နဟိသက္ကာ၊ မစွမ်းနိုင်သနည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့မေးတော်မူ၏။

ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။ အဂ္ဂိဿ၊ မီး၏။ မန္ဒတ္တာ၊ နုံ့သည်အဖြစ်ကြောင့်။ လောကဿ၊ လောက၏။ မဟန္တတ္တာ၊ ကြီးကျယ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်တည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့လျှောက်၏။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ဧဝမေဝခေါ၊ ဤအတူပင်လျှင်။ ဦနကသတ္တဝဿိကဿ၊ ခုနစ်နှစ်အောက်ငယ်သောသူငယ်၏။ စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။ အဗလံ၊ အားမရှိ။ ဒုဗ္ဗလံ၊ အားသေး၏။ ပရိတ္တံ၊ ယုတ်ညံ့၏။ အပ္ပံ၊ ပါး၏။ ထောကံ၊ နည်း၏။ မန္ဒံ၊ နုံ့၏။ အဝိဘူတံ၊ ထင်ရှားမဖြစ်သေး။ မဟတာ၊ ကြီးကျယ်သော။ အဝိဇ္ဇန္ဓကာရေန၊ အဝိဇ္ဇာဟူသောအမိုက်မှောင်ဖြင့်။ ပိဟိတံ၊ ပိတ်ဆို့၏။

တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ ဉာဏလောကံ၊ ဉာဏ်ဟူသောအရောင်အလင်းကို။ ဒဿယိတုံ၊ ထွန်းအံ့သောငှာ။ ဒုက္ကရံ၊ ခဲယဉ်းလှပေ၏။ တေနကာရဏေန၊ ထိုအကြောင်းဖြင့်။ ဦနကသတ္တဝဿိကဿ၊ ခုနစ်နှစ်အောက်သူငယ်၏။ သုပ္ပဋိပန္နဿာပိ၊ ကောင်းစွာကျင့်သော်လည်း။ ဓမ္မာသီသမယော၊ တရားကိုသိခြင်းသည်။ နဟောတိ၊ မဖြစ်။ ဣတိ၊ ဤသို့မိန့်တော်မူ၏။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ယထာဝါပန၊ ဥပမာတနည်းကား။ အာတုရော၊ ရောဂါရှသော။ ကိသော၊ ကြုံလှီသော။ အဏုပရိမိတကာရော၊ အဏုမြူနှင့်နှိုင်းယှဉ်အပသောကိုယ်ရှိသော။ သာလကကိမိ၊ ကမျဉ်းနီးမည်သောပိုးသည်။ တိဓာ၊ မုန်းတွင်းစိတ်လို ယောက်ျားသုံးပါးအားဖြင့်။ ပတိန္နံ၊ အရန်ယစ်သော။ နဝါယတံ၊ ကိုးတောင်ရှည်လျားသော။ တိဝိတ္ထတံ၊ သုံးပါးသောအကျယ်ရှိသော။ ဒသပရိဏာဟံ၊ လုံးပတ်ဆယ်တောင်ရှိသော။ အဋ္ဌရတနိကံ၊ ရှစ်တောင်အစောက်မြင့်သော။ သကဋ္ဌာနံ၊ မိမိနေရာသို့။ ဥပဂတံ၊ ကပ်ရောက်လာသော။ မဟတိနာဂံ၊ ကြီးမားသောဆင်ကို။ ဒိသွာ၊ မြင်၍။ ဂိလိတုံ၊ မျိုခြင်းငှာ။ ပရိကန္ဒေယျ၊ ငင်ဆွဲငြားအံ့။ မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ အပိ၊ စင်စစ်။ သောသာလကတီမိ၊ ထိုကမျဉ်းနီမည်သောပိုးသည်။ တံဟတ္ထိနာဂံ၊ ထိုဆင်ပြောင်ကို။ ဂိလိတုံ၊ မျိုးခြင်းငှာ။ သတ္တုဏေယျနုခေါ၊ စွမ်းနိုင်ရာအံ့လော။ ဣတိ၊ ဤသို့မေးတော်မူ၏။

ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။ နဟိသက္ကုဏေယျ၊ မစွမ်းနိုင်ရာ။ ဣတိ၊ ဤသို့လျှောက်၏။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ကေနကာရဏေန၊ အဘယ်အကြောင်းကြောင့်။ နဟိသက္ကုဏေယျ၊ မစွမ်းနိုင်ရာသနည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့မေးတော်မူ၏။

ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။ သာလကိမိဿ၊ ကမျဉ်းနီမည်သောပိုး၏။ ပရိတ္တတာ၊ သေးငယ်သည်အဖြစ်ကြောင့်။ ဟတ္ထိနာဂဿ၊ ဆင်ပြောင်၏။ မဟန္တတာ၊ ကြီးသည့်အဖြစ်ကြောင့်တည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့လျှောက်၏။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ဧဝမေဝခေါ၊ ဤအတူပင်လျှင်။ ဦနကသတ္တဝဿိကဿ၊ ခုနစ်နှစ်အောက်ငယ်သောသူငယ်၏။ စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။ အဗလံ၊ အားမရှိ။ ဒုဗ္ဗလံ၊ အားသေး၏။ ပရိတ္တံ၊ ယုတ်ညံ့၏။ အပ္ပံ၊ ပါး၏။ ထောကံ၊ နည်း၏။ မန္ဒံ၊ နုံ့၏။ အဝိဘူတံ၊ ထင်ရှားမဖြစ်သေး။ အသင်္ခတာ၊ ပြုပြင်ခြင်းကင်သော။ နိဗ္ဗာနဓာတု၊ နိဗ္ဗာန်ဓာတ်သည်။ မဟတိ၊ ကြီးကျယ်မြင့်မြတ်၏။

သောဦနကသတ္တဝဿိကော၊ ထိုခုနစ်နှစ်အောက်ငယ်သောသူငယ်သည်။ ဒုဗ္ဗလေန၊ အားသေးသော။ ပရိတ္တေန၊ ယုတ်ညံ့သော။ မန္ဒေန၊ နုံ့သော။ အဝိဘူတေန၊ ထင်ရှားမဖြစ်သေးသော။ တေနစိတ္တေန၊ ထိုစိတ်ဖြင့်။ မဟတိံ၊ ကြီးကျယ်မြင့်မြတ်သော။ အသင်္ခတံ၊ ပြုပြင်ခြင်းကင်းသော။ နိဗ္ဗာနဓာတုံ၊ နိဗ္ဗာန်ဓာတ်ကို။ ပဋိဝိဇ္ဈိတုံ၊ ထိုးထွင်း၍သိခြင်းငှာ။ နသက္ကောတိ၊ မစွမ်းနိုင်။ တေနကာရဏေန၊ ထိုအကြောင်းဖြင့်။ ဦနကသတ္တဝဿိကဿ၊ ခုနစ်နှစ်အောက်ငယ်သောသူငယ်၏။ သုပ္ပဋိပန္နဿာပိ၊ ကောင်းစွာ ကျင့်သော်လည်း။ ဓမ္မာဘိသမယော၊ တရားကိုသိခြင်းသည်။ နဟောတိ၊ မဖြစ်။ ဣတိ၊ ဤသို့မိန့်တော်မူ၏။

ဘန္တေနာဂသေန၊ နာဂသိန်ကိုယ်တော်အရှင်ဘုရား။ သာဓု၊ ကောင်းလှပါပေ၏။ ဧဝမေတံ၊ ဤအတိုင်းဟုတ်မှန်ပါပေ၏။ တထာ၊ ထိုအတိုင်းပင်။ သမ္ပဋိစ္ဆာမိ၊ ဝန်ခံပါ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့လျှောက်၏။

အဋ္ဌမီ၊ ရှစ်ခုတို့၏ပြည့်ကြောင်းဖြစ်သော။ ဓမ္မာဘိသမယပဉှာ၊ တရားကိုသိခြင်း၌ မေးသောပြဿနာသည်။ နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီးခြင်းသို့ရောက်ပြီ။