ဘန္တေနာဂသေန၊ နာဂသိန်ကိုယ်တော်အရှင်ဘုရား။ စိတ္တကထလကုမ္မဿဧကံအင်္ဂံဂဟေတဗ္ဗာန္တိ၊ စိတ္တကထလကုမ္မဿဧကံအင်္ဂံဂဟေတဗ္ဗံဟူ၍။ ယံ၊ အကြင်စကားကို။ ဝဒေသိ၊ ဆိုတော်မူ၏။ ကတမံ၊ အဘယ်မည်သော။ တံဧကံအင်္ဂံ၊ ထိုအင်္ဂါတပါးကို။ ဂဟေတဗ္ဗံ၊ ယူအပ်ပါသနည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့မေးလျှောက်၏။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ယထာ၊ ဥပမာအားဖြင့်။ စိတ္တကထလကုမ္မော၊ ကုန်းလိပ်ပြောက်သည်။ ဥဒကာဘယာ၊ ရေမှကြောက်သော‌ကြောင့်။ ဥဒကံ၊ ရေကို။ ပရိဝဇ္ဇေတွာ၊ ကြဉ်ရှောင်၍။ ဝိစရတိ၊ သွား၏။ တာယစပနဥဒကပရိဝဇ္ဇနာယ၊ ထိုရေကို ကြဉ်ရှောင်သောကြောင့်။ အာယုနာ၊ အသက်မှ။ နပရိဟာယတိ၊ မဆုတ်ယုတ်။ မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ဧဝမေဝခေါ၊ ဤအတူပင်လျှင်။ ယောဂိနာ၊ လုံ့လရှိသော။ ယောဂါဝစရေန၊ ကမ္မဋ္ဌာန်းကိုစီးဖြန်းကျက်စားသော ပုဂ္ဂိုလ်မည်သည်။ ပမာဒေ၊ မေ့လျော့ခြင်း၌။ ဘယဒဿဝိနာ၊ ဘေးဟုရှုမြင်လေ့ရှိသည်။ ဘဝိတဗ္ဗံ၊ ဖြစ်ရာ၏။ အပ္ပမာဒေ၊ မမေ့‌မလျော့ခြင်း၌။ ဂုဏဝိသေသဒဿဝိနာ၊ ဂုဏ်ကျေးဇူးအထူးကို ရှုမြင်လေ့ရှိသည်။ ဘဝိတဗ္ဗံ၊ ဖြစ်ရာ၏။

တာယစပန ဘယဒဿာဝိတာယ၊ ထိုဘေးဟု ရှုမြင်လေ့ရှိသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ သာမညာ၊ မဂ်ဖိုလ်မှ။ နပရိဟာယတိ၊ မဆုတ်ယုတ်။ နိဗ္ဗာနဿ၊ နိဗ္ဗာန်၏။ သန္တိကေ၊ အနီး၌။ ဥပေတိ၊ ကပ်လေ၏။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ စိတ္တကထလကုမ္မဿ၊ ကုန်းလိပ်ပြောက်၏။ ဣဒံဧကံအင်္ဂံ၊ ဤအင်္ဂါတပါးကို။ ဂဟေတဗ္ဗံ၊ ယူအပ်၏။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ဒေဝါ‌တိဒေဝေန၊ နတ်တကာတို့ထက်နတ်မြတ်ဝိသုဒ္ဓိနတ်ဖြစ်တော်မူသော။ ဘဂဝတာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ဓမ္မပဒေ၊ ဓမ္မပဒပါဠိတော်၌။

အပ္ပမာဒရတော၊ ‌မမေ့မလျော့ခြင်း၌မွေ့လျော်သော။ ပမာဒေ၊ မေ့လျော့ခြင်း၌။ ဘယဒဿီဝါ၊ ဘေးဟုရှုမြင်ခြင်းရှိသော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။

ပရိဟာနာယ၊ မဂ်ဖိုလ်မှဆုတ်ယုတ်ခြင်းငှါ။ အဘဗ္ဗော၊ မထိုက်။ နိဗ္ဗာနဿေဝ၊ နိဗ္ဗာန်သို့သာလျှင်။ သန္တိကေ၊ နီးကပ်လေ၏။ ဣတိဧတံ၊ ဤသို့သောစကားကို။ ဘာသိတမ္ပိ၊ ဟောလည်းဟောအပ်ပေပြီ။

စတုတ္ထီ၊ လေးခုမြောက်သော။ စိတ္တကထလကုမ္မင်္ဂပဉှာ၊ ဆန်းကြယ်သောကုန်းလိပ်ပြောက်၏အင်္ဂါကိုမေးသောပြဿနာသည်။ နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီးခြင်းသို့ရောက်ပြီ။