ဘန္တေနာဂသေန၊ နာဂသိန်ကိုယ်တော်အရှင်ဘုရား။ ကတမံ၊ အဘယ်တရားသည်။ အဓိမတ္တံ၊ လွန်ကဲစွာ။ ဗလဝတရံ၊ အားကြီးလေသနည်း။ ကုသလံဝါ၊ ကုသိုလ်တရားသည်မူလည်း။ ဗလဝတရံ၊ အားကြီးသလော။ အကုသလံဝါ၊ အကုသိုလ်တရားသည်မူလည်း။ ဗလဝဘရံ၊ အားကြီးပါသလော။ ဣတိ၊ ဤသို့မေးလျှောက်၏။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ကုသလံ၊ ကုသိုလ်သည်။ အဓိမတ္တံ၊ လွန်ကဲစွာ။ ဗလဝတရံ၊ အားကြီး၏။ တထာ၊ ထိုကုသိုလ်အတူ။ အကုသလံ၊ အကုသိုလ်သည်။ နောဗလဝတရံ၊ အားမကြီး။ ဣတိ၊ ဤသို့ဖြေတော်မူ၏။ နောဗလဝတရံ၊ အားမကြီး။ ဣတိ၊ ဤသို့ဖြေတော်မူ၏။

ဘန္တေနာဂသေန၊ နာဂသိန်ကိုယ်တော်အရှင်ဘုရား။ အဟံ၊ အကျွန်ုပ်သည်။ ကုသလံအဓိမတ္တံဗလဝတရံနောတထာ အကုသလန္တိ၊ ကုသလံအဓိမတ္တံဗလဝတရံ နောတထာအကုသလံဟူသော။ တံဝစနံ၊ ထိုစကားကို။ နသမ္ပဋိစ္ဆာမိ၊ ဝန်မခံနိုင်ပါ။ သန္တေနာဂသေန၊ နာဂသိန်ကိုယ်တော်အရှင်ဘုရား။ ဣဓ၊ ဤလောက၌။ ပါဏာတိပါတိနော၊ သူ့အသက်ကို သတ်ကုန်သော။ အဒိန္နာဒါယိနော၊ သူ့ဥစ္စာကို ခိုးယူကုန်သော။ ကာမေသုမိစ္ဆာစာရိနော၊ သူ့သားမယားကိုလွန်ကျူးမှားယွင်းကုန်သော။ မုသာဝါဒိနော၊ မုသားဆိုကုန်သော။ ဂါမဃာတိကာ၊ ရွာကိုဖျက်ဆီးကုန်သော။ ပန္ထဒူသကာ၊ ခရီးသွားကို လုယက်ကုန်သော။ နေကတိကာ၊ စဉ်းလဲကုန်သော။ ဝဉ္စနိကာ၊ လှည့်ပတ်ကုန်သော။ ယေ၊ အကြင်သူတို့သည်။ ဒိဝပန္တိ၊ ထင်ကုန်၏။ တေသဗ္ဗေ၊ ထိုအလုံးစုံသောသူတို့သည်။ တာဝတကေန၊ ထိုမျှလောက်သော။ ပါပေန၊ မကောင်းမှုဖြင့်။ ဟတ္ထစ္ဆေဒံ၊ လက်ဖြတ်ခြင်းကို။ လဘန္တိ၊ ရကုန်၏။ ပါဒစ္ဆေဒံ၊ ခြေဖြတ်ခြင်းကို။ ဟတ္ထဝါဒစ္ဆေဒံ၊ လက်ခြေဖြတ်ခြင်းကို။ ကဏ္ဏစ္ဆေဒံ၊ နားရွက်ဖြတ်ခြင်းကို။ နာသစ္ဆေဒံ၊ နားနှာခေါင်းဖြတ်ခြင်းကို။ ကဏ္ဏနာသစ္ဆေဒံ၊ နားနှာခေါင်းဖြတ်ခြင်းကို။ ဗိလင်္ဂထာလိကံ၊ ဦးခေါင်းခွံတွင် သံပူခဲထည့်၍ကျိုက်ကျိုက်ဆူသော ပအုံးရည်အိုးကဲ့သို့ပြုလုပ်ခြင်းကို။ သင်္ခမုဏ္ဍိကံ၊ ခေါင်းခွံကိုခွာ၍ ခရုသင်းကဲ့သို့ ဦးခေါင်းဖွေးဖြူအောင်ပြုလုပ်ခြင်းကို။ ရာဟုမုခံ၊ လနေကို ငုံသောရာဟုခံတွင်းကဲ့သို့ပြုလုပ်ခြင်းကို။ ဇောတိမာလိကံ၊ ကိုယ်ကို ဆီပတ်ရစ်၍ မီးပန်တိုင်ကဲ့သို့ပြုလုပ်ခြင်းကို။ ဟတ္ထပဇ္ဇောတိကံ၊ လက်၌ဆီပတ်ရစ်၍ မီးတောက်စေ၍မီးခွက်ကဲ့သို့ပြုလုပ်ခြင်းကို။ ဧရကဝတ္ထိကံ၊ လည်မျိုမှ ဖမျက်တိုင်အရေကို ခွာဆုပ်၍အရေ၌နင်းခြင်းကို လည်စေလျက် ပိန်းရွက်ကဲ့သို့ပြုလုပ်ခြင်းကို။ စီရကဝါသိကံ၊ လည်မှဖမျက်တိုင်အရေကို ခွာချွတ်၍လျော်တေ အဝတ်သဖွယ်ပြုလုပ်ခြင်းကို။ ဧဏေယျကံ၊ ဧဏီသားကဲ့သို့ပြုလုပ်ခြင်းကို။ ဗဠိသမံသိကံ၊ နှစ်ဖက်သွားသံမြှားချိပ်ဖြင့် အရေအသား အကြောကို ခွဲစေ၍ အရိုးကြဲထဲရှိအောင် ပြုလုပ်ခြင်းကို။ ကဟာပဏိကံ၊ ထက်သော ပဲကွပ်ဖြင့် တကျပ်သားမျှကျစေလျက်အသားကို။ ခါရာပတစ္ဆိကံ၊ လှံစသည်မွမ်း၍ ဆပ်ပြာဆားတို့ဖြင့် ပက်ဖြူးခြင်းကို။ ပလိဃပရိဝတ္တိကံ၊ ဘေးစောင်းအိပ်စေလျက် တံသင်းနှက်၍ တံခါးကျည်ကဲ့သို့ တည်စေခြင်းကို။ ပလာလပီဌကံ၊ အရေမစုပ်စေဘဲအရိုးကို ညက်စွာထုခွာပစ်ချ၍ ကောင်းရိုးခွေကဲ့သို့ ပြုလုပ်ခြင်းကို။ တတ္တေနပိတေလေန ဩသိဉ္စနံ၊ ဆီပူဖြင့်သွန်းလောင်းခြင်းကို။ သုနခေဟိပိခါဒါပနံ၊ ခွေးတို့ကဲ့သို့ခဲစေခြင်းကို။ သူထာရောပနံ၊ အသက်ရှင်စဉ်တံကျင်လျှိုခြင်းကို။ အသိနာပိသီသစ္ဆေဒကံ၊ သန်လျက်ဖြင့်ဦးခေါင်းကိုဖြတ်ခြင်းကို။ လဘန္တိ၊ ရကုန်၏။ ကေစိ၊ အချို့သူတို့သည်။ ရတ္တိံ၊ ညဉ့်အခါ၌။ ပါပံ၊ မကောင်းမှုကို။ ကတွာ၊ ပြု၍။ ရတ္တိံယေဝ၊ ညဉ့်၌ပင်လျှင်။ ဝိပါကံ၊ မကောင်းကျိုးကို။ အနုဘဝန္တိ၊ ခံစားရကုန်၏။ ကေစိ၊ အချို့သူတို့သည်။ ရတ္တိံ၊ ညဉ့်အခါ၌။ ပါပံ၊ မကောင်းမှုကို။ ကတွာ၊ ပြု၍။ ဒိဝါယေဝ၊ နေ့၌သာလျှင်။ ဝိပါကံ၊ မကောင်းကျိုးကို။ အနုဘဝန္တိ၊ ခံစားရကုန်၏။ ကေစိ၊ အချို့သောသူတို့သည်။ ဒိဝါ၊ နေ့အခါ၌။ ပါပံ၊ မကောင်းမှုကို။ ကတွာ၊ ပြု၍။ ဒိဝါယေဝ၊ နေ့၌ပင်လျှင်။ ဝိပါကံ၊ မကောင်းမှုကို။ အနုဘဝန္တိ၊ ခံစားရကုန်၏။ ကေစိ၊ အချို့သူတို့သည်။ ဒိဝါ၊ နေ့၌။ ပါပံ၊ မကောင်းမှုကို။ ကတွာ၊ ပြု၍။ မုတ္တိံယေဝ၊ ညဉ့်၌သာလျှင်။ ဝိပါကံ၊ မကောင်းကျိုးကို။ အနုဘဝန္တိ၊ ခံစားရကုန်၏။ ကေစိ၊ အချို့သူတို့သည်။ ဒွေတယောဒိဝသေ၊ နှစ်နေ့သုံးနေ့ကို။ ဝီတိဝတ္တေ၊ လွန်သည်ရှိသော်။ ဝိပါကံ၊ မကောင်းကျိုးကို။ အနုဘဝန္တိ၊ ခံစားရကုန်၏။ တေသဗ္ဗေပိ၊ ထိုအလုံးစုံသောသူတို့သည်လည်း။ ဒိဋ္ဌေဝဓမ္မေ၊ မျက်မှောက်သောကိုယ်၏အဖြစ်၌သာလျှင်။ ဝိပါကံ၊ မကောင်းကျိုးကို။ အနုဘဝန္တိ၊ ခံစားရကုန်၏။ တေသဗ္ဗေပိ၊ ထိုအလုံးစုံသောသူတို့သည်လည်း။ ဒိဋ္ဌေဝဓမ္မေ၊ မျက်မှောက်သောကိုယ်၏အဖြစ်၌သာလျှင်။ ဝိပါကံ၊ မကောင်းကျိုးကို။ အနုဘဝန္တိ၊ ခံစားရကုန်၏။

ဘန္တေနာဂသေန၊ နာဂသိန်ကိုယ်တော်အရှင်ဘုရား။ ဧကဿဝါ၊ တဦးသော သူအားလည်းကောင်း။ ဒွိန္နံဝါ၊ နှစ်ယောက်သောသူတို့အားလည်းကောင်း။ တိဏ္ဏံဝါ၊ သုံးယောက်သောသူတို့အားလည်းလည်းကောင်း။ ပဉ္စန္နံဝါ၊ ငါးယောက်သော သူတို့အားလည်းကောင်း။ ဒသန္နံဝါ၊ တကျိပ်သော သူတို့အားလည်းကောင်း။ သတဿဝါ၊ တစ်ရာသောသူတို့အားလည်းကောင်း။ သတသဟဿဿဝါ၊ တစ်သိန်းသောသူအားလည်းကောင်း။ သပရိဝါရံ၊ အခြံအရံနှင့်တကွသော။ ဒါနံ၊ အလှူကို။ ဒတွာ၊ လှူ၍။ သီလေနဝါ၊ သီလကြောင့်လည်းကောင်း။ ဥပေါသထကမ္မေနဝါ၊ ဥပုသ်ကံကြောင့်လည်းကောင်း။ ဒိဋ္ဌဓမ္မိကံ၊ မျက်မှောက်ဖြစ်သော။ ဘောဂံဝါ၊ စည်းစိမ်ကိုလည်းကောင်း။ ဟသံဝါ၊ အခြံအရံကိုလည်းကောင်း။ သုခံဝါ၊ ချမ်းသာကိုလည်းကောင်း။ အနုဘဝိတာ၊ ခံစားရသော။ ကောစိ၊ တစုံတယောက်သည်။ အတ္ထိပန၊ ရှိပါ၏လော။ ဣတိ၊ ဤသို့လျှောက်၏။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ စတ္တာရောပုရိသာ၊ လေးယောက်သောယောက်ျားတို့သည်။ ဒါနံ၊ အလှူကို။ ဒတွာ၊ ပေးကုန်၍။ သီလံ၊ သီလကို။ သမာဒိယိတွာ၊ ဆောက်တည်ကုန်၍။ ဥပေါသထကမ္မံ၊ ဥပုသ်ကံကို။ နံကတွ၊ ပြုကုန်၍။ ဒိဋ္ဌေဝဓမ္မေ၊ မျက်မှောက်သောကိုယ်၏အဖြစ်၌သာလျှင်။ တေနေဝသရီရဒေဟေန၊ ထိုကိုယ်ဖြင့်သာလျှင်။ တိဒသပုရေ၊ တာဝတိ့သာနတ်ပြည်သို့။ သမနုပတ္တာ၊ ရောက်ကုန်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့မိန့်တော်မူ၏။

ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။ ကောစကောစ၊ အဘယ်သူ အဘယ်သူတို့နည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့မေးလျှောက်၏။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ မန္ဓာတာရာဇာ၊ မန္ဓာတုစကြာမင်းလည်းကောင်း။ နိမိရာဇာ၊ နေမိမင်းလည်းကောင်း။ သာမိနောရာဇာ၊ သာမိနမင်းလည်းကောင်း။ ဂုတ္တိလောစဂန္ဓဗ္ဗော၊ ဂုတ္တိလစောင်းဆရာလည်းကောင်း။ ဣတိဣမေစတ္တာရော၊ ဤလေးယောက်တို့တည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့မိန့်တော်မူ၏။

ဘန္တေနာဂသေန၊ နာဂသိန်ကိုယ်တော်အရှင်ဘုရား။ တံ၊ ထိုဒိဋ္ဌဓမ္မအကျိုးသည်။ အနေကေဟိဘဝသဟဿေဟိ၊ များစွာကုန်သော ဘဝအထောင်တို့ဖြင့်။ အန္တရိတံ၊ ကွာခြားလေသော။ ဧတံ၊ ဤအကြောင်းကို။ ဒီပိတံ၊ ပြအပ်၏။ ဧတံ၊ အရှင်ပြသောဤအကြောင်းကား။ အမှာကံ၊ အကျွန်ုပ်တို့၏။ ပရောက္ခံ၊ မျက်ကွယ်ဖြစ်ချေ၏။ သမတ္ထော၊ စွမ်းနိုင်သည်။ ယဒိအသိ၊ အကယ်၍ဖြစ်အံ့။ ဝတ္ထမာနကေဘဝေ၊ ဖြစ်ဆဲဘဝ၌။ ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရား၏။ ဓရမာနကာလေ၊ ထင်ရှားရှိစဉ်ကာလ၌။ ကထေဟိ၊ ဆိုပြပါလော။ ဣတိ၊ ဤသို့လျှောက်၏။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ဝတ္တမာနကေပိဘဝေ၊ မျက်မှောက်ဘဝဘုရားရှင်လက်ထက်ကာလ၌လည်း။ ပုဏ္ဏကောဒါသော၊ ပုဏ္ဏကျွန်သည်။ သာရိပုတ္တဿထေရဿ၊ သာရိပုတ္တရာမထေရ်အား။ ဘောဇနံ၊ ဆွမ်းကို။ ဒတွာ၊ လှူ၍။ တဒဟေဝ၊ ထိုနေ့၌ပင်။ သေဋ္ဌိဌာနံ၊ သူဋ္ဌေးကြီးအရာသို့။ အဇ္ဈပဂတော၊ ကပ်ရောက်လေပြီးသော ထိုသူဋ္ဌေးသည်။ ဧတရဟိ၊ ယခုလက်ထက်၌။ ပုဏ္ဏကောသေဋ္ဌီတိ၊ ပုဏ္ဏသူဋ္ဌေးဟူ၍။ ပညာယိ၊ ထင်ရှားပြီ။ ဂေါပါလမာတာ၊ ဂေါပါလမာတာမည်သော။ ဒေဝီ၊ မိဖုယားသည်။ အတ္တနော၊ မိမိ၏။ ကေသေ၊ ဆံတို့ကို။ ဝိက္ကိဏိတွာ၊ ရောင်း၍။ လဒ္ဓေဟိ၊ ရကုန်သော။ အဋ္ဌဟိကဟာပဏေဟိ၊ ရှစ်သပြာတို့ဖြင့်။ ထေရဿမဟာကစ္စာယနဿ၊ မဟာကစ္စည်းထေရ်အား။ ပိဏ္ဍပါတံ၊ ဆွမ်းကို။ ဒတွာ၊ လှူ၍။ တဒဟေဝ၊ ထိုနေ့၌ပင်။ ရညောစန္ဒပဇ္ဇောတဿ၊ စန္ဒပဇ္ဇောတမင်း၏။ အဂ္ဂမဟေသိဋ္ဌာနံ၊ အဂ္ဂမဟေသီမိဖုယားကြီးအဖြစ်သို့။ ပတ္တာ၊ ရောက်လေပြီ။

သုပ္ပိယာ၊ သုပ္ပီယမည်သော။ ဥပါသိကာ၊ ဥပါသိကာမသည်။ အညတရဿ၊ တပါးသော။ ဂိလာနဘိက္ခုနော၊ နာသောရဟန်းအား။ အတ္တနော၊ မိမိ၏။ ဦရုမံသေန၊ ပေါင်သားဖြင့်။ ပဋိစ္ဆာဒနီယံ၊ အသားရည်ကို။ ဒတွာ၊ ပေးလှူသောကြောင့်။ ဒုတိယဒိဝသေယေဝ၊ နှစ်ရက်မြောက်သောနေ့၌သာလျှင်။ ရူဠှဝဏာ၊ အသားနုတက်၍။ သဉ္ဆဝီ၊ ကောင်းသောအရေရှိ၍။ အရောဂါ၊ အနာမရှိသည်။ ဇာတာ၊ ဖြစ်ရပြီ။

မလ္လိကာဒေဝီ၊ မလ္လိကာမိဖုယားသည်။ ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရားအား။ အာဘိဒေါသိကံ၊ တညဉ့်လွန်ပြီးသော။ ကုမာသပိဏ္ဍံ၊ မုယောမုန့်ဆုပ်ကို။ ဒတွာ၊ ပေးလှူသောကြောင့်။ တဒေဟေဝ၊ ထိုနေ့၌ပင်။ ရညော ကောသလဿ၊ လောသလမင်း၏။ အဂ္ဂမဟေသီ၊ အဂ္ဂမဟေသီမိဖုယားသည်။ ဇာတာ၊ ဖြစ်၏။

သုမနောမာလာကာရော၊ သုမနပန်းသည်သည်။ အဋ္ဌဟိသုမနပုပ္ဖရဋ္ဌီဟိ၊ မြတ်လေးပန်း ရှစ်ဆုပ်တို့ဖြင့်။ ဘဂဝန္တံ၊ မြတ်စွာဘုရားကို။ ပူဇေတွာ၊ ပူဇော်သောကြောင့်။ တံဒိဝသံယေဝ၊ ထိုနေ့၌ပင်။ မဟာသမ္ပတ္တိံ၊ ကြီးစွာသောစည်းစိမ်ချမ်းသာသို့။ ပတ္တော၊ ရောက်လေပြီ။

ဧကသာဋကော၊ ဧကသာဋကမည်သော။ ဗြာဟ္မဏော၊ ပုဏ္ဏားသည်။ ဥတ္တရသာဋကေန၊ ကိုယ်ဝတ်ပုဆိုးဖြင့်။ ဘဂဝန္တံ၊ မြတ်စွာဘုရားကို။ ပူဇေတွာ၊ ပူဇော်သောကြောင့်။ တံဒိဝသံယေဝ၊ ထိုနေ့၌ပင်။ သဗ္ဗဋ္ဌကံ၊ အလုံးစုံသော ဆင်အစရှိသည်တို့၏ ရှစ်ခုအပေါင်းကို။ လဘိ၊ ရပြီ။ မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ တေသဗ္ဗေ၊ ထိုအလုံးစုံသောသူတို့သည်။ ဒိဋ္ဌဓမ္မိကံ၊ မျက်မှောက်ဖြစ်သော။ ဘောဂဉ္စ၊ စည်းစိမ်ကိုလည်းကောင်း။ ယသဉ္စ၊ အခြံအရံကိုလည်းကောင်း။ အနုဘဝိံသု၊ ခံစားဖူးကုန်ပြီ။ ဣတိ၊ ဤသို့မိန့်တော်မူ၏။

ဘန္တေနာဂသေန၊ နာဂသိန်ကိုယ်တော်အရှင်ဘုရား။ ဝိစိနိတွာ၊ စိစစ်၍။ ပရိယေသိတွာ၊ ရှာမှီး၍။ ဆဇနေယေဝ၊ သူခြောက်ဦးတို့ကိုသာ။ အဒ္ဒသာသိ၊ ပြတော်မူရသည်မဟုတ်လော။ ဣတိ၊ ဤသို့မေးလျှောက်၏။ မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။

အာမ၊ ဪပြတော်မူရသည်ဟုမှတ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့မိန့်တော်မူ၏။

ဘန္တေနာဂသေန၊ နာဂသိန်ကိုယ်တော်အရှင်ဘုရား။ တေနဟိ၊ ထိုသို့ဖြစ်ပေမူ။ အကုသလံယေဝ၊ အကုသိုလ်သည်သာလျှင်။ အဓိမတ္တံ၊ လွန်ကဲစွာ။ ဗလဝတရံ၊ အားကြီး၏။ ကုသလံ၊ ကုသိုလ်သည်။ တထာ၊ ထိုအကုသိုလ်အတူ။ နောဗလဝတရံ၊ အားမကြီး။

ဘန္တေနာဂသေနေ၊ နာဂသိန်ကိုယ်တော်အရှင်ဘုရား။ အယံဟိ၊ အကျွန်ုပ်ကား။ ဧကဒိဝသံယေဝ၊ တနေ့တည်း၌ပင်။ ပါပဿကမ္မဿ၊ မကောင်းမှုကံ၏။ ဝိပါကေန၊ အကျိုးကြောင့်။ သူလေသု၊ တံကျင်တို့၌။ အာရောပေန္တေ၊ လျှိုတင်ကုန်သော။ ဒသပိပုရိသေ၊ တကျိပ်သော သူတို့ကိုလည်း။ ပဿာမိ၊ မြင်၏။ ပါပဿကမ္မဿ၊ မကောင်းမှုကံ၏။ ဝိပါကေန၊ အကျိုးကြောင့်။ သူလေသု၊ တံကျင်တို့၌။ အာရောပေန္တေ၊ လျိုတင်ကုန်သော။ ဝီသမ္ပိ၊ နှစ်ကျိပ်သော သူတို့ကိုလည်းကောင်း။ တိံသမ္ပိ၊ သုံးကျိပ်သော သူတို့ကိုလည်းကောင်း။ စတ္တာလီသမ္ပိ၊ လေးကျိပ်သော သူတို့ကိုလည်းကောင်း။ ပညာသမ္ပိ၊ ငါးကျိပ်သော သူတို့ကိုလည်းကောင်း။ ပုရိသသတမ္ပိ၊ တစ်ရာသော သူတို့ကိုလည်းကောင်း။ ပုရိသ သဟဿမ္ပိ၊ တစ်ထောင်သောသူကိုလည်းကောင်း။ ပဿာမိ၊ မြင်၏။

ဘန္တေနာဂသေန၊ နာဂသိန်ကိုယ်တော်အရှင်ဘုရား။ နန္ဒကုသလဿ၊ နန္ဒကုသလမည်သောမင်း၏။ ဘဒ္ဒသာလောနာမ၊ ဘဒ္ဒသာလမည်သော။ သေနာပတိပုတ္တော၊ စစ်သူကြီး၏သားသည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ။

တေနစ၊ ထိုစစ်သူကြီးနှင့်လည်း။ စန္ဒဂုတ္တေနရညာ၊ စန္ဒဂုတ်မည်သောမင်းနှင့်။ သင်္ဂါမေ၊ စစ်မြေပြင်၌။ သမုပဗျူဠှော၊ ရှေးရှု၌ တိုက်ခိုက်သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ။

ဘန္တေနာဂသေန၊ နာဂသိန်ကိုယ်တော်အရှင်ဘုရား။ တသ္မိံခေါပန သင်္ဂါမေ၊ ထိုစစ်မြေပြင်၌ကား။ ဥဘတောဗလကာယေ၊ နှစ်ဖက်သော ဗိုလ်ပါအပေါင်း၌။ အသီတိကဗန္ဓရူပါနိ၊ ရှစ်ဆယ်သော ခေါင်းပြတ် ပြိတ္တာတို့သည်။ အဟေသုံ၊ ဖြစ်ကုန်ပြီ။ ကိရ၊ ကြားဖူးသည်ကား။ ဧကသ္မိံသီသကဗန္ဓေ၊ တစ်ဦးသော ခေါင်းပြတ်ပြိတ္တာသည်။ ပရိပါတေ၊ ကျသည်ရှိသော်။ ဧကံကဗန္ဓရူပံ၊ တဦးသော ခေါင်းပြတ်ပြိတ္တာသည်။ ဥဋ္ဌဟတိ၊ ထလာ၏။ တေသဗ္ဗေ၊ ထိုအလုံးစုံသောသူတို့သည်။ ပါပဿေဝကမ္မဿ၊ မကောင်းမှုကံ၏သာလျှင်။ ဝိပါကေန၊ အကျိုးကြောင့်။ အနယဗျသနံ၊ အချည်းနှီးပျက်စီးခြင်းသို့။ အာပန္နာ၊ ရောက်ကုန်၏။

ဘန္တေနာဂသေနံ၊ နာဂသိန်ကိုယ်တော်အရှင်ဘုရား။ ဣမိနာပိကာရဏေန၊ ဤအကြောင်းကြောင့်လည်း။ အကုသလံယေဝ၊ အကုသိုလ်သည်သာလျှင်။ အဓိမတ္တံ၊ လွန်ကဲစွာ။ ဗလဝတရံ၊ အားကြီး၏။ ကုသလံ၊ ကုသိုလ်သည်။ တထာ၊ ထိုအကုသိုလ်အတူ။ နောဗလဝတရံ၊ အားမကြီး။ ဣတိ၊ ဤဿို့။ အဟံ၊ အကျွန်ုပ်သည်။ ဘဏာမိ၊ ဆိုပါ၏။

ဘန္တေနာဂသေန၊ နာဂသိန်ကိုယ်တော်အရှင်ဘုရား။ ဣမသ္မိံ ဗုဒ္ဓသာသနေ၊ ဤမြတ်စွာဘုရားသာသနာတော်၌။ ကောသလေနရညာ၊ ကောသလမင်းသည်။ အသဒိသဒါနံ၊ အသဒိသအလှူကို။ ဒိန္နန္တိ၊ လှူ၏ဟူ၍။ သုယျတိ၊ ကြားဖူးပါ၏လော။ ဣတိ၊ ဤသို့မေးလျှောက်၏။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ အာမသုယျတိ၊ ဪကြားဖူး၏။ ဣတိ၊ ဤသို့မိန့်တော်မူ၏။

ဘန္တေနာဂသေန၊ နာဂသိန်ကိုယ်တော်အရှင်ဘုရား။ ကောသလရာဇာ၊ ကောသလမင်းသည်။ တံအသဒိသဒါနံ၊ ထိုအသဒိသအလှူကို။ ဒတွာ၊ ပေးလှူ၍။ တတောနိဒါနံ၊ ထိုသို့ပေးလှူခြင်းကြောင့်။ ကိဉ္စိ၊ တစုံတခုသော။ ဒိဋ္ဌဓမ္မိကံ၊ မျက်မှောက်ဖြစ်သော။ ဘောဂံဝါ၊ စည်းစိမ်ကိုလည်းကောင်း။ ယသံဝါ၊ အခြံအရံကိုလည်းကောင်း။ သုခံဝါ၊ ချမ်းသာကိုလည်းကောင်း။ ပဋိလဘတိ အပိနုခေါ၊ ရပါ၏လော။ ဣတိ၊ ဤသို့မေးလျှောက်၏။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ နဟိပဋိလဘတိ၊ မရပေ။ ဣတိ၊ ဤသို့မိန့်တော်မူ၏။

ဘန္တေနာဂသေန၊ နာဂသိန်ကိုယ်တော်အရှင်ဘုရား။ ကောသလရာဇာ၊ ကောသလမင်းသည်။ ဧဝရူပံ၊ ဤသို့သဘောရှိသော။ အနုတ္တရံ၊ အတုမရှိသော။ ဒါနံ၊ အလှူကို။ ဒတွာပိ၊ လှူပါလျက်လည်း။ တတောနိဒါနံ၊ ထိုသို့လှူခြင်းကြောင့်။ ဒိဋ္ဌဓမ္မိကံ၊ မျက်မှောက်ဖြစ်သော။ ဘောဂံဝါ၊ စည်းစိမ်ကိုလည်းကောင်း။ ယသံဝါ၊ အခြံအရံကိုလည်းကောင်း။ သုခံဝါ၊ ချမ်းသာကိုလည်းကောင်း။ ယဒိနလဘတိ၊ အကယ်၍မရအံ့။ ဘန္တေနာဂသေန၊ နာဂသိန်ကိုယ်တော်အရှင်ဘုရား။ တေနဟိ၊ ထိုသို့မရခြင်းကြောင့်။ အကုသလံယေဝ၊ အကုသိုလ်သည်သာလျှင်။ အဓိမတ္တံ၊ လွန်ကဲစွာ။ ဗလဝတရံ၊ အားကြီး၏။ ကုသလံ၊ ကုသိုလ်သည်။ တထာ၊ ထိုအကုသိုလ်အတူ။ နောဗလဝတရံ၊ အားမကြီး။ ဣတိ၊ ဤသို့လျှောက်၏။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ပရိတ္တတ္တာ၊ အကုသိုလ်၏နည်းပါးသည်အဖြစ်ကြောင့်။ အကုသလံ၊ အကုသိုလ်သည်။ ခိပ္ပံ၊ လျှင်စွာ။ ပရိဏမတိ၊ အကျိုးပေး၏။ ဝိပုလတ္တာ၊ ကုသိုလ်၏များမြတ်ပြန့်ပွားသောကြောင့်။ ကုသလံ၊ ကုသိုလ်သည်။ ဒီဃေနကာလေန၊ ကာလရှည်ကြာသဖြင့်။ ပရိဏမတိ၊ အကျိုးပေး၏။ မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ဧတံ၊ ဤအရာကို။ ဥပမာယဝိ၊ ဥပမာဖြင့်လည်း။ ဥပပရိက္ခိတဗ္ဗံ၊ စူးစမ်းဆင်ခြင်အပ်၏။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ယသာ၊ အကြင်အခြင်းဖြင့်။ အပရန္တေဇနပဒေ၊ အပရန္တတိုင်းဇနပုဒ်၌။ ကုမုဒဘဏ္ဍိကာနာမ၊ ကုမုဒဘဏ္ဍိကမည်သော။ ဓညဇာတိ၊ စပါးမျိုးသည်။ မာသပူရာ၊ စိုက်၍တလပြည့်လတ်သော်။ အန္တောဂေဟဂတာ၊ အိမ်တွင်းသို့ရောက်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ သာလယော၊ သလေးစပါးတို့သည်။ ဆပ္ပဉ္စမာသေဟိ၊ ခြောက်လငါးလတို့ဖြင့်။ ပရိဏမန္တိ၊ မှည့်ရင့်ကုန်၏။ မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ဧတ္ထ၊ ဤအရာ၌။ ကုမုဒဘဏ္ဍိကာယစ၊ ကုမုဒဘဏ္ဍိကမည်သော စပါးမျိုး၏လည်းကောင်း။ သာလီနဉ္စာ၊ သလေးတို့၏လည်းကောင်း။ အန္တရံ၊ အထူးသည်။ ကိံပန၊ အဘယ်ပါနည်း။ ဝိသေသော၊ ဂုဏ်သည်။ ကောနပ၊ အဘယ်ပါနည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့မေးတော်မူ၏။

ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။ ကုမုဒဘဏ္ဍိကာယ၊ ကုမုဒဘဏ္ဍိကမည်သောစပါးမျိုး၏။ ပရိတ္တတ္တာစ၊ အာနိသင်နည်းပါးသောကြောင့်လည်းကောင်း။ သာလိနံ၊ သလေးတို့၏။ ဝိပုလတ္တာစ၊ ပြန့်ပြောသောအာနိသင်ရှိသောကြောင့်လည်းကောင်း။ မာသပူရာ၊ စိုက်၍ တစ်လပြည့်သော်။ အန္တောဂေဟဂတာ၊ အိမ်တွင်းသို့ရောက်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ သာလိယော၊ သလေးစပါးတို့သည်။ ဆပ္ပဉ္စမာသေဟိ၊ ခြောက်လငါးလတို့ဖြင့်။ ပရိဏမန္တိ၊ မှည့်ရင့်ကုန်၏။

ဘန္တေနာဂသေန၊ နာဂသိန်ကိုယ်တော်အရှင်ဘုရား။ သာလိယော၊ သလေးစပါးတို့သည်။ ရာဇာရတာ၊ မင်းအားထိုက်ကုန်၏။ ရာဇဘောဇနံ၊ မင်းသုံးမင်းဆောင်ဘောဇဉ်တည်း။ ကုမုဒဘဏ္ဍိကာ၊ ကုမုဒဘဏ္ဍိကမည်သောစပါးသည်။ ဒါသကမ္မကရာနံ၊ ကျွန်အမှုလုပ်တို့၏။ ဘောဇနံ၊ အစာတည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့ထူး၏။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ဧဝမေဝခေါ၊ ဤအတူသာလျှင်။ ပရိတ္တတ္တာ၊ အကုသိုလ်၏နည်းပါးသည့်အဖြစ်ကြောင့်။ အကုသလံ၊ အကုသိုလ်သည်။ ခိပ္ပံ၊ လျှင်စွာ။ ပရိဏမတိ၊ အကျိုးပေး၏။ ဝိပုလတ္တာ၊ ကုသိုလ်၏ များမြတ်ပြန့်ပွားသောကြောင့်။ ကုသလံ၊ ကုသိုလ်သည်။ ဒီဃေနကာလေန၊ ကာလရှည်ကြာသဖြင့်။ ပရိဏမတိ၊ အကျိုးပေး၏။ ဣတိ၊ ဤသို့မိန့်တော်မူ၏။

ဘန္တေနာဂသေန၊ နာဂသိန်ကိုယ်တော်အရှင်ဘုရား။ တတ္ထ၊ ထိုစကား၌။ ယံ၊ အကြင်အရာသည်။ ခိပ္ပံ၊ လျှင်စွာ။ ပရိဏမတိ၊ အကျိုးပေး၏။ တံနာမ၊ ထိုအရာမည်သည်။ လောကေ၊ လောက၌။ အဓိမတ္တံ၊ လွန်ကဲ၍။ ဗလဝတရံ၊ အားကြီး၏။ တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ အကုသလံ၊ အကုသိုလ်သည်။ ဗလဂတရံ၊ အားကြီး၏။ ကုသလံ၊ ကုသိုလ်သည်။

တထာ၊ ထိုအကုသိုလ်အတူ။ နောဗလဝတရံ၊ အားမကြီး။ ဘန္တေနာဂသေန၊ နာဂသိန်ကိုယ်တော်အရှင်ဘုရား။ ယထာနာမ၊ ဥပမာမည်သည်ကား။ ယောကောစိ၊ အမှတ်မရှိ တစုံတယောက်သော။ ယောဓော၊ စစ်သည်သူရဲသည်။ မဟကိမဟာယုဒ္ဓံ၊ ကြီးစွာသော စစ်ပွဲသို့။ ပဋိသတ္တုံ၊ ရန်သူကို။ ဥပကစ္ဆကေ၊ အောက်ပိုးကျိုက်၌။ ဂဟေတွာ၊ ကိုင်ယူ၍။ အာကဍ္ဎိတွာ၊ ဆွဲငင်၍။ ခိပ္ပတရံ၊ အလွန်လျှင်စွာ။ သာမိနော၊ အရှင်အား။ ဥပနေယျ၊ ဆောင်နှင်းလေ၏။ သောယောဓော၊ ထိုစစ်သည်သူရဲသည်။ လောကေ၊ လောက၌။ သမတ္ထော၊ အစွမ်းရှိသော။ သူရောနာမ၊ ရဲရင့်သော သူရဲကောင်းမည်၏။

စ၊ ထို့ပြင်။ ယောဘိသက္ကော၊ အကြင်ဆေးဆရာသည်။ ခိပ္ပံ၊ လျှင်စွာ။ သလ္လံ၊ ဆူးငြှောင့်ကို။ ဥဒ္ဓရတိ၊ နှုတ်ပယ်နိုင်၏။ ရောဂံ၊ အနာကို။ အပနေတိ၊ ပယ်၏။ သောဘိသက္ကော၊ ထိုဆေးဆရာသည်။ ဆေကောနာမ၊ လိမ်မာသေ ဆေးဆရာမည်၏။

ယောဂဏကော၊ အကြင်ဂဏန်းတွက်သမားသည်။ သီင်္ဃံ သီင်္ဃံ၊ လျှင်လျှင်မြန်မြန်။ ဂဏေတွာ၊ ယူ၍။ ခိပ္ပံ၊ လျှင်စွာ။ ဒဿယတိ၊ ပြ၏။ သောဂဏကော၊ ထိုဂဏန်းတွက်သမားသည်။ ဆေကောနာမ၊ လိမ်မာသော ဂဏန်းတွက် သမားမည်၏။

ယောမလ္လော၊ အကြင်လက်ပမ်းသမားသည်။ ခိပ္ပံ၊ လျှင်စွာ။ ပဋိမလ္လံ၊ အပြိုင်လက်ပမ်းသည်ကို။ ဥက္ခိပိတွာ၊ မြှောက်ချီ၍။ ဥတ္တာနကံ၊ ပက်လက်။ ပါတေတိ၊ ကျစေ၏။ သောမလ္လော၊ ထိုလက်ပမ်းသည်။ သမတ္ထော၊ အစွမ်းရှိသော။ သူရောနာမ၊ ရဲရင့်သော သူရဲကောင်းမည်၏။

ဘန္တေနာဂသေန၊ နာဂသိန်ကိုယ်တော်အရှင်ဘုရား။ ဧဝမေဝခေါ၊ ဤအတူသာလျှင်။ ယံကုသလံဝါ၊ အကြင်ကုသိုလ်သည်လည်းကောင်း။ ယံအကုသလံဝါ၊ အကြင်အကုသိုလ်သည်လည်းကောင်း။ ခိပ္ပံ၊ လျှင်စွာ။ ပရိဏမတိ၊ အကျိုးပေး၏။ တံကုသလံဝါ၊ ထိုကုသိုလ်သည်လည်းကောင်း။ တံအကုသလံဝါ၊ ထိုအကုသိုလ်သည်လည်းကောင်း။ လောကေ၊ လောက၌။ အဓိမတ္တံ၊ လွန်ကဲစွာ။ ဗလဝတရံ၊ အားကြီး၏။ ဣတိ၊ ဤသို့လျှောက်၏။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ဥဘယမ္ပိ၊ နှစ်ပါးစုံလည်းဖြစ်သော။ တံကမ္မံ၊ ထိုကုသိုလ်အကုသိုလ်ကံသည်ကား။ သမ္ပရာယဝေဒနီယမေဝ၊ တမလွန်၌အကျိုးခံရသည်ချည်းပေတည်း။ အပိစခေါ၊ ထိုသို့ဖြစ်သော်လည်း။ အကုသလံ၊ အကုသိုလ်သည်။ သာဝဇ္ဇတာယ၊ အပြစ်ရှိသောကြောင့်။ ခဏေန၊ တစ်ခဏအားဖြင့်။ ဒိဋ္ဌဓမ္မဝေဒနီယံ၊ မျက်မှောက်ခံရသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ပုဗ္ဗကေဟိ၊ ရှေးဖြစ်ကုန်သော။ ခတ္တိယေဟိ၊ မင်းတို့သည်။ ယော၊ အကြင်သူသည်။ ပါဏံ၊ သူ့အသက်ကို။ ဟနတိ၊ သတ်၏။ သော၊ ထိုသူသည်။ ဒဏ္ဍရတော၊ အပြစ်ဒဏ်ထိုက်၏။ ယော၊ အကြင်သူသည်။ အဒိန္နံ၊ အရှင်မပေးသော သူတပါးဥစ္စာကို။ အာဒီယတိ၊ ခိုးယူ၏။ ယော၊ အကြင်သူသည်။ ပဓဒါရံ၊ သူတပါး၏ သားမယားကို။ ဂစ္ဆတိ၊ သွားလာလွန်ကျူး၏။ ယော၊ အကြင်သူသည်။ မုသာ၊ မဟုတ်မမှန်သောစကားကို။ ဘဏတိ၊ ဆို၏။ ယော၊ အကြင်သူသည်။ ဂါမံ၊ ရွာကို။ ဃာတေတိ၊ ဖျက်ဆီး၏။ ယော၊ အကြင်သူသည်။ ဂန္တံ၊ ခရီးသွားသောသူကို။ ဒုဿေတိ၊ ဖျက်ဆီး၏။ ယော၊ အကြင်သူသည်။ နိကတိံ၊ ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲခြင်းကို။ ကရောတိ၊ ပြု၏။ ယော၊ အကြင်သူသည်။ ဝဉ္စနံ၊ လှည့်ပတ်ခြင်းကို။ ကရောတိ၊ ပြု၏။ သော၊ ထိုသူသည်။ ဒဏ္ဍရဟော၊ အပြစ်ဒဏ်ထိုက်၏။ ပဓိတဗ္ဗော၊ ယုတ်အပ်၏။ ဆေတ္တဗ္ဗော၊ ဖြတ်အပ်၏။ တေတ္တဗ္ဗော၊ ခွဲအပ်၏။ ဟန္တဗ္ဗော၊ ရိုက်ပုတ်အပ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဧသောနိယမော၊ ဤမြဲသောစည်းမျဉ်းဥပဒေကို။ ဋ္ဌပိတော၊ ထားအပ်၏။

တေသံ၊ ထိုရှေးမင်းတို့၏။ တံ၊ ထိုထားသောဥပဒေကို။ ဥပါဒါယ၊ စွဲယူ၍။ ဝိစိနိတွာ ဝိစိနိတွ၊ စူးစမ်းစိစစ်၍။ ဒဏ္ဍေန္တိ၊ ဒဏ်သားကုန်၏။ ဝဓေန္တိစ၊ သတ်လည်းသတ်ကုန်၏။ ဆိန္ဒန္တိစ၊ ဖြတ်လည်း ဖြတ်ကုန်၏။ ဘိန္ဒန္တိစ၊ ခွဲလည်းခွဲကုန်၏။ ဟနန္တိစ၊ ရိုက်ပုတ်လည်း ရိုက်ပုတ်ကုန်၏။ မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ကေဟိစ၊ တစုံတဦးသော မင်းစသည်တို့သည်။ ယော၊ အကြင်သူသည်။ ဒါနဝါ၊ အလှူကိုမူလည်း။ ဒေတိ၊ ပေး၏။ သီလံဝါ၊ သီလကိုမူလည်း။ ရက္ခတိ၊ စောင့်၏။ ဥပေါသထကမ္မံဝါ၊ ဥပုသ်ကံကိုမူလည်း။ ကရောတိ၊ ပြု၏။ တဿ၊ ထိုသူအား။ ဓနံဝါ၊ ဥစ္စာကိုလည်းကောင်း။ ယယံဝါ၊ စည်းစိမ် အခြံအရံကိုလည်းကောင်း။ ဒါတဗ္ဗံ၊ ပေးအပ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဋ္ဌပိတော၊ ထားအပ်သော။ နိယမော၊ မြဲသောစည်းမျဉ်းဥပဒေသည်။ အတ္ထိအပိနု၊ ရှိပါလေ၏လော။ ကတကမ္မဿ၊ ပြုအပ်သော ခိုးမှုရှိသော။ စောရဿ၊ ခိုးသူအား။ ဝဓဗန္ဓနံဝိယ၊ သတ်ခြင်းနှောင်ဖွဲ့ခြင်းကဲ့သို့။ တံ၊ ထိုကုသိုလ်ပြုသူကို။ ဝိစိနိတွာဝိစိနိတွာ၊ စူးစမ်းစီစစ်၍။ ဓနံဝါ၊ ဥစ္စာကိုလည်းကောင်း။ ယသံဝါ၊ အခြံအရံကိုလည်းကောင်း။ ဒေန္တိအပိနု၊ ပေးကြကုန်၏လော။ ဣတိ၊ ဤသို့မေး၏။ ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။ နဟိဒေန္တိ၊ မပေးကုန်။ ဣတိ၊ ဤသို့လျှောက်၏။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ဒါယကာနံ၊ ဒါယကာတို့အား။ ဝိစိနိတွာ ဝိစိနိတွာ၊ စူးစမ်းစိစစ်၍။ ဓနံဝါ၊ ဥစ္စာကိုလည်းကောင်း။ ယသံဝါ၊ အခြံအရံကိုလည်းကောင်း။ ယဒိဒဒေယျံ၊ အကယ်၍ပေးငြားအံ့။ ကုသလမ္ပိ၊ ကုသိုလ်သည်လည်း။ ဒိဋ္ဌဓမ္မဝေဒနိယံ၊ မျက်မှောက်၌ ခံစားအပ်သော အကျိုးရှိသည်။ ဘဝေယျ၊ ဖြစ်ရာ၏။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ယသ္မာစခေါ၊ အကြင်ကြောင့်လည်း။ ဓနံဝါ၊ ဥစ္စာကိုလည်းကောင်း။ ယသံဝါ၊ အခြံအရံကိုလည်းကောင်း။ ဒဿာမ၊ ပေးကုန်အံ့။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒါယကေ၊ ဒါယကာတို့ကို။ နဝိစိနန္တိ၊ မစူးစမ်းမရှာဖွေကုန်။ တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ ကုသလံ၊ အကုသိုလ်သည်။ ဒိဋ္ဌဓမ္မဝေဒနီယံ၊ မျက်မှောက်၌ ခံစားရ၏။ သမ္ပရာယေဝ၊ တမလွန်သာလျှင်။ သော၊ ထိုအကုသိုလ်ပြုသူသည်။ အဓိမတ္တံ၊ လွန်ကဲစွာ။ ဗလဝတရံ၊ အားကြီးလှသော။ ဝေဒနံ၊ ဝေဒနာကို။ ဝေဒိယတိ၊ ခံစားရလေ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့မိန့်တော်မူ၏။

ဘန္တေနာဂသေန၊ နာဂသိန်ကိုယ်တော်အရှင်ဘုရား။ သာဓု၊ ကောင်းလှပေ၏။ တဝါဒိသေန၊ အရှင်ကဲ့သို့သော။ ဗုဒ္ဓိမန္တေန၊ ပညာရှိပုဂ္ဂိုလ်နှင့်။ ဝိနာ၊ ကင်း၍။။ ဧသောပဉှော၊ ဤပြဿနာကို။ နသုနိဗ္ဗေဌိယော၊ ကောင်းစွာမဖြေအပ်ပေရာ။ ဘန္တေနာဂသေန၊ နာဂသိန်ကိုယ်တော်အရှင်ဘုရား။ လောကိကံ၊ လောကီအကြောင်းကို။ လောကုတ္တရေန၊ လောကထက်လွန်သောအကြောင်းဖြင့်။ ဝိညာပိတံ၊ သိစေအပ်ပြီ။ ဣတိ၊ ဤသို့လျှောက်၏။

တတိယာ၊ သုံးခုတို့၏ပြည့်ကြောင်းဖြစ်သော။ ကုသလာကုသလဗလဝတရပဉှော၊ ကုသိုလ် အကုသိုလ်တို့၏ အလွန်အကျူးအထူးအားရှိသည်ကိုမေးသော ပြဿနာသည်။ နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီးခြင်းသို့ရောက်ပြီ။