ဘန္တေနာဂသေန၊ နာဂသိန်ကိုယ်တော်အရှင်ဘုရား။ နိဗ္ဗာနံ၊ နိဗ္ဗာန်သည်။ ဧကန္တသုခံတိ၊ စင်စစ်ချမ်းသာ အတိသာဖြစ်သလော။ ဥဒါဟု၊ ထိုသို့မဟုတ်မူ။ ဒုက္ခေန၊ ဆင်းရဲနှင့်။ မိဿံကိံ၊ ရောပြွမ်းပါလော။ ဣတိ၊ ဤသို့မေးလျှောက်၏။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ နိဗ္ဗာနံ၊ နိဗ္ဗာန်သည်။ ဧကန္တသုခံ၊ စင်စစ်ချမ်းသာအတိသာဖြစ်၏။ ဒုက္ခေန၊ ဆင်းရဲနှင့်။ အမိဿံ၊ မရောပြွမ်း။ ဣတိ၊ ဤသို့မိန့်တော်မူ၏။

ဘန္တေနာဂသေန၊ နာဂသိန်ကိုယ်တော်အရှင်ဘုရား။ မယံ၊ တပည့်တော်တို့သည်။ နိဗ္ဗာနံ၊ နိဗ္ဗာန်သည်။ ဧကန္တသုခံ၊ စင်စစ်ချမ်းသာအတိသာဖြစ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့သော။ တံဝစနံ၊ ထိုစကားကို။ နသဒ္ဒဟာမ၊ မယုံကြည်ပါကုန်။ ဘန္တေနာဂသေန၊ နာဂသိန်ကိုယ်တော်အရှင်ဘုရား။ နိဗ္ဗာနံ၊ နိဗ္ဗာန်သည။ ဒုက္ခေခန၊ ဆင်းရဲနှင့်။ မိဿံ၊ ရောပြွမ်း၏။ ဣတိဧဝံ၊ ဤသို့။ ဧတ္ထ၊ ဤအရာ၌။ မယံ၊ တပည့်တော်တို့သည်။ ပစ္စေမ၊ ယုံကြည်ကုန်၏။ စ၊ သင့်ပေစွာ။ ဧတ္ထ၊ ဤအရာ၌။ နိဗ္ဗာနံ၊ နိဗ္ဗာန်သည်။ ဒုက္ခေန၊ ဆင်းရဲနှင့်။ မိဿံ၊ ရောပြွမ်း၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ကာရဏံ၊ အကြောင်းကို။ ဥပလဘာမ၊ အမှီရကုန်၏။

ဧတ္ထ၊ ဤအရာ၌။ ကာရဏံ၊ အကြောင်းကား။ ကတမံ၊ အဘယ်နည်း။

ဘန္တေနာဂသေန၊ နာဂသိန်ကိုယ်တော်အရှင်ဘုရား။ ယေတေ၊ အကြင်သူတို့သည်။ နိဗ္ဗာနံ၊ နိဗ္ဗာန်ကို။ ပရိယေသန္တိ၊ ရှာမှီးကုန်၏။ တေသံ၊ ထိုသူတို့၏။ ကာယဿစ၊ ကိုယ်၏လည်းကောင်း။ စိတ္တဿစ၊ စိတ်၏လည်းကောင်း။ အာတာပေါ၊ အားထုတ်ခြင်းသည်။ ပရိတာပေါ၊ အလွန်အားထုတ်ခြင်းသည်။ ဋ္ဌာနစင်္ကမနိသဇ္ဇာသယနဟာရပရိဂ္ဂဟော၊ ရပ်ခြင်း စင်္ကြံသွားခြင်း ထိုင်ခြင်း အိပ်ခြင်း စားသောက်ခြင်းတို့၌ သိမ်းဆည်းရခြင်းသည်။ စ၊ ထို့ပြင်။ မိဒ္ဓဿ၊ အိပ်ခြင်း၏။ ဥပရောဓော၊ ချုပ်တည်းရခြင်းသည်။ အာယတနာနံ၊ အာယတနတို့၏။ ပဋိပီဠနံ၊ နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းရခြင်းသည်။ ဓနဓညပိယဉာတိမိတ္တပ္ပဇဟနံ၊ ဥစ္စာစပါးချစ်သော ဆွေမျိုးခင်ပွန်းတို့ကို စွန့်ပစ်ရခြင်းသည်။ ဒိဿတိ၊ ထင်၏။

လောကေ၊ လောက၌။ ယေကေစိ၊ အကြင်အလုံးစုံသောသူတို့သည်။ သုခိတာ၊ ချမ်းသာကုန်၏။ သုခသမဂ္ဂိတာ၊ ချမ်းသာနှင့်ပြည့်စုံကုန်၏။ တေသဗ္ဗေ၊ ထိုအလုံးစုံသောသူတို့သည်။ ပဉ္စဟိကာမဂုဏေဟိ၊ ကာမဂုဏ်ငါးပါးတို့ဖြင့်။ အာယတနေ၊ အာယတနတို့ကို။ ရမေန္တိ၊ မွေ့လျော်စေကုန်၏။ ဗြူဟေန္တိ၊ တိုးပွားစေကုန်၏။ မနာပိကမနာပိကဗဟုဝိဓသုဘနိမိတ္တေန၊ သာယာဖွယ်နှစ်သက်ဖွယ်ရှိသော များပြားစွာသော သုဘအာရုံဖြစ်သော။ ရူပေန၊ အဆင်းဖြင့်။ စက္ခုံ၊ မျက်စိကို။ ရမေန္တိ၊ မွေ့လျော်စေကုန်၏။ ဗြူဟေန္တိ၊ တိုးပွားစေကုန်၏။ မနာပိကမနာပိကဂီတဝါဒိတဗဟုဝိဓသုဘနိမိတ္တေန၊ သာယာဖွယ်နှစ်သက်ဖွယ်ရှိသောသီချင်း တီးမှုတ်ခြင်းများပြားစွာသော သုဘအာရုံဖြစ်သော။ သဒ္ဒေန၊ အသံဖြင့်။ သောတံ၊ နားကို။ ရမေန္တိ၊ မွေ့လျော်စေကုန်၏။ ဗြူဟေန္တိ၊ တိုးပွားစေကုန်၏။ မနာပိကမနာပိကပုပ္ဖဖလပတ္တတစမူထသာရဗဟုဝိဓသုဘနိမိတ္တေန၊ သာယာဖွယ်နှစ်သက်ဖွယ်ရှိသောအပွင့်အသီးအရွက်အခေါက်အမြစ်အနှစ်များပြားစွာသော သုဘအာရုံဖြစ်သော။ ဂန္ဓေန၊ အနံ့ဖြင့်။ ဃာနံ၊ နှာခေါင်းကို။ ရမေန္တိ၊ မွေ့လျော်စေကုန်၏။ ဗြူဟေန္တိ၊ တိုးပွားစေကုန်၏။ မနာပိက မနာပိက ခဇ္ဇဘောဇ္ဇလေယျပေယျ သာယနီယဗဟုဝိဓ သုဘနိမိတ္တေန၊ သာယာနှစ်သက်ဖွယ်ရှိသော ခဲဖွယ်စားဖွယ် လျက်ဖွယ် သောက်ဖွယ် သာယာဖွယ် များပြားစွာသော သုဘအာရုံ၌ဖြစ်သော။ ရသေန၊ အရသာဖြင့်။ ဇိဝှံ၊ လျှာကို။ ရမေန္တိ၊ မွေ့လျော်စေကုန်၏။ ဗြူဟေန္တိ၊ တိုးပွားစေကုန်၏။ မနာပိက မနာပိကသဏှသုခုမရဒုမဒ္ဒဝ၊ ဗဟုဝိဓသုဘနိမိတ္တေန၊ သာယာဖွယ် နှစ်သက်ဖွယ်ရှိသော သိမ်မွေ့ပျော့ပြောင်းနူးညံ့သော များပြားစွာသော သုတအာရုံဖြစ်သော။ ဖဿေန၊ အတွေ့ဖြင့်။ ကာယံ၊ ကိုယ်ကို။ ရမေန္တိ၊ မွေ့လျော်စေကုန်၏။ ဗြူဟေန္တိ၊ တိုးပွားစေကုန်၏။ မနာပိက မနာပိက ကလျာဏပါပကသုဘာသုဘဗဟုဝိဓဝိတက္ကမနသိကာရေန၊ သာယာဖွယ်နှစ်သက်ဖွယ်ရှိသော ကောင်းဆိုးဖွယ်ရာ မဖွယ်ရာသောများပြားစွာသော အကြံအစည်ကိုနှလုံးပြုသဖြင့်။ မနံ၊ စိတ်ကို။ ရမေန္တိ၊ မွေ့လျော်စေကုန်၏။ ဗြူဟေန္တိ၊ တိုးပွားစေကုန်။

တုမှေ၊ အရှင်ဘုရားတို့သည်။ တံစက္ခုသောတဃာနဇိဝှာကာယမနောဗြူဟနံ၊ ထိုမျက်စိနား နှာခေါင်းလျှာ ကိုယ် စိတ်တို့၏ တိုးပွားခြင်းကို။ ဟနထ၊ ပယ်ဖျက်ကုန်၏။ ဥပဟနထ၊ နှိပ်စက်ကုန်၏။ ဆိန္ဒထ၊ ဖြတ်ကြကုန်၏။ ဥပဆိန္ဒထ၊ ပြင်းစွာဖြတ်ကုန်၏။ ရုန္ဓထ၊ ပိတ်ပင်ကုန်၏။ ဥပရုန္ဓထ၊ ပြင်းစွာပိတ်ပင်ကုန်၏။

တေန၊ ထိုကြောင့်။ ကာယောပိ၊ ကိုယ်သည်လည်း။ ပရိတပတိ၊ ပူလောင်၏။ စိတ္တံပိ၊ စိတ်သည်လည်း။ ပရိတပတိ၊ ပူလောင်၏။ ကာယေ၊ ကိုယ်သည်။ ပရိတတ္တေ၊ ပူလောင်သည်ရှိသော်။ ကာယိကဒုက္ခဝေဒနံ၊ ကိုယ်၌ဖြစ်သော ဆင်းရဲဝေဒနာကို။ ဝေဒိယတိ၊ ခံစား၏။ စိတ္တေ၊ စိတ်သည်။ ပရိတတ္တေ၊ ပူလောင်သည်ရှိသော်။ စေတသိကဒုက္ခဝေဒနံ၊ စိတ်၌ဖြစ်သော ဆင်းရဲဝေဒနာကို။ ဝေဒိယတိ၊ ခံစား၏။

မာဂဏ္ဍိယော၊ မာဂဏ္ဍိယမည်သော။ ပရိဗ္ဗာဇကောပိ၊ ပရိဗိုဇ်သည်လည်း။ ဘဂဝန္တံ၊ မြတ်စွာဘုရားကို။ ဂရဟမာနော၊ ကဲ့ရဲ့လျက်။ သမဏောဂေါတမော၊ ရဟန်းဂေါတမသည်။ ဘူနဟု၊ အစီးအပွားကို ဖျက်ဆီးတတ်၏။ ဣတိဧဝံ၊ ဤသို့။ အာဟနနု၊ ဆိုပြီမဟုတ်ပါလော။

ဘန္တေနာဂသေန၊ နာဂသိန်ကိုယ်တော်အရှင်ဘုရား။ ဧတ္ထ၊ ဤအရာ၌။ ဣဒံ၊ ဤသည်ကား။ ကာရဏံ၊ အကြောင်းတည်း။ ယေနကာရဏေန၊ အကြင်အကြောင်းဖြင့်။ အယံ၊ အကျွန်ုပ်သည်။ နိဗ္ဗာနံ၊ နိဗ္ဗာန်သည်။ ဒုက္ခေန၊ ဆင်းရဲနှင့်။ မိဿံ၊ ရောပြွမ်း၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဗြူမိ၊ ဆို၏။ ဣတိ၊ ဤသို့မေးလျှောက်၏။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ နိဗ္ဗာနံ၊ နိဗ္ဗာန်သည်။ ဒုက္ခေန၊ ဆင်းရဲနှင့်။ နဟိမိဿံ၊ မရောပြွမ်း။ နိဗ္ဗာနံ၊ နိဗ္ဗာန်သည်။ ဧကန္တသုခံ၊ စင်စစ်ချမ်းသာအတိသာဖြစ်၏။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ တွံ၊ သင်မင်းကြီးသည်။ ယံပနဒုက္ခံ၊ အကြင်ဆင်းရဲကို။ နိဗ္ဗာနန္တိ၊ နိဗ္ဗာန်ဟူ၍။ ဗြူသိ၊ ဆို၏။ ဧတံဒုက္ခံ၊ ဤဆင်းရဲသည်။ နနိဗ္ဗာနံနာမ၊ နိဗ္ဗာန်မမည်ပေ။ ပန၊ စင်စစ်ကား။ ဧသော၊ ဤဒုက္ခကား။ နိဗ္ဗာနဿ၊ နိဗ္ဗာန်ကို။ သစ္ဆိကိရိယာယ၊ မျက်မှောက်ပြုခြင်း၏။ ပုဗ္ဗဘာဂေါ၊ ရှေးအဖိုပေတည်း။ ဧတံ၊ ဤဒုက္ခကား။ နိဗ္ဗာနပရိယေသနံ၊ နိဗ္ဗာကိုရှာမှီးရသောဆင်းရဲပေတည်း။ မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ နိဗ္ဗာနံ၊ နိဗ္ဗာန်သည်။ ဒုက္ခေန၊ ဆင်းရဲနှင့်။ နမိဿံ၊ မရောပြွမ်း။ ဧကန္တသုခံယေဝ၊ စင်စစ်ချမ်းသာအတိသာဖြစ်၏။

ဧတ္ထ၊ ဤအရာ၌။ ကာရဏံ၊ အကြောင်းကို။ ဝဒါမိ၊ ငါဆိုအံ့။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ရာဇူနံ၊ မင်းတို့၏။ ရဇ္ဇသုခံနာမ၊ မင်း၏ချမ်းသာမည်သည်။ အတ္ထိ၊ ရှိသလော။ ဣတိ၊ ဤသို့မေးတော်မူ၏။

ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။ ရာဇူနံ၊ မင်းတို့၏။ ရဇ္ဇသုခံ၊ မင်း၏ချမ်းသာသည်။ အာမအတ္ထိ၊ ဪရှိပါ၏။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ အပိ၊ စင်စစ်။ တံရဇ္ဇသုခံ၊ ထိုမင်း၏ချမ်းသာသည်။ ဒုက္ခေန၊ ဆင်းရဲနှင့်။ မိဿံနုခေ၊ ရောပြွမ်းသလော။ ဣတိ၊ ဤသို့မေးတော်မူ၏။ ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။

နဟိမိဿံ၊ မရောပြွမ်းပါ။ ဣတိ၊ ဤသို့လျှောက်၏။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ကိဿပန၊ အဘယ်ကြောင့်လျှင်။ တေရာဇာနော၊ ထိုမင်းတို့သည်။ ပစ္စန္တေ၊ တိုင်းစွန်နယ်ဖျားသည်။ ကုမ္ပိတေ၊ သူပုန်ထကြွသည်ရှိသော်။ ပစ္စန္တနိဿိတာနံ၊ တိုင်းစွန်နယ်ဖျားကိုမှီ၍ဖြစ်ကုန်သော။ တေသံ၊ ထိုသူပုန်ရန်သူတို့ကို။ ပဋိသေဓာယ၊ တားမြစ်ခြင်းငှာ။ အမစ္စေဟိ၊ အမတ်တို့ဖြင့်။ ပရိဏာယကေဟိ၊ ဗိုလ်မှူးတို့ဖြင့်။ ဘဋေဟိ၊ သူခစားတို့ဖြင့်။ ဗသတ္တေဟိ၊ ဗိုလ်စုတို့ဖြင့်။ ပရိဝုတာ၊ ခြံရံအပ်ကုန်သည်ဖြစ်၍။ ပဝါသံ၊ အရပ်တပါးသို့။ ဂန္တွာ၊ သွားကုန်၍။ ဍံသမကသဝါတာတပပဋိပီဠိတာ၊ မှက် ခြင် ယင် လေ နေပူတို့ဖြင့်နှိပ်စက်အပ်ကုန်သည်ဖြစ်၍။ သမဝိသမေ၊ ညီညွတ် မညီညွတ်သော အရပ်တို့သို့။ ပရိဓာဝန္တိ၊ ပြေးကုန်သနည်း။ မဟာယုဒ္ဓဉ္စ၊ ကြီးစွာသော စစ်ထိုးခြင်းကိုလည်း။ ကရောန္တိ၊ ပြုကုန်သနည်း။ ဇီဝိတသသံယဉ္စ၊ အသက်၏ယုံမှားခြင်းသို့လည်း။ ပါပုဏန္တိ၊ ရောက်ကုန်သနည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့မေးတော်မူ၏။

ဘန္တေနာဂသေန၊ နာဂသိန်ကိုယ်တော်အရှင်ဘုရား။ ဧတံ၊ ဤသို့ဖြစ်ခြင်းသည်။ ရဇ္ဇသုခံနာမ၊ မင်း၏ချမ်းသာမည်သည်။ န၊ မဟုတ်။ ဧသော၊ ဤဆင်းရဲဒုက္ခသည်။ ရဇ္ဇသုခဿ၊ မင်း၏ချမ်းသာကို။ ပရိယေသနာယ၊ ရှာမှီးခြင်း၏။ ပုဗ္ဗဘာဂေါ၊ ရှေးအဘို့တည်း။ ဘန္တေနာဂသေန၊ နာဂသိန်ကိုယ်တော်အရှင်ဘုရား။ ဒုက္ခေန၊ ဆင်းရဲဖြင့်။ ရာဇာနော၊ မင်းတို့သည်။ ရဇ္ဇံ၊ မင်းအဖြစ်ကို။ ပရိယေသိတွာ၊ ရှာမှီးကုန်သည်ဖြစ်၍။ ရဇ္ဇသုခံ၊ မင်း၏ချမ်းသာကို။ အနုဘာန္တိ၊ ခံစားကုန်၏။ ဘန္တေနာဂသေန၊ နာဂသိန်ကိုယ်တော်အရှင်ဘုရား။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ရဇ္ဇသုခံ၊ မင်း၏ချမ်းသာသည်။ ဒုက္ခေန၊ ဆင်းရဲနှင့်။ အမိဿံ၊ မရောပြွမ်း။ တံရဇ္ဇသုခံ၊ ထိုမင်း၏ချမ်းသာသည်။ အညံ၊ တပါးသာတည်း။ ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲသညသ်။ အည၊ တပါးသာတည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့လျှောက်၏။

မဟာရာဇ၊ မြတ်‌သောမင်းကြီး။ ဧဝမေဝခေါ၊ ဤအတူပင်လျှင်။ နိဗ္ဗာနံ၊ နိဗ္ဗာန်သည်။ ဧကန္တသုခံ၊ စင်စစ်ချမ်းသာအတိသာဖြစ်၏။ ဒုက္ခေန၊ ဆင်းရဲနှင့်။ နမိဿံ၊ မရောပြွမ်း။

ယေပန၊ အကြင်သူတို့သည်ကား။ တံနိဗ္ဗာနံ၊ ထိုနိဗ္ဗာန်ကို။ ပရိယေသန္တိ၊ ရှာမှီးကုန်၏။ တေ၊ ထိုသူတို့သည်။ ကာယဉ္စ၊ ကိုယ်ကိုလည်းကောင်း။ စိတ္တဉ္စ၊ စိတ်ကိုလည်းကောင်း။ အာတာပေတွာ၊ ပူပန်စေ၍။ ဌာနစင်္ကမနနိသဇ္ဇာသယနာကာရံ၊ ရပ်ခြင်းစင်္ကြံသွားခြင်း ထိုင်ခြင်း အိပ်သောအခြင်းအရာကို။ ပရိဂ္ဂဟေတွာ၊ သိမ်းဆည်းကုန်၍။ မိဒ္ဓံ၊ အိပ်ခြင်းကို။ ဥပရုန္ဓိတွာ၊ ချုပ်တည်းကုန်၍။ အာယတနာနိ၊ အာယတနတို့ကို။ ပဋိပီဠိတွာ၊ နှိပ်စက်ကုန်၍။ ကာယဉ္စ၊ ကိုယ်ကိုလည်းကောင်း။ ဇီဝိတဉ္စ၊ အသက်ကိုလည်းကောင်း။ ပရိစ္စဇိတွာ၊ စွန့်ကုန်၍။ ဒုက္ခေန၊ ဆင်းရဲဖြင့်။ နိဗ္ဗာနံ၊ နိဗ္ဗာန်ကို။ ပရိယေသိတွာ၊ ရှာမှီးကုန်၍။ ဧကန္တသုခံ၊ စင်စစ်ချမ်းသာအတိဖြစ်သော။ နိဗ္ဗာနံ၊ နိဗ္ဗာန်ကို။ အနုဘဝန္တိ၊ ခံစားကုန်၏။ နိဟကပစ္စာမိတ္တာ၊ သတ်ပုတ်ပြီးသော ရန်သူရှိကုန်သော။ ရာဇာနော၊ မင်းတို့သည်။ ရဇ္ဇသုခံ၊ မင်း၏ချမ်းသာကို။ အနုဘဝန္တိဣဝ၊ ခံစားကုန်သကဲ့သို့။ နိဗ္ဗာနံ၊ နိဗ္ဗာန်ကို။ အနုဘဝန္တိ၊ ခံစားကုန်၏။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ နိဗ္ဗာနံ၊ နိဗ္ဗာန်သည်။ ဧကန္တသုခံ၊ စင်စစ်ချမ်းသာအတိသာဖြစ်၏။ ဒုက္ခေန၊ ဆင်းရဲနှင့်။ နမိဿံ၊ မရောပြွမ်း။ နိဗ္ဗာနံ၊ နိဗ္ဗာန်သည်။ အညံ၊ တပါးသာတည်း။ ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲသည်။ အညံ၊ တပါးသာတည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့မိန့်တော်မူ၏။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ အပရမ္ပိ၊ တပါးလည်း။ ဥတ္တရိကာရဏံ၊ ထိုထက်အလွန်ဖြစ်သောအကြောင်းကို။ သုဏောဟိ၊ နားဦလော။ နိဗ္ဗာနံ၊ နိဗ္ဗာန်သည်။ ဧကန္တသုခံ၊ စင်စစ်ချမ်းသာအတိဖြစ်၏။ ဒုက္ခေန၊ ဆင်းရဲနှင့်။ နမိဿံ၊ မရောပြွမ်း။ ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲသည်။ အညံ၊ တပါးသာတည်း။ နိဗ္ဗာနံ၊ နိဗ္ဗာန်သည်။ အညံ၊ တပါးသာတည်း။

ဣတိ၊ ဤသို့မိန့်တော်မူပြီး၍။ မဟာရာဇ၊ မြတသောမင်းကြီး။ သိပ္ပဝန္တာနံ၊ အတတ်နှင့်ပြည့်စုံကုန်သော။ အာစရိယာနံ၊ ဆရာတို့၏။ သိပ္ပသုခံနာမ၊ အတတ်ကြောင့်ဖြစ်သော ချမ်းသာမည်သည်။ အတ္ထိ၊ ရှိပါ၏လော။ ဣတိ၊ ဤသို့မေးတော်မူ၏။

ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။ သိပ္ပဝန္တာနံ၊ အတတ်နှင့်ပြည့်စုံကုန်သော။ အာစရိယာနံ၊ ဆရာတို့၏။ သိပ္ပသုခံ၊ အတတ်ကြောင့်ဖြစသောချမ်းသာသည်။ အာမအတ္ထိ၊ ဪရှိပါ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့လျှောက်၏။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ အပိ၊ စင်စစ်။ တံသိပ္ပသုခံ၊ ထိုအတတ်ကြောင့်ဖြစ်သောချမ်းသာသည်။ ဒုက္ခေန၊ ဆင်းရဲနှင့်။ မိဿံနုခေါ၊ ရောပြွမ်းသလော။ ဣတိ၊ ဤသို့မေးတော်မူ၏။ ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။ နဟိမိဿံ၊ မရောပြွမ်းပါ။ ဣတိ၊ ဤသို့လျှောက်၏။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ကိဿပန၊ အဘယ်ကြောင့်။ တေအာစရိယာ၊ ထိုဆရာတို့သည်။ အာစရိယာနံ၊ ဆရာတို့အား။ အဘိဝါဒန ပစ္စုဋ္ဌာနေန၊ ရှိခိုးခြင်း ခရီးကြိုဆိုခြင်းဖြင့်လည်းကောင်း။ ဥဒကာဟရဏဃရ သမ္မဇ္ဇဒန္တကဋ္ဌမုခေါဒကာနုပ္ပဒါနေန၊ ရေခပ်ခြင်းအိမ်ကိုတံမြက်လှည်းခြင်း ဒါန်ပူကမ်းခြင်း မျက်နှာသစ်ရေပေးဆက်ခြင်းဖြင့်လည်းကောင်း။ ဥစ္ဆိဋ္ဌပဋိဂ္ဂဟဏဉဥစ္ဆာဒနနဟာပနပါဒ ပရိကမ္မေန၊ စာကြွင်းကိုခံယူခြင်း အပတ်အခြံပြုလုပ်ခြင်း ချိုးရေပေးခြင်း ခြေဆုပ်နယ်ခြင်းဖြင့်လည်းကောင်း။ သကစိတ္တံ၊ မိမိစိတ်ကို။ နိက္ခိပိတွာ၊ နှိမ့်ချ၍။ ပရစိတ္တာနဝတ္တနေန၊ သူတပါးတို့၏ စိတ်အလိုကို အစဉ်လိုက်ရသဖြင့်လည်ကောင်း။ ဒုက္ခသေယျာယ၊ ဆင်းရဲသော အိပ်ရခြင်းဖြင့်လည်ကောင်း။ ဝိသမဘောဇနေန၊ မညီညွတ်သော အစာကို စားရသဖြင့်လည်ကောင်း။ ကာယံ၊ ကိုယ်ကို။ အာတာပေန္တိ၊ ပူပန်စေတတ်ကုန်သည်မဟုတ်လော။ ဣတိ၊ ဤသို့မိန့်တော်မူ၏။

ဘန္တေနာဂသေန၊ နာဂသိန်ကိုယ်တော်အရှင်ဘုရား။ ဧတံ၊ ထိုသို့ကိုယ်ကို ပူပန်စေခြင်းသည်။ သိပ္ပသုခံနာမ၊ အတတ်ကြောင့်ဖြစသော ချမ်းသာမည်သည်။ န၊ မဟုတ်။ သောဒက္ခေါ၊ ဤဆင်းရဲသည် သိပ္ပပရိယေသနာယ၊ အတတ်ကိုရှာမှီးခြင်း၏။ ပုဗ္ဗဘာဂေါ၊ ရှေးအဘို့တည်း။ ဘန္တေနာဂသေန၊ နာဂသိန်ကိုယ်တော်အရှင်ဘုရား။ ဒုက္ခေန၊ ဆင်းရဲသဖြင့်။ အာစရိယာ၊ ဆရာတို့သည်။ သိပ္ပံ၊ အတတ်ကို။ ပရယေသိတွာ၊ ရှာမှီးကုန်၍။ သိပ္ပသုခံ၊ အတတ်ကြောင့်ဖြစ်သောချမ်းသာကို။ အနုဘဝန္တိ၊ ခံစားကုန်၏။ ဘန္တေနာဂသေန၊ နာဂသိန်ကိုယ်တောအရှင်ဘုရား။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ သိပ္ပသုခံ၊ အတတ်ကြောင့်ဖြစ်သောချမ်းသာသည်။ ဒုက္ခေန၊ ဆင်းရဲနှင့်။ အမိဿံ၊ မရောပြွမ်း။ တံသိပ္ပသုခံ၊ ထိုအတတ်ကြောင့်ဖြစ်သောချမ်းသာသည်။ အညံ၊ တပါးသာတည်း။ ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲသည်။ အညံ၊ တပါးသာတည်း။

ဣတိ၊ ဤသို့လျှောက်၏။ မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ဧဝမေဝခေါ၊ ဤအတူပင်လျှင်။ နိဗ္ဗာနံ၊ နိဗ္ဗာန်သည်။ ဧကန္တသုခံ၊ စင်စစ်ချမ်းသာအတိသာဖြစ်၏။ ဒုက္ခေန၊ ဆင်းရဲနှင့်။ နမိဿံ၊ မရောပြွမ်း။

ယေပန၊ အကြင်သူတို့သည်ကား။ တံနိဗ္ဗာနံ၊ ထိုနိဗ္ဗာန်ကို။ ပရိယေသန္တိ၊ ရှာမှီးကုန်၏။ တေ၊ ထိုသူတို့သည်။ ကာယဉ္စ၊ ကိုယ်ကိုလည်းကောင်း။ စိတ္တဉ္စ၊ စိတ်ကိုလည်ကောင်း။ အာတာပေတွာ၊ ပူပန်စေကုန်၍။ ဌာနစင်္ကမနိသဇ္ဇာသယနာကာရံ၊ ရပ်ခြင်း စင်္ကြံသွားခြင်း ထိုင်ခြင်း အိပ်သောအခြင်းအရာကို။ ပရိဂ္ဂဟေတွာ၊ သိမ်းဆည်းကုန်၍။ မိဒ္ဓံ၊ အိပ်ခြင်းကို။ ဥပရုန္ဓိတွာ၊ ချုပ်တည်းကုန်၍။ အာယတနာနိ၊ အာယတနတို့ကို။ ပဋိပီဠေတွာ၊ နှိပ်စက်ကုန်၍။ ကာယဉ္စ၊ ကိုယ်ကိုလည်းကောင်း။ ဇီဝိတဉ္စ၊ အသက်ကိုလည်းကောင်း။ ပရိစ္စဇိတွာ၊ စွန့်ကုန်၍။ ဒုက္ခေန၊ ဆင်းရဲသဖြင့်လည်းကောင်း။ နိဗ္ဗာနံ၊ နိဗ္ဗာန်ကို။ ပရိယေသိတွာ၊ ရှာမှီးကုန်၍။ ဧကန္တသုခံ၊ စင်စစ်ချမ်းသာအတိဖြစ်သော။ နိဗ္ဗာနံ၊ နိဗ္ဗာန်ကို။ အနုဘဝန္တိ၊ ခံစားကုန်၏။ သိပ္ပသုခံ၊ အတတ်ကြောင့်ဖြစ်သောချမ်းသာကို ခံစားသော။ အာစရိဟံဝိယ၊ ဆရာကဲ့သို့။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ နိဗ္ဗာနံ၊ နိဗ္ဗာန်သည်။ ဧကန္တသုခံ၊ စင်စစ်ချမ်းသာအတိသာဖြစ်၏။ ဒုက္ခေန၊ ဆင်းရဲနှင့်။ နမိဿံ၊ မရောပြွမ်း။ ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲသည်။ အညံ၊ တပါးသာတည်း။ နိဗ္ဗာနံ၊ နိဗ္ဗာန်သည်။ အညံ၊ တပါးသာတည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့မိန့်တော်မူ၏။

ဘန္တေနာဂသေန၊ နာဂသိန်ကိုယ်တော်အရှင်ဘုရား။ သာဓု၊ ကောင်းပေစွ။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဧတံ၊ ဤသဘောကို။ တထာ၊ ထိုအရှင်မိန့်ဆိုတိုင်း။ သမ္ပဋိစ္ဆာမိ၊ ဝန်ခံပါ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့လျှောက်၏။

နဝမီ၊ ကိုးခုတို့၏ပြည့်ကြောင်းဖြစ်သော။ ဧကန္တသုခနိဗ္ဗာနပဉှာ၊ စင်စစ်ချမ်းသာဖြစ်သော နိဗ္ဗာန်ကိုမေးသော ပြဿနာသည်။ နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီးခြင်းသို့ရောက်ပြီ။