သရာဂဿစ၊ ရာဂရှိသူ၏၎င်း။ ဝီတရာဂဿစ၊ ရာဂကင်းသူ၏၎င်း။ နာကရဏံ၊ ထူးသောအကြောင်းသည်။ ကိံ၊ အဘယ်ပါနည်း။

ဧကောခေါ၊ တဦးသည်ကား။ အဇ္ဈောသိတော၊ တဏှာကိုသက်ဝင်၏။ ဧကော၊ ကား။ အနဇ္ဈောသိတော၊ မသက်ဝင်။ အဇ္ဈောသိတောအနဇ္ဈောသိတောနာမ၊ အဇ္ဈောသိတ အနဇ္ဈောသိတမည်၏ဟု။

ယော၊ အကြင်စကားကို။ ပုတ္တော၊ ဆိုတော်မူ၏။ ဧတံ၊ ဤစကားသည်။ ကိံ၊ အဘယ်သဘောအဓိပ္ပါယ်ပါနည်း။

အတ္ထိကော၊ တဏှာအားဖြင့်အလိုရှိ၏။ အနတ္ထိကော၊ မရှိ။

သရာဂေါ၊ ရာဂရှိသော။ ယောစ၊ အကြင်သူသည်၎င်း။ ဝီတရာဂေါ၊ သော။ ယောစ၊ ၎င်း။ ဧသောသဗ္ဗောပိ၊ ဤ၂ဦးလုံးသည်လည်း။ သောဘဏံယေဝ၊ ကောင်းမြတ်သည်သာဖြစ်သော။ ခါဒနီယံဝါ၊ ခဲဘွယ်ကို၎င်း။ ဘောဇနီယံဝါ၊ ဘောဇဉ်ကို၎င်း။ ဣစ္ဆတိ၊ အလိုရှိ၏။ ကောစိ၊ တစုံတဦးသည်။ ပါပကံ၊ မကောင်းသောခဲဘွယ်ဘောဇဉ်ကို။ နဣစစ္ဆတိ၊ အလိုမရှိ။ မဟံ၊ သည်။ ဧဝရူပံ၊ ဤသို့သောအရာကို။ ပဿာမိ၊ တွေ့မြင်ရပေ၏။ အဝီတရာဂေါခေါ၊ ရာဂမကင်းသူသည်ကား။ ရသပ္ပဋိသံဝေဒီစ၊ အရသာကိုထင်စွာသိမှတ် ခံစားလတ်၍၎င်း။ ရသရာဂပ္ပဋိသံဝေဒီစ၊ ရသာ၌တက်မက်ခြင်းဖြင့်သိမှတ်ခံစားလျက်၎င်း။ ဘောဇနံ၊ ကို။ ဘုဉ္ဇတိ၊ စားသုံး၏။ ဝိတရာဂေါပန၊ ရာဂကင်းသူကား။ ရသပ္ပဋိသံဝေဒီ၊ အရသာကိုသိမှတ်ခံစားလျက်။ ဘောဇနံဘုဉ္ဇတိ၊ စားကားစားသုံး၏။ ခေါ၊ ထိုသို့ဖြစ်သော်လည်း။ ရသရာဂပ္ပဋိသံဝေဒီ၊ ရသာ၌တက်မက်ခြင်းဖြင့်သိမှတ်ခံစားလျက်။ နောစဘုဉ္ဇတိ၊ မစားသုံးလေ။

သရာဂဝီတရာဂါနံနာနာကရဏပဉှာ သတ္တမီ၊