ဘန္တေနာဂသေန၊ နာဂသိန်ကိုယ်တော်အရှင်ဘုရား။ နကုလဿဧကံအင်္ဂံဂဟေတဗ္ဗန္တိ၊ နကုလဿဧကံအင်္ဂံဂဟေတဗ္ဗံဟူ၍။ ယံ၊ အကြင်စကားကို။ ဝဒေသိ၊ ဆိုတော်မူ၏။ ကတမံ၊ အဘယ်မည်သော။ တံဧကံအင်္ဂံ၊ ထိုအင်္ဂါတပါးကို။ ဂဟေတဗ္ဗံ၊ ယူအပ်ပါသနည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့မေးလျှောက်၏။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ယထာ၊ ဥပမာအားဖြင့်။ နကုလော၊ မြွေပါသည်။ ဥရဂံ၊ မြွေသို့။ ဥပဂစ္ဆန္တော၊ အနီးကပ်လတ်သော်။ ဘေသဇ္ဇေန၊ ကိုယ်ကာဆေးဖြင့်။ ကာယံ၊ ကိုယ်ကို။ ပရိဘာဝိတွာ၊ ထုံ၍။ ဥရဂံ၊ မြွေကို။ ဂဟေတုံ၊ ထမ်းခြင်းငှါ။ ဥပဂစ္ဆတိ၊ သွား၏။ မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ဧဝမေဝခေါ၊ ဤအတူပင်လျှင်။ ယောဂိနာ၊ လုံ့လရှိသော။ ယောဂါဝစရေန၊ ကမ္မဋ္ဌာန်းကိုစီးဖြန်းကျက်စားသောပုဂ္ဂိုလ်မည်သည်။ ကောဓာဃာတဗဟုလံ၊ အမျက်ရန်ငြိုးအားကြီးသော။ ကလဟဝိဂ္ဂဟဝိဒါဒဝိရောဓာဘိဘူတံ၊ ခိုက်ရန်ဖြစ်ခြင်းမညီညွတ်ခြင်းငြင်းခုံခြင်းဆန့်ကျင်ခြင်းတို့ဖြင့်နှိပ်စက်သော။ လောကံ၊ လူအပေါင်းသို့။ ဥပဂစ္ဆန္တေန၊ ကပ်သည်ရှိသော်။ မေတ္တာဘေသဇ္ဇေန၊ မေတ္တာဟူသောဆေးဖြင့်။ မာနသံ၊ စိတ်ကို။ အနုလိမ္ပိတဗ္ဗံ၊ လိမ်းကျံအပ်၏။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ နကုလဿ၊ မြွေပါ၏။ ဣဒံဧကံအင်္ဂံ၊ ဤအင်္ဂါတပါးကို။ ဂဟေတဗ္ဗံ၊ ယူအပ်၏။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ဓမ္မသေနာပတိနာ၊ တရားစစ်သူကြီးဖြစ်တော်မူသော။ သာရိပုတ္တထေရေန၊ အရှင်သာရိပုတ္တရာမထေရ်သည်။

တသ္မာ၊ ထိုသို့ခိုက်ရန်ပြုခြင်းငြင်းခုံရခြင်း စသည်ဖြစ်တတ်သောကြောင့်။ သကံ၊ မိမိအားလည်းကောင်း။ ပရေသမ္ပိ၊ သူတပါးတို့အားလည်းကောင်း။ မေတ္တဘာဝနာ၊ မေတ္တာပွါးထုံခြင်းကို။ ကာတဗ္ဗာ၊ ပြုအပ်၏။

မေတ္တစိတ္တေန၊ မေတ္တာစိတ်ဖြင့်။ ဖရိတဗ္ဗံ၊ သတ္တဝါအစေ့အနှံ့ပြန့်အောင်ဖြန့်အပ်၏။ ဧတံ၊ ဤသည်ကား။ ဗုဒ္ဓါနံ၊ ဘုရားရှင်တို့၏။ သာသနံ၊ အဆုံးအမပေတည်း။ ဣတိဧတံ၊ ဤသို့သောစကားကို။ ဘာသိတမ္ပိ၊ ဟောလည်းဟောအပ်ပေပြီ။

ပဉ္စမီ၊ ငါးခုမြောက်သော။ နကုလင်္ဂပဉှာ၊ မြွေပါ၏အင်္ဂါကို မေးသောပြဿနာသည်။ နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီးခြင်းသို့ရောက်ပြီ။