ဘန္တေနာဂသေန၊ နာဂသိန်ကိုယ်တော် အရှင်ဘုရား။ ရုက္ခဿတီဟိအင်္ဂါနိဂဟေတဗ္ဗာနီတိ၊ ရုက္ခဿတီဏိအင်္ဂါနိဂဟေတဗ္ဗာနိဟူ၍။ ယံ၊ အကြင်စကားကို။ ဝဒေသိ၊ ဆိုတော်မူ၏။ ကတမာနိ၊ အဘယ်မည်ကုန်သော။ တာနိတီဏိအင်္ဂါနိ၊ ထိုသုံးပါးသောအင်္ဂါတို့ကို။ ဂဟေတဗ္ဗာနိ၊ ယူအပ်ပါကုန်သနည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့မေးလျှာက်၏။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ယထာ၊ ဥပမာအားဖြင့်။ ရုက္ခေါနာမ၊ သစ်ပင်မည်သည်ကား။ ပုပ္ဖဖလဓရော၊ အပွင့်အသီးကိုဆောင်၏။ မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ဧဝမေဝခေါ၊ ဤအတူပင်လျှင်။ ယောဂိနာ၊ လုံ့လရှိသော။ ယောဂါဝစရေန၊ ကမ္မဋ္ဌာန်းကိုစီးဖြန်းကျက်စားသောပုဂ္ဂိုလ်မည်သည်။ ဝိမုတ္တိပုပ္ဖဿမညဖလဓာရိနာ၊ ဝိမုတ္တိပန်းမဂ်ဖိုလ်သီးကိုဆောင်သည်။ ဘဝိတဗ္ဗံ၊ ဖြစ်ရာ၏။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ရုက္ခဿ၊ သစ်ပင်၏။ ပဌမံ၊ ရှေးဦးစွာသော။ ဣဒံအင်္ဂံ၊ ဤအင်္ဂါကို။ ဂဟေတဗ္ဗံ၊ ယူအပ်၏။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ပုနစပရံ၊ တဖန်တပါးလည်း။ ရုက္ခေါ၊ သစ်ပင်သည်။ ဥပဂတာနံ၊ အနီးသို့ကပ်လာကုန်သော။ အနုပ္ပဝိဋ္ဌာနံ၊ အစင်အတိုင်းဝင်လာကုန်သော။ ဇနာနံ၊ လူတို့အား။ ဆာယံ၊ အရိပ်ကို။ ဒေတိ၊ ပေး၏။ မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ဧဝမေဝခေါ၊ ဤအတူပင်လျှင်။ ‌ယောဂိနာ၊ လုံ့လရှိသော။ ယောဂါဝစရေန၊ ကမ္မဋ္ဌာန်းကိုစီးဖြန်းကျက်စားသောပုဂ္ဂိုလ်မည်သည်။ ဥပဂတာနံ၊ အနီးသို့ကပ်လာကုန်သော။ အနုပ္ပဝိဋ္ဌာနံ၊ အစဉ်အတိုင်းဝင်လာကုန်သော။ ပုဂ္ဂလာနံ၊ ပုဂ္ဂိုလ်တို့အား။ အာမိသပ္ပဋိသန္ထာရေနဝါ၊ ဆွမ်းစသော အာဓိသအစေ့အစပ်ဖြင့်လည်းကောင်း။ ဓမ္မပ္ပဋိသန္ထာရေနဝါ၊ တရားအစေ့အစပ်ဖြင့်လည်းကောင်း။ ပဋိသန္ထရိတဗ္ဗံ၊ အစေ့အစပ်ပြုအပ်၏။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ရုက္ခဿ၊ သစ်ပင်၏။ ဒုတိယံ၊ နှစ်ခုမြောက်သော။ ဣဒံအင်္ဂံ၊ ဤအင်္ဂါကို။ ဂဟေတဗ္ဗံ၊ ယူအပ်၏။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ပုနစပရံ၊ တဖန်တပါးလည်း။ ရုက္ခော၊ သစ်ပင်သည်။ ဆာယာဝေမတ္တံ၊ အရိပ်နှင့်ထူးကွဲသည့်အဖြစ်ကို။ နကရောတိ၊ မပြုတတ်။ မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ဧဝမေဝခေါ၊ ဤအတူပင်လျှင်။ ယောဂိနာ၊ လုံ့လရှိသော။ ယောဂါဝစရေန၊ ကမ္မဋ္ဌာန်းကိုစီးဖြန်းကျက်စားသောပုဂ္ဂိုလ်မည်သည်။ သဗ္ဗသတ္တေသု၊ အလုံးစုံသောသတ္တဝါတို့၌။ ဝေမတ္တတာ၊ ထူးထွေသည့်အဖြစ်ကို။ နကာတဗ္ဗာ၊ မပြုအပ်။ စောရဝဓကပစ္စတ္ထိကေသုပိ၊ ခိုးသူ သူသတ်ရန်သူတို့၌လည်းကောင်း။ အတ္တနိပိ၊ မိမိ၌ လည်းကောင်း။ သမသမာ၊ တူမျှသော။ မေတ္တာဘာဝနာ၊ မေတ္တာဘာဝနာကို။ ကာတဗ္ဗာ၊ ပြုအပ်၏။ ကိန္တိ၊ အဘယ်သို့လျှင်။ ဣမေသတ္တါ၊ ဤသတ္တဝါတို့သည်။ အဝေရာ၊ ဘေးရန်မရှိကုန်ဘဲ။ အဗျာပဇ္ဇာ၊ ကြောင့်ကြစိုးရိမ်ခြင်းကင်းလွတ်ကုန်၍။ အနီဃာ၊ ဆင်းရဲမရှိကုန်ဘဲ။ သုခီ၊ ချမ်းသာကုန်လျက်။ အတ္တာနံ၊ မိမိတို့ကိုယ်ကို။ ပရိဟရေယျုံ၊ ဆောင်နိုင်ကုန်လိမ့်နည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ကာတဗ္ဗာ၊ ပြုအပ်၏။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ရုက္ခဿ၊ သစ်ပင်၏။ တတိယံ၊ သုံးခုမြောက်သော။ ဣဒံအင်္ဂံ၊ ဤအင်္ဂါကို။ ဂဟေတဗ္ဗံ၊ ယူအပ်၏။

မဟာရာဇ၊ မြတ်သောမင်းကြီး။ ဓမ္မသေနာပတိ၊ တရားစစ်သူကြီးဖြစ်တော်မူသော။ သာရိပုတ္တေနထေရေန၊ အရှင်သာရိပုတ္တရာမထေရ်သည်။ မုနိ၊ ငါးဦးတို့သခင် ဘုရားရှင် ကိုယ်တော်မြတ်သည်။

ဝဓကေ၊ ကိုယ်တော်မြတ်ကို ကျောက်ချပ်ပစ်ချညှဉ်းပန်းထသော။ ဒေဝဒတ္တမှိစ၊ ဒေဝဒတ် မည်သူသတ်ထေရ်၌ လည်းကောင်း။ စောရေ၊ လူ့အသက်ကို နိုင်ထက်ဖြတ်ချိုး သေအောင်ခိုးသော။ အင်္ဂုလိမာလကေစ၊ အင်္ဂုလိမာလ၌လည်းကောင်း။

ဓနပါလေစ၊ သတ်ရန်သက်ဝင်ဓနပါလဆင်၌လည်းကောင်း။ ရာဟုလေစ၊ မိမိရင်နှစ်သားချစ်မှန်စွာရာဟုလာ၌လည်းကောင်း။ သဗ္ဗတ္ထ၊ ထိုသို့သောသူလူအားလုံးတို့၌။ သမကော၊ စိတ်ထားမသွေ တူမျှပေ၏။ ဣတိဧတံ၊ ဤသို့သော စကားကို။ ဘာသိတမ္ပိ၊ ဟောလည်းဟောအပ်ပေပြီ။

ပဉ္စမီ၊ ငါးခုမြောက်သော။ ရုက္ခင်္ဂပဉှာ၊ သစ်ပင်၏အင်္ဂါကိုမေးသောပြဿနာသည်။ နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီးခြင်းသို့ရောက်ပြီ။