ဘန္တေနာဂသေန၊ နာဂသိန်ကိုယ်တော်အရှင်ဘုရား။ ဘဂဝတာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ဧတံ၊ ဤစကားကို။ ဘာသိတံပိ၊ ဟောလည်းဟောတော်မူအပ်၏။ ကိံဘာသိတံ၊ အဘယ်သို့သောဟောတော်မူအပ်သနည်း။ ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ အဟံ၊ ငါဘုရားသည်။ ယာစယောဂေါ၊ လောင်းစားခြင်းနှင့် ယှဉ်သော။ ဗြာဟ္မဏော၊ ပုဏ္ဏားသည်။ အသ္မိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဘာသိတံ၊ ဟောတော်မူအပ်၏။

ပုနစ၊ တဘန်လည်း။ ဘဏိတံ၊ ဟောတော်မူအပ်၏။ ကိံဘဏိတံ၊ အဘယ်သို့ ဟောတော်မူအပ်သနည်း။ အယံ၊ ငါဘုရားသည်။ သေဋ္ဌော၊ မြတ်သော။ ရာဇ၊ မင်းသည်။ အသ္မိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဘဏိတံ၊ ဟောတော်မူအပ်၏။

ဘန္တေနာဂသေန၊ နာဂသိန်ကိုယ်တော်အရှင်ဘုရား။ ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ အယံ၊ ငါဘုရားသည်။ ယာစယောဂေါ၊ ဟောင်းခြင်းနှင့်ယှဉ်သော။ ဗြဟ္မဏော၊ ပုဏ္ဏားသည်။ အသ္မိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဘဂဝတာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ယဒိဘဏိတံ၊ အကယ်၍ဟောတော်မူအံ့။ တေနဟိ၊ ထိုသို့ဟောတော်မူခဲ့သော်။ အဟံ၊ ငါဘုရားသည်။ သေဋ္ဌော၊ မြတ်သော။ ရာဇာ၊ မင်းသည်။ အသ္မိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ယံဝစနံ၊ အကြင်စကားသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ တံ၊ ထိုစကားသည်။ မိစ္ဆာ၊ မှားယွင်းသည်။ ဘဝေယျ၊ ဖြစ်ရာ၏။ အဟံ၊ ငါဘုရားသည်။ သေဋ္ဌော၊ မြတ်သော။ ရာဇာ၊ မင်းသည်။ အသ္မိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။

တထာဂတေန၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ယဒိဘဏိတံ၊ အကယ်၍ဟောတော်မူအံ့။ တေနဟိ၊ ထိုသို့ဟောတော်မူခဲ့သော်။ ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ အဟံ၊ ငါဘုရားသည်။ ယာစယောဂေါ၊ တောင်းစားခြင်းနှင့်ယှဉ်သော။ ဗြဟ္မဏော၊ ပုဏ္ဏားသည်။ အသ္မိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝုတ္တံ၊ ဟောအပ်သော။ ယံဝစနံ၊ အကြင်စကားသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ တံ၊ ထိုစကားသည်။ မိစ္ဆာ၊ မှားသည်။ ဘဝေယျ၊ ဖြစ်ရာ၏။

ဟိသစ္စံ၊ မှန်၏။ ခတ္တိယောဝါ၊ မင်းမျိုးမူလည်း။ ဘဝေယျ၊ ဖြစ်ရာ၏။ ဗြဟ္မဏောဝါ၊ ပုဏ္ဏားသည်မူလည်း။ ဘဝေယျ၊ ဖြစ်ရာ၏။ ဗြဟ္မဏောဝါ၊ ပုဏ္ဏားသည်မူလည်း။ ဘဝေယျ၊ ဖြစ်ရာ၏။ ဧကာယ၊ တခုသော။ ဇာတိယာ၊ ဇာတ်ဘဝ၌။ ဒွေ၊ နှစ်ပါးကုန်သော။ ဝဏ္ဏာနာမ၊ အမျိုးတို့မည်သည်။ နတ္ထိ၊ မရှိကုန်။ အယံပိပဉှော၊ ဤပြဿနာသည်မူလည်း။ ဥဘတောကောဋိကော၊ နှစ်ဘက်အစွန်းထွက်၏။ သော၊ ထိုပြဿနာမေးခွန်းသည်။ တဝ၊ အရှင်ဘုရားသို့။ အနုပ္ပတ္တေ၊ အစဉ်ရောက်၏။ သော၊ ထိုပြဿနာမေးခွန်းကို။ တယာ၊ အရှင်ဘုရားသည်။ နိဗ္ဗာယိတဗ္ဗော၊ ငြိမ်းစေအပ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အာဟ၊ လျှောက်လေ၏။

မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။ ဘဂဝတာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ဧတံ၊ ဤစကားကို။ ဘာသိတံ၊ ဟောလည်းဟောတော်မူအပ်၏။ ကိံ ဘာသိတံ၊ အဘယ်သို့ဟောတော်မူအပ်သနည်း။ ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ အဟံ၊ ငါဘုရားသည်။ ယာစယောဂေါ၊ တောင်းစားခြင်းနှင့်ယှဉ်သော။ ဗြာဟ္မဏော၊ ပုဏ္ဏားသည်။ အသ္မိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဘဏိတံပိ၊ ဟောလည်းဟောတော်မူအပ်၏။ ပုနစ၊ တဘန်လည်း။ ဘဂဝတာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ဘဏိတံ၊ ဟောတော်မူအပ်၏။ ကိံဘဏိတံ၊ အဘယ်သို့ဟောတော်မူအပ်သနည်း။ အဟံ၊ ငါဘုရားသည်။ သေဋ္ဌော၊ မြတ်သော။ ရာဇာ၊ မင်းသည်။ အသ္မိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဘဏိတံ၊ ဟောတော်အပ်၏။ ယေနကာရဏေန၊ အကြင်အကြောင်းကြောင့်။ တထာဂတော၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ဗြဟ္မဏောစ၊ ပုဏ္ဏားသည်လည်းကောင်း။ ရာဇာစ၊ မင်းသည်လည်းကောင်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ တတ္ထ၊ ထိုနှစ်မျိုး၌။ ကာရဏံ၊ အကြောင်းသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဘာဟ၊ မိန့်တော်မူ၏။

ဘန္တေနာဂသေန၊ နာဂသိန်ကိုယ်တော်အရှင်ဘုရား။ ယေန ကာရဏေန၊ အကြင်အကြောင်းကြောင့်။ တထာဂတော၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ဗြာဟ္မဏောစ၊ ပုဏ္ဏားသည်၎င်း။ ရာဇာ၊ မင်းသည်၎င်း။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ တံကာရဏံ၊ ထိုအကြောင်းသည်။ ကိံပန၊ အသို့ပါနည်း။

မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။ တထာဂတဿ၊ မြတ်စွာဘုရားအား။ သဗ္ဗေ၊ ခပ်သိမ်းကုန်သော။ ပါပကာ၊ ယုတ်မာကုန်သော။ အကုသလာ၊ အကုသိုလ်ဖြစ်ကုန်သော။ ဓမ္မာ၊ တရားတို့သည်။ ဗာဟိတာ၊ အပပြုကုန်သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ ပဟီနာ၊ ပယ်အပ်ကုန်သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ အပဂတာ၊ ကင်းကုန်သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ ဗျပဂတာ၊ အထူးကင်းကုန်သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ ဥစ္ဆိန္နာ၊ ဖြတ်အပ်ကုန်သည်။ ခိဏာ၊ ကုန်ကုန်သည်။ ဟောန္တီ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ ခယံ၊ ကုန်ခြင်းသို့။ ပတ္တ၊ ရောက်ကုန်သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ နိဗ္ဗုတာ၊ ငြိမ်းကုန်သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ ဥပသန္တာ၊ အေးမြကုန်သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ တထာဂတော၊ မြတ်စွာဘုရားကို။ ဗြာဟ္မဏောတိ၊ ပုဏ္ဏားဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။

ဗြာဟ္မဏောနာမ၊ ဗြာဟ္မဏမည်သည်။ သံသယံ၊ ယုံမှားကို။ အနေကံသံ၊ များသောအဘို့ကို။ ဝိမတိပထံ၊ နှလုံးအလို့လို့ကို။ ဝီတိဝတ္တော၊ လွန်မြောက်၏။ မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။ ဘဂဝါဝိ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်လည်း။ သံသယံ၊ ယုံမှားကို။ အနေကံသံ၊ များသောအဘို့ကို။ ဝိမတိပထံ၊ နှလုံးအလို့လို့ကို။ ဝိတိဝတ္တော၊ လွန်မြောက်၏။ တေနကာရဏေန၊ ထိုအကြောင်းကြောင့်။ တထာဂတော၊ မြတ်စွာဘုရားကို။ ဗြာဟ္မဏောတိ၊ ဗြာဟ္မဏဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။

ဗြာဟ္မဏောနာမ၊ ဗြာဟ္မဏမည်သည်ကား။ သဗ္ဗဘဝဂတိယောနိနိဿဋော၊ အလုံးစုံသောဘဝကိုးပါးဂတိငါးပါးယောနိလေးပါးမှ လွတ်၏။ မလရဇဂတဝိပ္ပရတ္တော၊ ညစ်ကြေးမြူမှုန့်သို့ရောက်ခြင်းမှလွတ်၏။ အသဟာယော၊ အတူနေအဘော်မရှိ။ မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။ ဘဂဝါပိ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်လည်း။ သဗ္ဗဘဝဂတိယောနိနိဿဋော၊ အလုံးစုံသောဘဝကိုးပါးဂတိငါးပါးယောနိလေးပါးမှလွတ်၏။ မလရဇဂတဝိပ္ပမုတ္တော၊ ညစ်ကြေးမြူမှုန့်သို့ရောက်ခြင်းမှလွတ်ကင်း၏။ အသဟာယော၊ အတူနေအဘော်မရှိ။ တေနကာရဏေန၊ ထိုအကြောင်းကြောင့်။ တထာဂတော၊ မြတ်စွာဘုရားကို။ ဗြဟ္မဏောတိ၊ ဗြာဟ္မဏဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။

ဗြာဟ္မဏောနာမ၊ ဗြာဟ္မဏမည်သည်ကား။ အဂ္ဂသေဋ္ဌဝရပ္ပဝရဒိဗ္ဗဝိဟာရဗဟုလော၊ မြတ်သည်ဖြစ်၍ခြီးမွမ်းအပ်လျက်တောင့်တအပ်၍ လွန်မြတ်သော ဒိဗ္ဗဝိဟာရများသည်ဖြစ်၏။ မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။ ဘဂဝါပိ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်လည်း။ အဂ္ဂသေဋ္ဌဝရပ္ပဝရဒိဗ္ဗဝိဟာရဗဟုလော၊ မြတ်သည်ဖြစ်၍ ခြီးမွမ်းအပ်လျက်တောင့်တအပ်၍ လွန်မြတ်သော ဒိဗ္ဗဝိဟာရများသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ တေနပိကာရဇောန၊ ထိုအကြောင်းကြောင့်လည်း။ တထာဂတော၊ မြတ်စွာဘုရားကို။ ဗြာဟ္မဏောတိ၊ ဗြာဟ္မဏဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။

ဗြာဟ္မဏောနာမ၊ ဗြာဟ္မဏမည်သည်လည်း။ အဇ္ဈာယနအဇ္ဈာပနဒါနပ္ပဋိပ္ပဟဏ ဒမသံယမနိယမပုဗ္ဗမာနုသိဋ္ဌိပဝေဏိဝံသဓရဏော၊ ဗေဒင်ရွတ်ခြင်းရွတ်စေခြင်းဒါနခံယူခြင်းဣန္ဒြေကို ဆုံးမခြင်းစောင့်စည်းခြင်း မြဲသော အကျင့်ရှိခြင်းရှေးအဆုံးအမအစဉ်အနွယ်ကိုဆောင်ခြင်းရှိ၏။ မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။ ဘဂဝါပိ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်လည်း။ အဇ္ဈာယနအဇ္ဈာပန ဒါနပ္ပဋိဂ္ဂဟဏဒမသံယမနိယမပုဗ္ဗဇိနာစိဏ္ဏမာနုသိဋ္ဌိပဝေဏိဝံ သဓရဏော၊ ဟောခြင်းဟောစေခြင်းအလှူကိုခံတော်မူခြင်း ဆုံးမခြင်း စောင့်စည်းခြင်း မြဲခြင်းရှေးဘုရားတို့ အလေ့အကျက်အစဉ်အနွယ်ကို ဆောင်တော်မူအပ်ပေ၏။ တေနာပိကာရဏေန၊ ထိုအကြောင်းကြောင့်လည်း။ တထာဂတော၊ မြတ်စွာဘုရားကို။ ဗြာဟ္မဏောတိ၊ ဗြာဟ္မဏဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။

ဗြဟ္မဏောနာမ၊ ဗြာဟ္မဏမည်သည်ကား။ ဗြဟာသုခဝိဟာရဇ္ဈာနဈာယီ၊ ကြီးပွါးသောချမ်းသာစွာနေခြင်းဟူသောဈာန်ကို ရှုလေ့ရှိ၏။

မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။ ဘဂဝါပိ၊ မြတ်စွာဘုရား သည်လည်း။ ဗြဟာသုခ ဝိဟာရဇ္ဈာယီ၊ ကြီးပွါးသောချမ်းသာစွာ နေခြင်းဟူသောဈာန်ကိုရှုလေ့ရှိ၏။ တေနာပိကာရဏေန၊ ထိုအကြောင်းကြောင့်လည်း။ တထာဂတော၊ မြတ်စွာဘုရားကို. ဗြဟ္မဏောတိ၊ ဗြဟ္မဏဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။

ဗြဟ္မဏောနာမ၊ ဗြာဟ္မဏမည်သည်ကား။ သဗ္ဗဘဝါဘဝဂတီသု၊ အလုံးစုံသော ဘဝကြီးငယ်ဂတိတို့၌။ အတိဇာတိဝတ္တိတံ၊ ဘဝဇာတ်၌ဖြစ်သော။ အနုစရိတံ၊ အစဉ်ဖြစ်သော အကျင့်ကို။ ဇာနာတိ၊ သိ၏။ မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။ ဘဂဝါပိ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်လည်း။ သဗ္ဗဘဂါဘဝဂတီသု၊ အလုံးစုံသောဘဝကြီးငယ်ဂတိတို့၌။ အဘိဇာတိဝတ္တိတံ၊ ဘဝဇာတ်၌ ဖြစ်သော။ အနုစရိတံ၊ အစဉ်ဖြစ်သော စရိုက်အလေ့အကျင့်ကို။ ဇာနာတိ၊ သိတော်မူ၏။ တေနာပိကာရဏေန၊ ထိုအကြောင်းကြောင့်လည်း။ တထာဂတော၊ မြတ်စွာဘုရားကို။ ဗြာဟ္မဏောတိ၊ ဗြာဟ္မဏဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။

မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။ ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရားအား။ ဗြာဟ္မဏောတိ၊ ဗြာဟ္မဏဟူ၍။ ဧတံနာမံ၊ ဤအမည်တော်ကို။ မာတရာ၊ မယ်တော်သည်။ နကသံ၊ မမှည့်ခေါ်အပ်။ ဘဂိနိယာ၊ နှမတော်သည်။ နကတံ၊ မမှည့်ခေါ်အပ်။ မိတ္တာမစ္စေဟိ၊ အဆွေအမျိုးတို့သည်။ နကတံ၊ မမှည့်ခေါ်အပ်။ ဉာတိသာလောဟိ တေဟိ၊ ဆွေရင်းဘွားဘက်တော်တို့သည်။ နကထံ၊ မမှည့်ခေါ်အပ်။ သမဏဗြာဟ္မဏေဟိ၊ ရဟန်းပုဏ္ဏားတို့သည်။ နကတံ၊ မမှည့်ခေါ်အပ်။ ဒေဝတာဟိ၊ နတ်တို့သည်။ နကတံ၊ မမှည့်ခေါ်အပ်။ ဗြာဟ္မဏောတိ၊ ဗြာဟ္မဏဟူသော။ ယဒိဒံနာမံ၊ အကြင်အမည်တော်သည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ ဧတံနာမံ၊ ဤအမည်တော်သည်။ ဘဂဝန္တာနံ၊ ဘုန်းရှိကုန်သော။ ဗုဒ္ဓါနံ၊ ဘုရားရှင်တို့၏။ ဝိမောက္ခန္တိကံ၊ ဝိမောက္ခလျှင်အဆုံးရှိသော။ နာမံ၊ အမည်တော်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဗြဟ္မဏောတိ၊ ဗြဟ္မဏဟူသော။ ယဒိဒံပညတ္တိ၊ အကြင်ပညတ်သည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ ဧသာပညတ္တိ၊ ဤပညတ်သည်။ ဗောဓိယာ၊ ဗောဓိပင်၏။ မူလေယေဝ၊ အရင်၌ပင်လျှင်။ မာရသေ၊ မာရ်စစ်ကို။ ဝိဓမိတွာ၊ ပယ်ဖျက်ပြီး၍။ အတီတာနာဂတပစ္စုပ္ပန္နေ၊ အတိတ်အနာဂတ်ပစ္စုပ္ပန်ဖြစ်ကုန်သော။ ပါပကေ၊ ယုတ်မာကုန်သော။ အကုသလေ၊ အကုသိုလ်ဖြစ်ကုန်သော။ ဓမ္မေ၊ တရားတို့ကို။ ဗာဟေတွာ၊ အပပြုပြီး၍။ သဗ္ဗညုတညာဏဿ၊ သဗ္ဗညုတညာဏ်ကို။ ပဋိလာဘာ၊ ရသည်နှင့်။ သဟ၊ တပြိုင်နက်။ ပဋိလဒ္ဓပါတူဘူတသမုပ္ပန္နမတ္တေ၊ ရခြင်းကြောင့်ထင်စွာ ဖြစ်ပေါ်ကာမျှ၌။ သစ္ဆိကာ၊ မျက်မှောက်ဒီဋ္ဌဖြစ်သော။ ပညတ္တိ၊ အမည်ပညတ်တော်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ တေနကာရဏေန၊ ထိုအကြောင်းကြောင့်။ ဟထာဂတော၊ မြတ်စွာဘုရားကို။ ဗြဟ္မဏောတိ၊ ဗြာဟ္မဏဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။

ဘန္တေနာဂသေန၊ နာဂသိန်ကိုယ်တော်အရှင်ဘုရား။ ကေန၊ အဘယ်မည်သော။ ကာရဏေန၊ အကြောင်းကြောင့်။ တထာဂတော၊ မြတ်စွာဘုရားကို။ ရာဇာတိ၊ မင်းဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်ပါသနည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အာဟ၊ လျှောက်ဆိုလေ၏။

မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။ ယောကောစိ၊ အမှတ်မရှိသော။ ရာဇာနာမ၊ မင်းမည်သည်ကား။ ရဇ္ဇွ၊ အစိုးရခြင်းကို။ ကာရေတိ၊ ပြု၏။ လောကံ၊ လူများအပေါင်းကို။ အနုသာသတိ၊ ဆုံးမ၏။ မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။ ဘဂဝါပိ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်လည်း။ ဒသသဟဿမှိလောကဓာတုယာ၊ တသောင်းသောလောကဓာတ်၌။ ဓမ္မေန၊ တရားဖြင့်။ ရဇ္ဇံ၊ အစိုးရတော်မူခြင်းကို။ ကာရေတိ၊ ပြုတော်မူ၏။ သဒေဝကံ၊ နတ်နှင့်တကွသော။ လောကံ၊ သတ္တဝါကို။ အနုသာသတိ၊ ဆုံးမတော်မူ၏။ သမာရကံ၊ မာရ်နှင့်တကွသော။ ပဇံ၊ သတ္တဝါကို။ အနုဿာသတိ၊ ဆုံးမတော်မူ၏။ သဗြဟ္မကံ၊ ဗြဟ္မာနှင့်တကွသော။ ပဇံ၊ သတ္တဝါကို။ အနုသာသတိ၊ ဆုံးမတော်မူ၏။ သဿမဏဗြာဟ္မဏိံ၊ ရဟန်းပုဏ္ဏားနှင့်တကွသော။ ပဇံ၊ သတ္တဝါကို။ အနုသာသတိ၊ ဆုံးမတော်မူ၏။ တေနပိကာရဏေန၊ ထိုအကြောင်းကြောင့်လည်း။ တထာဂတော၊ မြတ်စွာဘုရားကို။ ရာဇာတိ၊ မင်းမြတ်ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။

မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။ ရာဇာနာမ၊ မင်းမည်သည်ကား။ သဗ္ဗဇနမနုဿေ၊ အလုံးစုံသောလူအပေါင်းတို့ကို။ အဘိဘဝိတွာ၊ လွှမ်းမိုး၍။ ညာတိသံဃံ၊ ဆွေမျိုးအပေါင်းကို။ နန္ဒယန္တော၊ နှစ်သက်စေလျက်။ အမိတ္တသံဃံ၊ ရန်သူအပေါင်းကို။ သောစရန္တော၊ စိုးရိမ်စေလျက်။ မဟတိ၊ များစွာသော။ မဟာယသသိရိဟရံ၊ မြတ်သော စည်းစိမ်ခြွေရွေအသရေကို ဆောင်နိုင်ပေသော။ ထိရဿရဒဏ္ဍံ၊ မြဲမြန်သော သစ်သားနှစ်အရိုးရှိသော။ အနုနသတသလာကာလင်္ကတံ၊ တရာ့အောက် မယုတ်သောခရိုင်တို့ဖြင့် တန်ဆာဆင်ယင်အပ်သော။ ပဏ္ဍရပိမလသေတစ္ဆတ္တံ၊ ပဏ္ဍရထီးဖြူဝိမလထီးဖြူတော်ကို။ ဥဿာပေတိ၊ စိုက်ထူ၏။ မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။ ဘဂဝါပိ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်လည်း။ မာရသေနံ၊ မာရ်စစ်သည်ကို။ သောစယန္တော၊ စိုးရိမ်စေသည်။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ မိစ္ဆာပဋိပ္ပန္နံ၊ မှားသောအကျင့်ကို။ နိန္ဒယန္တော၊ ကဲ့ရဲ့လျက်။ သမာပဋိပ္ပန္နေ၊ ကောင်းစွာကျင့်ကုန်သော။ ဒေဝမနုဿေ၊ နတ်လူတို့ကို။ နန္နယန္တော၊ နှစ်သက်စေလျက်။ ဒသသဟဿမှိလောကဓာတုယာ၊ တသောင်းလောက်လောကဓာတ်၌။ မဟိတိ၊ များစွာသော။ မဟာယသသိရိဟရံ၊ မြတ်သောခြွေရွေအသရေကိုဆောင်သော။ ခန္တီထိရသာရဒဏ္ဍံ၊ သည်းခံခြင်းဟူသောမြဲမြံသော အနှစ်ထီးရိုးရှိထသော။ ဉာဏဝရသလာကာလင်္ကတ၊ ဉာဏ်တော်မြတ်ဟူသောခရိုင်တို့ဖြင့်တန်ဆာဆင်အပ်သော။ အဂ္ဂရဝိမုတ္တိပဏ္ဍရဝိမလသေတစ္ဆတ္တံ၊ မြတ်သောအရဟတ္တဖိုလ်ဟူသောပဏ္ဍထီးဖြူဝိမလထီးဖြူတော်ကို။ ဥဿပေတိ၊ စိုက်ထူတော်မူ၏။ မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။ တေနပိကာရဏေန၊ ထိုအကြောင်းကြောင့်လည်း။ တထာဂတော၊ မြတ်စွာဘုရားကို။ ရာဇာတိ၊ မင်းမြတ်ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။

ရာဇာနာမ၊ မင်းမည်သည်ကား။ ပဗဟူနံ၊ များစွာကုန်သော။ ဥပဂတသမ္ပတ္တဇနာနံ၊ ကပ်ရောက်သော ဗိုလ်လူအပေါင်းတို့၏။ အဘိဝန္ဒနီယော၊ အလွန်ရိုသေစွာရှိခိုးရာသည်။ ဘဝတိ၊ ဖြစ်၏။ မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။ ဘဂဝါပိ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်လည်း။ ဗဟူနံ၊ များစွာကုန်သော. ဥပဂတသမ္ပတ္တဒေဝမနုဿာနံ၊ ကပ်ရောက်လာသောနတ်လူတို့၏။ အဘိဝန္ဒနီယော၊ အလွန်ရိုသေစွာရှိခိုးရာသည်။ ဘဝတိ၊ ဖြစ်၏။ တေနပိကာရဏေန၊ ထိုအကြောင်းကြောင့်လည်း။ တထာဂတော၊ မြတ်စွာဘုရားကို။ ရာဇာတိ၊ မင်းမြတ်ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။

ရာဇာနာမ၊ မင်းမည်သည်ကား။ ယဿကဿစိ၊ အမှတ်မရှိသော။ အာရာဓကဿ၊ နှစ်သက်စေတတ်သော သူအား။ ပသီဒိတွာ၊ ကြည်ရွှင်၍။ ဝရိတံ၊ တောင်းတအပ်သော။ ဝရံ၊ ဆုတော်ကို။ ဒတွာ၊ ပေး၍။ ကာမေန၊ ကာမဂုဏ်ဖြင့်။ တပ္ပေတိ၊ ရောင့်ရဲစေ၏။ မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။ ဘဂဝါပိ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်လည်း။ ကာယေန၊ ကာယဒွါရဖြင့်။ ဝါစာယ၊ ဝစီဒွါရဖြင့်။ မနုသာ၊ မနောဒွါရဖြင့်။ ယဿကဿစိ၊ အမှတ်မရှိသော။ အာရာဓကဿ၊ နှစ်သက်စေတတ်သောသူအား။ ပသီဒိတွာ၊ ကြည်ရွှင်၍။ ဝရိတံ၊ တောင့်တအပ်သော။ အနုတ္တရံ၊ အတုမရှိသော။ သဗ္ဗဒုက္ခာ၊ အလုံးစုံသောဆင်းရဲမှ။ ပရိမုတ္တိံ၊ ထွက်မြောက်စေနိုင်သော။ ဝရံ၊ ဆုတော်ကို။ ဒတွာ၊ ပေးတော်မူ၍။ အသေသကာမဝရေနစ၊ အကြွင်းမရှိလိုအပ်သော ဆုဖြင့်လည်း။ တပ္ပေတိ၊ ရောင့်ရဲစေ၏။ တေနာပိကာရဏေန၊ ထိုအကြောင်းကြောင့်လည်း။ တထာဂတော၊ မြတ်စွာဘုရားကို။ ရာဇာတိ၊ မင်းဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။

ရာဇာနာမ၊ မင်းမည်သည်ကား။ အာဏံ၊ အမိန့်အာဏာကို။ ဝီတိက္ကမန္တံ၊ လွန်ကျူးသောသူကို။ ဝိဂရဟတိ၊ ကဲ့ရဲ့၏။ ဈာပေတိ၊ ပူလောင်စေ၏။ ဓံသေတိ၊ ဖျက်ဆီး၏။ မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။ ဘဂဝတောပိ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်လည်း။ သာသနဝရေ၊ သာသနာတော်မြတ်၌။ အာဏံ၊ အမိန့်အာဏာတော်ကို။ အတိက္ကမန္တော၊ လွန်ကျူးသော။ အလဇ္ဇီ၊ မကောင်းမှုမှမရှက်သောပုဂ္ဂိုလ်ကို။ မင်္ကုဘာဝေန၊ မျက်နှာမလှ အရှက်ရစေသောအဖြစ်ဖြင့်။ ဩညာတော၊ မထေမဲ့ပြုအပ်သည်။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ ဟီဠိတော၊ ကဲ့ရဲ့အပ်လျက်။ ဂရဟိတော၊ ရှုတ်ချအပ်လျက်။ ဘဝိတွာ၊ နှိပ်စက်၍။ ဇိနသာသနဝရမှာ၊ မြတ်စွာဘုရား သာသနာတော်မြတ်မှ။ ဝဇ္ဇတိ၊ ကြဉ်ထုတ်အပ်၏။ တေနာပိကာရဏေန၊ ထိုအကြောင်းကြောင့်လည်း။ တထာဂတော၊ မြတ်စွာဘုရားကို။ ရာဇာတိ၊ မင်းဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။

ရာဇာနာမ၊ မင်းမည်သည်ကား။ ပုဗ္ဗကာနံ၊ ရှေး၌ဖြစ်ကုန်သော။ ဓမ္မိကာနံ၊ တရားစောင့်ကုန်သော။ ရာဇုနံ၊ မင်းတို့၏။ ပဝေဏိံ၊ အစဉ်ကို။ အနုသိဋ္ဌိယ၊ အစဉ်သဖြင့်သောဥပဒေဖြင့်။ ဓမ္မာဓမ္မံ၊ တရားမတရားကို။ အနုဒီပယိတွာ၊ လျော်စွာပြ၍။ ဓမ္မေန၊ တရားသဖြင့်။ ရဇ္ဇံ၊ မင်းအဖြစ်ကို။ ကာရယမာနော၊ ပြုလုပ်လျက်။ ဇနုမနုဿာနံ၊ လူသူအပေါင်းတို့ကို။ ဝိဟယိတော၊ ချစ်စေအပ်သည်။ ပိယော၊ ချစ်မြတ်နိုးလျက်။ ပတ္ထိတော၊ တောင့်တအပ်သည်။ ဘဝတိ၊ ဖြစ်၏။ ဇနမနုဿာနံ၊ လူသူအပေါင်းတို့ကို။ ဓမ္မဂုဏ ဗလေန၊ တရားဂုဏ်စွမ်းဖြင့်။ စိရံ၊ ကြာမြင့်စွာ။ ရာဇကုလဝံသံ၊ မင်းမျိုးအနွယ်ကို။ ဋ္ဌပယတိ၊ ဖြစ်စေ၏။ မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။ ဘဂဝါပိ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်လည်း။ ပုဗ္ဗကာနံ၊ ရှေး၌ဖြစ်တော်မူကုန်သော။ သယမ္ဘူနံ၊ ဘုရားရှင်တို့၏။ ပဝေဏိံ၊ အစဉ်အဆက်ကို။ အနုသိဋ္ဌိယာ၊ ဥပဒေအားဖြင့်။ ဓမ္မာဓမ္မံ၊ တရားသည်မတရားသည်ကို။ အနုဒိပယိတွာ၊ လျော်စွာချိန်ချဘော်ထုတ်ပြ၍။ ဓမ္မေန၊ တရားသဖြင့်။ လောကံ၊ လူများကို။ အနုသာသမာနော၊ ဆုံးမလျက်။ ပိဟယိတော၊ ချစ်စေအပ်သည်။ ပိယော၊ ချစ်မြတ်နိုးလျက်။ ပတ္တိတော၊ တောင့်တအပ်သည်။ ဘဝတိ၊ ဖြစ်၏။ ဒေဝမနုဿာနံ၊ နတ်လူတို့အား။ စိရံ၊ ကြာမြင့်စွာ။ သာသနံ၊ သာသနာတော်ကို။ ဓမ္မဂုဏဗလေန၊ တရားဂုဏ်စွမ်းဖြင့်။ ပဝတ္တေသိ၊ ဖြစ်စေ၏။ တေနပိကာရဏေန၊ ထိုအကြောင်းကြောင့်လည်း။ တထာဂတော၊ မြတ်စွာဘုရားကို။ ရာဇာတိ၊ မင်းဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။

မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။ ယေနကာရဏေန၊ အကြင်အကြောင်းကြောင့်။ တထာဂတော၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ဗြာဟ္မဏောပိ၊ ပုဏ္စားမည်သည်လည်း။ ဘဝေယျ၊ ဖြစ်ရာ၏။ ရာဇာပိ၊ မင်းမည်သည်လည်း။ ဘဝေယျ၊ ဖြစ်ရာ၏။ ဧဝံ၊ ဤသို့လျှင်။ အနောကဝိဓံ၊ တပါးမကများသောအပြားရှိသော။ ကာရဏံ၊ အကြောင်းသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ သုဏိပုဏော၊ အလွန်ပညာရှိသော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ ကပ္ပံပိ၊ တကမ္ဘာပတ်လုံးလည်း။ နသမ္ပာဒေယျ၊ မပြည့်စုံစေ၌ရာ။ အတိဗဟုံ၊ အလွန်အမင်း။ ဘဏိတေန၊ ဆိုသဖြင့်။ ကိံ၊ အဘယ်အကျိုးရှိအံ့နည်း။ သံခိတ္တံ၊ အကျဉ်းမျှကို။ သမ္ပဋိစ္ဆိတဗ္ဗံ၊ ဝန်ခံအပ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အာဟ၊ မိန့်တော်မူ၏။

ဘန္တေနာဂသေန၊ နာဂသိန်ကိုယ်တော်အရှင်ဘုရား။ သာဓု၊ ကောင်းပါပြီ။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဧတံ၊ ဤအနက်သဘောကို။ တထာ၊ အရှင်ဘုရားမိန့်တော်မူတိုင်း။ သမ္ပဋိစ္ဆာမိ၊ ဝန်ခံပါ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အာဟ၊ လျှောက်ဆို၏။

အဋ္ဌမီ၊ ရှစ်ခုတို့၏ပြည့်ကြောင်းဖြစ်သော။ ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရား၏။ ဗြာဟ္မဏရာဇဝါဒပဉှာ၊ ပုဏ္ဏားမင်းဟူသောဝါဒ၌ပြဿနာမေးခွန်းသည်။ နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီးခြင်းသို့ရောက်ပြီ။