ဘဂဝတာ၊ သည်။ ဧတံ၊ ကို။ သက္ကောဓနော ဝိတခီလောဟမသ္မိ၊ အဟံ၊ ငါဘုရားသည်။ အက္ကောဓနော၊ အမျက်ဒေါသမရှိသည်။ ဝိဂတခီလော၊ ကင်းသောဒုစရိုက်ငြောင့်သစ်ငုတ်ရှိသည်။ ဝါ၊ ဒုစရိုက်ဆူးငြောင့်ကင်းသည်။ အသ္မိံ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဘာသိတမ္ပိ၊ ၏။ ပုနစ၊ တဘန်လည်း။ သာရိပုတ္တ မောဂ္ဂလာနေ ထေရေ၊ တို့ကို။ သပရိသေ၊ ပရိသတ်တို့နှင့်တကွ။ ပဏာမေသိ၊ နှင်ထုတ်တော်မူ၏။ ကိံ၊ အသို့နည်း။

ကုပိတော၊ အမျက်ဒေါသထွက်၍။ ပရိသံ၊ ကို။ ပဏာမေသိနုခေါ၊ နှင်ထုတ်သေသလော။ ဥဒါဟု၊ ယင်းသို့မဟုတ်ပါခဲ့မူ။ တုဋ္ဌော၊ နှစ်ခြိုက်ရွှင်ပျ၍။ ပဏာမေသိနုခေါ၊ လော။ တာဝ၊ ရှေးဦးစွာ။ ဧတံ၊ ဤအကြောင်းကို။ ဣမံနာမာတိ၊ ဤမည်သောအကြောင်းပေတည်းဟု။ ဇာနာဟိ၊ သိတော်မူပါလော့။ ကုပိတောယဒိပဏာမေသိတေနဟိကောဓော၊ ကို။ အပ္ပဋိဝတ္တိတော၊ မနုတ်ပယ်အပ်သေး။ အဝတ္ထုသ္မိံ၊ အကြောင်းမဟုတ်ရာ၌။ အဇာနန္တေ၊ မသိသဖြင့်။ ပဏာမိတာ၊ နှင်ထုတ်အပ်ကုန်၏။

မုလေဝါ၊ သစ်မြစ်၌၎င်း။ ခါဏုကေဝါ၊ သစ်ငုတ်၌၎င်း။ ပါသာဏေဝါ၊ ကျောက်၌၎င်း။ ကဌလေဝါ၊ အိုးကွဲ၌၎င်း။ ဝိသမေဘူမိဘာဂေဝါ၊ မညီညွတ်သောမြေပြင်၌၎င်း။ ခလိတွာ၊ ချွတ်ချော်၍။ ပတတိ၊ လည်းလေ၏။ တံ၊ ထိုယောက်ျားကို။ ပါတိတာနုခေါ၊ လည်းစေအပ်သလော။

သောအလသော၊ ထိုလူပျင်းသည်။

မတေနကုဏပေန၊ သေသော အကောင်ပုပ်နှင့်။ နသံဝသတိ၊ တကွမနေ။ ယံမတံကုဏပံ၊ အကြင်အသေကောင်းပုပ်သည်။ ဟောတိ၊ ရှိ၏။ နိစ္ဆုဘတိ၊ တံတွေးပေါက်နှယ်ထုတ်ပယ်လေ၏။ ထလံ၊ ကုန်းသို့။ ဥဿာရေတိ၊ ဖယ်ရှားလေ၏။

ဇိနသာသနဝရေ၊ ဘုရားရှင်သာသနာတော်မြတ်၌။ ခလိတော၊ ချွတ်ချော်သူကို။ ပဏာမီယတိ၊ နှင်ထုတ်အပ်၏။

ဝိသုဒ္ဓိကာမော၊ ကိလေသာမှစင်ကြယ်ခြင်းကို လိုလားတော်မူပေ၏။ ဧဝံ၊ ဤသို့နှင့်ထုတ်သဖြင့်။ ဣမေ၊ ဤရဟန်းတို့သည်။ ဇာတိ ပေ၊ မရဏေဟိ၊ တို့မှ။ ပရိမုစ္စိဿန္တိ၊ လွတ်ကုန်လတ္တံ့။ ဣတိ၊ ဤသို့နှလုံးထား၍။ ပဏာမေသိ၊ ၏။

ဘိက္ခုပဏာမိတပဉှာ ဒွါဒသမီ၊

ပဏာမိတဝဂ္ဂေါ တတိယော၊