Issues
Select Version
နိဿယ
မြန်မာဘာသာ
Milindapañhapāḷi
Milindapañhapāḷi

3. Khīṇāsavasatisammosapañho

Author: နိဿယ @ IAPT

ဘန္တေနာဂသေန၊ နာဂသိန်ကိုယ်တော်အရှင်ဘုရား။ အရဟတော၊ ရဟန္တာအား။ သတိသမ္မောသော၊ သတိမေ့လျော့ခြင်းသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိပါသလော။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ရာဇာ၊ မိလိန္ဒမင်းကြီးသည်။ အာဟ၊ လျှောက်ဆို၏။
မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။ အရဟန္တော၊ ရဟန္တာတို့သည်။ ဝိဂတသတိသမ္မောသာခေါ၊ သတိမေ့လျော့ခြင်း ကင်းကုန်သည်သာတည်း။ အရဟန္တာနံ၊ ရဟန္တာတို့အား။ သတိသမ္မောသော၊ သတိမေ့လျော့ခြင်းသည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ထေရော၊ အရှင်နာဂသိန်မထေရ်သည်။ အာဟ၊ မိန့်တော်မူ၏။
ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။ ပန၊ မေးလျှောက်ဦးအံ့။ အရဟာ၊ ရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်သည်။ အာပတ္တိံ၊ အာပတ်သို့။ အာပဇ္ဇေယျ၊ ရောက်ရာသလော။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ရာဇာ၊ မိလိန္ဒမင်းကြီးသည်။ အာဟ၊ လျှောက်၏။
မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။ အာမ၊ ဪအာပတ်သို့ရောက်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ထေရော၊ နာဂသိန်မထေရ်သည်။ အာဟ၊ မိန့်တော်မူ၏။
ကိံသ္မိံ၊ အဘယ်မည်သော။ ဝတ္ထုသ္မိံ၊ ဝတ္ထုကြောင့်။ အာပတ္တိံ၊ အာပတ်သို့။ အာပဇ္ဇေယျ၊ ရောက်ရာသနည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ရာဇာ၊ မိလိန္ဒမင်းကြီးသည်။ အာဟ၊ လျှောက်၏။
မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။ ကုဋိကာရေ၊ ကုဋိကာရကြောင့်လည်းကောင်း။ သဉ္စရိတ္တေ၊ အောင်တမာန်သွားသောကြောင့်လည်းကောင်း။ ဝိကာလေ၊ နေလွှဲသောအခါ၌။ ကာလသညာယ၊ နေမလွဲဟူသော သညာကြောင့်လည်းကောင်း။ ပဝါရိတေ၊ ပဝါရိတ်သင့်သည်၌။ အပ္ပဝါရိတ သညာယ၊ ပဝါရိတ် မသင့်ဟူသော အမှတ်ကြောင့်လည်းကောင်း။ အနတိရိတ္တေ၊ အတိရိတ်ဝိနည်းကံမပြုရာ၌။ အတိရိတ္တသညာယ၊ အတိရိတ် ဝိနည်းကံပြု၏ဟု အမှတ်ရှိသောကြောင့်လည်းကောင်း။ အာပတ္တိံ၊ အာပတ်သို့။ အာပဇ္ဇတိ၊ ရောက်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ထေရော၊ နာဂသိန်မထေရ်သည်။ အာဟ၊ မိန့်တော်မူ၏။
ဘန္တေနာဂသေန၊ နာဂသိန်ကိုယ်တော်အရှင်ဘုရား။ တုမှေ၊ အရှင်ဘုရားတို့သည်။ ဘဏထ၊ ဆိုကုန်၏။ ကိံ၊ အဘယ်သို့။ ဘဏထ၊ ဆိုကုန်သနည်း။ ယေ၊ အကြင်ရဟန်းတို့သည်။ အာပတ္တိံ၊ အာပတ်သို့။ အာပဇ္ဇန္တိ၊ ရောက်ကုန်၏။ တေ၊ ထိုရဟန်းတို့သည်။ ဒွီဟိ၊ နှစ်ပါးကုန်သော။ ကာရဏေဟိ၊ အကြောင်းတို့ကြောင့်။ အာပတ္တိံ၊ အာပတ်သို့။ အာပဇ္ဇန္တိ၊ ရောက်ကုန်၏။ ကတမေဟိ၊ အဘယ်မည်ကုန်သော။ ဒွီဟိ၊ နှစ်ပါးကုန်သော။ ကရဏေဟိ၊ အကြောင်းတို့ကြောင့်။ အာဂတ္တိံ၊ အာပတ်သို့။ အာပဇ္ဇန္တိ၊ ရောက်ကုန်သနည်း။ အနာဒရိယေနဝါ၊ သိက္ခာပုဒ်ကို မရိုသေသောကြောင့်လည်းကောင်း။ အဇာနန္တေနဝါ၊ မသိသောကြောင့်လည်းကောင်း။ အာပတ္တိံ၊ အာပတ်သို့။ အာပဇ္ဇန္တိ၊ ရောက်ကုန်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒွီဟိ၊ နှစ်ပါးကုန်သော။ ကာရဏေဟိ၊ အကြောင်းတို့ကြောင့်။ အာပတ္တိံ၊ အာပတ်သို့။ အာပဇ္ဇန္တိ၊ ရောက်ကုန်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဘဏထ၊ ဆိုကုန်၏။ ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။ ပန၊ မေးလျှောက်ပါအံ့။ အရဟတော၊ ရဟန္တာအား။ အနာဒရိယံ၊ မရိုသေခြင်းအမှုသည်။ ဟောတိနုခေါ၊ ရှိပါသလော။ ယံ၊ အကြင်ကြောင့်။ အရဟာ၊ ရဟန္တာသည်။ အာပတ္တိံ၊ အာပတ်သို့။ အာပဇ္ဇတိနုခေါ၊ ရောက်သလော။
ဣတိ၊ ဤသို့။ ရာဇာ၊ မိလိန္ဒမင်းကြီးသည်။ အာဟ၊ လျှောက်၏။ မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။ နဟိ၊ ထိုသို့မဟုတ်ပေ။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ထောရော၊ နာဂသိန်မထေရ်သည်။ အာဟ၊ မိန့်တော်မူ၏။
ဘန္တေနာဂသေန၊ နာဂသိန်ကိုယ်တော်အရှင်ဘုရား။ ယဒိ၊ အကယ်၍။ အရဟာ၊ ရဟန္တာသည်။ အာပတ္တိံ၊ အာပတ်သို့။ အာပဇ္ဇတိ၊ ရောက်ငြားအံ့။ ဧဝံ၊ ဤသို့ရောက်ခဲ့သော်။ အရဟတော၊ ရဟန္တာအား။ အနာဒရိယံ၊ သိက္ခာပုဒ်ကို မရိုသေခြင်းသည်။ နတ္ထိ၊ မရှိရာ။ တေနဟိ၊ ထိုသို့မရှိခဲ့သော်။ အရဟတော၊ ရဟန္တာအား။ သတိသမ္မောသော၊ သတိလွတ်ခြင်းသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိရာ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ရာဇာ၊ မိလိန္ဒမင်းကြီးသည်။ အာဟ၊ လျှောက်ဆို၏။
မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။ အရဟတော၊ ရဟန္တာအား။ သတိသမ္မောသော၊ သတိလွတ်ခြင်းသည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ အရဟာ၊ ရဟန္တာသည်။ အာပတ္တိံဉ္စ၊ အာပတ်သို့လည်း။ အာပဇ္ဇတိ၊ ရောက်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ထေရော၊ အရှင်နာဂသိန်မထေရ်သည်။ အာဟ၊ မိန့်တော်မူ၏။
ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။ တေနဟိ၊ ထိုသို့ဖြစ်မူကား။ ကာရဏေန၊ အကြောင်းအားဖြင့်။ မံ၊ ဘုရားတပည့်တော်ကို။ သညာပေတိ၊ သိစေတော်မူပါလော။ တတ္ထ၊ ထိုအာပတ်သင့်ရာ၌။ ကာရဏံ၊ အကြောင်းကား။ ကိံ၊ အဘယ်ပါနည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ရာဇာ၊ မိလိန္ဒမင်းကြီးသည်။ အာဟ၊ လျှောက်ဆို၏။
မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။ ကိလေသာ၊ ကိလေသာတို့သည်။ ဣမေဒွေ၊ ဤနှစ်ပါးတို့သည်။ ဟောန္တိ၊ ရှိကုန်၏။ ကတမေ၊ အဘယ်မည်ကုန်သော။ ဒွေ၊ နှစ်ပါးတို့သည်။ ဟောန္တိ၊ ရှိကုန်သနည်း။ လောကဝဇ္ဇဉ္စ၊ လောကပြစ်၎င်း။ ပဏ္ဏတ္တိဝဇ္ဇဉ္စ၊ ပညတ်ပြစ်၎င်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒွေ၊ နှစ်ပါးတို့သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။
တတ္ထ၊ ထိုနှစ်ပါးတို့တွင်။ မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။ လောကဝဇ္ဇံ၊ လောကပြစ်သည်။ ကတမံ၊ အဘယ်နည်း။
ဒသ၊ ဆယ်ပါးကုန်သော။ အကုသလကမ္မပထာ၊ အကုသိုလ်ကံတို့သည်။ သန္တိ၊ ရှိကုန်၏။ ဣဒံ၊ ဤတရားစုကို။ လောကဝဇ္ဇန္တိ၊ လောကပြစ်ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။
ပဏ္ဏတ္တိဝဇ္ဇံ၊ ပညတ်ပြစ်သည်။ ကတမံ၊ အဘယ်နည်း။
လောကေ၊ လောက၌။ သမဏာနံ၊ ရဟန်းတို့အား။ အနနုစ္ဆဝိကံ၊ မလျောက်ပတ်သော။ အနနုလောမိကံ၊ မလျော်သော။ ဂီဟီနံ၊ လူတို့အား။ အနဝဇ္ဇံ၊ အပြစ်မရှိသော။ ယံ၊ အကြင်အမှုသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။
တတ္ထ၊ ထိုအမှု၌။ ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ သာဝကာနံ၊ တပည့်သားတို့အား။ ယာဝဇီဝံ၊ အသက်ထက်ဆုံး။ အနတိက္ကမနီယံ၊ မလွန်ကျူးအပ်။ ဣတိ၊ ဤသို့။ သိက္ခာပဒံ၊ သိက္ခာပုဒ်ကို။ ပညပေတိ၊ ပညတ်တော်မူ၏။
မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။ ဝိကာလဘောဇနံ၊ နေလွဲအခါ ဘောဇဉ်စားခြင်းသည်။ လောကဿ၊ လူ၌။ အနဝဇ္ဇံ၊ အပြစ်မရှိ။ တံ၊ ထိုသို့စားခြင်းသည်။ ဇိနသာသနေ၊ ဘုရားရှင်သာသနာတော်၌။ ဝဇ္ဇံ၊ အပြစ်ရှိ၏။
မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။ ဘူတဂါမဝိကောပနံ၊ မြက် သစ်ပင်အပေါင်းကို ဖျက်ဆီးခြင်းသည်။ လောကဿ၊ လူ၌။ အနဝဇ္ဇံ၊ အပြစ်မရှိ။ တံ၊ ထိုသို့ဖျက်ဆီးခြင်းသည်။ ဇိနသာသနေ၊ ဘုရားရှင်သာသနာတော်၌။ ဝဇ္ဇံ၊ အပြစ်ရှိ၏။
မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။ ဥဒကေ၊ ရေ၌။ ဟာသဓမ္မံ၊ ရွှင်မြူးကစားခြင်း သဘောသည်။ လောကဿ၊ လူ၌။ အနဝဇ္ဇံ၊ အပြစ်မရှိ။ တံ၊ ထိုသို့ကစားခြင်းသည်။ ဇိနသာသနေ၊ ဘုရားရှင်သာသနာတော်၌။ ဝဇ္ဇံ၊ အပြစ်ရှိ၏။
မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဧဝရူပါနိဧဝရူပါနိ၊ ဤသို့ဤသို့သဘောရှိကုန်သော အမှုတို့သည်။ ဇိနသာသနေ၊ ဘုရားရှင်သာသနာတော်၌။ ဝဇ္ဇာနိ၊ အပြစ်တို့သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ ဣဒံ၊ ဤအမှုကို။ ပဏ္ဏတ္တိဝဇ္ဇံ၊ ပညတ်ပြစ်ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။
လောကဝဇ္ဇံ၊ လောကပြစ်ဖြစ်သော။ ယံကိလေသံ၊ အကြင်ကိလေသာသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ တံ၊ ထိုအပြစ်ကို။ အဇ္ဈာစရိတုံ၊ လွန်၍ကျင့်ခြင်းငှာ။ ခီဏာသဝေါ၊ ရဟန္တာသည်။ အဘဗ္ဗော၊ မထိုက်၌။ ပဏ္ဏတ္တိဝဇ္ဇံ၊ ပညတ်ပြစ်ဖြစ်သော။ ယံကိလေသံ၊ အကြင်ကိလေသာသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ တံ၊ ထိုအပြစ်ကို။ အဇာနန္တော၊ မသိသောရဟန္တာသည်။ အာပဇ္ဇေယျ၊ ရောက်ရာ၏။
မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။ ဧကစ္စဿ၊ အချို့သော။ အရဟတော၊ ရဟန္တာအား။ သဗ္ဗံ၊ အလုံးစုံကို။ ဇာနိတုံ၊ သိခြင်းငှာ။ အဝိသယော၊ အခွင့်မဟုတ်ချေ။ ဟိ၊ သင့်လျော်၏။ တဿ၊ ထိုအချို့ရဟန္တာအား။ သဗ္ဗံ၊ အလုံးစုံကို။ ဇာနိတုံ၊ သိခြင်းငှာ။ ဗလံ၊ အားအစွမ်းသည်။ နတ္ထိ၊ မရှိနိုင်ပေ။
မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။ အရဟတော၊ ရဟန္တာသည်။ ဣတ္ထိပုရိသာနံ၊ မိန်းမယောက်ျားတို့၏။ နာမံပိ၊ အမည်ကိုလည်းကောင်း။ ဂေါတ္တံပိ၊ အနွယ်ကိုလည်းကောင်း။ အနညာတံ၊ မသိနိုင်။ တဿ၊ ထိုရဟန္တာသည်။ မဟီယာ၊ မြေပြင်၌။ မဂ္ဂေါပိ၊ ခရီးလမ်းကိုလည်း။ အနညာတော၊ မသိအပ်။
မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။ ဧကစ္စော၊ အချို့သော။ အရဟာ၊ ရဟန္တာသည်။ ဝိမုတ္တိံယေဝ၊ မဂ်ဖိုလ်နိဗ္ဗာန်ကိုသာလျှင်။ ဇာနေယျ၊ သိရာ၏။
ဆဠာဘိညော၊ အဘိညာဉ်ခြောက်ပါးကိုရသော။ အရဟာ၊ ရဟန္တာသည်။ သကဝိသယံ၊ မိမိ၏အရာကို။ ဇာနေယျ၊ သိရာ၏။
မဟာရာဇ၊ မင်းမြတ်။ သဗ္ဗညူ၊ သဗ္ဗညုတ ဉာဏ်တော်ရှင်ဖြစ်သော။ တထာဂတောဝ၊ ဘုရားရှင်သည်သာလျှင်။ သဗ္ဗံ၊ အလုံးစုံကို။ ဇာနာတိ၊ သိမြင်နိုင်ပေ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ထေရော၊ အရှင်နာဂသိန်မထေရ်သည်။ အာဟ၊ မိန့်တော်မူ၏။
ဘန္တေနာဂသေန၊ နာဂသိန်ကိုယ်တော်အရှင်ဘုရား။ သာဓု၊ ကောင်းပါပြီ။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ တထာ၊ ထိုအရှင်ဘုရားမိန့်တော်မူတိုင်း။ ဧတံ၊ ဤအနက်သဘောကို။ သမ္ပဋိစ္ဆာမိ၊ ဝန်ခံပါ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ရာဇာ၊ မိလိန္ဒမင်းကြီးသည်။ အာဟ၊ လျှောက်ဆို၏။
တတိယာ၊ သုံးခုတို့၏ပြည့်ကြောင်းဖြစ်သော။ ခီဏာသဝါနံ၊ ရဟန္တာတို့၏။ သတိသမ္မောသပဉှော၊ သတိလွတ်ကင်းသည်၏အဖြစ်၌။ ပြဿနာ၊ မေးခွန်းသည်။ နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီးခြင်းသို့ရောက်ပြီ။