3. Pesuññasikkhāpadavaṇṇanā
Bhikkhupesuññeti pisatīti pisuṇā , yāya vācāya samagge satte avayavabhūte vagge bhinne karoti , sā vācā pisuṇā , pisuṇā eva pesuññaṃ , tāya vācāya samannāgato pisuṇo , tassa kammaṃ pesuññaṃ , bhikkhussa pesuññaṃ bhikkhupesuññaṃ , tasmiṃ bhikkhupesuññe , bhikkhuto sutvā bhikkhunā , bhikkhussa vā upasaṃhaṭapesuññeti attho .
Tenāha ‘‘ jātiādīhī ’’ tiādi .
Tañca kho dvīhi kāraṇehi upasaṃharatīti āha ‘‘ bhikkhuno piyakamyatāya vā ’’ tiādi .
Tattha bhikkhuno piyakamyatāyāti yassa taṃ bhāsati , tassa bhikkhuno ‘‘ evamahaṃ etassa piyo bhavissāmī ’’ ti attano piyabhāvaṃ patthayamānatāya .
Bhedādhippāyenāti ‘‘ evamayaṃ tena saddhiṃ bhijjissatī ’’ ti parassa parena bhedaṃ icchantena .
Atha vā piyasuññakaraṇato pesuññaṃ ( sārattha . ṭī . pācittiya 3.36) niruttinayena , yāya vācāya yassa taṃ bhāsati , tassa hadaye attano piyabhāvaṃ , parassa ca suññabhāvaṃ karoti , sā vācā ,‘‘ bhikkhussa pesuññaṃ bhikkhupesuññan ’’ tiādinā evampettha attho daṭṭhabbo .
‘‘ Vuttanayenevāti ‘‘ jātiādīhi akkosavatthūhī ’’ tiādinā vuttanayena .
Pāḷimuttakaakkosūpasaṃhāreti
M0.349 ‘‘ corosī ’’ tiādinā akkosassa upasaṃhāre .‘‘ Anakkosavatthubhūtaṃ pana pesuññakaraṃ tassa kiriyaṃ , vacanaṃ vā piyakamyatāya upasaṃharantassa kiñcāpi iminā sikkhāpadena āpatti na dissati , tathāpi dukkaṭena bhavitabban ’’ ti ( sārattha . ṭī . pācittiya 3.36) vadanti .
Pāpagarahitāya vadantassāti ekaṃ akkosantaṃ , ekañca
V0.320 khamantaṃ disvā ‘‘ aho nillajjo , īdisampi nāma bhavantaṃ puna vattabbaṃ maññissatī ’’ ti evaṃ kevalaṃ pāpagarahitāya bhaṇantassa .Pesuññasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā .