Tatiyaṃ .
4. Ānandasuttavaṇṇanā
212. Catutthe rāgoti āyasmā ānando mahāpuñño sambhāvito , taṃ rājarājamahāmattādayo
V1.239 nimantetvā antonivesane nisīdāpenti .
Sabbālaṅkārapaṭimaṇḍitāpi itthiyo theraṃ upasaṅkamitvā vanditvā tālavaṇṭena bījenti , upanisīditvā pañhaṃ pucchanti dhammaṃ suṇanti .
Tattha āyasmato vaṅgīsassa navapabbajitassa ārammaṇaṃ pariggahetuṃ asakkontassa itthirūpārammaṇe rāgo cittaṃ anuddhaṃseti .So saddhāpabbajitattā ujujātiko kulaputto ‘‘ ayaṃ me rāgo vaḍḍhitvā diṭṭhadhammikasamparāyikaṃ atthaṃ nāseyyā ’’ ti
M1.249 cintetvā anantaraṃ nisinnova therassa attānaṃ āvikaronto kāmarāgenātiādimāha .Tattha nibbāpanan ti rāganibbānakāraṇaṃ .
Vipariyesāti vipallāsena .
Subhaṃ rāgūpasañhitan ti rāgaṭṭhāniyaṃ iṭṭhārammaṇaṃ .
Parato passāti aniccato passa .
Mā ca attatoti
P1.272 attato mā passa .Kāyagatā tyatthūti kāyagatā te atthu .
Animittañca bhāvehīti niccādīnaṃ nimittānaṃ ugghāṭitattā vipassanā animittā nāma , taṃ bhāvehīti vadati .
Mānābhisamayāti mānassa dassanābhisamayā ceva pahānābhisamayā ca .
Upasantoti rāgādisantatāya upasanto .