1. Kappaṭṭhakathāvaṇṇanā
654-657.
Idāni
P0.140 kappaṭṭhakathā nāma hoti .Tattha yesaṃ ‘‘ saṅghaṃ samaggaṃ bhetvāna , kappaṃ nirayamhi paccatī ’’ ti ‘‘ sakalampi kappaṃ saṅghabhedako niraye tiṭṭhatī ’’ ti laddhi , seyyathāpi rājagirikānaṃ ;
te sandhāya kappaṭṭhoti pucchā sakavādissa , paṭiññā itarassa .
Buddho ca loketi idaṃ vinā buddhuppādena saṅghabhedassa abhāvadassanatthaṃ vuttaṃ .
Kappo ca saṇṭhāti saṅgho ca bhijjatītiādi ‘‘ yadi so sakalaṃ kappaṃ tiṭṭhati , saṇṭhahanato paṭṭhāya taṃ kammaṃ katvā tattha uppajjitvā tiṭṭheyyā ’’ ti dassetuṃ vuttaṃ .
Atītan tiādi heṭṭhā vuttādhippāyameva .
Kappaṭṭho iddhimāti pañhe bhāvanāmayaṃ sandhāya paṭikkhipati , parasamaye panassa jātimayaṃ iddhiṃ icchanti , taṃ sandhāya paṭijānāti .
Chandiddhipādotiādi ‘‘ jātimayāya iddhiyā iddhimāti laddhimattametaṃ , kiṃ tena , yadi panassa iddhi atthi , iminā nayena iddhipādā bhāvitā bhaveyyun ’’ ti codanatthaṃ vuttaṃ .
Āpāyiko nerayikoti suttaṃ yaṃ so ekaṃ kappaṃ asītibhāge katvā tato ekabhāgamattaṃ kālaṃ tiṭṭheyya , taṃ āyukappaṃ sandhāya vuttaṃ , tasmā asādhakanti .
Kappaṭṭhakathāvaṇṇanā .