တေဇောဘာဝံ ဂတန္တိ၊ ပုဒ်၏၊ သဘာဝေနေဝ၊ သဘောအားဖြင့် သာလျှင်၊ တေဇောဘာဝံ၊ တေဇော၏အဖြစ်သို့၊ ပတ္တံ၊ ရောက်သော ရုပ်တည်း၊ ဣတိ အတ္ထော၊

ဝုတ္တဿပိ၊ ဟောတော်မူအပ်ပြီးလည်းဖြစ်သော၊ အညေန၊ သော၊ ပကာရေန၊ အပြားအားဖြင့်၊ သင်္ဂဟာရဟဿ၊ သိမ်းယူခြင်းကို ထိုက်သော ရုပ်ကို၊ သင်္ဂဏှနံ၊ သိမ်းယူခြင်းကို၊ ဣဓ၊ ဤ ရူပကဏ္ဍအရာ၌၊ နယကရဏံ၊ နည်းကို ပြုခြင်းဟူ၍၊ ဒဋ္ဌဗ္ဗ၊ တယိဒံ၊ ထို နည်းပြုခြင်းကို၊ ဝိညာတန္တိ စတုက္ကပဒေပိ၊ ဝိညာတံဟု စတုတ္ထသင်္ဂဟဝယ်လာသော ပုဒ်၌လည်း၊ ယောဇေတဗ္ဗ၊ ** ဝုတ္တဿပိ၊ပေ၊နယော** ။ ။ဆဗ္ဗိဓသင်္ဂဟ၌ “သဗ္ဗံ ရူပံ မနောဝိညေယျ ရူပံ”ဟု ဟောတော်မူ၏၊ ရှေ့၌ ဟောအပ်ပြီးသော ရူပါယတနစသည်တို့သည် ဤ သဗ္ဗရူပံအရ တွင်လည်း ပါဝင်နေ၏၊ ထိုသို့ ဟောအပ်ပြီးကို နောက်ဆုံးပုဒ်ဖြင့် သိမ်းယူခြင်းကို ဤ ရူပကဏ္ဍဝယ် ဟောနည်းပြုခြင်းတစ်မျိုးဟု မှတ်ရသည်၊ စတုတ္ထသင်္ဂဟ၌ ဟောအပ်ပြီး သော ရူပါယတန စသည်ကို နောက်ဆုံး ဝိညာတပုဒ်ဖြင့် ယူခြင်းသည်လည်း ဤ နယကရဏပင်တည်း၊ အဋ္ဌကသင်္ဂဟ၌ကား ဖောဋ္ဌဗ္ဗာရုံ၏ “မနာပိယသုခသမ္ဖဿ, အမနာပိယဒုက္ခသမ္ဖဿ”ဟု ခွဲခြား၍ ဟောတော်မူခြင်းကို “နယကရဏတစ်မျိုး”ဟု မှတ်ပါ ။

ဖောဋ္ဌဗ္ဗဿ၊ ဖောဋ္ဌဗ္ဗရုပ်၏၊ ဘေဒသမ္ဘာဝေါ၊ အကွဲအပြား၏ ထင်ရှားခြင်းသည်၊ အဋ္ဌကေ၊ အဋ္ဌကသင်္ဂဟ၌၊ နယော၊ နည်းတည်း။