Issues
Chọn phiên bản
Bhāsāṭīkā-ဘာသာဋီကာ
မြန်မာဘာသာ
Dhammasaṅgaṇī-mūlaṭīkā
Dhammasaṅgaṇī-mūlaṭīkā

ယေဝါပနကဝဏ္ဏနာ ယေဝါပနက အဖွင့်

Tác giả: Bhāsāṭīkā-ဘာသာဋီကာ @ IAPT

ယေဝါပနကဝဏ္ဏနာ

ယေဝါပနက အဖွင့်

ရူပါဘာဝေတိ၊ ကား။ ရုပ္ပနာဘာဝေန၊ ဖောက်ပြန်ခြင်း၏ မရှိခြင်းကြောင့်။ (အရူပိနော-၌ စပ်။)
သဘာဝတော ဥပလဗ္ဘမာနာတိ၊ သဘာဝတော ဥပလဗ္ဘမာနာ ဟူသော စကားသည်။ ဓမ္မာတိ ဧတဿ၊ ဓမ္မာဟူသော ဤပုဒ်၏။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။ [အနက်အဓိပ္ပာယ်ပြ စကားတည်။ "ဓမ္မာ" အရ သဘာဝဓမ္မကိုယူပါ၊ ပညတ္တိဓမ္မကို မယူပါလင့်-ဟူလို။]
မေတ္တာပုဗ္ဗဘာဂေါတိ၊ ကား။ အပ္ပနာပ္ပတ္တာယ၊ အပ္ပနာသို့ရောက်သော။ မေတ္တာယ၊ မေတ္တာ၏။ ပုဗ္ဗဘာဂေါ၊ ရှေ့အဖို့၌ ဖြစ်သော မေတ္တာတည်း။ ဧတသမိံ စိတ္တေ၊ ဤပဌမ မဟာကုသိုလ်စိတ်၌။ ပရိကမ္မမေတ္တာ၊ ပရိကံဖြစ်သော မေတ္တာသည်။ အတ္ထိ၊ ၏။ ဣတိ အတ္ထော။
ဝီရတိဝသေနာတိ၊ ကား။ ဝစီပဝတ္တိယာ၊ စကားသံ၏ ဖြစ်ခြင်းအားဖြင့်။ န ပူရေတိ၊ ပြည့်စေသည် မဟုတ်။ ကိန္တု၊ စင်စစ်ကား။ ဝိရတိယောဂေန၊ ဝိရတိနှင့် ယှဉ်ခြင်းအားဖြင့်။ (ပူရေတိ) ဣတိ အတ္ထော။
အပဏ္ဏကင်္ဂါနီတိ၊ ကား။ အဝိရဒ္ဓင်္ဂါနိ၊ မချွတ်မယွင်းသော စိတ်အင်္ဂါတို့ကို။ (လဗ္ဘန္တိ -၌ စပ်။)
ယထာ တထာ ဝါ၊ ဟုတ်ဟုတ်ညားညားသော အခြင်း အရာအားဖြင့်လည်း။ [မှားသည်ဖြစ်စေ, မှန်သည်ဖြစ်စေ-ဟူလို။] အာရမ္မဏေ၊ ၌။ ဝိနစ္ဆယနံ၊ ဆုံးဖြတ်ခြင်းသည်။ အဓိမုစ္စနံ၊ မည်၏။
ဟိ၊ မှန်။ အနဓိ မုစ္စန္တော၊ မဆုံးဖြတ်နိုင်သူသည်။ ပါဏာတိပါတာဒီသု၊ ပါဏာတိပါတ အစရှိသော ဒုစရိုက်အမှုတို့၌ သော်လည်းကောင်း။ ဒါနာဒီသု ဝါ၊ ဒါန အစရှိသော ကောင်းမှုတို့၌ သော်လည်းကောင်း။ န ပဝတ္တတိ၊ မဖြစ်နိုင်။ သဒ္ဓါ ပန၊ သဒ္ဓါသည်ကား။ ပသာဒနီယေသု၊ ကြည်ညိုဖွယ် ဝတ္ထုတို့၌။ ပသာဒါဓိမောက္ခော၊ ကြည်ညိုခြင်းဟူသော ဆုံးဖြတ်ခြင်းသည်။ (ဟောတိ။) ဣတိ အယံ၊ ကား။ ဧတေသံ၊ ဤ အဓိမောက္ခ သဒ္ဓါတို့၏။ ဝိသေသော၊ တည်း။
ဒါရကဿ ဝိယ၊ သူငယ်၏ ကဲ့သို့။ ဣတောစိတော စ၊ ဤမှ ဤမှလည်း။ သံသပ္ပနဿ၊ ထက်ဝန်းကျင် ရွေ့လျားသော။ ကရိဿာမိ၊ ပြုရအံ့လော။ နကရိဿာမိ၊ လော။ ဣတိ၊ သို့။ အဝိနိစ္ဆယဿ၊ မဆုံးဖြတ်နိုင်ခြင်း၏။ ပဋိပက္ခကိရိယာ၊ ဆန့်ကျင်ဘက် အမူအရာသည်။ အသံသပ္ပနံ၊ အသံသပ္ပန မည်၏။
ပုရိမ မနတောတိ၊ ကား။ ဘဝင်္ဂတော၊ ဘဝင်စိတ်မှ။
ဝိသဒိသံ၊ မတူသော။ ဝီထိဇဝနံ၊ ဝီထိ ဇောဟူသော။ (ဝီထိအစဉ် ဇောအစဉ်ဟူသော။) မနံ၊ စိတ်ကို။ ကရောတိ၊ ၏။ ဣတိ၊ ဤ ဝိသဒိသံ မနံ ကရောတိ ဟူသော ဝစနတ္ထဖြင့်။ မနသိကာရသာမညေန၊ မနသိကာရချင်း တူသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဝီထိဇဝန ပဋိပါဒကေ၊ ဝီထိပဋိပါဒကမနသိကာရ ဇဝနပဋိပါဒကမနသိကာရတို့ကို။ ဒဿေတိ၊ ၏။
တေသိ ဓမ္မေသူတိ၊ ကား။ စိတ္တစေတသိကဓမ္မေသု၊ ယှဉ်ဖက်ဖြစ်သော စိတ်စေတသိက် တရားတို့၌။
ဟိ၊ မှန်။ အတဒါရမ္မဏတ္တေ၊ ထို စိတ်စေတသိက်ဟူသော အာရုံမရှိသည်၏ အဖြစ်သည်။ (သတိ) ပိ၊ သော်လည်း။ [ တတြမဇ္ဈတ္တတာကစိတ် စေတသိက်တို့ကို အာရုံမပြုပါသော်လည်း။] တေသု၊ ထိုစိတ် စေတသိက်တို့သည်။ သမပ္ပဝတ္တေသု၊ အညီအမျှ ဖြစ်ကုန်လတ်သော။ ဥဒါသီနဘာဝတော၊ အသင့်အားဖြင့် ရှုတတ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ တတြမဇ္ဈတ္တတာတိ၊ ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ။ [တတြ၊ ထို စိတ် စေတသိက်တို့၌။ မဇ္ဈတ္တတာ၊ လျစ်လျူရှုတတ်သည်၏အဖြစ်ဟု ဆိုအပ်သည်- ဟူလို။]
အလီနာနုဒ္ဓတပ္ပဝတ္တိပစ္စယတ္တာ၊ မတွန့်ဆုတ်သောအားဖြင့် ဖြစ်ခြင်း မပျံ့လွင့်သောအားဖြင့် ဖြစ်ခြင်း၏ အကြောင်း၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဦနာဓိ ကတာနိဝါရဏရသာ၊ ယုတ်လျော့သည်၏အဖြစ် လွန်တက်သည်၏အဖြစ်ကို တားမြစ်ခြင်းကိစ္စ ရှိ၏။
ကာယ။ပ။ ဝတ္ထူနန္တိ၊ ကား။ ပါဏာဒီနံ၊ သူ့အသက် အစရှိသည်တို့ကို။ [အဝီတိက္ကမလက္ခဏ-၌ စပ်။ ကာယဒုစ္စရိတာဒိဝတ္ထု ဟူသည် သူ့အသက် သူ့ဥစ္စာ အစရှိသော ဝတ္ထုပင်တည်း-ဟူလို။]
အမဒ္ဒနာ၊ အမဒ္ဒနာ ဟူသည်။ မဒ္ဒနပဋိပက္ခဘာဝေါဝ၊ ကျူးလွန်နှိပ်နယ်ခြင်း၏ ဆန့်ကျင်ဘက်၏ အဖြစ်ပင်တည်း။ [အမဒ္ဒနာ၌ အ-သဒ္ဒါသည် ပဋိပက္ခအနက်ဟော-ဟူလို။]
တံတံ ရာသိကိစ္စဝသေန၊ ထိုထိုရာသိ၏ ကိစ္စ၏အစွမ်းဖြင့်။ (ထိုထိုရာသိ၌ ပါဝင်သော ကိစ္စ၏အစွမ်းဖြင့်။) ဝိဘာဂရဟိတာ၊ ခွဲခြား ဝေဖန်အပ်သော အပြားမှ ကင်းသောတရားတို့သည်။ အဝိဘတ္တိကာ၊ အဝိဘတ္တိက တို့မည်၏။
ဧတ္တာတိ၊ ကား။ ဧတေသု သဝိဘတ္တိကေသု၊ ဤ သဝိဘတ္တိက တရားတို့ကို။ ဒုတိယဋ္ဌာနာဒီသု၊ ဒုတိယဋ္ဌာန အစရှိသည်တို့၌။ ဘာဇိယမာနေသုပိ၊ ဝေဖန်အပ်ပါကုန်သော်လည်း။ အပုဗ္ဗံ၊ အသစ်သည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ ဣတိ အတ္ထော။
ပဒံ ပူရိတန္တိ၊ ကား။ ဈာနာဒိပဒံ၊ ဈာနံ အစရှိသော ပုဒ်ကို။ ပဉ္စကာဒိဝသေန၊ ဈာန်ငါးပါးအပေါင်း အစရှိသည်တို့၏ အစွမ်းဖြင့်။ ပူရိတံ၊ ပြည့်စေတော်မူအပ်ပြီ။
ဟိ၊ မှန်။ (တစ်နည်း) ဟိ (ယသ္မာ)။ ပဉ္စ၊ ကုန်သော။ အင်္ဂါနိ၊ အင်္ဂါတို့သည်။ ဈာန ပဒဿ၊ ဈာနံ ပုဒ်၏။ ဝါ၊ ဈာန သဒ္ဒါ၏။ [ဈာနပဒဿာတိ ဈာနုသဒဿ။- အနု။] အတ္ထော၊ အနက်တည်း။ တေသု၊ ထို ငါးပါးသော အင်္ဂါတို့တွင်။ ဧကသ္မိံ၊ တစ်ပါးသော အင်္ဂါသည်။ ဦနေ စ၊ ယုတ်လျော့ပြန်သော်လည်း။ ဈာပန ပဒံ၊ ဈာနံ ဟူသောပုဒ်လည်း။ ဦနံ၊ အနက်အားဖြင့် ယုတ်လျော့သည်။ ဟောတိ။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ (ဈာနာဒိပဒံ ပဉ္စကာဒိဝသေန ပူရိတံ။)
ပဒသမူဟော၊ ပုဒ်အပေါင်း ဝါကျသည်။ ပဒံ၊ ပဒ မည်၏။ ဝါ၊ တစ်နည်း။ ပဒကောဋ္ဌာသော၊ တရားအစုသည်။ ပဒံ၊ ပဒ မည်၏။ ဝါ၊ တစ်နည်း။ တံတမေဝ၊ ထိုထို ပဒသည်ပင်။ (ဧဝဖြင့် သမူဟ ကောဋ္ဌာသ တို့ကို ကန့်။) ပဒံ၊ ပဒ မည်၏။ အဝုတ္တံ၊ မဟောအပ်သည်။ (သမာနံ၊ သော်။) ဟာပိတံ နာမ၊ ယုတ်လျော့စေအပ်သည် မည်သည်။ ဟောတိ။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ ဝုတ္တံ၊ ဟောတော်မူအပ်သည်။ (ဟုတွာ။) ပူရိတံ၊ ပြည့်စေအပ်သည်။ (ဟောတိ။) ဣတိ၊ ဤသို့ မှတ်အပ်၏။ [ဤအဓိပ္ပာယ်များကို အဋ္ဌကထာဘာသာဋီကာ၌ ပြထားပြီ။]
ဝုတ္တသ္မိညေဝ၊ ဟောအပ်ပြီးသော တရားကိုပင်။ ဝုစ္စမာနေ၊ ထပ်၍ ဟောတော်မူအပ်သော်။ အနေကေသံ၊ များစွာကုန်သော။ ပုရိသ သဒ္ဒါနံ ၀ိယ၊ ပုရိသသဒ္ဒါ တို့၏ကဲ့သို့။ ကောစိ၊ တစ်စုံတစ်ခုသော။ သမ္ဗန္ဓော၊ ဆက်စပ်ခြင်းသည်။ နတ္ထိ။ ဣတိ၊ သို့။ မညမာနော၊ သည်။ (ဟုတွာ။) အနနုသန္ဓိကာကထာတိ၊ ဟူ၍။ အာဟ။
အန္တ ရန္တ ရာ၊ အကြားအကြား၌။ (ထိုထိုရာသိတို့၏ အကြားကြား၌။) ဝုတ္တသမ္မိညေဝ၊ ဟောတော်မူအပ်ပြီးသော တရားကိုပင်။ ဝုစ္စမာနေ၊ ထပ်၍ ဟောတော်မူအပ်သော်။ အနုက္ကမေန၊ အစဉ်အားဖြင့်။ ဓမ္မာ၊ တို့သည်။ ကထိတာ၊ ကုန်သည်။ နဟောန္တိ။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ ဥပ္ပဋိပါဋိယာတိ၊ ဟူ၍။ အာဟ။
**၁။ ဖဿ။ပ။ဝုတ္တော**။ ။ ဈာနရာသိ၌ပါသော ဝိတက် စသည်တို့သည် ဈာနကိစ္စကို ပြုကြသကဲ့သို့ ဖဿပဉ္စမကရာသိ၌ပါသော တရားတို့သည် မိမိတို့၏ လက္ခဏရသမှတစ်ပါး ရာသိ၏ကိစ္စကို မပြုကြသည် မဟုတ်ပါလော၊ အဘယ်ကြောင့် ဖဿပဉ္စမကကို ရာသိတစ်ခုအဖြစ်ဖြင့် ဟောတော်မူအပ်သနည်း ဟု မေးဖွယ်ရှိသောကြောင့် "ဖဿ။ပ။ဝုတ္တော"ဟု မိန့်သည်။ ထိုထိုရာသိကိစ္စကို မပြုသော်လည်း သဗ္ဗစိတ္တုပ္ပါဒသာဓာရဏ, စတုက္ခန္နသင်္ဂဟ,တပ္ပစ္စယသင်္ဂဟ၏အစွမ်းကြောင့် ဖဿပဉ္စမကရာသိကို ဟောတော်မူရသည်-ဟူလို။ ဖဿပဉ္စမကရာသိ၊ ဖဿပဉ္စမကရာသိကို။ [သဗ္ဗစိတ္တုပါဒ သာဓာရဏ **၂။ သဗ္ဗစိတ္တုပ္ပါဒ သာဓာရဏ**။ ။ဖဿ ဝေဒနာ သညာ စေတနာ စိတ်သည် စိတ်ဖြစ်တိုင်း၌ ပါဝင်ကြ၏ ။ (စိတ္တုပါဒ်တစ်ခုဖြစ်လျှင် စိတ် ဖဿ ဝေဒနာ သညာ စေတနာတို့ ပါဝင်ကြသည်-ဟူလို။) ဤသို့ သဗ္ဗစိတ္တုပ္ပါဒသာဓာရဏ ဖြစ်သောကြောင့်လည်း ဖဿပဉ္စမကရာသိကို ရာသိတစ်ခုအဖြစ်ဖြင့် ဟောတော်မူရသည်။ ဝသေန၊ အလုံးစုံသော စိတ္တုပ္ပါတို့နှင့် ဆက်ဆံသည်၏ အစွမ်းဖြင့်လည်းကောင်း။ စတုက္ခန္ဓတပ္ပစ္စယသင်္ဂဟ **၃။စတုက္ခန္ဓတပ္ပစ္စယသင်္ဂဟ**။ ။ ဝေဒနာ သညာ စေတနာ စိတ္တတို့ဖြင့် နာမ်ခန္ဓာလေးပါးလုံးကို သိမ်းကျုံးမိသောကြောင့်လည်းကောင်း၊ (စေတနာဖြင့် သင်္ခါရက္ခန္ဓာကို သိမ်းကျုံးသည်။) "ဖဿပစ္စယာ ဝေဒနာ" ဖုဋ္ဌော ဝေဒေတိ၊ ဖုဋ္ဌော သဉ္စာနာတိ" စသည်ကို ဟောတော်မူရကား စတုက္ခန္ဓ၏ အကြောင်းဖြစ်သော ဖဿကို သိမ်းယူနိုင်သောကြောင့် လည်းကောင်း ရာသိတစ်ခု အဖြစ်ဖြင့် ဟောတော်မူရသည်။ [တပ္ပစ္စယ သဗ္ဗေန ဖဿံ နာမ အာဟ။-မဓု။] ဝသေန စ၊ လေးပါးသောခန္ဓာကို သိမ်းယူနိုင်ခြင်း, ထိုခန္ဓာ၏ အကြောင်းကို သိမ်းယူနိုင်ခြင်း၏ အစွမ်းဖြင့်လည်းကောင်း။ ဝုတ္တော၊ ဟောတော်မူအပ်ပြီ။
ပန၊ ဆက်။ ယထာဝုတ္တေသု၊ အကြင်အကြင် ဟောတော်မူအပ်ပြီးကုန်သော။ ရာသီသု၊ ဈာနရာသိ အစရှိသည်တို့တွင်။ ဧကရာသိကိစ္စဿပိ၊ တစ်ခုသော ရာသိ၏ ကိစ္စ၏လည်း။ အဘာဝါ၊ မရှိခြင်းကြောင့်။ **၄။ ဆန္ဒာဒယော ယေဝါပနကဝသေန**။ ။ ဆန္ဒ စသော တရားတို့ကို အဘယ်ကြောင့် ဟောတော်မူအပ်ပြီးသော ရာသိတို့၌ ထည့်သွင်း၍ မဟောအပ်ပါကုန်သနည်းဟု မေးဖွယ်ရှိသော ကြောင့် "ယထာ ဝုတ္တေသု။ပ။ဝုတ္တာ"ဟု မိန့်သည်။ ဖဿပဉ္စမက ရာသိ ဈာနရာသိ စသော ဟောအပ်ပြီးသော ရာသီတို့တွင် တစ်ခုသောရာသိ၏ ကိစ္စကိုမျှ မပြုနိုင်ကြသောကြောင့် ဆန္ဒစသော တရားတို့ကို ဟောအပ်ပြီးသော ရာသီတို့၌ သွင်း၍မဟောပဲ ယေဝါပနကအဖြစ်ဖြင့် ဟောတော်မူအပ်ကုန်သည်-ဟူလို။ ဆန္ဒာဒယော၊ ဆန္ဒ အစရှိသော တရားတို့ကို။ ယေဝါပနက ဝသေန၊ ယေဝါပနက၏ အစွမ်းဖြင့်။ ဝုတ္တာ၊ ကုန်ပြီ။
စ၊ ဆက်။ ဝုတ္တာနံပိ၊ ဟောတော်မူအပ်ပြီလည်း ဖြစ်ကုန်သော။ ဓမ္မာနံ၊ ဖဿ အစရှိသော တရားတို့၏။ (ဝေဒနာဒီနံ၊ ဝေဒနာ အစရှိသည်တို့၏။ ဈာနင်္ဂါဒိဘာဝေါ၊ ဈာနင်္ဂအစရှိသည်တို့၏အဖြစ်ကို။ ဝုတ္တော ယထာ၊ ဟောတော်မူအပ်သကဲ့သို့။ ဧဝံ၊ တူ။) သောဝစဿတာ။ပ။ ဝိသေသော၊ သောဝစဿတာ ကလျာဏမိတ္တတာ အစရှိသော နာမည်အထူးကို။ န ဝုတ္တော၊ ဟောတော်မမူအပ်။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ တဿ၊ ထို နာမည်အထူးကို။ သင်္ဂဏှနတ္ထံ၊ သိမ်းယူခြင်းအကျိုး ငှာ။ ကေစိ၊ အချို့ကုန်သော။ ဓမ္မေ၊ ဆန္ဒ အစရှိသော တရားတို့ကို။ ဝိသုံ၊ သိခြား။ ထပေတွာ၊ မဟောဘဲ ချန်ထားခဲ့၍။ တေ စ၊ ထို ဆန္ဒ အစရှိသော တရားတို့ကို လည်းကောင်း။ တဉ္စ ဝိသေသံ၊ ထို သောဝစဿတာ အစရှိသော အမည်ထူးကို လည်းကောင်း။ ယေဝါပနာတိ၊ ဟူ၍။ အာဟ **၁။ဝုတ္တာနမ္ပိ စ။ပ။ယေဝါပနာတိ အာဟ**။ ။ရာသိတို့၌ မသွင်းနိုင်လျှင် အဘယ်အကျိုးငှာ "ယေဝါပန"ဟု ဟောတော်မူအပ်ပါသနည်း ဟု မေးဖွယ်ရှိသောကြောင့် "ဝုတ္တာနမ္ပိ"စသည်မိန့်။ ဓမ္မာနံကို ဝိသေသော ၌စပ်။ ယထာ စသည်ကား ဝိသဒိသူပမာတည်း။ ဝေဒနာ စသည်တို့ကို နောက်နောက်ရာသိ၌ ဈာနင်္ဂ စသောအမည်ဖြင့် ထပ်၍ ဟောတော်မူအပ်သကဲ့သို့ ဟောအပ်ပြီးသော ဖဿ စသော တရားတို့၏ သောဝစဿတာ ကလျာဏမိတ္တ စသော နာမည်အထူးကို ဟောတော်မမူအပ်။ ထို နာမည်အထူးကို သိမ်းယူခြင်း အကျိုးငှာ ဆန္ဒ စသော အချို့တရားတို့ကို မဟောဘဲ ချန်ထား၍ ထို ဆန္ဒ စသော တရားများနှင့် တကွ ထို သောဝစဿတာ စသော နာမည်အထူးကို "ယေဝါပန"ဟု ဟောတော်မူရသည်။ ။
ဝါ၊ တစ်နည်း။ ဝေနေယျဇ္ဈာသယဝသေန ၂။ဝေနေယျဇ္ဈာသယဝသေန။ ။ ဝေနေယျတို့သည် ဆန္ဒ စသည်ကို ရာသိတစ်ခုအဖြစ် ဖြင့်ဟောလျှင် နားမလည်နိုင်ကြ၊ ယေဝါပန ဟု ဟောမှ နားလည်နိုင်ကြဖွယ်ရှိ၏။ ထို ဝေနေယျတို့၏ အဇ္ဈာသယကို လိုက်သောအားဖြင့်လည်း ဆန္ဒ စသည်ကို နာမည်မတပ်ဘဲ ချန်၍ "ယေဝါပန"ဟု ဟောတော်မူရသည်။ ယောဇနာ။ ။ အဋ္ဌသာလိနီယောဇနာ၌ အဘိဓမ္မာဝတာရမှ ယူ၍ "ဘာ့ကြောင့် ယေဝါပန တရားတို့ကို သရုပ်သကောင်အားဖြင့် ဟောတော်မမူအပ်ပါကုန်သနည်း။" ဟူသောပုစ္ဆာ နှင့်တကွ အဖြေကို ပြထားသည်မှာ- ကရုဏာ မုဒိတာ ဝိရတီစေတသိက်တို့သည် အနိယတယောဂီ စေတသိက်များ ဖြစ်ကြ၏။ ဆန္ဒ စသော အချို့လည်း ဖဿပဉ္စမက စသော ရာသိတစ်ခု၌မျှ မပါဝင်နိုင်ကုန်၊ တစ်ချို့လည်း အားနည်းကြ၏။ ထို့ကြောင့် ပါဠိတော်၌ သရုပ်သကောင် ဖော်ပြ၍ ဟောတော်မမူ။ ဤသို့ အဖြေကို ပြထားသည်။ ကသ္မာ ယေဝါပနဓမ္မာ၊ ဗုဒ္ဓေနာဒိစ္စဗန္ဓုနာ။ သရူပေနေဝ သဗ္ဗေ တေ၊ ပါဠိယံ န စ ဥဒ္ဓဋာ။ ယသ္မာ အနိယတာ ကေစိ၊ တသ္မာ ရာသိံ ဘဇန္တိ န။ ယသ္မာ ဒုဗ္ဗလာ ကေစိ၊ တသ္မာ ဝုတ္တာ န ပါဠိယာ။ ၊ ဝေနေယျတို့၏ အဇ္ဈာသယ၏ အစွမ်းဖြင့်။ သာဝသေသေ၊ အကြွင့်အကျန်နှင့်တကွ ဖြစ်ကုန်သော။ ဓမ္မေ၊ ဖဿ အစရှိသော တရားတို့ကို။ ဝတွာ၊ ပြီး၍။ ယေဝါပနာတိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ။ ။
ယေဝါပနကဝဏ္ဏာ၊ သည်။ နိဋ္ဌိတာ။
ဓမ္မုဒ္ဒေသဝါရကထာ ဝဏ္ဏနာ၊ သည်။ နိဋ္ဌိတာ။