ဧတ္ထာတိ၊ ကား။ ဧတသ္မိံ အဓိကာရေ

၁။ ဧတသ္မိံ အဓိကာရေ။ ။ မဓု၌ "ဧတသ္မိံ အဓိကာရေ"ကို ဤဂါထာဗန္ဗအရာ၌" ဟုဖွင့်၏။ သို့သော်-သမယသဒ္ဒါ၏ အနက်ကို ပြနေရာဌာန ဖြစ်သောကြောင့် "ဤသမယ၏ အနက်ကို ပြရာ၌"ဟုပေးလိုက်သည်။ [ "ဟေတူတိ ပစ္စယောဝေတ္ထ"မှ ဧတ္ထုကို ဖွင့်သောကြောင့် "ပစ္စယောဝဝိညေယျော"ဟု ထည့်၍စပ်ပါ။]

ဆက်ဦးအံ့-ဟေတုဟေတု၊ သာဓာရဏဟေတု။ ပစ္စယဟေတု၊ ဥတ္တမဟေတု-ဟု ဟိတ် ၄-မျိုးရှိ၏။ ထို ၄-မျိုးအကျယ်သည် ရူပကဏ္ဍ အစ၌ လာလိမ့်မည်။ ထိုတွင် ပစ္စယောဝ၌ ဧဝဖြင့် ဟေတုဟိတ်နှင့် သာဓာရဏဟိတ် ၂-ပါးကို တားမြစ်လို၍ "နဟေတု။ပ။ အတ္ထော"ဟု အဓိပ္ပာယတ္ထ ဖွင့်သည်။ ကုသိုလ်ကံ အကုသိုလ်ကံဟူသော ဥတ္တမဟိတ်မှာ ဤ သမယအနက်ကို ပြရာ၌ မလိုလားအပ်သော်လည်း လျဉ်းပါးဖွယ်မရှိသောကြောင့် အထူးမပြတော့။ [ဣဓ ဥတ္တမဟေတုနော သမ္ဘဝေါ ဧဝနတ္ထိ။ နတ္ထိ။ -အနု။]

၊ ဤ သမယ၏ အနက်ကို ပြရာ၌။ (ပစ္စယောဝ၊ ကိုသာ။ ဝိညေယျော၊ ၏။) ဟေတု ဟေတု၊ ဟေတုဟိတ်ကိုလည်းကောင်း။ သာဓာရဏဟေတု စ၊ သာဓာရဏဟိတ်ကိုလည်းကောင်း။ န (ဝိညေယျော)၊ ဣတိ အတ္ထော။

ဧကကာရဏဝါဒေါ **၁။ ဧကကာရဏဝါဒေါ**။ ။ "ပကတိကာရဏဝါဒေါ, ဣဿရကာရဏဝါဒေါဝါ"ဟု ဖွင့်ရာ၌ ပကတိကာရဏ-ဣဿရကာရဏသည် ဧကကာရဏ (အကြောင်းတစ်ခု)၏ သရုပ်ပြတည်း။ "အားလုံးသော အရာဝတ္ထုသည် ပကတိဟူသော အကြောင်း တစ်ခုသာရှိ၏။ ဣဿရဝါဒီတို့ကလည်း "ဣဿရ"ဟူသော အကြောင်းတစ်ခုသာရှိ၏၊ များစွာသော အကြောင်းမရှိ"-ဟူလို။ အနုဋီကာ၌ထိုကာရဏ ၂-မျိုးကို ပြခြင်းသည် နိဒဿနနည်းမျှသာ၊ ပဇာပတိ- ပုရိသ-ကာလဝိသေသတို့ကိုလည်း ဧကကာရဏ အရ ယူရမည်ဟု ဆို၏။ နိဒဿနနည်းဟု မဆိုလျှင် ထိုပဇာပတိ စသည်ကို "ဝါဒေါဝါ"၌ အဝုတ္တဝိကပ္ပန ဝါသဒ္ဒါဖြင့် ယူပါဟု ဆို၏။ တိ၊ ကား။ ပကတိ

၂။ ပကတိ။ ။ ပကတိဝါဒိနော သတွရဇတမသင်္ခါတာနံ တိဏ္ဏံ ဂုဏာနံ သမဘာဝေါ ပကတိ၊ သာ စ နိစ္စာ။-ကထာဝတ္ထု အနုဋီကာ-ပုဂ္ဂလကထာ။ သြကာသ ကမ္ဘာလောကကြီးနှင့်တကွ သက်ရှိ သက်မဲ့ အရာဝတ္ထု ဟူသမျှသည် ပကတိမှ စ၍ ဖြစ်၏။ ထို ပကတိ ဟူသော ပင်ကိုကား ကမ္ဘာပျက်သော်လည်း မပျက်စီးဘဲမြဲ၏။ ဤသို့ ပကတိဝါဒီတို့က ဆိုကြ၏။ ထိုပကတိဟူသည် "သတွ-ရဇ-တမ" ဟူသော သတ္တိ၃-ခု၏ အပေါင်းတည်း။

ချဲ့ဦးအံ့-ပကတိသဒ္ဒါကို။ သတွာဒိသာမျာဝတ္ထာယံ၊ သတွ စသောဂုဏ် ၃-ပါးတို့၏ တူမျှသော အခိုက်အတန့်၌ လည်းကောင်း၊ ဤရိတာ၊ ဆိုအပ်၏။ -အဘိဓာန်(၈၁၈)။ ဤအဘိဓာန်နှင့် အညီ ဗိဿနိုးနတ်မင်းကြီးသည် ကမ္ဘာကို ဖန်ဆင်းလိုသောအခါ ရှေးဦးစွာ ပကတိနှင့် ပုရိသကို ဖန်ဆင်းလိုက်၏။ [ပကတိကို "မာယာ"ဟုလည်းခေါ်၏၊ ပုရိသကို "အတ္တ"ဟုလည်း ခေါ်၏။] ထိုတွင် ပကတိသည် စိတ်စေတနာ မရှိ။ သတွ၊ ရဇ၊ တမ-ဟူသော ဂုဏ်သတ္တိ ၃-မျိုးရှိ၏။ ပုရိသကား စိတ်စေတနာရှိသည်။

ဂုဏ် ၃-မျိုး။ ။ သတော၊ သူတော်ကောင်း၏+ဘာဝေါ၊ ဖြစ်ကြောင်းဖြစ်ရာ ဉာဏ်သည်၊ သတွံ၊ သတွမည်၏။ ဤသတွသည် သုခ၏ အကြောင်းတည်း။ "ရဇ" ဟူသည် ရာဂတည်း၊ ဤရဇသည် ဒုက္ခ၏အကြောင်းတည်း။ "တမ" ဟူသည် ပိတ်ဆို့တတ်သော အမိုက်မှောင်တည်း။ ဤ တမသည် မောဟ၏အကြောင်းတည်း။ ထို သုခ ဒုက္ခ မောဟတို့၏ အကြောင်းဖြစ်သော သတွ၊ ရဇ၊ တမ ၃-ခု အပေါင်းကိုပင် ပကတိ(မူလ ပင်ကိုသဘော)ဟုခေါ်ရသည်။

ပုရိသ(အတ္တ)နှင့်ပေါင်းပုံ။ ။ထို ပကတိသည် ပုရိသ (အတ္တ)နှင့် ပေါင်းစပ်မိသောအခါ နဂိုသဘောမှ ချောက်ချား၍ ဖောက်ပြားခြင်းသို့ ရောက်ရကား ဗုဒ္ဓိတတွ (ဉာဏ်ပညာ၏ဖြစ်ခြင်း) ဟူသော မဟာ၊ ငါဟူသော အဘိဓာန၊ ပထဝီ အာပေါစသော ဓာတ်ကြီး၊ ရူပသဒ္ဒစသော အာရုံ၊ စက္ခု၊ သောတ စသော ပသာဒရုပ် ဤသို့စသော အားဖြင့် ရုပ် နာမ် ခန္ဓာ ဖြစ်ပေါ်လာ၏။ ဤသို့ဖြစ်ဖို့ရန် အခြေခံ အကြောင်းရင်းမျိုးစေ့သည် ပုရိသ (အတ္တ)မဟုတ် ပကတိသာတည်း။ ထို့ကြောင့် ပကတိဝါဒကို "ဧကကာရဏဝါဒ" ဟုဆိုရသည်။ [အတ္တ၏ သတ္တိကိုကား သင်္ဂြိုဟ်ဘာသာဋီကာဝယ် အတ္တဝါဒုပါဒါန် အခန်း၌ ပြထားပြီ။ ဤအဓိပ္ပာယ်ကို အဘယာရာမဆရာတော်၏(၉၂) အဘိဓာန် နိဿယသစ်မှ ယူထားသည်။]

ကာရဏဝါဒေါ၊ ပကတိဟူသော အကြောင်းရှိ၏ဟူသော အယူဝါဒသည်လည်းကောင်း။ ဝါ၊ ကိုလည်းကောင်း။ (ပဋိသေဓိတော ဟောတိ။) ဝါ၊ တစ်နည်း။ **ဣဿရ**

၁။ ဣဿရ။ ။ ဗြဟ္မဇာလသုတ်၌လာသော "ဣဿရော ကတ္တာ နိမ္မာတာ"နှင့်အညီ ကမ္ဘာလောကကြီးနှင့်တကွ သတ္တဝါတို့၏ အကြောင်းရင်း အစသည် "မဟာဗြဟ္မာ"ဟူသော ဣသရ (အစိုးရသူ)ပင်တည်း။ ဤသို့ ဣဿရဝါဒီတို့က ယူကြ၏။

ပဇာပတိ၊ ပုရိသ။ ။ "ပဇာပတိ"ဟူသည် သတ္တဝါတို့၏ အရှင်သခင်ဖြစ်သော ထိုဣဿရပင်တည်း။ "ပုရိသ" ဟူသည်လည်း ကမ္ဘာကို ဖန်ဆင်းနိုင်လောက်အောင် တန်ခိုးအထူး ရှိသော ထို ဣဿရယောက်ျားပင်တည်း။ [ယထာ စ ဣဿရော, ဧဝံပဇာပတိ, ပုရိသော ဝ၊ နာမမတ္တမေ၀ ဟေတ္ထ ဝိသေသော။-ကထာဝတ္ထု အနုဋီကာ။]

ကာလဝိသေသ။ ။ "ကာလကြောင့် သက်ရှိသက်မဲ့ အရာဝတ္ထုတွေဖြစ်ရ၏"ဟု အယူရှိသော ကာလဝါဒီပုဂ္ဂိုလ်တို့က "ကာလသည် မူလအကြောင်းတည်း" ဟုဆိုကြ၏။ [ရှေ့ "ယထာ ဝါ" အဖွင့်၌ ကာလ၏သတ္တိကို ပြခဲ့ပြီ။]

အဏုမြူဝါဒ။ ။ ထို့ပြင်-ကမ္ဘာပျက်သောအခါ ပရမာဏုမြူသာကျန်တော့၏။ ထို ပရမာဏုမြူ ၂-ခုပေါင်း၍ ဒွိအဏုမြူ ဖြစ်၏။ ဧကအဏုမြူ နှင့် ဒွိအဏုမြူ ပေါင်းလျှင် တိအဏုမြူဖြစ်၏။ ဒွိအဏုမြူ ၂-ခုပေါင်းလျှင် စတုအဏုမြူဖြစ်၏။ ဤသို့အားဖြင့် သက်ရှိ သက်မဲ့ ဟူသမျှသည် အဏုမြူအပေါင်းသာ ဖြစ်ရကား"ပရမာဏုမြူသည် အကြောင်းရင်းတည်း"ဟု ယူဆသော အဏုမြူဝါဒလည်းရှိ၏။ ဤသို့ "ဧကကာရဏ အကြောင်းတစ်ခုသာရှိ၏၊ များစွာသော အကြောင်းတို့ကြောင့် ကုသိုလ်စသော တရားတို့ဖြစ်ရသည်မဟုတ်"ဟု ယူဆသောဝါဒအမျိုးမျိုးကို "ဧကကာရဏဝါဒ"ဟုခေါ်သည်။

ကာရဏဝါဒေါ၊ ဗြဟ္မာ ဗိဿနိုး အစိုးရသူ ဟူသော အကြောင်းရှိ၏ဟူသော အယူဝါဒသည်။ ဝါ၊ ကို။ (ပဋိသေဓိတော ဟောတိ။)

အဝယဝါနံ၊ အစိတ်အကြောင်းတို့၏။ အညမညာပေက္ခတာယ၊ အချင်းချင်း ငဲ့ခြင်းရှိကုန်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ သမုဒါယော၊ အပေါင်းကို။ အညမညာပေက္ခာ

၂။ အညမညာပေက္ခာ။ ။အပေက္ခာသဒ္ဒါသည် ဣတ္ထိလိင်ရှိ၏။ ဤ၌ သမဝါယောကို အရကောက်ရသောကြောင့် ဗဟုဒဗ္ဗီဟိသမာသ်ပြု၍ "အပေက္ခော"ဟုထားသည်။ အညမညံ+အပေက္ခာ ယဿာတိ အညမညာပေက္ခော"ဟုပြု။ ဤသို့ ဝိဂြိုဟ်ပြုရသောကြောင့် "အညမညာပေက္ခာ"အရ အပေါင်းအစုရလျှင် တစ်ပေါင်းတစ်စု တစ်ခုတည်းဖြစ်သောကြောင့် အချင်းချင်း ငဲ့စရာမလို၊သို့ပါလျက် အဘယ့်ကြောင့် "အညမညာပေက္ခော"ဟု ဆိုရသနည်းဟု မေးဖွယ် ရှိရကား "အဝယဝါနံ အညမညာပေက္ခတာယ သမုဒါယော ဝုတ္တော"ဟုဖွင့်သည်။ စက္ခုပသာဒ ရူပါရုံ စသော အစိတ်တို့၏ အညမညာပေက္ခ အမည်ကို အပေါင်းသမဝါယ၌ တင်စား၍အပေါင်း သမဝါယကိုပင် အဝယဝူပစာရ (ဧကဒေသူပစာရ)အားဖြင့် "အညမညာပေက္ခ" ဟု အဋ္ဌကထာ ဆရာဆိုပါသည်-ဟူလို။

အနုဋီကာ။ ။ အဝယဝ။ပ။သမုဒါယော ဝုတ္တော၊ အဝယဝဓမ္မေန သမုဒါယဿ အပဒိသိတဗ္ဗတ္တာ။ ယထာ-သမံစုဏ္ဏံ (ညီမျှသောဆေးမှုန့်) အလင်္ကတော ဒေဝဒတ္တော (တန်ဆာဆင် အပ်သော ဒေဝဒတ်။) "သမံစုဏ္ဏံ"ဟူသော စကားသည် ဆေးတစ်ဖုံလုံးကို ပြောသောစကားတည်း၊ ထိုတစ်ဖုံလုံးသည် "သမ"မဖြစ်နိုင်။ အစိတ် အစိတ်ဆေးတို့၏ သမအမည်ကို ဆေးတစ်ဖုံလုံး၌ တင်စား၍ အဝယဝူပစာ (ဧကဒေသူပစာရ)အားဖြင့် "သမံစုဏ္ဏံ"ဟု ဆိုသကဲ့သို့လည်းကောင်း။ "အလင်္ကတော ဒေဝဒတ္တော"၌ တန်ဆာဆင်၍ဖြစ်နိုင်သော ဦးခေါင်း လက် စသော အစိတ် အင်္ဂါတို့၏ အလင်္ကတ အမည်ကို ဒေဝဒတ်တစ်ကိုယ်လုံး၌ တင်စား၍ ထိုဥပစာရအားဖြင့်ပင် "အလင်္ကတောဒေဝဒတ္တော"ဟု ဆိုသကဲ့သို့လည်းကောင်းတည်း။

တိ၊ ဟူ၍။

၁။ ဧတေနုပါယေန။ပ။ကာတဗ္ဗာ။ ။ "ဥပါယေန"ကို "ဥပါယဘူတေန နယ ဘူတေန"ဟု အနုဋီကာအဖွင့်၏။ (၁) သမဝါယ သမယ၌ ယောဇနာပုံ-သမဝါယ။ပ။ ဝုတ္တိံ ဒီပေတိ သယံ ပစ္စယသာမဂ္ဂိဘာဝတော။ သမဝါယတ္ထော ဝါ သမယသဒ္ဒေါ သမဝါယသင်္ခါတော သမယော၊သော ယာယ ပစ္စယသာမဂ္ဂိ ယာသတီဘိ ဣမဿ အတ္ထဿ ပကာသနဝသေန ဓမ္မာနံ အနေကဟေတုတော ဝုတ္တိံ ဒီပေတိ။ [ဤအတိုင်း အဋ္ဌကထာဘာသာဋီကာ၌ အနက်တစ်နည်းပေးပုံကို ပြထားသည်။]

(၂) ကာလသမယ၌ ယောဇနာပုံ- ကာလ။ပ။ပရိတ္တတံ ဒီပေတိ၊ အတ္တနော အတိပရိတ္တတာယ။

(၃) သမူဟအနက်၌ ယောဇနာပုံ-သမူဟ။ပ။သဟုပ္ပတ္တိံ ဒီပေတိသယံ ဓမ္မာနံ သမုဒါယဘာဝတော။

(၄) ဟေတုအနက်၌ ယောဇနာပုံ-ဟေဟု။ပ။ ဝုတ္တိ တံဒီပေတိ သတိဧဝ အတ္တနိအတ္တနော ပလာနံ သမ္ဘဝတောတိ အတ္ထပက္ခေ စ၊ (ဤကား သမယသဒ္ဒါက သမဝါယ စသောအနက်ကို ဟောရာ၌ အတ္ထဝိသေသ ပြပုံတည်း။)

သဒ္ဒပက္ခေ စ (သမဝါယစသော အနက်ရှိသော သမယသဒ္ဒါက အတ္ထဝိသေသ ပြပုံ၌ကား) ယသ္မိံ အတိပရိတ္တေကာလေ ယသ္မိံဓမ္မသမုဒါယေ ယမှိ ဟေတုမှိသတီတိ ဧတဿ အတ္တဿ ဉာပနဝသေန တဒါဓာရာယ တဒဓီနာယ စ ကုသလဒမ္မပ္ပဝတ္တိယာ ဒုပ္ပဋိဝိဇ္ဈတံ အနေကေသံ သဟုပ္ပတ္တိံ ပရာဓီနပ္ပဝတ္တိံ စ ဒီပေတီတိ။-အနုဋီကာ။

ဆက်ဦးအံ့- ဤအနုဋီကာ၌ "တဒါဓာရာယ။ပ။ ဒုပ္ပဋိဝိဇ္ဈတံ"သည် ကာလအနက်ရှိသော သမယသဒ္ဒါက ပြပုံတည်း။ "အနေကေသံ သဟုပ္ပတ္တိံ"သည် သမူဟအနက်ရှိသော သမယသဒ္ဒါက ပြပုံတည်း။ "ပရာဓီနပ္ပဝတ္တိံ"သည် ဟေတုအနက်ရှိသော သမယသဒ္ဒါက ပြပုံတည်း။ ထိုသို့ ပြရာ၌ ကာလနှင့် သမူဟအနက်သည် အဓိကရဏ အနက်ဖြစ်သောကြောင့် "သတိ"ဟု မထည့်ရ။ ကျန်၃-နက်ကိုပြရာ၌ ဘာဝလက္ခဏ အနက်ဖြစ်သောကြောင့် "သတိ"ဟု ထည့်ရပုံ ကိုလည်း သတိပြုပါ။

ဧတေနုပါယေန၊ ကပ်၍ သိကြောင်းဖြစ်သော ဤနည်းဖြင့်။ သမဝါယ။ ပ။ ဝုတ္တိံ ဒီပေတီတိဧတ္ထ၊ ဒီပေတိ ဟူသော ဆိုအပ်ပြီးသော ဤပါဌ်၌လည်းကောင်း။ ဣတော၊ ဤခဏအနက်မှ။ ပရေသု စ၊ နောက်ဖြစ်သောကာလ, သမူဟ, ဟေတုအနက်တို့၌ လည်းကောင်း။ ယောဇနာ၊ အနက်တို့ကို ယှဉ်စေခြင်းကို။ တဿ တဿ၊ ထိုထို သမယ၏။ တံ တံဒီပနေ၊ ထိုထို အတ္ထဝိသေသကို ပြခြင်း၌။ ကာတဗ္ဗာ၊ ၏။

ရုဠှီသဒ္ဒေနာတိ၊ ကား။

၂။ ဉာဏသမ္ပယုတ္တေသု ရုဠေန။ ။ ကောသလ္လသမ္ဘူတ အနက်ကြောင့်ဖြစ်သော ကုသလသဒ္ဒါသည် ဉာဏသမ္ပယုတ် ကုသိုလ်စိတ်တို့၌ တက်ရောက်ထင်ရှားသော အထင်ရုဠှီ သဒ္ဒါတည်း။ ထို အထင်ရုဠီသဒ္ဒါဖြင့် ဉာဏဝိပ္ပယုတ် ကုသိုလ်လည်း ကုသိုလ်ချင်း တူသောကြောင့် ကုသလအမည် ရသည်-ဟူလို။ [တေန ရုဠှေန ကာရဏဘူတေန တံ သဒိသံ ဉာဏဝိပ္ပယုတ္တံပိ ကုသလမေဝါတိ ယောဇနာ။-မဓု။]

မှတ်ချက်။ ။ ဤနည်း၌ အစစ်အမှန်အားဖြင့် ကုသလအမည် ရနိုင်သော ဉာဏသမ္ပယုတ်ကို ဟောရာဝယ် ကုသလသဒ္ဒါကို အထင်ရဠှီသဒ္ဒါဟု ဆိုရကား ယခုခေတ်ယူရိုး အဓိပ္ပာယ် မျိုးမဟုတ်ပါ။ ယခုခေတ်၌ကား အစစ်အမှန်အနက်မှ အခြားအနက်ကို ဟောရာ၌သာ ရုဠှီဟု ဆိုသည်။

ဉာဏသမ္ပယုတ္တေသု၊ ဉာဏသမ္ပယုတ် ကုသိုလ် စိတ်တို့၌။ ရုဠှေန၊ တက်ရောက်ထင်ရှားပြီးသော။ သဒ္ဒေန၊ သဒ္ဒါအားဖြင့်။ ("ကုသလမေဝ-ကုသိုလ် မည်သည်သာ"ဟု အဋ္ဌကထာ၌စပ်။) ဝါ၊ တစ်နည်း။ **ဉာဏသမ္ပယုတ္တေသု** `` **၁။ ဉာဏသမ္ပယုတ္တေသု ဝါ**။ ။ ကောသလ္လသမ္ဘူတ အနက်ရှိသော ကုသလသဒ္ဒါကို ဉာဏသမ္ပယုတ်တို့၌ ရှေးဦးစွာ မုချတ္ထ (အစစ်အမှန်အနက်) အားဖြင့်ဖြစ်စေ၍ ထို့နောက် ဉာဏဝိပ္ပယုတ်တို့၌လည်း အနဝဇ္ဇသုခဝိပါကချင်း တူသောကြောင့် တင်စားအပ်သော သဒိသူပစာ ရုဠှီသဒ္ဒါဖြင့်-ဟူလို။ တင်စားအပ်သောကြာင့် ဤရုဠှီကို "အတင်ရုဠှီ"ဟုခေါ်သည်။ ဤနည်းကား ယခုခေတ် ယူရိုးနည်းတည်း။ `` ၊ တို့၌။ ပဝတ္တိတွာ၊ ဖြစ်ပြီး၍။ အနဝဇ္ဇသုခဝိပါကတာယ၊ အနဝဇ္ဇ သုခဝိပါက၏ အဖြစ်ဖြင့်။ တံ သဒ်သေသု၊ ထို ဉာဏသမ္ပယုတ်နှင့်တူကုန်သော။ ဉာဏဝိပ္ပယုတ္တေသု၊ တို့၌။ ရုဠှေန၊ တတ်ရောက်စေအပ် တင်စားအပ်သော။ သဒ္ဒေန၊ (အတင်ရုဠှီ) သဒ္ဒါအားဖြင့်။ (ကုသလမေ၀။)

တတြ တတြ၊ ထိုထို အာရုံ၌။ ဝါ၊ ထို ထို ဘဝ၌။ အဘိနန္ဒနတော၊ အလွန်နှစ်သက်တတ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ နန္ဒီ၊ နန္ဒီ မည်၏။ နန္ဒီဘူတော၊ နှစ်သက်တတ်သည် ဖြစ်၍ဖြစ်သော။ ရာဂေါ၊ စွဲမက်တတ်သော ရာဂတည်း။ နန္ဒိရာဂေါ၊ အလွန်နှစ်သက် စွဲမက်တတ်သော ရာဂ။ နန္ဒိရာဂဘာဝေန

၁။နန္ဒိရာဂဘာဝေန ။ ။ "နန္ဒိရာဂသဟဂတာ ဟူသော ပါဠိတော်ကို "နန္ဒိရာဂဘာဝေန+ သဟဂတာ"ဟု ဖွင့်၏။ ထိုသို့ဖွင့်သဖြင့် နန္ဒိရာဂေန၌ ဘာဝပ္ပဓာနဘာဝ လောပကြံ၍ "အလွန် နှစ်သက် စွဲမက်တတ်သော တဏှာ၏ဖြစ်ကြောင်းဖြစ်ရာ အလွန်နှစ်သက် စွဲမက်ခြင်း ကြိယာကို အရကောက်ပါ"ဟု သိစေ၏။ ထိုကြိယာနှင့် တကွဖြစ်သော တရားဟူသည်တဏှာပင်ဖြစ်၏။ ဤသို့ "နန္ဒိရာဂသဟဂတာ"၌ နန္ဒီရာဂမည်သော တဏှာနှင့်ယှဉ်ဖက် တရားတစ်မျိုးကို မရဘဲ နန္ဒီ ရာဂမည်သော တဏှာကိုသာ ရသောကြောင့် သဟဂတ သဒ္ဒါသည် တဏှာ၏ နန္ဒိရာဂ အဖြစ်ကို ထွန်းပြရုံသာဖြစ်၍ အနက်ထူးမရှိသောတဗ္ဘာဝသဒ္ဒါ ဖြစ်ရသည်။ ဆိုလိုရင်းမှာ "နန္ဒိရာဂသဟဂတာ၊ နန္ဒိရာဂ ဖြစ်သော"ဟုသာ အဓိပ္ပာယ်နက် မှတ်ပါ-ဟူလို။ [သစ္စဝိဘင်း အဋ္ဌကထာ၌ကား နန္ဒိ "နန္ဒိ ရာဂေန"ဟု ဘာဝသဒ္ဒါမပါဘဲ ဆိုသောကြောင့် "နန္ဒိရာဂ+သဟ+ဂတာ- နန္ဒိ ရာဂနှင့်တကွ (တရားကိုယ်အားဖြင့် တစ်ပါးတည်းအဖြစ်သို့သာ)ရောက်သော"ဟု အနက်ဖွင့်သည်။]

မှတ်ချက်။ ။ ဒိဋ္ဌိဂတံ စသည်၌ တမ္ဘာဝ ဟုဆိုလျှင် ဂတအတွက် လုံးလုံးအနက်ထူး မရှိ။ ဒိဋ္ဌိပုဒ်၏အနက်ကိုသာ တွဲဖက်ဖြစ်၍ ဟော၏-ဟု အဓိပ္ပာယ်ယူရ၏။ နိဿယအနက် ပေးသောအခါ "ဒိဋ္ဌိဂတ-ဒိဋ္ဌိ"ဟု ပေးရ၏။ ဤနေရာ၌ သဟဂတအတွက် နိဿယအနက် ပေးရာ၌ကား "တကွဖြစ်သော"ဟု ပေးနိုင်၏။ သို့သော် အရကောက်သောအခါ နန္ဒိရာဂကိုသာ ရသောကြောင့် သဟဂတအတွက် အနက် အရကောက်သီးခြားမရှိရကား "တဗ္ဘာဝ"ဟု ဆိုသည်၊ [မဓု၌ "နန္ဒိရာဂဘာဝေန သဟဂတာ"၌ နန္ဒိရာဂဘာဝေန ကို "အဘိန္နဝိသေသန" ဟုဆို၏။ သဟဂတာကိုလည်း ဘူတာဟု ဖွင့်၏။ "နန္ဒိရာဂ အဖြစ်အားဖြင့် ဖြစ်သော"ဟု အနက်ပေးစေလို၏။]

၊ အလွန်နှစ်သက် စွဲမက်တတ်သည်၏ အဖြစ်နှင့်။ သဟဂတာ၊ တကွဖြစ်သော။ တဏှာ၊ တည်း။ နန္ဒိရာဂသဟဂတာ၊ ဏှာ။ ဣတိ၊ သို့။ ဧတ္ထ၊ ဤ ပြယုဂ်၌။ သမ္ပယောဂဝသေန၊ သမ္ပယောဂ၏ အစွမ်းဖြင့်။ (တဏှာနှင့် ယှဉ်ခြင်း၏ အစွမ်းဖြင့်။) သဟဂတဘာဝေါ၊ သဟဂတ၏ အဖြစ်သည်။ န အတ္ထိ။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ သဟဂတသဒ္ဓေါ၊ သည်။ တဏှာယ၊ ၏။ နန္ဒိရာဂဘာဝံ၊ အလွန် နှစ်သက် စွဲမက်တတ်သည်၏ အဖြစ်ကို။ ဇောတေတိ၊ ထွန်းပြ၏။ (တသ္မာ၊ ကြောင့်။ တဗ္ဘာဝေတိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ အဋ္ဌကထာ၌ ဆိုအပ်ပြီ။ ဤသို့ မဓုထည့်၍ စပ်၏။)

အနာဘဋ္ဌတာယေဝါတိ၊ ကား။

၁။ ဒိဋ္ဌံ။ပ။အနာဘဋ္ဌတာ။ ။ "အနာဘဋ္ဌတာယ"ဟူသော အဋ္ဌကထာဝယ် အနာဘဋ္ဌတာ ဟူသည် အဘယ်နည်း ဟု မေးဖွယ်ရှိသောကြောင့် "အဘာသိတဗ္ဗတာ အနာဘဋ္ဌတာ" ဟုမိန့်သည်။ ပါဠိတော်၌ တိုက်ရိုက် ဟောတော် မမူထိုက်သည်၏အဖြစ် (နောက်၌ "သသင်္ခါရိက" ဟု ဟောတော်မူလတ္တံ့ ဖြစ်သောကြောင့် ဤ၌ "အသင်္ခါရိကံ"ဟု ဟောဖွယ်မလိုခြင်း)သည် အနာဘဋ္ဌတာ မည်၏။

မေးဖွယ်။ ။ အနာဘဋ္ဌ၌ က-ပစ္စည်းသည် အတိတ်ကံအနက်ဟော မဟုတ်ပါလော။ အဘယ့်ကြောင့် အရဟအနက်ဟော တဗ္ဗပစ္စည်းဖြင့် "အဘာသိတဗ္ဗ"ဟု ဖွင့်ရသနည်း ဟုမေး။ အဖြေကား-ဒိဋ္ဌံ သုတံပုဒ်၌ တကယ်မြင်အပ်ပြီး ကြားအပ်ပြီးကို "ဒိဋ္ဌသုတ"ဟု မဆိုလို။ ပဿိတဗ္ဗ-မြင်ထိုက် မြင်ကောင်းသော အာရုံကို "ဒိဋ္ဌ"ဟု လည်းကောင်း။ "သောတဗ္ဗ- ကြားထိုက် ကြားကောင်းသော အာရုံကို "သုတ" ဟုလည်းကောင်း ဆို၏။ ထိုသို့ဆိုရာ၌ တ-ပစ္စည်းသည် ကာလသာမည အနက်နှင့်တကွ အရဟတ္ထ-ကံအနက်ကို ဟောသကဲ့သို့ ဤ၌ တ- ပစ္စည်းလည်း ကာလသာမည အနက်နှင့်တကွ အရဟတ္ထ-ကံ အနက်ကိုဟောသောကြောင့် အနာ ဘဋ္ဌကို "အဘာသိတဗ္ဗ"ဟု ဖွင့်နိုင်ပါသည်။ ဥပမာ-အဘိဓမ္မပုဒ်၏ ဝစနတ္ထကိုပြရာဝယ် "ပူဇိတေ"ဟူသောပုဒ်ကို "ပူဇာရဟေ"ဟု ဖွင့်ရာ၌ တ-ပစ္စည်း၏ အရဟ-အနက်ကို ဖွင့်ပြ သကဲ့သို့တည်း။][ကာလဝိသေသာနပေက္ခော ကမ္မသာဓနော အာဘဋ္ဌသဒ္ဓေါ ဘာသိတဗ္ဗပရိယာ ယောတိ ဒဿေန္တော အာဟ အဘာသိတဗ္ဗတာ အနာဘဋ္ဌတာတိ။-အနု။]

ဒိဋ္ဌံသုတန္တိ အာဒီသု၊ ပါဠိရပ်တို့၌။ (ပဿိတဗ္ဗတာဒယော၊ ပဿိတဗ္ဗတာ အစရှိသည်တို့သည်။) ဒိဋ္ဌိတာဒယော၊ ဒိဋ္ဌတာ အစရှိသည်တို့သည်။ (ဟောန္တိ) ဝိယ၊ (တထာ။) အဘာသိတဗ္ဗာတာ၊ မဟောထိုက်သည်၏ အဖြစ်သည်။ အနာဘဋ္ဌတာ၊ တာမည်၏။

ပကတိယာ၊ ပင်ကိုအားဖြင့်။ ဒိဋ္ဌာဒိဝသေန၊ ဒိဋ္ဌ အစရှိသည်တို့၏ အစွမ်းဖြင့်။ အာပါထဂမနဉ္စ၊ ရှေးရှုကျခြင်းသို့ ရောက်ခြင်းကိုလည်း။ (ဝေဒိတဗ္ဗံ-၌စပ်။) ဘောဇန ။ ပ ။ ဥဿာဟာဒီဟိ

၁။ ဘောဇန။ပ။ဥဿာဟာဒီဟိ။ ဤစကားသည် ကလ္လ(ကလျ)ကာယဖြစ်ခြင်း၏ အကြောင်းပြတည်း။ မှန်၏၊-ဘောဇနပရိဏာမ (အစာ၏ကောင်းစွာကြေကျက်ခြင်း)ဖြစ်လျှင် လည်းကောင်း၊ ဥတုဘောဇနဝိသေသ(လျောက်ပတ်သောဥတု၊ ဘောဇဉ်)အထူးကို ရလျှင် လည်းကောင်း၊ ဥဿာဟ (ကာယိကဝီရိယ စေတသိကဝီရိယ)ကို ကျန်းမာရေးလိုက်စားသော အားဖြင့် နည်းမှန်လမ်းမှန် အားထုတ်လျှင် လည်းကောင်း ကလ္လကာယ (ကျန်းမာသောကိုယ်)ဖြစ်၏။

တစ်နည်း။ ။ ဤဟိတ်ကို ပြောင်းပြန် ပြန်လိုက်လျှင် "ဥပဒ္ဒုတကာယ-ဖြစ်ခြင်း၏ အကြောင်းပြလည်း ဖြစ်နိုင်၏"ဟု "ဟု အနု မဓုတို့ ဖွင့်ကြ၏။ [အထဝါ-ဘောဇန။ပ။ဥဿာဟာဒီဟီတိ ဣဒံ ကာယဿကလျတာယ ဝိယ ဥပဒ္ဒုတတာယာပိ ကာရဏဝစနံ။] မှန်၏၊ -အစာမကြေလျှင် လည်းကောင်း၊ မလျောက်ပတ်သောဥတု ဘောဇဉ်ကို ရလျှင်လည်းကောင်း၊ ဝီရိယ လွန်သွား လောက်အောင် နည်းမှန်လမ်းမှန် မဟုတ်ဘဲ အားထုတ်လျှင်လည်းကောင်း၊ လေ စသော (သလိပ် သည်းခြေတို့ပါ) ပျက်သဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်သည် ထို လေ စသည်တို့၏ အနှိပ်စက်ကို ခံရ၍ မကျန်းမမာ ဖြစ်၏။

၊ အစာကြေခြင်း, လျောက်ပတ်သောဥတု, လျောက်ပတ်သောဘောဇဉ်အထူး, ဝီရိယကို ကောင်းစွာအားထုတ်ခြင်း အစရှိသည် တို့ကြောင့်။ ကလျံ၊ ခန့်ကျန်းသော။ (ကာယံ ဝါ၊ ကိုယ်သို့သော်လည်းကောင်း။) ရောဂိနော၊ ရောဂါရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်၏။ ဝါတာဒီဟိ စ၊ လေ အစရှိသည်တို့သည်လည်း။ (အာဒိဖြင့် သလိပ်, သည်းခြေ, သွေးတို့ကို ယူ။) ဥပဒ္ဒုတံ၊ နှိပ်စက်အပ်သော။ ကာယံ ဝါ၊ သို့သော်လည်းကောင်း။ **အနုဝတ္တန္တဿ** `` **၁။ အနုဝတ္တန္တဿ၊ ဇာဂရဿ**။ ။အနုဝတ္တန္တ ၌ အန္တပစ္စည်းသည် "ဇယံ (ဇယန္တော)၊ အောင်နိုင်သူသည်။ ဝါ၊ အောင်နိုင်ခြင်းကြောင့်။ ဝေရံ၊ ရန်ကို။ ပသဝတိ၊တိုးပွားစေ၏" ၌ အန္တ ပစ္စည်းကဲ့သို့ ဟိတ်အနက်ကိုလည်း ဟော၏။ ထိုပြခဲ့သော ကျန်းမာသော၊ သို့မဟုတ်- မကျန်းမာသော ကိုယ်သို့ စိတ်အားဖြင့် အစဉ်လိုက်နေသောကြောင့် (စိတ်ဝင်စားနေသောကြောင့်) အိပ်မပျော်ဘဲ နိုးနေသည်-ဟူလို။ [ဤဇာဂရဿကို "အာပါထဂမနံ"ဟူသော ရှေ့သို့ လှည့်စပ်။ "နိုးသောပုဂ္ဂိုလ်၏ သန္တာန်၌ ရှေးရှုကျရောက်ခြင်း"ဟူလို။] `` ၊ အစဉ်လိုက်သော။ ဝါ၊ အစဉ်လိုက်ခြင်းကြောင့်။ **ဇာဂရဿ** `` **၁။ အနုဝတ္တန္တဿ၊ ဇာဂရဿ**။ ။အနုဝတ္တန္တ ၌ အန္တပစ္စည်းသည် "ဇယံ (ဇယန္တော)၊ အောင်နိုင်သူသည်။ ဝါ၊ အောင်နိုင်ခြင်းကြောင့်။ ဝေရံ၊ ရန်ကို။ ပသဝတိ၊တိုးပွားစေ၏" ၌ အန္တ ပစ္စည်းကဲ့သို့ ဟိတ်အနက်ကိုလည်း ဟော၏။ ထိုပြခဲ့သော ကျန်းမာသော၊ သို့မဟုတ်- မကျန်းမာသော ကိုယ်သို့ စိတ်အားဖြင့် အစဉ်လိုက်နေသောကြောင့် (စိတ်ဝင်စားနေသောကြောင့်) အိပ်မပျော်ဘဲ နိုးနေသည်-ဟူလို။ [ဤဇာဂရဿကို "အာပါထဂမနံ"ဟူသော ရှေ့သို့ လှည့်စပ်။ "နိုးသောပုဂ္ဂိုလ်၏ သန္တာန်၌ ရှေးရှုကျရောက်ခြင်း"ဟူလို။] `` ၊ နိုးသောပုဂ္ဂိုလ်၏။ **ဘဝင်္ဂဿ** `` **၂။ ဘဝင်္ဂဿ၊ စလနပစ္စယာနံ**။ ။ ဤပုဒ်သည် နောက်၌လာမည့် ဆဋ္ဌီ ဗဟုဝစနန္တ ၃-ပုဒ်၏ ဝိသေသနတည်း။ [စလနပစ္စယာနန္တိ ဣဒံ တဗ္ဗိသေသနံ။-မဓု။] မှန်၏ "ပကတိယာ။ပ။ အာပါထ မာဂစ္ဆန္တိ"ဟူသော အဋ္ဌကထာ၌ အာပါထဂမနအာရုံတို့၏ ရှေးရှုကျခြင်းသို့ ရောက်ခြင်း (ထင်လာခြင်း)သည် ဘဝင်လှုပ်ခြင်း၏ အကြောင်းတည်း၊ "အာရုံထင်လာသောကြောင့် ဘဝင်လှုပ် ရသည်"ဟူလို။ ထိုထင်လာခြင်း၏ အကြောင်းများကား နိုးနေသူ အတွက် "ကာယိကသုခ ဒုက္ခ ဥတုဘောဇနဒိဥပနိဿယ အကြောင်း၊ စိတ္တ ပဏိဒဟန သဒိသာသဒိသသမ္ဗန္ဓဒဿနာဒိ အကြောင်းများ"တည်း။ အိပ်ပျော်နေသူအတွက် ဓာတုက္ခောဘာဒိအကြောင်းတည်း။ ထို့ကြောင့် အာပါထဂမန၏ အကြောင်းများကိုလည်း ဘဝင်္ဂစလန၏ အကြောင်းအဖြစ်ဖြင့် ဤ၌ဆိုထားသည်။ ["ကာရဏကာရဏံကပိကာရဏန္တွေဝ ဝုစ္စတိ" ဟူသော ပရိဘာသာနှင့် အညီတည်း။] `` ၊ ဘဝင်၏။ **စလနပစ္စယာနံ** `` **၂။ ဘဝင်္ဂဿ၊ စလနပစ္စယာနံ**။ ။ ဤပုဒ်သည် နောက်၌လာမည့် ဆဋ္ဌီ ဗဟုဝစနန္တ ၃-ပုဒ်၏ ဝိသေသနတည်း။ [စလနပစ္စယာနန္တိ ဣဒံ တဗ္ဗိသေသနံ။-မဓု။] မှန်၏ "ပကတိယာ။ပ။ အာပါထ မာဂစ္ဆန္တိ"ဟူသော အဋ္ဌကထာ၌ အာပါထဂမနအာရုံတို့၏ ရှေးရှုကျခြင်းသို့ ရောက်ခြင်း (ထင်လာခြင်း)သည် ဘဝင်လှုပ်ခြင်း၏ အကြောင်းတည်း၊ "အာရုံထင်လာသောကြောင့် ဘဝင်လှုပ် ရသည်"ဟူလို။ ထိုထင်လာခြင်း၏ အကြောင်းများကား နိုးနေသူ အတွက် "ကာယိကသုခ ဒုက္ခ ဥတုဘောဇနဒိဥပနိဿယ အကြောင်း၊ စိတ္တ ပဏိဒဟန သဒိသာသဒိသသမ္ဗန္ဓဒဿနာဒိ အကြောင်းများ"တည်း။ အိပ်ပျော်နေသူအတွက် ဓာတုက္ခောဘာဒိအကြောင်းတည်း။ ထို့ကြောင့် အာပါထဂမန၏ အကြောင်းများကိုလည်း ဘဝင်္ဂစလန၏ အကြောင်းအဖြစ်ဖြင့် ဤ၌ဆိုထားသည်။ ["ကာရဏကာရဏံကပိကာရဏန္တွေဝ ဝုစ္စတိ" ဟူသော ပရိဘာသာနှင့် အညီတည်း။] `` ၊ လှုပ်ခြင်း၏ အကြောင်းဖြစ်ကုန်သော။ ကာယိက ။ပ။ **ဥပနိဿယာနံ** `` **၃။ ကာယိက။ပ။ဥပနိဿယာနံ**။ ။ ဤပုဒ်ကို ဝသေန-၌စပ်ပါ။ [ကာယိက။ပ။ ဘောဇနာဒယော ဧဝ+အာပါထဂမနဿ ဥပနိဿယာ တထာ၊ တေသံ၊ ဝသေနဟေတု ဘူတေန။-မဓု။] ကာယိကသုခ ကာယိကဒုက္ခနှင့် သပ္ပါယဖြစ်-မဖြစ်သောဥတု ဘောဇဉ်သည် မနောဒွါရ၌ အာရုံထင်ထားဖို့ရန် (အာရုံထင်သဖြင့် ဘဝင်လှုပ်ဖို့ရန်) အားကြီးသော အကြောင်းများဖြစ်ကြ၏။ မှန်၏-ချမ်းသာ ဆင်းရဲ တစ်မျိုးမျိုးတွေ့ ကြုံလာလျှင် တောင်တွေး မြောက်တွေးနှင့် အာရုံအမျိုးမျိုး ထင်လာတတ်ကြ၏။ ဥတု ဘောဇန၌ အကောင်းအဆိုးတွေ့ရပြန်လျှင်လည်း ထို့အတူပင် ထင်လာတတ်ကြသည်။ `` ၊ ကာယိက သုခ, ကာယိကဒုက္ခ, ဥတု, ဘောဇဉ် အစရှိသော အားကြီးသော မှီရာအကြောင်းတို့၏။ (ဝသေန၊ အစွမ်းကြောင်းလည်းကောင်း။) စိတ္ထ။ပ။ **ပစ္စယာနံ**

၁။စိတ္တ။ပ။ဒဿနာဒိ ပစ္စယာနံ။ ။ ဤပုဒ်ကိုလည်း "ဝသေန"၌ စပ်ပါ။ [စိတ္တပဏိဒ ဟနဉ္စ ရူပါဒိနာ သဒိသာသဒိသံ သမ္ဗန္နံ၊ တဿ ဒဿနာဒိ စတထာ၊ အာဒိသဒ္ဒေန သဝနာဒယော သင်္ဂဏှာတိ၊ စိတ္တပဏိဒဟန။ပ။ ဒဿနာဒယော ဧဝ ပစ္စယာတထာ၊ တေသံပစ္စယာနံ ဝသေန ဟေတုဘူတေန။-မဓု။] ဤအဖွင့်များသည် "ပကတိ မြင်အပ်ဖူးသော အာရုံစသည်တို့၏ အစွမ်းကြောင့် မနောဒွါရ ၌ အာရုံထင်လာပုံကိုပြသော အဖွင့်ဟု သတိပြုပါ။ ထို့ကြောင့်...

"စိတ္တပဏိဒဟန"ဟူသည် မြင်အပ် ကြားအပ် တွေ့သိအပ်ဖူးသော အာရုံ၌ပြန်၍ စိတ်ထားခြင်း စိတ်ညွတ်ခြင်းတည်း။

"သဒိသဒဿန" ဟူသည် ရှေးက မြင်အပ် ကြားအပ် တွေ့သိအပ်ဖူးသော အာရုံနှင့် တူသောအာရုံကို မြင်ရခြင်း (ထိုသို့ မြင်ရသည့်အတွက် ရှေးကအာရုံကို ပြန်၍ သတိရခြင်း)တည်း။

"အသဒိသဒဿန"ဟူသည် ဒိဋ္ဌ စသော အာရုံနှင့် မတူသော အာရုံကို မြင်ရခြင်းတည်း။ [စိတ်သည် အလွန်ဆန်းကြယ် လျင်မြန်၏။ ရုပ်ချောသူကို မြင်ရလျှင် ထို အရုပ်နှင့် လုံးလုံးမတူသော အရုပ်ဆိုးသူကို ပြန်၍ သတိရတတ်၏။]

"သမ္ဗန္ဓဒဿန" ဟူသည် ရှေးက တွေ့အပ်ဖူးသော အာရုံနှင့် ဆက်သွယ်နေသော အာရုံကို ယခုတွေ့ရခြင်းတည်း။ ဥပမာ-ရှေးက သားကို မြင်ခဲ့ဖူး၏။ ယခု သူ၏ အဘကို မြင်ရသောအခါ ထိုသူ၏သားကို ပြန်၍ အမှတ်ရခြင်းမျိုးတည်း။

၊ စိတ်ကို ရှေးရှုထားခြင်း, တူသောအာရုံကို မြင်ရခြင်း, မတူသောအာရုံကိုမြင်ရခြင်း, ထို အာရုံနှင့် စပ်သော အာရုံကိုမြင်ရခြင်း အစရှိသော အကြောင်းတို့၏။ (ဝသေန၊ ကြောင့်လည်းကောင်း။) **သုတ္တဿ** `` **၂။ သုတ္တဿ**။ ။ ဤ သုတ္တဿကို ဇာဂရဿနှင့် တွဲဖက် ဟုမှတ်ပါ။ စ-ဖြင့် "နိုး" နေသူ၏ စိတ်၌သာ ထင်လာသည် မဟုတ်သေး၊ အိပ်ပျော်နေသူ၏ စိတ်၌လည်း ထင်လာသည် -ဟု ဆည်းပါ။ အိပ်ပျော်နေသူမှာလည်း အိပ်မက်မက်သော အခါ၌ အာရုံထင်လာ၏။ အိပ်မက်မက်ခြင်း၏ အကြောင်းကား-သွေး လေ စသော ဓာတ်တို့၏ ချောက်ချားခြင်းတည်း- အာဒိဖြင့် ပါရာဇိကဏ် ပဌမသံဃာဒိသေသ် စသည်၌လာသော ဒေဝတောပသံဟာရ စသည်ကိုယူ။ နတ်တို့၏ ဆောင်ပြခြင်း (နတ်တို့က အိပ်မက်ပေးခြင်း) စသည်ကြောင့်လည်း အိပ်မက် မက်တတ်သည်-ဟူလို။ `` ၊ အိပ်ပျော်နေသော ပုဂ္ဂိုလ်၏။ သုပိနဒဿနေ၊ အိပ်မက်ကို မြင်ရာအခါ၌။ ဓာတုက္ခောဘာဒိပစ္စယာနံ၊ ဓာတ်ချောက်ချားခြင်း အစရှိသော အကြောင်းတို့၏။ ဝသေန စ၊ ကြောင့်လည်းကောင်း။ ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ ၏။