န ဥပါဒိယတေဝါတိ၊ ကား၊
န နိဿယတိဧဝ၊ မှီရုံသာ မှီတတ် သည် မဟုတ်၊
ကိန္တု၊ စင်စစ်ကား၊
နိဿယတိစ၊ မှီလည်း မှီတတ်၏၊
နိဿီယတိစ၊ မှီလည်း မှီအပ်၏၊ ဣတိ အတ္ထော။
ပုရိမာပနာတိ၊ ဟူသော စကားကို၊ (ဝုတ္တံ၌စပ်၊)
ပဉ္စဝိဓသင်္ဂဟေ၊ ပဉ္စဝိသေင်္ဂဟ၌၊ (နောက်လာမည့် ပဉ္စ ဝိဓသင်္ဂဟ၌ )
ပထဝီ၊ပေ၊ ဝါယောဓာတူနံ၊ တို့တွင်၊
ပုရိမဒ္ဒေသဝသေန၊ တေဇော ဝါယောဓာတ်တို့မှ ရှေးဦးစွာ ညွှန်ပြခြင်း၏ အစွမ်းဖြင့်၊ (သင်္ဂဟကာရေန) ဝုတ္တံ၊
(ပုရိမုဒ္ဒေသ ဝသေန၊ တေဇော, ဝါယောဓာတ်တို့မှ ရှေးဦးစွာ ညွှန်ပြခြင်း၏အစွမ်းဖြင့်၊ (သင်္ဂဟကာရေန) ဝုတ္တံ၊
[ပုရိမုဒ္ဒေသဝသေနာတိ ဣဒံ တေဇောဝါယော ဓာတူဟိ အာပေါဓာတုယာ ပုရိမတံ သန္ဓာယ ဝုတ္တံ၊ မဓု၊]
ဝါ၊ တစ်နည်း၊
ဖောဋ္ဌဗ္ဗာယတနနိဒ္ဒေသေ၊ ၌၊
ဝုတ္တာနံ၊ ဟောတော်မူအပ်ပြီးကုန်သော၊
ပထဝီ ဓာတုအာဒီနံ၊ ပထဝီဓာတ်အစရှိသည်တို့၏၊
ပုရိမာ၊ ရှေး၌ဖြစ်သော၊
ဥဒ္ဒေသေ၊ ဥဒ္ဒေသ၌၊
ဝါ၊ ဥဒ္ဒေသတုန်းက၊
ဝုတ္တာ၊ ဟောတော်မူအပ်သော၊
အာပေါဓာတု၊ သည်၊ (ပဂ္ဃရဏလက္ခဏာ စသည်၌ စပ်၊)
ဣတိ၊ ကား၊
အဓိပ္ပာယော၊ အဋ္ဌကထာဆရာ၏ အလိုတည်း။
ဝါ၊ တစ်နည်း၊
ဝုတ္တဿ၊ ဟောတော်မူအပ်ပြီးသော၊
ဖောဋ္ဌဗ္ဗာယတနဿ၊ ၏၊
အတီတတာယ၊ လွန်ပြီး၏အဖြစ်ကြောင့်၊
ပစ္ဆိမတာ၊ နောက်၏အဖြစ် ကိုလည်းကောင်း၊
အနာဂတတာယ၊ အနာဂတ်၏အဖြစ်ကြောင့်၊
အာပေါ ဓာတုယာ၊ ၏၊
ပုရိမတာစ၊ ရှေ့၏အဖြစ်ကိုလည်းကောင်း၊ (သင်္ဂဟကာရေန) ဝုတ္တာ၊
ဣတိ၊ သို့၊
ဒဋ္ဌဗ္ဗာ၊ ၏။
**ဖောဋ္ဌဗ္ဗ ၊ပေ၊ ဝါ** ။ ။ ဤဒုတိယနည်း၌ နောပါဒါနိဒ္ဒေသနေရာဝယ် ဥဒ္ဒေသတုန်းက ဖောဋ္ဌဗ္ဗာယတနကို ရှေးဦးစွာ ပြသော်လည်း နိဒ္ဒေသရောက်သောအခါ ဥဒ္ဒေသတွင်းက အာပေါဓာတ်သည် နိဒ္ဒေသထက် ရှေ့ကျ၏၊ ထိုသို့ ရှေ့ကျသော အာပေါဓာတ်ကို ရည်ရွယ်၍ “ပုရိမာ ပန”စသည်ကို မိန့်သည်။အာယူတိ၊ ကား၊
ဇီဝိတိန္ဒြိယံ၊ ရုပ်နာမ်နှစ်ထွေ ဇီဝိတိန္ဒြေတည်း၊ (အာယုသဟဂတော၌ အာယုကို ခွဲ၍ ဖွင့်သည်၊)
ကမ္မဇ တေဇံ၊ ကမ္မဇတေဇောသည်၊
ဥသ္မာ၊ ဥသ္မာမည်၏၊ [ဥသ္မာသဟဂတော၌ ဥသ္မာကို ခွဲ၍ဖွင့်သည်။]
ယံကိဉ္စိ ၊ပေ၊ နုပ္ပဇ္ဇတီတိ၊ ကား၊
ဧကသ္မိံ ခဏေ၊ တစ်ခုတည်းသော ခဏ၌၊
အနေကာသု၊ တစ်ပါးမက များစွာကုန်သော၊
အာပါထဂတာသု၊ ရှေးရှု ကျရောက်ကုန်သော၊
တာသု တာသု ပထဝီသု၊ ထိုထို ပထဝီဓာတ်တို့၌၊
သဟ၊ တစ်ပြိုင်နက်၊
(ကာယဝိညာဏံ၊ သည်၊)
နပ္ပဇ္ဇတိ၊ မဖြစ်၊
တေဇဝါယူသု၊ တေဇောဓာတ်, ဝါယောဓာတ်တို့၌လည်း၊
တထာ၊ ထို့အတူတည်း၊ [ထို့အတူ ကာယဝိညာဏ် မဖြစ်- ဟူလို၊] ဣတိ အတ္ထော၊
အနေကေသု၊ န်သော၊
အာရမဏေသု၊ တို့သည်၊
သန္နိပတိတေသု၊ ပေါင်းဆုံကျရောက်ကုန်လတ်သော်၊
အာဘုဇိတဝသေန၊ နှလုံးသွင်းခြင်း၏ အစွမ်းအားဖြင့်သော်လည်းကောင်း၊
အာရမဏ ၊ပေ၊ ဝသေနစ၊ အာရုံ၏ လွန်ကဲသည်၏အဖြစ်, ပသာဒ၏ လွန်ကဲ သည်၏အဖြစ်၏ အစွမ်းအားဖြင့်သော်လည်းကောင်း၊
ပဌမံ၊ စွာ၊
ကတ္ထစိ၊ တစ်စုံတစ်ခုသော အာရုံ၌၊
ဥပ္ပတ္တိ၊ ဖြစ်ခြင်းကို၊
ဒဿိတာ၊ (အဋ္ဌကထာ၌) ပြအပ်ပြီ၊
ပန၊ ထိုသို့ပင် ရှေးဦးစွာဖြစ်ပုံကို ပြအပ်ပါသော်လည်း၊
အညတ္ထစ၊ အခြားသော အာရုံတို့၌လည်း၊ (အာဘုဇိတလည်း မဟုတ်, ပသာဒအာရုံတို့၏ အဓိမတ္တလည်း မဟုတ်သော အခြားအာရုံတို့၌လည်း၊)
ဥပ္ပတ္တိ၊ သည်၊
အတ္ထိ ဧဝ၊ ရှိသည်သာ၊ [အဋ္ဌကထာဝယ် အာဘုဇိတ စသည်မဟုတ်သော အခြား အာရုံများ၌လည်း နောက်ထပ် ဆက်လက်၍ ဖြစ်နိုင်ပါသေး၏-ဟူလို။]
အာရမဏတော၊ အာရုံမှ၊
သာယံ အာရမဏန္တရသင်္ကန္တိ၊ ထိုအာရုံတစ်ပါးသို့ ပြောင်းရွှေ့ခြင်းသည်၊
ယေန ဥပါယေန၊ အကြင် နည်းလမ်းဖြင့်၊ ဟောတိ၊
တဿ၊ ထို နည်းလမ်းကို၊
ဝိဇာနနတ္ထံ၊ သိခြင်းအကျိုးငှာ၊
ကထံ၊ ပေ၊ ဟောတီတိ၊ ဟူ၍၊
ပုစ္ဆတိ၊ ၏။
အယောပိဏ္ဍိအာဒီသု၊ သံတွေခဲ အစရှိသည်တို့၌၊
ပထဝီဓာတု၊ သည်၊
တာဒိသာယ၊ ထိုကဲ့သို့ ရှုအပ်သော၊ (အခဲဖြစ်အောင် ဖွဲ့စည်းတတ် သော၊)
အာပေါဓာတုယာ၊ သည်၊
အနာဗဒ္ဓါ၊ မဖွဲ့စည်းအပ်သည်၊
သန္တိ၊ ဖြစ်လတ်သော်၊
ဝိသရေယျ၊ ပြန့်ကြဲနေရာ၏၊
တသ္မာ, တာနိ၊ ပေ၊ ကရောတီတိ၊ ဟူ၍၊ (သင်္ဂဟကာရေန) ဝုတ္တံ၊
ဟိ၊ ဥပမာဆောင် ထင်အောင် ပြအံ့၊
ယုတ္တပ္ပမာဏံ၊ သင့်လျော်သော ပမာဏရှိသော၊
ဥဒကံ၊ သည်၊
ပံသု စဏ္ဏာနိ၊ မြေမှုန့်တို့ကို၊ အာဗန္ဓိတွာ= ဖွဲ့စည်း၍၊
မတ္ထိကာပိဏ္ဍံ၊ မြေညက်စိုင်ကို၊
ကတွာ၊ ဌပေတိ ယထာ၊ ကဲ့သို့ [ရေက နည်းနေလျှင်လည်း ဖွဲ့မထားနိုင်၊ ရေက များလွန်းနေလျှင်လည်း အရည် ဖြစ်သွားလိမ့်မည်၊ ထို့ကြောင့် “ယုတ္တပ္ပမာဏံ”ဟု ဆိုသည်]
ဧဝံ၊ တူ၊
အယောပိဏ္ဍိအာဒီသုပိ၊ တို့၌လည်း
တဒနုရူပပစ္စယေဟိ၊ ထိုအခဲဖြစ်ခြင်းအားလျော်သော အကြောင်းတို့ကြောင့်၊
တတ္တေ၊ ထိုအခဲ၌ပင်၊
ဥပ္ပန္နာ၊ ဖြစ်သော၊ (ပါဝင်သော၊)
အာပေါဓာတု၊ သည်၊
တထာ၊ ထို အခဲ၏အဖြစ်ဖြင့်၊
အာဗန္ဓိတွာ ဌပေတိ၊ ဣတိ ဒဋ္ဌဗ္ဗာ။
**တဒနုရူပပစ္စယေဟိ** ။ ။ အတ္တနော အာဗန္ဓနာနုရူပဂုဏေဟိ အာဗန္ဓိယမာနေဟိ သန္ဓာရဏာဒိ ကိစ္စေဟိ ပုရိမေတိစ ပထဝီအာဒီဟိ- အနု၊ မိမိဟူသော အာပေါဓာတ်၏ ဖွဲ့စည်းခြင်းကိစ္စအားလျော်သော ဂုဏ်ရှိကုန်သော (အာပေါဓာတ်က) ဖွဲ့စည်းဖွယ် ဖြစ်ကုန်သော သန္ဓာရဏစသော ကိစ္စရှိကုန်သော ထိုကလာပ်တွင်ပါဝင်သော ပထဝီ စသည်တို့ကိုလည်းကောင်း, (ထိုကလာပ်မဖြစ်မီ) ရှေ့၌ ဖြစ်ကုန်သော ပထဝီဓာတ် စသည်တို့ကိုလည်းကောင်း “တဒနုရူပပစ္စယ”ဟု ဆိုသည်။အဖုသိတွာ၊ ပေ၊ ဟောတီတိ၊ စကားကို၊
အာပေါဓာတုယာ၊ ၏၊
အဖောဋ္ဌဗ္ဗ ဘာဝတော၊ ဖောဋ္ဌဗ္ဗာရုံ မဟုတ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်၊ ဝုတ္တံ၊ (“အဖုသိတွာ”ဟု ဆိုအပ်သည်-ဟူလို၊)
အဖုသိတွာ၀ အာဗန္ဓတီတိ၊ စကားကို၊
တထာ၊ တူ (အာပေါဓာတုယာ အဖောဋ္ဌဗ္ဗဘာဝတော ဝုတ္တံ၊)
ဟိ၊ မှန်၊
ဖောဋ္ဌဗ္ဗဓာတူနံ၊ ဖောဋ္ဌဗ္ဗာရုံဖြစ်သော ဓာတ်သုံးပါးတို့၏၊
ဖောဋ္ဌဗ္ဗဘာဝေန၊ တွေ့ထိထိုက်သည်၏ အဖြစ်ဖြင့်၊
အညမညနိဿယတာ၊ အချင်းချင်းမှီရာ၏ အဖြစ်သည်၊ (ဟောတိ ယထာ)
ဧဝံ၊ တူ၊
ဖောဋ္ဌဗ္ဗာဖောဋ္ဌဗ္ဗဓာတူနံ၊ ဖောဋ္ဌဗ္ဗဓာတ်, ဖောဋ္ဌဗ္ဗမဟုတ်သော အာပေါဓာတ်တို့၏၊ (ဖောဋ္ဌဗ္ဗဘာဝေန အညမညနိဿယတာ) န ဟောတိ၊
ဣတိ၊ သို့၊
အဓိပ္ပာယော၊ အဋ္ဌကထာဆရာ၏ အလိုကို၊ ဝေဒိတဗ္ဗော၊
ဟိ၊ ဆက်၊
အဝိနိဗ္ဗောဂပုတ္တိသု၊ အသီးအသီး ခွဲခြား၍ဖြစ်ခြင်း မရှိကုန်သော၊
အညမညပစ္စယဘူတေသု၊ အညမညပစ္စည်းဖြစ်၍ ဖြစ်ကုန်သော၊
ဘူတေသု၊ မဟာဘုတ်တို့၌၊ (ဤစကားဖြင့် ဥပါဒါရုပ်များကို ကန့်သည်၊)
အညမည နိဿယတာ၊ သည်၊
ဝါ၊ ကို၊
နိဝါရေတုံ၊ တားမြစ်ခြင်းငှာ၊ န သက္ကာ၊
အဝိနိမ္ဘောဂတာယ၊ အဝိနိမ္ဘောဂရုပ်တို့၏ အဖြစ်ကြောင့်၊
ဧကီဘူတေသု၊ တပေါင်းတည်းဖြစ်၍ ဖြစ်ကုန်သော၊
သဟဇာတေသုပိ၊ တကွဖြစ်သော ရုပ်တို့၌လည်း၊ [ဤစကားဖြင့် ဥပါဒါရုပ်တို့ကို ပါဝင်စေသည်]
ဖုသနာ ဖုသနာနိ၊ ထိခြင်း, မထိခြင်းတို့ကို၊
ဝိစာရေတုံ၊ စိစစ်ခြင်းငှာ၊
န ယုတ္တာနိ၊ မသင့်ကုန်၊
ဣတိ၊ ဤသို့ မှတ်အပ်၏။
**နာပိ ၊ပေ၊ ယုတ္တာနီတိ** ။ ။ “ထိခြင်း, မထိခြင်း”ဟူသည် ကလာပ်မတူသော ရုပ် များ၌ စိစစ်၍ ရကောင်းသော သဘောတည်း၊ တစ်ကလာပ်တည်း၌ကား ဖောဋ္ဌဗ္ဗာရုံ မဟာဘုတ်သုံးပါးနှင့် အာပေါမဟာဘုတ်တို့၏လည်းကောင်း, ဖောဋ္ဌဗ္ဗာရုံမဟာဘုတ် အချင်းချင်းလည်းကောင်း ထိခြင်း, မထိခြင်းကို စိစစ်ခြင်းငှာ မသင့်ပါ၊ [ဤစကားဖြင့် “အဋ္ဌကထာ၌ ကလာပ်တူ မဟာဘုတ်တို့၏ ထိခြင်း, မထိခြင်း စိစစ်ပုံကို ဋီကာ ဆရာက မနှစ်သက်”ဟု ပြ၏။]န ၊ပေ၊ ဈာယတီတိ၊ ပါဌ်ဖြင့်၊
တေဇောသဘာဝတံယေဝ၊ တေဇောသဘော ရှိသည်၏အဖြစ်ကိုသာ၊
ပဋိပက္ခိပတိ၊ ပယ်မြစ်၏၊
သီတတ္တံ၊ အအေး၏ အဖြစ် ကို၊
န အနုဇာနာတိ၊ ခွင့်မပြု၊
စ၊ ဆက်၊
တေဇော၊ပေ၊ နေဝ၊ တေဇောဓာတ်၏ သဘောကို ပယ်မြစ်ကြောင်းဖြစ်သော “န ဥဏှာ ဟုတွာ ဈာယတိ”ဟူသော စကားဖြင့်ပင်၊
သီတတ္တံစ၊ သည်လည်း၊
ဝါ၊ ကိုလည်း၊
ပဋိက္ခိတ္တံ၊ ပယ်မြစ် အပ်ပြီးသည်၊
ဟောတိ၊ ဖြစ်တော့၏၊
**န သီတတ္တံ အနုဇာနာတိ** ။ ။ အဋ္ဌကထာ၌ “န ဥဏှာ ဟုတွာ ဈာယတိ” တေဇောဓာတ်က ပထဝီဓာတ်ကို လောင်ရာ၌ “ပထဝီဓာတ်သည် ဥဏှဖြစ်၍ လောင် သည် မဟုတ်”ဟု ဆိုသောကြောင့် “သီတဖြစ်၍ လောင်သည်”ဟု ခွင့်ပြုသကဲ့သို့ ထင်ရ၏၊ ထို့ကြောင့်“န သီတတ္တံ အနုဇာနာတိ”ဟု မိန့်သည်၊ “ခွင့်မပြုပါ”ဟူလို။ဟိ၊ မှန်၊
တေဇောဧဝ၊ သည်ပင်၊
သီတံ၊ အအေးသည်၊ (ဟောတိ)၊ (ကသ္မာ ဝိညာယတိ)၊
ဟိမပါတသမယာဒီသု၊ ဆီနှင်းကျရာအခါ အစရှိသည်တို့၌၊
သီတဿ၊ သီတတေဇော၏၊
ပရိပါစကတာဒဿနတော၊ ထက်ဝန်းကျင် ချက်တတ်သည်၏အဖြစ်ကို မြင်ရခြင်းကြောင့်၊ (ဝိညာယတိ)။
စ၊ ဆက်၊
သီတုဏှာနံ၊ သီတတေဇော, ဥဏှတေဇောတို့၏၊
အညမည ပဋိပက္ခဘာဝတော၊ အချင်းချင်း ဆန့်ကျင်ဘက်တို့၏အဖြစ်ကြောင့်၊
ဥဏှေန၊ ဥဏှတေဇောနှင့်၊
သဟ၊ တကွ၊
သီတံ၊ သီတဟူသော၊
ဘူတန္တ ရံ၊ မဟာဘုတ် တစ်မျိုးသည်၊
န ပဝတ္တတိ၊ မဖြစ်နိုင်၊
ဣတိ၊ ထို့ကြောင့်၊
ယုဇ္ဇတိ၊ သင့်မြတ်၏၊ (တေဇောဧဝ သီတံဟူသော စကားသည် သင့်မြတ်၏၊)
ပန၊ ဆက်၊
ဥဏှကလာပေ၊ ဥဏှတေဇောလွန်ကဲသော ရုပ်ကလာပ်၌၊
သီတဿ၊ သီတတေဇော ၏၊
အပ္ပဝတ္တိ၊ မဖြစ်ခြင်းသည်လည်းကောင်း၊
သီတကလာပေ၊ သီတတေဇော လွန်ကဲသော ကလာပ်၌၊
ဥဏှဿ၊ ဥဏှတေဇော၏၊
(အပ္ပဝတ္တိ)စ၊ မဖြစ်ခြင်း သည်လည်းကောင်း၊
ဒွိန္နံ၊ သီတတေဇော, ဥဏှတေဇောနှစ်ပါးတို့၏၊
အညမညပဋိပက္ခတ္တာ၊ အချင်းချင်း ဆန့်ကျင်ဘက်တို့၏ အဖြစ်ကြောင့်၊
တေဇောဝိသေသဘာဝေ၊ တေဇောအထူး၏အဖြစ်၌၊ (သီတ၏ တေဇောဓာတ်အထူး၏အဖြစ်၌၊)
ယုဇ္ဇတိ၊ ဣတိ၊ ဤသို့ မှတ်အပ်၏။
ဘာဝညထတ္တန္တိ၊ ကား၊
ခရာနံ၊ ခက်မာကုန်သော၊
ဂုဠာဒီနံ၊ တင်လဲအစရှိ သည်တို့၏၊
ဒြဝတာ၊ အရည်၏အဖြစ်လည်းဖြစ်သော၊
မုဒုတာ၊ နူးညံ့သည်၏ အဖြစ်လည်းဖြစ်သော၊ (ဥပ္ပတ္တိ၌စပ်၊)
ရသာဒိနံ၊ ကြံရည်အစရှိကုန်သော၊
ဒြဝါနံ၊ အရည်တို့၏၊
ခရတာ၊ ခက်မာသည်၏အဖြစ်လည်းဖြစ်သော၊ (ဥပ္ပတ္တိ၌စပ်၊)
ပစ္စယဝိသေသေဟိ၊ အကြောင်းအထူးတို့ကြောင့်၊
သြမတ္တာ၊ပေ၊ ကာနံ၊ ညံ့သော အတိုင်းအရှည်ရှိကုန်, လွန်ကဲသောအတိုင်းအရှည်ရှိကုန်သော ပထဝီဓာတ် အစရှိသည်တို့၏၊
ဥပ္ပတ္တိ၊ ဖြစ်ခြင်းသည်၊
(ဘာဝညထတ္တံ၊ ဘာဝညထတ္တ မည်၏၊)
ကက္ခဠာ၊ပေ၊ ဇဟနံ၊ ကက္ခဠ အစရှိသော လက္ခဏာကို စွန့်ခြင်း သည်၊
လက္ခဏညထတ္တံ၊ လက္ခဏညထတ္တမည်၏၊
ဧတေသံ၊ ဤဓာတ်ကြီး လေးပါးတို့၏၊
တံ၊ ထို လက္ခဏညထတ္တသည်၊
န ဟောတိ၊ မဖြစ်၊
ဩမတ္တာဓိမတ္တတာသင်္ခါတံ၊ ဩမတ္တ အဓိမတ္တ၏အဖြစ်ဟု ဆိုအပ်သော၊
ဘာဝညထတ္တံယေဝ၊ ဘာဝညထတ္တသည်သာ၊) ဟောတိ၊
ဣတိ အတ္ထော၊ ဤကား အဓိပ္ပာယ်နက်။
အနု၊ပေ၊ ယေဝါတိ (ပဒဿ)၊ ၏၊
ဧကန္တ၊ပေ၊ ဒီနံ၊ ဧကန္တ အနုပါဒိန္နပုဒ်, ဧကန္တနစိတ္တသမုဋ္ဌာနပုဒ်တို့၏၊
နိဒ္ဒေသေသု၊ နိဒ္ဒေသဖြစ်ကုန် သော၊
ဂဟဏေသု၊ ယူကြောင်းစကားတို့၌၊ [ဂဟဏေသူတိ ဝစနေသု၊- မဓု၊]
ဂဟိတာ၊ ယူအပ်ကုန်ပြီ၊ (ဇရတာ, အနိစ္စတာတို့ကို ယူအပ်ကုန်ပြီ၊) ဣတိ အတ္ထော၊
ပန၊ ထိုသို့ပင် ဤအနက်ဖြစ်ပါသော်လည်း၊
ယံ ဝါ ပနညမ္ပီတိ ဝစနေန၊ ယံ ဝါ ပနညမ္ပိဟူသော စကားဖြင့်၊
ပုရိမာနမ္ပိ၊ ရှေ့ဖြစ်သော ရုပ်တို့၏လည်း၊ (သဒ္ဒါယတနမှစ၍ အနိစ္စတာတိုင်အောင်သော ရုပ်တို့၏လည်း၊)
နကမ္မဿကတတ္တာဘာဝါဒိကံ၊ နကမ္မဿကတတ္တာ၏ အဖြစ် အစရှိသည်ကို၊
ဒီပေတိ၊ ပြ၏၊
ဟိ၊ မှန်၊
(တစ်နည်း) ဟိ ယသ္မာ၊ တာ၊ ထို ဇရတာ, အနိစ္စတာတို့သည်၊ (သိယုံ၌စပ်၊)
ဝါ၊ တို့ကို၊ (အဝတ္တဗ္ဗာ, ဝတ္တဗ္ဗာတို့၌စပ်၊)
အနု ၊ပေ၊ ဝစနာနံ၊ အနုပါဒိန္နအစရှိသောသဒ္ဒါ, နကမ္မဿ ကတတ္တာအစရှိသောသဒ္ဒါ တို့၏၊
သမာနတ္ထတ္တာ၊ တူသောအနက်ရှိကုန်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်၊
ဧကေန၊ တစ်ခုသောသဒ္ဒါသည်၊
အဝတဗ္ဗတ္တေ၊ မဟောထိုက် ကုန်သည် အဖြစ်သည်၊
(သတိ၊ သော်၊)
ဣတရေနပိ၊ အခြားသောသဒ္ဒါသည် လည်း၊
အဝတ္တဗ္ဗာ၊ မဟောထိုက်ကုန်သည်၊ သိယုံ၊
ဝါ၊ တစ်နည်း၊
(ဧကေန၊ သည်၊)
ဝတ္တဗ္ဗတ္တေ၊ သည်၊
(သတိ၊ သော်၊)
ဣတရေနပိ၊ သည်လည်း၊)
ဝတ္တဗ္ဗာ၊ ဟောထိုက်ကုန်သည်၊ (သိယုံ၊)
**ယံ ဝါ ပနညမွီတိ ပန၊ပေ၊သိယုံ** ။ ။ ဤအဋ္ဌကထာဝယ် နကမ္မဿကတတ္တာ၏ နိဒ္ဒေသ၌ ဇရတာ, အနိစ္စတာ နှစ်ပါးကို ဟောတော်မမူခြင်း, အနုပါဒိန္န စသည်တို့၏ နိဒ္ဒေသတို့၌ ဟောတော်မူခြင်း၏ အကြောင်းကို ပြထား၏၊ ထို အကြောင်းပြကို ဋီကာဆရာ မနှစ်သက်၊ ထို မနှစ်သက်ခြင်း၏အကြောင်းကို ပြလို၍ “အနုပါဒိန္နာဒိ နကမ္မဿကတတ္တာဒိဝစနာနံ သမာနတ္ထတ္တာ”ဟု မိန့်သည်။တသ္မာ, ဧကန္တာ၊ပေ၊ သွေဝ၊ ဧကန်အကမ္မဇ ရုပ်တို့၌သာ၊
ဂဟေတဗ္ဗတ္တာ၊ ကြောင့်၊
တာ၊ ထို ဇရတာ, အနိစ္စတာတို့ကို၊
အနေကန္တေသု၊ အနေကန္တ ကမ္မဇ အစရှိသော ရုပ်တို့၌၊
န ဂဟိတာ၊ ယူတော် မမူအပ်ကုန်၊
ဣတိ, ဒဋ္ဌဗ္ဗာ၊ န်၏၊ [တသ္မာစသည်ကား ဋီကာဆရာ၏ အဆုံးအဖြတ်တည်း၊ “ဧကန္တ အကမ္မဇတို့၌သာ ထို ဇရတာ, အနိစ္စတာတို့ကို ယူထိုက်သောကြောင့်၊ အနေကန္တအကမ္မဇတို့၌ ယူတော်မမူအပ်ကုန်”ဟု မှတ်ပါ-ဟူလို။]
ဧကန္တ စိတ္တသမုဋ္ဌာနာနိ၊ ဧကန် စိတ္တသမုဋ္ဌာန် ဖြစ်ကုန်သော၊
ဘူတာနိ၊ မဟာဘုတ်တို့ကို၊
ဥပါဒါယ၊ စွဲ၍၊
ပညာယတိ၊ ထင်ရှား၏။
(ကသ္မာ၊ နည်း၊)
တေသံ၊ ထိုဧကန္တ စိတ္တသမုဋ္ဌာန် မဟာဘုတ်တို့၏၊
ဝိကာရတ္တာ၊ ထူးခြားသော အမူအရာတို့၏အဖြစ်ကြောင့်တည်း၊
ပန၊ ဆက်၊
အနိပ္ဖန္နတ္တာ၊ အနိပ္ဖန္နရုပ်၏ အဖြစ်ကြောင့်၊ (ကံ, စိတ်,ဥတု,အာဟာရဟူသော အကြောင်းတို့ သည် ပြီးစေအပ်သော နိပ္ဖန္နရုပ်မဟုတ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်၊)
တဿ၊ ထို ဝိညတ်ဒွေး၏၊
ဥပ္ပာဒေါ၊ ဖြစ်ခြင်းဟူသော ဥပါဒ်သည်၊
ဝါ၊ ကို၊
ကေနစိ၊ တစ်စုံတစ်ခုသော အခြင်းအရာအားဖြင့်၊
ဝတ္တု၊ ဆိုခြင်းငှာ၊ န သက္ကာ၊ [ထို့ကြောင့် အဋ္ဌကထာ၌ “ဥပ္ပဇ္ဇတိ”ဟု မဆိုဘဲ “ပညာယတိ”ဟု ဆိုသည်၊]
ဣတိ၊ ဤကား၊
အဓိပ္ပာယော၊ အဋ္ဌကထာဆရာ၏ အလိုတည်း။
ဒုကနိဒ္ဒေသဝဏ္ဏနာ၊ သည်၊ နိဋ္ဌိတာ။