နဝမေ၊ ကိုးခုခြောက်သောသုတ်၌။ အတမ္မယောတိဧတ္ထ၊ အတမ္မယောဟူသောဤပါဠိ၌။ တဏှာဒိဋ္ဌိယော၊ တဏှာဒိဋ္ဌိတို့ကို။ တမ္မယာ၊ တမ္မယတို့ဟူ၍။ ဝုစ္စန္တိ၊ ဆိုအပ်ကုန်၏။ တာဟိ၊ ထိုတဏှာဒိဋ္ဌိတို့မှ။ ရဟိတော၊ ကင်း၏။

အဟံကာရာတိ၊ အဟံကာရာဟူသည်ကား။ အဟံကာရာ၊ ငါဟူသောအခြင်းအရာရှိသော။ ဒိဋ္ဌိ၊ ဒိဋ္ဌိတည်း။

မမံကာရာတိ၊ မမံက္ခရာဟူသည်ကား။ မမံကာရတဏှာ၊ ငါ၏ဥစ္စာဟူသောအခြင်းအရာရှိသောတဏှာတည်း။

သေသံ၊ ကြွင်းသောစကားရပ်သည်။ သဗ္ဗတ္ထ၊ အလုံးစုံသောပုဒ်တို့၌။ ဥတ္တာနမေဝ၊ မပေါ်လွင်သည်သာလျှင်တည်း။ ဣတိ၊ ဤသည်လျှင်အပြီးတည်း။

ဒသမော၊ ဆယ်ခုတို့၏ပြည့်ကြောင်းဖြစ်သော။ အာနိသံသဝဂ္ဂေါ၊ အာနိသံသဝဂ်တည်း။