ဒသမေ၊ ဆယ်ခုမြောက်သောသုတ်၌။ ပတိဂတာယာတိ၊ ပတိဂတာယဟူသည်ကား။ ပဋိပန္နာယ၊ ရောက်သည်ရှိသော်။

ဣတိပဋိသဉ္စိက္ခတီတိ၊ ဣတိပဋိသဉ္စိက္ခတိဟူသည်ကား။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ပစ္စဝေက္ခတိ၊ ဆင်ခြင်၏။

သောမသောအန္တရာယောတိဧတ္ထ၊ သောမမဿအန္တရာယောဟူသောဤပါဌ်၌။ အန္တရာယော၊ အန္တရာယ်သည်။ ဇီဝီတန္တယော၊ အသက်၏အန္တရာယ်လည်းကောင်း။ သမဏဓမ္မန္တရာယော၊ ရဟန်းတရား၏အန္တရာယ်လည်းကောင်း။ ပုထုဇ္ဇနကာလကိရိယံ၊ ပုထုဇဉ်ပုဂ္ဂိုလ်တို့၏သေခြင်းကို။ ကရောန္တဿ၊ ပြုသောသူ၏။ သဂ္ဂန္တရာယောစေဝ၊ နတ်ရွာ၏အန္တရာယ်လည်းကောင်း။ မဂ္ဂန္တရာယောစ၊ မဂ်၏အန္တရာယ်လည်းကောင်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ တိဝိဓော၊ သုံးပါးအပြားရှိသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

တံသဗ္ဗံပိ၊ ထိုအလုံးစုံကိုလည်း။ သန္ဓာယ၊ ရည်၍။ ဧဝံ၊ ဤသို့ဗဟုကာခေါမေပစ္စယာမရဏဿအစရှိသောစကားကို။ အာဟ၊ ဆို၏။

ဗျာပဇ္ဇေယျာတိ၊ ဗျာပဇ္ဇေယျဟူသည်ကား။ အဇီရကာဒိဝသေန၊ အစာမကျေခြင်းအစရှိသည်တို့၏အစွမ်းအားဖြင့်။ ဝိပ္ပဇ္ဇေယျ၊ ဖောက်ပြန်ရာ၏။

အဓိမတ္တောတိ၊ အဓိမတ္တောဟူသည်ကား။ ဗလဝါ၊ အားကြီးစွာသော။

**ဆန္ဒေါ*တိ၊ ဆန္ဒေါဟူသည်ကား။ ကတ္တုကမျတာဆန္ဒေါ၊ ပြုခြင်းငှာအလိုရှိသောသူ၏အပြစ်တည်းဟူသောဆန္ဒကို။

ဝါယာမောတိ၊ ပါယာမောဟူသည်ကား။ ပယောဂဝီရိယံ၊ အားထုတ်ခြင်းဟုဆိုအပ်သောဝီရိယကို။

ဥဿာဟောတိ၊ ဥဿဟောဟူသည်ကား။ ဥဿာပနဝီရိယံ၊ လွန်စွာအားထုတ်ခြင်းဟုဆိုအပ်သောဝီရိယကို။

ဥဿောဠီတိ၊ ဥသောဠီဟူသည်ကား။ ဗလဝုပ္ပါဒနဝီရိယံ၊ အားကြီးစွာဖြစ်သောဝီရိယကို။

အပ္ပဋိဝါနီတိ၊ အပ္ပဋိဝါနီဟူသည်ကား။ အနဂ္ဂဏှနာ၊ တဖန်ချီးမြှောက်ခြင်းကို။ အပဋိသင်္ခါရဏာ၊ တဖန်မပြုခြင်းကို။

သေသံ၊ ကြွင်းသောစကားရပ်သည်။ သဗ္ဗတ္ထ၊ အလုံးစုံသောပုဒ်တို့၌။ ဥတ္တာနတ္ထမေဝ၊ ပေါ်လွင်သောအနက်ရှိသည်သာလျှင်တည်း။ ဣတိ၊ ဤသည်လျှင်ဒသမသုတ်အပြီးတည်း။

ဒုတိယော၊ နှစ်ခုမြောက်သော။ ဝဂ္ဂေါ၊ ဝဂ်တည်း။