ဒသမေ၊ ဆယ်ခုမြောက်သောသုတ်၌။
မဟာနာမော
မဟာနာမောဟူသည်ကား။
ဒသဗလဿ၊ မြတ်စွာဘုရား၏။
စူဠပိတုပုတ္တော၊ ဘထွေးတော်အမိတ္တောဒန၏သားဖြစ်သော။
ဧကော၊ တယောက်သော။
သကျရာဇာ၊ သာကီဝင်မင်းသည်။
ယေနဘဂဝါတေနုပသင်္ကမီတိ၊ ယေနဘဂဝါတေနုပသင်္ကမိဟူသည်ကား။
ဘုတ္တပါတရာသော၊ ထမင်းနံနက်စာစာပြီးသည်။
ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။
ဒါသပရိဇနပရိဝုတော၊ ကျွန်အခြံအရံအပေါင်းသည်ခြံရံအပ်သည်ဖြစ်၍။
ဂန္ဓမာလာဒီနိ၊ နံ့သာပန်းအစရှိသည်တို့ကို။
ဂါဟာပေတွာ၊ ယူစေ၍။
ယတ္ထ၊ အကြင်အရပ်၌။
သတ္ထာ၊ မြတ်စွာဘုရးသည်။
အတ္ထိ၊ ရှိ၏။
တတ္ထ၊ ထိုဘုရားရှိတော်မူရာအရပ်သို့။
အဂမာသိ၊ သွား၏။
အဿ၊ ထိုအရိယာတပည့်အား။
အာဂတံ၊ ရောက်သော။
အရိယဖလံ၊ အရိယာဖိုလ်သည်။
အတ္ထိ၊ ရှိ၏။
ဣတိတသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။
အာဂတဖလော၊ အာဂတဖလမည်၏။
ဧတေန၊ ထိုအရိယာတပည့်သည်။
သိက္ခတ္တယသာသနံ၊ သိက္ခာသုံးပါးအပေါင်းဟုဆိုအပ်သောသာသနာတော်ကို။
ဝိညာတံ၊ သိအပ်၏။
ဣတိတသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။
ဝိညာတသာသနော၊ ဝိညာတသာသနမည်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
အယံရာဇာ၊ ဤမဟာနာမ်အမည်ရှိသောသာကီဝင်မင်းသည်။
သောတာပန္နဿ၊ သောတာပန်၏။
နိဿယံဝိဟာရံ၊ မှီရာဖြစ်သောနေခြင်းကို။
ပုစ္ဆာမိ၊ မေးအံ့။
ဣတိ၊ ဤသို့နှလုံးပိုက်၍။
ပုစ္ဆန္တော၊ မေးလိုသည်ဖြစ်၍။
ဧဝံ၊ ဤသို့ယောသောဘန္တေအရိယသာဝကောအစရှိသောစကားကို။
အာဟ၊ လျှောက်၏။
နေဝဿရာဂပရိယုဋ္ဌိတန္တိ၊ နေဝဿရာဂပရိယုဋ္ဌိတံဟူသည်ကား။
ဥပ္ပဇ္ဇမာနေန၊ ဖြစ်သော။
ရာဂေန၊ ရာဂသည်။
ဥဋ္ဌဟိတွာ၊ ထ၍။
ဂဟိတံ၊ ယူအပ်သည်။
နဟောတိ၊ မဖြစ်။
ဥဇုဂတန္တိ၊ ဥဇုဂတံဟူသည်ကား။
ဗုဒ္ဓါနုဿတိကမ္မဋ္ဌာနေ၊ ဗုဒ္ဓါနုဿတိကမ္မဋ္ဌာန်း၌။
ဥဇုကမေဝ၊ ဖြောင့်ဖြောင့်သာလျှင်။
ဂတံ၊ ဖြစ်သော။
တထာဂတံအာရဗ္ဘာတိ၊ တထာဂတံအာရာဗ္ဘဟူသည်ကား။
တထာဂတဂုဏေ၊ မြတ်စွာဘုရားဂုဏ်တော်တို့ကို။
အာရဗ္ဘ၊ အာရုံပြု၍။
အတ္ထဝေဒန္တိ၊ အတ္ထဝေဒံဟူသည်ကား။
အဋ္ဌကထံ၊ အဋ္ဌကထာကို။
နိဿာယ၊ မှီ၍။
ဥပ္ပန္နံ၊ ဖြစ်သော။
ပီတိပါမောဇ္ဇံ၊ နှစ်သက်ခြင်းဝမ်းမြောက်ခြင်းကို။
ဓမ္မဝေဒန္တိ၊ ဓမ္မဝေဒံဟူသည်ကား။
ပါဠိံ၊ ပါဠိတော်ကို။
နိဿယ၊ မှီ၍။
ဥပန္နံ၊ ဖြစ်သော။
ပီတိပါမောဇ္ဇံ၊ နှစ်သက်ခြင်းဝမ်းမြောက်ခြင်းကို။
ဓမ္မုပသဥှိတန္တိ၊ ဓမ္မုပသဥှိတံဟူသည်ကား။
ပါဠိဉ္စ၊ ပါဠိကိုလည်းကောင်း။
အဋ္ဌကထဉ္စ၊ အဋ္ဌကထာကိုလည်းကောင်း။
နိဿယ၊ မှီ၍။
ဥပ္ပန္နံ၊ ဖြစ်သော။
ပမုဒိတဿာတိ၊ ပမုဒိတဿဟူသည်ကား။
ဒုဝိဓေန၊ နှစ်ပါးအပြားရှိသော။
ပါမောဇ္ဇေန၊ ဝမ်းမြောက်ခြင်းဖြင့်။
ပမုဒိတဿ၊ ဝမ်းမြောက်သောပုဂ္ဂိုလ်အား။
ပီတိဇာယတီတိ၊ ပီတိဇာယတီတိဟူသည်ကား။
ပဉ္စဝိဓော၊ ငါးပါးအပြားရှိသော။
ပီတိ၊ ပီတိသည်။
နိဗ္ဗတ္တတိ၊ ဖြစ်၏။
ကာယောပဿမ္ဘတီတိ၊ ကာယောပဿမ္ဘတိဟူသည်ကား။
နာမကာယောစ၊ နာမကာယသည်လည်းကောင်း။
ကရဇကာယောစ၊ ကရဇကာယသည်လည်းကောင်း။
ဒရထပဋိပ္ပဿဒ္ဓိယာ၊ ပူပန်ခြင်း၏ငြိမ်းခြင်းဖြင့်။
ပဋိပ္ပဿမ္ဘတိ၊ ငြိမ်း၏။
သုခန္တိ၊ သုခံဟူသည်ကား။
ကာယိကစေတသိကသုခံ၊ ကိုယ်၌ဖြစ်သောချမ်းသာစိတ်၌ဖြစ်သောချမ်းသာကို။
သမာဓိယတီတိ၊ သမာဓိယတိဟူသည်ကား။
အာရမ္မဏေ၊ အာရုံ၌။
သမ္မာ၊ ကောင်းစွာ။
ဌပိတံ၊ ထားအပ်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဝိသမဂတာယပဇာယာတိ၊ ဝိသမဂတာယပဇာယဟူသည်ကား။
ရာဂဒေါသမောဟဝိသမဂတေသု၊ ရာဂဒေါသမောဟတို့ဖြင့်မညီခြင်းသို့ရောက်ကုန်သော။
သတ္တေသု၊ သတ္တဝါတို့၌။
သမပတ္တောတိ၊ သမပတ္တောဟူသည်ကား။
သမံဥပသမံ၊ ငြိမ်းခြင်းသို့။
ပတ္တော၊ ရောက်သည်။
ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။
သဗျာပဇ္ဈာယာတိ၊ သဗျာပဇ္ဈာယဟူသည်ကား။
သဒုက္ခာယ၊ ဆင်းရဲခြင်းရှိသော။
ဓမ္မသောတသမာပန္နောတိ၊ ဓမ္မသောတသမာပန္နောဟူသည်ကား။
ဝိပဿနာသင်္ခါတံ၊ ဝိပဿနာဟုဆိုအပ်သော။
ဓမ္မသောတံ၊ ဓမ္မသောတသို့။
သမာပန္နော၊ ရောက်သည်ဖြစ်၍။
ဗုဒ္ဓါနုဿတိံဘာဝေတီတိ၊ ဗုဒ္ဓါနုဿတိံဘာဝေတိဟူသည်ကား။
ဗုဒ္ဓါနုဿတိကမ္မဋ္ဌာနံ၊ ဗုဒ္ဓါနုဿတိကမ္မဋ္ဌာန်းကို။
ဗြူဟေတိဝဍ္ဎေတိ၊ ပွားစေ၍။
ဣမိနာနယေန၊ ဤနည်းဖြင့်။
သဗ္ဗတ္ထ၊ အလုံးစုံသောဝါကျတို့၌။
အတ္ထော၊ အနက်ကို။
ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
မဟာနာမော၊ မဟာနာမ်အမည်ရှိသောသာကီဝင်မင်းသည်။
သောတာပန္နဿ၊ သောတာပန်၏။
နိဿယဝိဟာရံ၊ မှီရာဖြစ်သောနေခြင်းကို။
ပုစ္ဆိ၊ မေး၏။
သတ္ထာပိ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်လည်း။
အဿ၊ ထိုမဟာနာမ်အမည်ရှိသောသာကီဝင်မင်းအား။
တမေဝ၊ ထိုသောတာပန်ပုဂ္ဂိုလ်၏မှီရာဖြစ်သောနေခြင်းကိုပင်လျှင်။
ကထေတိ၊ ဟောတော်မူ၏။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ဣမသ္မိံသုတ္တေ၊ ဤသုတ်၌။
သောတာပန္နောဝ၊ သောတာပန်ကိုသာလျှင်။
ကထိတော၊ ဟောအပ်၏။
ဣတိ၊ ဤသည်လျှင်ဒသမသုတ်အပြီးတည်း။
ပဌမော၊ ရှေးဦးစွာသော။
အာဟုနေယျဝဂ္ဂေါ၊ အာဟုနေယျဝဂ်တည်း။