ဆက္ကနိပါတဿ၊ ဆက္ကနိပါတ်၏။ ပဌမေ၊ ရှေးဦးစွာသောသုတ်၌။ ဣဓ ဘိက္ခဝေ ဘိက္ခူတိ၊ ဣဓ ဘိက္ခဝေ ဘိက္ခုဟူသည်ကား။ ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ ဣမသ္မိံသာသန၊ ငါဘုရားသာသနာတော်၌။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။

နေဝသုမနောဟောတိနဒုမ္မနောတိ၊ နေဝသုမနောဟောတိနဒုမ္မနောဟူသည်ကား။ ဣဋ္ဌာရမ္မဏေ၊ ဣဌာရုံ၌။ ရာဂသဟဂတေန၊ ရာဂနှင့်တကွဖြစ်သော။ သောမနဿေန၊ သောမနုဿဝေဒနာဖြင့်။ သုမနောဝါ၊ ဝမ်းမြောက်သည်လည်း။ နဟောတိ၊ မဖြစ်။ အနိဋ္ဌာရမ္မဏေ၊ အနိဋ္ဌာရုံ၌။ ဒေါသသဟဂတေန၊ ဒေါသနှင့်တကွဖြစ်သော။ ဒေါမနဿေန၊ ဒေါမနဿဝေဒနာဖြင့်။ ဒုမ္မနောဝါ၊ နှလုံးမသာသည်လည်း။ နဟောတိ၊ မဖြစ်။

ဥပေက္ခကောဝိဟရတိသတောသမ္ပဇာနောတိ၊ ဥပေက္ခကောဝိဟရတိသတောသမ္မဇာနောဟူသည်ကား။ မဇ္ဈတ္တာရမ္မ‌ဏေ၊ လျစ်လျူရှုအပ်သောအာရုံ၌။ အသမပေက္ခနေန၊ ကောင်းစွာမရှိသဖြင့်။ အညာဏုပေက္ခာယ၊ မသိခြင်းမောဟအားဖြင့်လျစ်လျူရှုခြင်းဖြင့်။ ဥပေက္ခကဘာဝံ၊ လျစ်လျူရှုသည်၏အဖြစ်သို့။ အနာပဇ္ဇိတွာ၊ မရောက်မူ၍။ သတော၊ သတိနှင့်ပြည့်စုံသည်။ သမ္ပဇာနော၊ ပညာအဆင်ခြင်နှင့်ပြည့်စုံသည်။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ အာရမ္မဏေ၊ အာရုံ၌။ မဇ္ဈတ္တော၊ လျစ်လျူရှုသည်ဖြစ်၍။ ဝိဟရတိ၊ နေ၏။

ဣမသ္မိံသုတ္တေ၊ ဤသုတ်၌။ ခီဏာသဝဿ၊ ရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်၏။ သတတဝိဟာရော၊ မြဲသောနေခြင်းကို။ ကထိတော၊ ဟောအပ်၏။