ဒွါဒသမေ၊ တစ်ဆယ့်နှစ်ခုမြောက်သောသုတ်၌။ ဂါမန္တဝိဟာရန္တိ၊ ဂါမန္တဝိဟာရံဟူသည်ကား။ ဂါမန္တသေနာသနဝါသိံ၊ ရွာနီးကျောင်း၌နေသော။

သမာဟိတံနိသိန္နန္တိ၊ သမာဟိတံနိသိန္နံဟူသည်ကား။ တသ္မိံဂါမန္တသေနာသနေ၊ ထိုရွာနီးကျောင်း၌။ သမာဓိံ၊ သမာဓိကို။ အပ္ပေတွာ၊ ဝင်စား၍။ နိသိန္နံ၊ နေသောရဟန်းကို။

ဣဒါနိမန္တိ၊ ဣဒါနိမံဟူသည်ကား။ ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။ ဣမံ၊ ဤရွာနီးကျောင်း၌သမာဓိကိုဝင်စား၍နေသောရဟန်းကို။

သမာဓိမှာစာဝေဿတီတိ၊ သမာဓိမှာစာဝေဿတိဟူသည်ကား။ သမာဓိတော၊ သမာဓိမှ။ ဝုဋ္ဌဟိဿတိ၊ ထစေလတ္တံ့။

နအတ္တမနောဟောမီတိ၊ နအတ္တမနောဟောမိဟူသည်ကား။ သကမနော၊ မိမိစိတ်ရှိသည်။ နဟောတိ၊ မဖြစ်။

ပစလာယမာနန္တိ၊ ပစလာယမာနံဟူသည်ကား။ နိဒ္ဒါယမာနံ၊ အိပ်သော။

ဧကတ္တန္တိ၊ ဧကတ္တံဟူသည်ကား။ ဧကသဘာဝံ၊ တူသောသဘောရှိသော။ ဧကဂ္ဂဘူတံ၊ တခုတည်းသောအာရုံရှိသည်ဖြစ်၍ဖြစ်သော။ အရညသညံယေဝ၊ တောဟူသောအမှတ်ကိုသာလျှင်။ စိတ္တေ၊ စိတ်၌။ ကရိဿတိ၊ ပြလတ္တံ့။ ဣတိအယံ၊ ဤသည်ကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။

အနုရက္ခိဿတီတိ၊ အနုရက္ခိဿတိဟူသည်ကား။ အနုဂ္ဂဏှိဿတိ၊ ယူလတ္တံ့။

အဝိမုတ္တံဝါမောစိဿတီတိ၊ အဝိမုတ္တံဝါမောစိဿတိဟူသည်ကား။ အညသ္မိံကာလေ၊ အခါတပါးသောကာလ၌။ အဝိမုတ္တံ၊ ကိလေသာတို့မှမလွတ်သေးသော။ စိတ္တံ၊ သမာမိစိတ်ကို။ ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။ ပဉ္စဟိ၊ ငါးပါးကုန်သော။ ဝိမုတ္တီဟိ၊ ဝိမုတ္တိတို့ဖြင့်။ ဝိမောစယိဿတိ၊ လွတ်စေလတ္တံ့။

ရိဉ္စတီတိ၊ ရိဉ္စတိဟူသည်ကား။ ဝဇ္ဇေတိ၊ ကြဉ်၏။ ဝိဿဇ္ဇေတိ၊ စွန့်၏။

ပဋိပ္ပဏာမေတွာတိ၊ ပဋိပ္ပဏာမေတွာဟူသည်ကား။ ပနုဒိတွာ၊ ပယ်၍။ ဝိဿဇ္ဇေတွာ၊ စွန့်၍။

ဥစ္စာရပဿာဝကမ္မာယာတိ၊ ဥစ္စာရပဿာဝကမ္မာယဟူသည်ကား။ ဥစ္စာရပဿာဝကရဏတ္ထာယ၊ ကျင်ကြီးကျင်ငယ်ကိုပြုခြင်းဟူသောအကျိုးငှာ။

ဧတ္တကေန၊ ဤမျှအတိုင်းအရှည်ရှိသော။ ဣမိနာဌာနေန၊ ဤအရာဖြင့်။ သတ္ထာရာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ အရညသေနာသနဿ၊ တောကျောင်း၏။ ဝဏ္ဏော၊ ကျေးဇူးကို။ ကထိတော၊ ဟောအပ်၏။

သုတ္တန္တဿ၊ ပါဠိတော်၏။ ပဌမကောဋ္ဌာသေ၊ ပဌမကောဋ္ဌာသ၌။ ယံ၊ အကြင်စကားကို။ ဝတ္တဗ္ဗံ၊ ဆိုသင့်၏။ တံ၊ ထိုစကားကို။ ဟေဋ္ဌာ၊ အောက်၌။ ဝုတ္တမော၊ ဆိုအပ်ပြီးသည်သာလျှင်တည်း။ ဣတိ၊ ဤသည်လျှင်ဒွါဒသမသုတ်အပြီးတည်း။

စတုတ္ထော၊ လေးခုမြောက်သော။ ဝဂ္ဂေါ၊ ဝဂ်တည်း။