နဝမေ၊ ကိုးခုမြောက်သောသုတ်၌။ အနိဗ္ဗိဒ္ဓပုဗ္ဗေ၊ မဖောက်ထွင်းဘူးကုန်သော။ အပ္ပဒါလိတပုဗ္ဗေ၊ မဖောက်ခွဲဘူးကုန်သော။ လောဘက္ခန္ဓာဒယော၊ လောဘအစုအစရှိသည်တို့ကို။ နိဗ္ဗိဇ္ဈတိပဒါလေတိ၊ ဖောက်ခွဲတတ်၏။ ဣတိတသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ နိဗ္ဗေဓိကပရိယာယော၊ နိဗ္ဗေဓိကပရိယာယမည်၏။ နိဗ္ဗိဇ္ဈနကာရဏံ၊ ဖောက်ခွဲခြင်း၏အကြောင်းကို။ ဣတိအယံ၊ ဤသည်ကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။

နိဒါနသမ္ဘဝေါတိ၊ နိဒါနသမ္ဘဝေါဟူသည်ကား။ ကာမေ၊ ကိလေသာကာမတို့ကို။ နိဒေတိ၊ ဆောင်နှင်းတတ်၏။ ဥပ္ပါဒနသမတ္ထတာယ၊ ဖြစ်စေခြင်းငှာစွမ်းနိုင်သည်၏အဖြစ်ဖြင့်။ နိယျာဒေတိ၊ ဆောင်နှင်းတတ်၏။ ဣတိတသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ နိဒါန၊ နိဒါနမည်၏။

တတော၊ ထိုဖဿကြောင့်။ သမ္ဘဝတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိတသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ သမ္ဘဝေါ၊ သမ္ဘဝမည်၏။ နိဒါနမေဝ၊ ဆောင်နှင်းတတ်သောအကြောင်းသည်ပင်လျှင်။ သမ္ဘဝေါ၊ ဖြစ်ကြောင်းတည်း။ နိဒါနသမ္ဘဝေါ၊ ဆောင်နှင်းတတ်သောအကြောင်းသည်ပင်လျှင်ဖြစ်ကြောင်း။

ဝေမတ္တတာတိ၊ ဝေမတ္တတာဟူသည်ကား။ နာနာကရဏံ၊ အထူးထူးကိုပြုခြင်းတည်း။

ကာမဂုဏာတိ၊ ကာမဂုဏာဟူသည်ကား။ ကာမယိတဗ္ဗဋ္ဌေနေ၊ အလိုရှိအပ်သောအနက်ကြောင့်။ ကာမာ၊ ကာမမည်ကုန်၏။ ဗန္ဓနဋ္ဌေန၊ နှောင်ဖွဲ့အပ်သောအနက်ကြောင့်။ ဂုဏာ၊ ဂုဏမည်ကုန်၏။ ကိံသုဝိယ၊ အဘယ်ကဲ့သို့နည်းဟူမူကား။ အန္တဂုဏန္တိအာဒီသုဝိယ၊ အန္တဂုဏ်ဤသို့အစရှိသည်တို့၌ကဲ့သို့တည်း။

စက္ခုဝိညေယျာတိ၊ စက္ခုဝိညေယျာဟူသည်ကား။ စက္ခုဝိညာဏေန၊ စက္ခုဝိညာဉ်ဖြင့်။ ပဿိတဗ္ဗာ၊ မြင်အပ်ကုန်သော။

ဣဋ္ဌာတိ၊ ဣဋ္ဌာဟူသည်ကား။ ပရိယိဋ္ဌာဝါ၊ ရှာမှီးအပ်ကုန်သည်မူလည်း။ ဟောန္တု၊ ဖြစ်စေကုန်။ မာပရိယိဋ္ဌာဝါ၊ မရှာမှီးအပ်ကုန်သည်မူလည်း။ ဟောန္တု၊ ဖြစ်စေကုန်။ ဣဋ္ဌာရမ္မဏဘူတာ၊ ဣဋ္ဌာရုံဖြစ်၍ဖြစ်ကုန်၏။ ဣတိအယံ၊ ဤသည်ကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။

ကန္တာတိ၊ ကန္တာဟူသည်ကား။ ကမနီယာ၊ နှစ်သက်အပ်ကုန်သော။

မနာပါတိ၊ မနာပါဟူသည်ကား။ မနဝဍ္ဎနကာ၊ စိတ်နှလုံးကိုပွားစေတတ်ကုန်သော။

ပိယရူပါတိ၊ ပိယရူပါဟူသည်ကား။ ပိယဇာတိကာ၊ ချစ်အပ်သောသဘောရှိကုန်သော။

ကာမူပသဉှိတာတိ၊ ကာမူပသဉှိတာဟူသည်ကား။ အာရမ္မဏံကတွာ၊ အာရုံပြု၍။ ဥပ္ပဇ္ဇမာနေ၊ ဖြစ်သော။ ကာမေန၊ ကိလေသာကာမနှင့်။ ဥပသဉှိတာ၊ စပ်အပ်ကုန်သော။

ရဇနီယာတိ၊ ရဇနီယာဟူသည်ကား။ ရာဂုပ္ပတ္တိကာရဏဘူတာ၊ ရာဂဖြစ်ခြင်း၏အကြောင်းဖြစ်၍ဖြစ်ကုန်သော။

နေတေကာမာတိ၊ နေတေကာမာဟူသည်ကား။ ဧတေ၊ ထိုရူပါရုံအစရှိသောဝတ္ထုကာမတို့သည်။ ကမနဋ္ဌေန၊ လိုချင်တတ်သောအနက်ကြောင့်။ ကာမနာမ၊ ကာမမည်ကုန်သည်။ နဟောန္တိ၊ မဖြစ်ကုန်။

သင်္ကပ္ပရာဂေါတိ၊ သင်္ကပ္ပရာဂေါဟူသည်ကား။ သံကပ္ပာသေန၊ တင့်တယ်ခြင်းအစရှိသည်ဖြင့်ကြံခြင်း၏အစွမ်းအားဖြင့်။ ဥပ္ပန္နာရာဂေါ၊ ဖြစ်သောရာဂတည်း။

ကာမောတိ၊ ကာမောဟူသည်ကား။ အယံ၊ ဤသင်္ကပ္ပရာဂသည်။ ကာမပ္ပဟာနာယ၊ ကိလေသာကာမကိုပယ်ခြင်းငှာ။ ပဋိပန္နေဟိ၊ ကျင့်သောပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။ ပဟာတဗ္ဗော၊ ငယ်အပ်သော။

ကမနဋ္ဌေန၊ လိုချင်တတ်သောအနက်ကြောင့်။ ကာမောနာမ၊ ကာမမည်သည်။

စိတြာနိတိ၊ စိတြာနိဟူသည်ကား။ စိတြဝိစိတြာရမ္မဏာနိ၊ ဆန်းကြယ်ကုန်အထူးသဖြင့်ဆန်းကြယ်ကုန်သောအာရုံတို့ကို။

ဖဿောတိ၊ ဖဿာဟူသည်ကား။ သဟဇာတဖဿော၊ တကွဖြစ်သောဖဿတည်း။

ကာမယမာနောတိ၊ ကာမယမာနောဟူသည်ကား။ ကာမံ၊ ကာမကို။ ကာမယမာနော၊ လိုချင်သောပုဂ္ဂိုလ်သည်။

တဇ္ဇံတဇ္ဇန္တိ၊ တဇ္ဇံတဇ္ဇံဟူသည်ကား။ တဇ္ဇာတိကံတဇ္ဇာတိကံ၊ ထိုကာမအားလျောက်ပတ်သောထိုကာမအားလျောက်ပတ်သော။

ပုညဘာဂိယန္တိ၊ ပုညဘာဂိယံဟူသည်ကား။ ဒိဗ္ဗေ၊ နတ်၌ဖြစ်ကုန်သော။ ကာမေ၊ ကာမတို့ကို။ ပတ္ထေတွာ၊ တောင့်တ၍။ သုစရိတပါရိပူရိယာ၊ သုစရိုက်၏ပြည့်စုံခြင်းကြောင့်။ ဒေဝလောကေ၊ နတ်ပြည်၌။ နိဗ္ဗတ္တ၊ ဖြစ်သောသတ္တဝါ၏။ အတ္တဘာဝေါ၊ အတ္တဘောသည်။ ပုညဘာဂိယောနာမ၊ ပုညဘာဂိယမည်၏။ ဒုစ္စရိတပါရိပူရိယာ၊ ဒုစရိုက်၏ပြည့်စုံခြင်းကြောင့်။ အပါယေ၊ အပါယ်၌။ နိဗ္ဗတ္တဿ၊ ဖြစ်သောပုဂ္ဂိုလ်၏။ အတ္တဘာဝေါ၊ အတ္တဘောသည်။ အပုညဘာဂိယောနာမ၊ အပုညဘာဂိယမည်၏။

အယံဝုစ္စတိဘိက္ခဝေကာမာနံဝိပါကောတိ၊ အယံဝုစ္စတိဘိက္ခဝေကာမာနံဝိပါကောဟူသည်ကား။ ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ ဒုဝိဓောပိ၊ နှစ်ပါးလည်းဖြစ်သော။ အယံ၊ ဤပုညဘာဂိယာအပုညဘာဂိယဖြစ်သောအတ္တဘောကို။ ကာမပတ္ထနံ၊ ကာမကိုတောင့်တခြင်းကို။ နိဿာယ၊ မှီ၍။ ဥပ္ပန္နတ္တာ၊ ဖြစ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ ကာမာနံ၊ ကာမတို့၏။ ဝိပါကောတိ၊ ဝိပါကဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။

သောဣမံနိဗ္ဗေဓိကန္တိ၊ သောဣမံနိဗ္ဗေဓိကံဟူသည်ကား။ သောဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ ဆတ္တိံသာယတနေသု၊ သုံးဆယ်ခြောက်ပါးသောအာယတနတို့၌။ နိဗ္ဗိဇ္ဈနကံ၊ ဖောက်ထွင်းတတ်သော။ ဣမံသေဋ္ဌစရိယံ၊ ဤမြတ်သောအကျင့်ကို။ ဇာနာတိ၊ သိ၏။

ကာမနိရောဓန္တိ၊ ကာမနိရောဓံဟူသည်ကား။ ကာမနိရောဓေန၊ ကာမ၏ချုပ်ခြင်းကြောင့်။ ဧဝံလဒ္ဓနာမံ၊ ဤသို့ကာမနိရောဓဟုရအပ်သောအမည်ရှိသောအရိယမဂ်ကို။

ဟိသစ္စံ၊ မှန်၏။ ဣမသ္မိံဌာနေ၊ ဤအရာ၌။ ဗြဟ္မစရိယသင်္ခါတော၊ မြတ်သောအကျင့်ဟုဆိုအပ်သော။ မဂ္ဂေါဝ၊ အရိယမဂ်ကိုသာလျှင်။ ကာမနိရောဓောတိ၊ ကာမနိရောဓဟူ၍။ ဝုတ္တော၊ ဟောတော်မူအပ်၏။

သာမိသာတိ၊ သာမိသာဟူသည်ကား။ ကိလေသသာမိသသမ္ပယုတ္တာ၊ ကိလေသာတည်းဟူသောအာမိသနှင့်ယှဉ်သော။

ဣမိနာနယေန၊ ဤနည်းဖြင့်။ သဗ္ဗဝရေသု၊ အလုံးစုံသောဝါရတို့၌။ အတ္ထော၊ အနက်ကို။ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိအပ်၏။

အပိစ၊ စင်စစ်သော်ကား။ ဧတ္ထ၊ ဤတပါးသောဝါရတို့၌။ ဝေါဟာရဝေပက္ကန္တိ၊ ဝေါဟာရဝေပက္ကံဟူသည်ကား။ ဝေါဟာရဝိပါကံ၊ ခေါ်ဝေါ်ခြင်းဟူသောအကျိုးရှိသော။

ဟိသစ္စံ၊ မှန်၏။ ကထာသင်္ခါတော၊ စကားဟုဆိုအပ်သော။ ဝေါဟာရော၊ ခေါ်ဝေါ်ခြင်းသည်။ သညာယ၊ သညာ၏။ ဝိပါကောနာမ၊ အကျိုးမည်၏။

ယထာယထာနန္တိဧတ္ထ၊ ယထာယထာနံဟူသောဤပါဌ်၌။ နံဣတိ၊ နံဟူသောပုဒ်သည်။ နိပါတမတ္တမေဝ၊ နိပါတ်ပုဒ်မျှသည်သာလျှင်တည်း။

ဣတိ၊ ဤသို့။ ယသ္မာ၊ အကြင်ကြောင့်။ ယထာယထာ၊ အကြင်အကြင်သို့သောအခြင်းအရာအားဖြင့်။ ပဇာနာတိ၊ သိ၏။ တထာတထာ၊ ထိုထိုသို့သော အခြင်းအရာအားဖြင့်။ သဉ္ဇာနာတိ၊ မှတ်၏။ ဧဝံသညီ၊ ဤသို့သောအမည်ရှိသည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ကထေတိ၊ ဆို၏။ တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ ဝေါဟာရဝေပက္ကော၊ ခေါ်ဝေါ်အပ်သောအကျိုးသည်။ ဣတိအယံ၊ ဤသည်ကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။

အဝိဇ္ဇာတိ၊ အဝိဇ္ဇာဟူသည်ကား။ အဋ္ဌသု၊ ရှစ်ပါးကုန်သော။ ဌာနေသု၊ အရာတို့၌။ အညာဏဘူတာ၊ မသိခြင်းဖြစ်၍ဖြစ်သော။ ဗဟံလာ၊ ထူထဲသော။ အဝိဇ္ဇာ၊ အဝိဇ္ဇာတည်း။

နိရယံ၊ ငရဲသို့။ ဂမေန္တိ၊ ရောက်စေတတ်ကုန်၏။ ဣတိတသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ နိရယဂါမနီယာ၊ နိရယဂါမနီယမည်ကုန်၏။ နိရယေ၊ ငရဲ၌။ နိဗ္ဗတ္တိပစ္စယာ၊ ဖြစ်ခြင်း၏အကြောင်းဖြစ်ကုန်သော။ ဣတိအယံ၊ ဤသည်ကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။

သေသေသုပိ၊ ကြွင်းသောပုဒ်တို့၌လည်း။ ဧသေဝနယော၊ ဤနည်းလျှင်နည်းရှိ၏။

စေတနာဟန္တိ၊ စေတနာဟံဟူသည်ကား။ အဟံ၊ ငါသည်။ စေတနံ၊ စေတနာကို။

ဣဓ၊ ဤစေတနာဟံဟူသောပုဒ်၌။ သဗ္ဗသင်္ဂါဟိကာ၊ အလုံးစုံသောကုသိုလ်အကုသိုလ်ကိုအကုန်သိမ်းကျုံး၍ယူတတ်သော။ သံဝိဒဟနစေတနာ၊ သမ္ပယုတ်တရားတို့ကိုစီရင်ခြင်းသဘောရှိသောစေတနာကို။ ဂဟိတာ၊ ယူအပ်၏။

စေတယိတွာတိ၊ စေတယိတွာဟူသောပါဌ်ဖြင့်။ ဒွါရပတ္တစေတနာ၊ ဒွါရသို့ရောက်စေတတ်သောစေတနာကို။ ဂဟိတာ၊ ယူအပ်၏။

မနသာတိ၊ မနသာဟူသည်ကား။ စေတတနာသမ္ပယုတ္တစိတ္တေန၊ စေတနာနှင့်ယှဉ်သောစိတ်ဖြင့်။

နိရယဝေဒနီယန္တိ၊ နိရယဝေဒနီယံဟူသည်ကား။ နိရယေ၊ ငရဲ၌။ ဝိပါကဒါယကံ၊ အကျိုးကိုပေးတတ်သော။

သေသသုပိ၊ ကြွင်းသောပုဒ်တို့၌လည်း။ ဧသေဝနယော၊ ဤနည်းလျှင်လည်းရှိ၏။

အဓိမတ္တန္တံ၊ အဓိမတ္တံဟူသည်ကား။ ဗလဝဒုက္ခံ၊ အားကြီးစွာသောဆင်းရဲတည်း။

ဒန္ဓဝိရာဂီတိ၊ ဒန္ဓဝိရာဂိဟူသည်ကား။ ဂရုကံ၊ လေးသော။ နခိပ္ပံ၊ မလျှင်သော။ သဏိကံ၊ ဖြည်းဖြည်း။ ဝိဂစ္ဆနကဒုက္ခံ၊ ကင်းသောဆင်းရဲခြင်းတည်း။

ဥရတ္တာဠိံကန္ဒတီတိ၊ ဥရတ္တာဠိံကန္ဒတိဟူသည်ကား။ ဥရံ၊ ရင်ကို။ တာဠေတွာ၊ ခတ်၍။ ရောဒတိ၊ ငို၏။

ပရိယိဋ္ဌိန္တိ၊ ပရိယိဋ္ဌိံဟူသည်ကား။ ပရိယေသနံ၊ ရှာမှီးခြင်းကို။

ဧကပဒံဒွိပဒန္တိ၊ ဧကပဒံဒွိပဒံဟူသည်ကား။ ဧကပဒမန္တံဝါ၊ တပုဒ်ဖြင့်ဖွဲ့စီအပ်သောမန္တန်ကိုလည်းကောင်း။ ဒွိပဒမန္တံဝါ၊ နှစ်ပုဒ်ဖြင့်ဖွဲ့စီအပ်သောမန္တန်ကိုလည်းကောင်း။ သော၊ ထိုဒုက္ခသည်နှိပ်စက်အပ်သောပုဂ္ဂိုလ်သည်။ တံမန္တံ၊ ထိုတပုဒ်ဖြင့်ဖွဲ့စီအပ်သောမန္တန်အစရှိသည်ကို။ နဇာနာတိ၊ မသိ။ ဣတိအယံ၊ ဤသည်ကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။

သမ္မောဟဝေပက္ကန္တိ၊ သမ္မောဟဝေပက္ကံဟူသည်ကား။ သဗ္ဗောဟဝိပါကံ၊ တွေဝေခြင်းတည်းဟူသောအကျိုးကို။

ဟိသစ္စံ၊ မှန်၏။ ဒုက္ခဿ၊ ဆင်းရဲ၏။ သမ္မောဟော၊ တွေဝေခြင်းသည်။ နိဿန္ဒဝိပါကောနာမ၊ အကျိုးဆက်ဖြစ်သောအကျိုးမည်၏။

ဒုတိယပဒေပိ၊ နှစ်ခုမြောက်သောပုဒ်၌လည်း။ ဧသေဝနယော၊ ဤနည်းလျှင်နည်းရှိ၏။

ပရိယေသနာပိ၊ ရှာမှီးခြင်းသည်လည်း။ တဿ၊ ထိုဆင်းရဲ၏။ နိဿန္ဒဝိပါကောနာမ၊ အကျိုးဆက်ဖြစ်သောအကျိုးမည်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။

ဣမသ္မိံသုတ္တေ၊ ဤသုတ်၌။ ဝဋ္ဋဝိဝဋ္ဋံ၊ ဝဋ်တရားဝဋ်ကင်းသောတရားကို။ ကထိထံ၊ ဟောတော်မူအပ်၏။