စတုတ္ထေ၊ လေးခုမြောက်သောသုတ်၌။ ယောနိစဿအာရဒ္ဓါဟောတီတိ၊ ယောနိစဿအာရဒ္ဓါဟောတိဟူသည်ကား။ အဿ၊ ထိုရဟန်းသည်။ ကာရဏံ၊ သင့်သောအကြောင်းကို။ ပရိပုဏ္ဏံ၊ ပြည့်စုံစွာ။ ပဂ္ဂဟိတံ၊ ခြီးပင့်အပ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ဓမ္မာရာမောတိ၊ ဓမ္မာရာမောဟူသည်ကား။ ဓမ္မေ၊ တရား၌။ ရမတိ၊ မွေ့လျော်ခြင်းကို။ ဝိန္နတိ၊ ရ၏။

ဘာဝနာယ၊ ပွားစေခြင်း၌။ ရမတိ၊ မွေ့လျော်ရ၏။ ဝါ၊ တနည်းကား။ ဘာဝေန္တော၊ ပွားစေသည်ဖြစ်၍။ ရမတိ၊ မွေ့လျော်ရ၏။ ဣတိတသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ ဘာဝနာရာမော၊ ဘာဝနာရာမမည်၏။

ပဟာနေ၊ ပယ်ခြင်း၌။ ရမတိ၊ မွေ့လျော်ရ၏။ ဝါ၊ တနည်းကား။ ပဇဟန္တော၊ ပယ်သည်ဖြစ်၍။ ရမတိ၊ မွေ့လျော်ရ၏။ ဣတိတသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ ပပာာနာရာမော၊ ပဟာနာရာမမည်၏။

တိဝိဓေ၊ သုံးပါးအပြားရှိသော။ ပ၀ိဝေကေ၊ ပဝိဝေကတရား၌။ ရမတိ၊ မွေ့လျော်၏။ ရမတိ၊ မွေ့လျော်ရ၏။ ဣတိတသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ ပဝိဝေကာရာမော၊ ပပိဝေကာရာမမည်၏။

အဗျာပဇ္ဈေနိဒ္ဒုက္ခဘာဝေ၊ ဆင်းရဲမရှိသည်၏အဖြစ်၌။ ရမတိ၊ မွေ့လျော်ရ၏။ ဣတိတသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ အဗျာပဇ္ဈာရာမော၊ အဗျာပဇ္ဈာရာမမည်၏။

နိပ္ပပဉ္စသင်္ခါတေ၊ ပပဉ္စတရား၏မရှိရာဟုဆိုအပ်သော။ နိဗ္ဗာနေ၊ နိဗ္ဗာန်၌။ ရမတိ၊ မွေ့လျော်ရ၏။ ဣတိတသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ နိပ္ပပဉ္စာရာမော၊ နိပ္ပပဉ္စာရာမမည်၏။