ပဉ္စမေ၊ ငါးခုမြောက်သောသုတ်၌။ အနုဿတိဋ္ဌာနာနီတိ၊ အနုဿတိဋ္ဌာနာနိဟူသည်ကား။ အနုဿတိကရဏာနိ၊ အနုဿတိတည်းဟူသောအကြောင်းတို့သည်။

ဣတိပိသောဘဂဝါတိအာဒီနိ၊ ဣတိပိသောဘဂဝါဤသို့အစရှိသည်တို့ကို။ ဝိသုဒ္ဓိမဂ္ဂေ၊ ဝိသုဒ္ဓိမဂ်၌။ မယာ၊ ငါသည်။ ဝိတ္ထာရိတာနေဝ၊ အကျယ်ချဲ့အပ်ကုန်ပြီးသည်သာလျှင်တည်း။

ဣဒံပိခေါဘိက္ခဝေအာရမ္မဏံကရိတွာတိ၊ ဣဒံပိခေါဘိက္ခဝေအရမ္မဏံကရိတွာဟူသည်ကား။ ဣဒံဗုဒ္ဓါနုဿတိကမ္မဋ္ဌာနံ၊ ဤဗုဒ္ဓါနုဿတိကမ္မဋ္ဌာန်းကို။ အာရမ္မဏံ၊ အာရုံကို။ ကရိတွာ၊ ပြု၍။

ဝိသုဇ္ဈန္တီတိ၊ ဝိသုဇ္ဈန္တိဟူသည်ကား။ ပရမဝိသုဒ္ဓိံ၊ မြတ်သောစင်ကြယ်ရာဟုဆိုအပ်သော။ နိဗ္ဗာနံ၊ နိဗ္ဗာန်သို့။ ပါပုဏန္တိ၊ ရောက်ကုန်၏။

သေသံ၊ ကြွင်းသောစကားရပ်သည်။ သဗ္ဗတ္ထ၊ အလုံးစုံသောပုဒ်တို့၌။ ဥတ္တာနတ္ထမေဝ၊ ပေါ်လွင်သောအနက်ရှိသည်သာလျှင်တည်း။

ဣမသ္မိံသုတ္တေန၊ ဤသုတ်၌ကား။ ဆ၊ ခြောက်ပါးကုန်သော။ အနုဿတိဋ္ဌာနာနိ၊ အနုဿတိအရာတို့ကို။ မိဿကာနိ၊ မိဿကတို့ကို။ ကထိတာနိ၊ ဟောအပ်ကုန်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝေဒိတဗ္ဗာ၊ သိအပ်ကုန်၏။