ဆဋ္ဌေ၊ ခြောက်ခုမြောက်သောသုတ်၌။ ဝိဝါဒမူလာနီတိ၊ ဝိဝါဒမူလာနိဟူသည်ကား။ ဝါဒဿ၊ ငြင်းခုံခြင်း၏။ မူလာနိ၊ အကြောင်းတို့သည်။

ကောဓနောတိ၊ ကောဓနောဟူသည်ကား။ ကုဇ္ဈနလက္ခဏေန၊ အမျက်ထွက်ခြင်းလက္ခဏာရှိသော။ ကောဓေန၊ အမျက်ထွက်ခြင်းနှင့်။ သမန္နာဂတော၊ ပြည့်စုံသည်။

ဥပနာဟီတိ၊ ဥပနာဟိဟူသည်ကား။ ဝေရအပ္ပဋိဿဂ္ဂလက္ခဏေန၊ ရန်ကိုမစွန့်ခြင်းလက္ခဏာရှိသော။ ဥပနာဟေန၊ ရန်ညိုးဖွဲ့ခြင်းနှင့်။ သမန္နာဂတော၊ ပြည့်စုံသည်။

အဟိတာယဒုက္ခာယဒေဝမနုဿနန္တိ၊ အဟိတာယဒုက္ခာယဒေဝမနုဿာနံဟူသည်ကား။ ဒွိန္နံ၊ နှစ်ယောက်ကုန်သော။ ဘိက္ခူနံ၊ ရဟန်းတို့၏။ ဝိဝါဒေါ၊ ငြင်းခုံခြင်းသည်။ ဒေဝမနုဿာနံ၊ နတ်လူတို့၏။ အဟိတာယ၊ စီးပွားမရှိခြင်းငှာ။ ဒုက္ခာယ၊ ဆင်းရဲခြင်းငှာ။ သံဝတ္တတိ၊ ဖြစ်၏။ ကိမိဝ၊ အဘယ်ကဲ့သို့နည်းဟူမူကား။

ကောသမ္ဗကက္ခန္ဓကေ၊ ကောသမ္ဗကက္ခန္ဓက၌။ ဒွိန္နံ၊ နှစ်ယောက်ကုန်သော။ ဘိက္ခူနံ၊ ရဟန်းတို့၏။ ဝိဝါဒေါ၊ ငြင်းခုံခြင်းသည်။ ဒေဝမနုဿာနံ၊ နတ်လူတို့၏။ အဟိတာယ၊ စီးပွားမရှိခြင်းငှာ။ ဒုက္ခာယ၊ ဆင်းရဲခြင်းငှာ။ သံဝတ္တတိဝိယ၊ ဖြစ်သကဲ့သို့တည်း။ ဒွီသု၊ နှစ်ယောက်ကုန်သော။ ဘိက္ခူသု၊ ရဟန်းတို့သည်။ ဝိဝါဒံ၊ ငြင်းခုံခြင်းသို့။ အာပန္နေသု၊ ရောက်ကုန်သည်ရှိသော်။ တသ္မိံဝိဟာရေ၊ ထိုကျောင်း၌။ တေသံ၊ ထိုနှစ်ဦးကုန်သောရဟန်းတို့၏။ အန္တေဝါသိကာ၊ တပည့်တို့သည်။ ဝိဝဒန္တိ၊ ငြင်းခုံကုန်၏။ တေသံ၊ ထိုနှစ်ဦးသောရဟန်းတို့၏။ သြဝါဒံ၊ အဆုံးအမကို။ ဂဏှန္တော၊ ခံယူသော။ ဘိက္ခုနိသံဃော၊ ရဟန်းမိန်းမသံဃာသည်။ ဝိဝဒတိ၊ ငြင်းခုံ၏။

တတော၊ ထိုနောက်မှ။ တေသံ၊ ထိုနှစ်ဦးသောရဟန်းတို့၏။ ဥပဋ္ဌာကာ၊ အလုပ်အကျွေးဖြစ်သောဒါယကာတို့သည်။ ဝိဝဒန္တိ၊ ငြင်းခုံကုန်၏။ အထ၊ ထိုနောက်မှ။ မနုဿာနံ၊ လူတို့၏။ အာရက္ခဒေဝတာ၊ ကိုယ်စောင့်နတ်တို့သည်။ ဒွေကောဋ္ဌာသာ၊ နှစ်စုတို့သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။

တတ္ထ၊ ထိုနှစ်ဦးသောလူတို့ကိုစောင့်သောနတ်တို့တွင်။ ဓမ္မဝါဒီနံ၊ ဓမ္မဝါဒီပုဂ္ဂိုလ်တို့ကို။ အာရက္ခဒေဝတာ၊ ကိုယ်စောင့်နတ်တို့သည်။ ဓမ္မဝါဒိနိယော၊ တရားကိုဆိုလေ့ရှိကုန်သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ အဓမ္မဝါဒီနံ၊ အဓမ္မဝါဒီပုဂ္ဂိုလ်တို့ကို။ အာရက္ခာဒေဝတာ၊ ကိုယ်စောင့်နတ်တို့သည်။ အဓမ္မဝါဒိနိယော၊ တရားမဟုတ်သည်ကိုဆိုလေ့ရှိကုန်သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။

တတော၊ ထိုနောက်မှ။ အာရက္ခဒေဝတာနံ၊ ကိုယ်စောင့်နတ်တို့၏။ မိတ္တာ၊ အဆွေခင်ပွန်းဖြစ်ကုန်သော။ ဘုမ္မဒေဝတာ၊ ဘုမ္မစိုးနတ်တို့သည်။ ဘိဇ္ဇန္တိ၊ ကွဲပြားကုန်၏။

ဧဝံ၊ ဤသို့။ ပရံပရာယ၊ အဆင့်အဆင့်ဖြင့်။ ယာဝဗြဟ္မလောကာ၊ ဗြဟ္မပြည်တိုင်အောင်။ အရိယသာဝကေ၊ အရိယာတပည့်သားတော်တို့ကို။ ဌပေတွာ၊ ထား၍။ သဗ္ဗေဒေဝမနုဿ၊ အလုံးစုံသောနတ်လူတို့သည်။ ဒွေကောဋ္ဌာသာ၊ နှစ်စုတို့သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။

ပန၊ အဖို့တပါးကိုဆိုဦးအံ့။ ဓမ္မဝါဒီဟိ၊ ဓမ္မဝါဒီပုဂ္ဂိုလ်တို့ထက်။ အဓမ္မဝါဒိနောဝ၊ အဓမ္မဝါဒီပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်သာလျှင်။ ဗဟုတရာ၊ အထူးသဖြင့်များကုန်သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။

တတော၊ ထိုသို့အဓမ္မဝါဒီပုဂ္ဂိုလ်တို့များကုန်သောကြောင့်။ ယံ၊ အကြင်တရားမဟုတ်သည်ကို။ ဗဟုကေဟိ၊ များသောနတ်လူတို့သည်။ ဂဟိတံ၊ ယူအပ်၏။ တံ၊ ထိုတရားမဟုတ်သည်သို့။ ဂစ္ဆန္တိ၊ ရောက်ကုန်၏။

ဓမ္မံ၊ တရားကို။ ဝိဿဇ္ဇေတွာ၊ စွန့်၍။ ဗဟုတရာဝ၊ အထူးသဖြင့်များစွာသောနတ်လူတို့သည်သာလျှင်။ အဓမ္မံ၊ တရားမဟုတ်သည်ကို။ ဂဏှန္တိ၊ ယူကုန်၏။

တေ၊ ထိုများစွာသောနတ်လူတို့သည်။ အဓမ္မံ၊ တရားမဟုတ်သည်ကို။ ပုရက္ခိတွာ၊ ရှေးရှုပြု၍။ ဝိဟရန္တာ၊ နေကုန်သည်ဖြစ်၍။ အပါယေ၊ အပါယ်၌။ နိဗ္ဗတ္တန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။

ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဒွိန္နံ၊ နှစ်ယောက်ကုန်သော။ ဘိက္ခူနံ၊ ရဟန်းတို့။ ဝိဝါဒေါ၊ ငြင်းခုံခြင်းသည်။ ဒေဝမနုဿာနံ၊ နတ်လူတို့၏။ အဟိတာယ၊ စီးပွားမရှိခြင်းငှာ။ ဒုက္ခာယ၊ ဆင်းရဲခြင်းငှာ။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

အဇ္ဈတ္တံဝါတိ၊ အဇ္ဈတ္တံဝဟူသည်ကား။ တုမှာကံ၊ သင်တို့၏။ အဗ္ဘန္တရပရိသာယ၊ အတွင်းပရိသတ်၌။

ဗဟိဒ္ဓါတိ၊ ဗဟိဒ္ဓါဟူသည်ကား။ ပရေသံ၊ သူတပါးတို့၏။ ပရိသာယ၊ ပရိသတ်၌။

မကွီတိ၊ မက္ခီဟူသည်ကား။ ပရေသံ၊ သူတပါးတို့၏။ ဂုဏမက္ခနလက္ခဏေန၊ ဂုဏ်ကျေးဇူးကိချေခြင်ေလက္ခဏာရှိသော။ မက္ခေန၊ ကျေးဇူးချေခြင်းနှင့်။ သမန္နာဂတော၊ ပြည့်စုံသည်။

ပလာသီတိ၊ ပလာသီဟူသည်ကား။ ယုဂဂ္ဂါတလက္ခဏေန၊ အစုံကိုယူခြင်းလက္ခဏာရှိသော။ ပလာသေန၊ အဖျင်းမူခြင်းနှင့်။ သမန္နာဂတော၊ ပြည့်စုံသည်။

ဣဿုကီတိ၊ ဣဿုကီဟူသည်ကား။ ပရဿ၊ သူတပါး၏။ သက္ကာရာဒီနိ၊ အရိုအသေပြုခြင်းအစရှိသည်တို့ကို။ ဣဿာယနလက္ခဏေ၊ ငြူစူခြင်းလက္ခဏာရှိသေါ။ ဣဿယ၊ ငြူစူခြင်းနှင့်။ သမန္နာဂတော၊ ပြည့်စုံသည်။

မစ္ဆရီတိ၊ မစ္ဆရီဟူသည်ကား။ အာဝါသမစ္ဆရိယာဒီနိ၊ ကျောင်း၌ဝန်တိုခြင်းအစရှိသည်တို့နှင့်။ သမန္နာဂတော၊ ပြည့်စုံသည်။

သဋ္ဌောတိ၊ သဋ္ဌောဟူသည်ကား။ ကေရာဋိကော၊ စဉ်းလဲသည်။

မာယာဝီတိ၊ မာယာဝီဟူသည်ကား။ ဝဇ္ဇပ္ပဋိစ္ဆာဒကော၊ မိမိအပြစ်ကိုဖုံးလွှမ်းတတ်သည်။

ပါပိစ္ဆောတိ၊ ပါပိစ္ဆောဟူသည်ကား။ အသန္တသမ္ဘာဝနိစ္ဆကော၊ မိမိ၌ထင်ရှားမရှိသောတရားကိုထင်ရှားပြခြင်းငှာအလိုရှိသော။ ဒုဿီလော၊ သီလမရှိသောရဟန်းသည်။

မိစ္ဆာဒိဋ္ဌီတိ၊ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိဟူသည်ကား။ နတ္ထိကဝါဒီ၊ ကုသိုလ်အကုသိုလ်တို့၏အကျိုးမရှိဟုယူသည်။ အဟေတုကဝါဒီ၊ သတ္တဝါတို့အားကုသိုလ်အကုသိုလ်ကံတည်းဟူသောအကြောင်းမရှိဟုအယူရှိသည်။ အကိရိယဝါဒီ၊ ကုသိုလ်အကုသိုလ်ကံပြုသည်မမည်ဟုအယူရှိသည်။

သန္ဒိဋ္ဌိပရာမာသီတိ၊ သန္ဒိဋ္ဌိပရာမာသီဟူသည်ကား။ သယံ၊ မိမိသည်။ ဒိဋ္ဌမေဝ၊ မြင်အပ်သောအယူကိုသာလျှင်။ ပရာမသတိ၊ မှားသောအားဖြင့်သုံးသပ်၏။

အာဓာနဂ္ဂါဟီတိ၊ အာဓာနဂ္ဂါဟီဟူသည်ကား။ ဒဠဂ္ဂါဟီ၊ မြဲမြံစွာယူလေ့ရှိသည်။

ဒုပ္ပဋိနိဿဂ္ဂီတိ၊ ဒုပ္ပဋိနိဿဂ္ဂီဟူသည်ကား။ ဂဟိတံ၊ ယူအပ်သောအယူကို။ ဝိဿဇ္ဇာပေတုံ၊ စွန့်စေခြင်းငှာ။ သက္က၊ တက်ကောင်းသည်။ နဟောတိ၊ မဖြစ်။

ဣမသ္မိံသုတ္တေ၊ ဤသုတ်၌။ ဝဋ္ဋမေဝ၊ ဝဋ်တရားကိုသာလျှင်။ ကထိတံ၊ ဟောအပ်၏။