အမ္ဗပါလီထေရီဂါထာ

(၆၆) မမ၊ ငါအမ္ဗပါလိ၏ ။ မုဒ္ဓဇာ၊ ဦးခေါင်း၌ရောက်သောဆံတို့သည်။ ပုရေ၊ ရှေးပျိုရွယ်သောအခါ၌။ ကာဠကာ၊ မည်းနက်သောအဆင်းရှိကုန်သည်။ ဘမရဝဏ္ဏသဒိသာ၊ ပိတုန်းတောင်ကဲ့သို့သိမ်မွေ့စွာစိမ်းညိုသောအဆင်းရှိကုန်သည်။ ဝလ္လိတဂ္ဂါ၊ ဆံရင်းမှစ၍အဖျားတိုင်အောင်သားလှီးဓားကဲ့သို့ ကော့တော့ညွတ်ကုန်သည်။ အဟုံ၊ ဖြစ်ကုန်၏ ။ ဣဒါနိ၊ ယခုမူကား။ ဇရာယ၊ အိုခြင်းတည်းဟူသောအကြောင်းကြောင့်။ တေ၊ ထိုဦးခေါင်း၌‌ရောက်သောဆံတို့သည်။ သာဏဝါကသဒိသာ၊ ပိုက်ဆံလျှော်မြှင်နှင့်တူခဲ့ကုန်၏ ။ သစ္စဝါဒိဝစနံ၊ ဟုတ်မှန်သောစကားကိုသာဆိုတော်မူတတ်သောမြတ်စွာဘုရား၏ ခပ်သိမ်းသောရုပ်သည် အမြဲမရှိအိုခြင်းဖြင့် နှိပ်စက်အပ်၏အစရှိသောစကားတော်သည်။ အနညထာ၊ ဟောတော်မူတိုင်း မှန်လှသည်သာတည်း။

မမ၊ ငါ၏ ။ ဥတ္တမင်္ဂဘူတော၊ မြတ်သောအင်္ဂါဟုဆိုအပ်သော ဦးခေါင်း၌ရောက်သောဆံထုံးသည်လည်း။ ဝါသိတော၊ ပန်းနံံ့သာလွင်မှုန့် အစရှိသည်တို့ဖြင့်ထုံအပ်သော။ ကရဏ္ဍကောဣဝ၊ နံံ့သာကြုတ်ကဲ့သို့။ သုရဘိ၊ ကောင်းစွာမွှေးကြိုင်သောအနံံ့ရှိ၏ ။ ပုပ္ဖပူရော ပုပ္ဖပူရိတော၊ စံကားပန်း မုလေးပါး ကြက်ရုံးပန်း စသောပန်းတို့ဖြင့်ပြည့်သည်ဖြစ်၍ အညစ်အကြေးကင်း၏ ။ အထ၊ ယခုအိုသောအခါမူကား။ တံ၊ ထိုငါ့ဦးခေါင်းသည်။ ဇရာယ၊ အိုခြင်းတည်းဟူသောအကြောင်းကြောင့်။ သလောမဂန္ဓိကံ၊ ပြကတေ့သောဆံ၏အနံံ့သာလျှင် ညှီညှီနံစော်ဘိ၏ ။ သစ္စဝါဒိဝစနံ၊ မှန်သည်ကိုသာဆိုတတ်သော မြတ်စွာဘုရား၏စကားတော်သည်။ အနညထာ၊ အချည်းစည်းမဟုတ်သည်သာလျှင်တည်း။

မမ၊ ငါ၏ ။ ကေသာ၊ ဆံတို့သည်။ ပုဗ္ဗေ၊ ရှေး၌။ သုရောဗိတံ၊ ကောင်းစွာ တစ်ညီတစ်ညွတ်စိုက်ပျိုးအပ်သော။ သယိတံ၊ တစ်ခဲနက်ထူထပ်စွာသော ဖြူဖြူသွယ်သွယ်ရောက်သောအခက်ရှိသော။ ကာနနံဣဝ၊ ဥယျာဉ်ပိတောက်ပန်းကဲ့သို့။ ကောစ္ဆသုစီဝိစိတဂ္ဂသောဘိတံ၊ ခေါင်းဖြီးရွှေဆံကျင်တို့ဖြင့် သင်အပ်ပြီးသောအဖျားရှိသည်ဖြစ်၍ တင့်တယ်၏ ။ တံ၊ ထိုဦးခေါင်း၌ရောက်သောဆံပင်တို့သည်။ ဇရာယ၊ အိုခြင်းတည်းဟူသော အကြောင်းကြောင့်။ တဟိံ တဟိံ၊ ထိုထိုသို့သောအရပ်၌။ ဝိရဋ္ဌံ၊ ကြဲသည်ဖြစ်ခဲ့၏ ။ သစ္စဝါဒိဝစနံ၊ မှန်သည်ကိုသာဆိုတတ်သောမြတ်စွာဘုရား၏ စကားတော်သည်။ အနညထာ၊ မချွတ်မယွင်းသည်သာလျှင်တည်း။

တံ၊ ထိုဦးခေါင်းသည်။ ပုဗ္ဗေ၊ ရှေးပျိုစဉ်ကာလ၌။ ကဏှဂန္ဓကသုဝဏ္ဏမဏ္ဍိတံ၊ ရွှေဆံကျင်အစရှိသည်တို့ဖြင့်တန်ဆာဆင်အပ်သောမည်းသောဆံရှိသည်ဖြစ်၍။ သုဝေဏီဟိ၊ ငုသီးနှင့်တူသောကောင်းသောဆံစည်းတို့ဖြင့်။ အလင်္ကတံ၊ တန်ဆာဆင်အပ်သည်ဖြစ်၍။ သောဘတေ၊ ရှေး၌တင့်တယ်၏ ။ တံသီရံ၊ ထိုဦးခေါင်းကို။ ဣဒါနိ၊ ယခုမူကား။ ဇရာယ၊ အိုခြင်းသည်။ စလိတံ၊ ဆံကျွတ်သည်ဖြစ်၍ဦးထင်းခြင်းကို။ ကတံ၊ ပြုအပ်၏။ သစ္စဝါဒိဝစနံ၊ မှန်သည်ကိုသာဆိုတတ်သောမြတ်စွာဘုရား၏စကားတော်သည်။ အနညထာ၊ မချွတ်မယွင်းသည်သာလျှင်တည်း။

မမ၊ ငါ၏ ။ သုဘမုကာ၊ ကောင်းစွာတင့်တယ်ခြင်းသို့ရောက်သောမျက်မှောက်တို့သည်။ ပုရေ၊ ရှေးပျိုရွယ်သောအခါ၌။ စိတ္တကာရသုကတာ၊ ပန်းချီသမားသည်ညိုသောအဆင်းဖြင့် ကောင်းစွာရေးအပ်ကုန်သော။ လေခိကာဣဝ၊ အရေးတို့ကဲ့သို့။ သောဘရေ၊ တင့်တယ်ကုန်၏ ။ တာ၊ ထိုငါ့မျက်မှောက်တို့သည်။ ဣဒါနိ၊ ယခုမူကား။ ဇရာယ၊ အိုခြင်းတည်းဟူသောအကြောင်းကြောင့်။ ဝလီဟိ၊ နဖူးစွန်း၌ဖြစ်သော အရေတွန့်တို့ဖြင့်။ ပလမ္ဗိတာ၊ တွဲရရွဲရှည် တွန့်ကုန်၏ ။ သစ္စဝါဒိဝနံ၊ မှန်သည်ကိုသာ ဆိုတော်မူတတတ်သော မြတ်စွာဘုရား၏စကားတော်သည်။ အနညထာ၊ မချွတ်ယွင်းသည်သာလျှင်တည်း။

မမ၊ ငါ၏ ။ နေတ္တာ၊ မျက်စိတို့သည်။ ပုရေ၊ ရှေးပျိုရွယ်သောကာလ၌။ မဏိယထာ၊ မြညိုအမျက်ကောင်းကဲ့သို့။ ပဘဿရာ၊ ပြိုးပြိုးပြက်သောအရောင်ရှိကုန်သည်။ သုရုစိရာ၊ သူတစ်ပါးတို့အလွန်နှစ်သက်ဖွယ်ရှိကုန်သည်။ အတိနီလမာယထာ၊ အလွန်ညိုသည်ဖြစ်၍ရှည်ကုန်သည်။ အဟေသုံ၊ ဖြစ်ကုန်၏ ။ တေ၊ ထိုငါ၏မျက်စိတို့သည်။ ဇရာယ၊ အိုခြင်းသည်။ အဘိဟတာ၊ နှိပ်စက်ကုန်သည်ဖြစ်၍။ နသောဘရေ၊ မတင့်တယ်ကုန်။ သစ္စဝါဒိဝစနံ၊ မှန်သည်ကိုသာဆိုတတ်သောမြတ်စွာဘုရား၏ စကားတော်သည်။ အနညထာ၊ မချွတ်မယွင်းသည်သာလျှင်တည်း။

မမ၊ ငါ၏ ။ နှာသိကာ၊ နှာခေါင်းနှာတံသည်အလွန်ပျိုနုသောအရွယ်ကို။ ပတိ၊ စွဲ၍။ သဏှတုင်္ဂသဒိသီစ၊ သိမ်မွေ့စွာမြင်ကုန်သည်ဖြစ်၍ကြွင်းသော မျက်နှာအစိတ်တို့နှင့်လျောက်ပတ်ကုန်သည်ဖြစ်၍။ သောဘတေ၊ လုံး၍ထားအပ်သောဆေးဒန်းမြင်းသီလာတောင်ကဲ့သို့တင့်တယ်၏ ။ ဣဒါနိ၊ ယခုမူကား။ သာ၊ ထိုနှာခေါင်းသည်။ ဇရာယ၊ အိုခြင်းတည်းဟူသောအကြောင်းကြောင့်။ ဥပကုလိတာဝိယ၊ ပြုတ်ဖြော၍ဖိန်းသကဲ့သို့။ ဇာတာ၊ ဖြစ်ခဲ့၏ ။ သစ္စဝါဒိဝစနံ၊ မှန်သည်ကိုသာဆိုတော်မူတတ်သောမြတ်စွာဘုရား၏ စကားတော်သည်။ အနညထာ၊ မချွတ်မယွင်းသည်သာလျှင်တည်း။

မမ၊ ငါ၏ ။ ကဏ္ဏပါဠိယော၊ နာတွေ့တို့သည်။ ပုရေ၊ ရှေးပျိုရွယ်သောကာလ၌။ သုကတံ၊ ရှေး၌ကောင်းစွာပြုအပ်သော။ သုနိဋ္ဌိတံ၊ ကောင်းစွာစိုက်၍ထားအပ်သော။ ကင်္ကဏံဝ၊ ‌ရွှေတွေ့တို့သည်။ ဇရာယ၊ အိုခြင်းတည်းဟူသောအကြောင်းကြောင့်။ ဝလီဟိ၊ ထိုထိုသို့သောအရပ်၌ဖြစ်သောအတွန့်တို့ဖြင့်။ ဝလီ၊ တွန့်ကုန်သည်ဖြစ်၍။ ပလမ္ဗိတာ၊ ရှည်သည်ဖြစ်၍တွဲရရွဲကျခဲ့ကုန်၏ ။ သစ္စဝါဒိဝစနံ၊ မှန်သည်ကိုသာ ဆိုတတ်သောမြတ်စွာဘုရား၏စကားတော်သည်။ အနညထာ၊ မချွတ်မယွင်းသည်သာလျှင်တည်း။

မမ၊ ငါ၏ ။ သုဒန္တာ၊ ကောင်းသောသွားတို့သည်။ ပုရေ၊ ရှေးပျိုရွယ်သောအခါ၌။ ပတ္တလိမကုဠဝဏ္ဏသာဒိသာ၊ ငှက်ပျောငုံနှင့်တူသောသဏ္ဌာန်ရှိကုန်သည်ဖြစ်၍။ သောဘရေ၊ တင့်တယ်ကုန်၏ ။ ဣဒါနိ၊ ယခုမူကား။ တေ၊ ထိုငါ၏သွားတို့သည်။ ဇရာယ၊ အိုခြင်းတည်းဟူသောအကြောင်းကြောင့်။ ခဏ္ဍာစ၊ ကွဲခြင်း ကျွတ်ခြင်းတို့ဖြင့် ကျိုးသောအဖြစ်သို့ရောက်ကုန်၏ ။ ပီတကာ၊ အဆင်းပျက်သဖြင့် ရွှေသောအဖြစ်သို့ရောက်ကုန်၏ ။ သစ္စဝါဒိဝစနံ၊ မှန်သည်ကိုသာဆိုတော်မူတတ်သောမြတ်စွာဘုရား၏စကားတော်သည်။ အနညထာ၊ မချွတ်မယွင်းသည်သာလျှင်တည်း။

ဝနသဏ္ဍစာရိနီ၊ တောအုပ်၌ကျက်စားလေ့ရှိသော။ ကာနနမှိ၊ တော၌။ နိဝါသိနီ၊ နေလေ့ရှိသေ။ ကောကိလာဝ၊ ဥဩမကဲ့သို့။ မဓုရံ၊ သာယာစွာသောအသံကို။ အဟံ၊ ငါသည်။ ပုရေ၊ ရှေးအခါ၌။ နိကူဇိံ၊ ဆိုပြီ။ တံ၊ ထိုသာယာစွာဆိုသောအသံသည်။ ဣဒါနိ၊ ယခု။ ဇရာယ၊ အိုခြင်းတည်းဟူသောအကြောင်းကြောင့်။ တဟိံ တဟိံ၊ ထိုထိုသောစကား၌။ ခလိတံ၊ ချွတ်ယွင်းခဲ့၏ ။ သစ္စဝါဒိဝစနံ၊ မှန်သည်ကိုသာဆိုတတ်သောမြတ်စွာဘုရား၏စကားတော်သည်။ အနညထာ၊ မချွတ်မယွင်းသည်သာလျှင်တည်း။

မမ၊ ငါ၏ ။ သုဂီဝါ၊ ကောင်းစွာလုံးဖြိုးသောလည်တို့သည်။ ပုရေ၊ ရှေးအခါ၌။ သုပ္ပမဇ္ဇိတာ၊ ကောင်းစွာသုတ်သင်အပ်သော။ သဏှကမ္ဗုရိဝ၊ သိမ်မွေ့သော ပြေပြစ်သောရွှေစင်ပေါက်ကဲ့သို့။ သောဘရေ၊ တင့်တယ်ကုန်၏ ။ သော၊ ထိုလည်သည်။ ဇရာယ၊ အိုခြင်းတည်းဟူသောအကြောင်းကြောင့်။ ဘဂ္ဂါ၊ အကြောပြိုင်းပြိုင်းထသဖြင့် ပျက်စီးကုန်သည်ဖြစ်၍။ ဝိနာမတာ၊ ပျက်စီးခြင်းသို့ရောက်၏ ။ သစ္စဝါဒိဝစနံ၊ မှန်သည်ကိုသာဆိုတော်မူတတ်သောမြတ်စွာဘုရား၏စကားတော်သည်။ အနညထာ၊ မချွတ်မယွင်းသည်သာလျှင်တည်း။

မမ၊ ငါ၏ ။ ဥဘော၊ နှစ်ဘက်ကုန်သော။ သုဗာဟာ၊ ကောင်းသောဆက်မောင်းတို့သည်။ ပုရေ၊ ရှေးပျိုရွယ်သောအခါ၌။ ဝဋ္ဋပလိဃသဒိသောပမာ၊ ပွတ်တိုက်အပ်သောလုံးသောတံခါးတိုင်နှင့်တူကုန်သည်ဖြစ်၍။ သောဘရေ၊ တင့်တယ်ကုန်၏ ။ တာ၊ ထိုငါ့လက်မောင်းနှစ်ဖက်တို့သည်။ ဣဒါနိ၊ ယခုမူကား။ ဇရာယ၊ အိုခြင်းတည်းဟူသောအကြောင်းကြောင့်။ ပါဋလိဗ္ဗလိတာယတာ၊ အသီးသီးသောသခွတ်ပင်၏အခက်နှင့်တူကုန်၏ ။ သစ္စဝါဒိဝစနံ၊ မှန်သည်ကိုသာဆိုတော်မူတတ်သောမြတ်စွာဘုရား၏ စကားတော်သည်။ အနညထာ၊ မချွတ်မယွင်းသည်သာလျှင်တည်း။

မမ၊ ငါသည်။ သုဟတ္ထာ၊ ကောင်းသောလက်ချောင်းတို့သည်။ ပုရေ၊ ရှေးပျိုရွယ်သောကာလ၌။ သဏှမုဒ္ဓိကာသုဝဏ္ဏမဏ္ဍိထာ၊ ရွှေဖြင့်ပြီးသော သိမ်မွေ့ပြေပြစ်သောလက်စွပ်တို့ဖြင့် တန်ဆာဆင်အပ်ကုန်သည်ဖြစ်၍။ သောဘရေ၊ တင့်တယ်ကုန်၏ ။ ဣဒါနိ၊ ယခုမူကား။ ဇရာယ၊ အိုခြင်းတည်းဟူသော အကြောင်းကြောင့်။ တာ၊ ထိုလက်ချောင်းတို့သည်။ မူလမူလိကာယထာ၊ ကညို့မြစ်ချင်းသီးကဲ့သို့ဖြစ်ကုန်၏ ။ သစ္စဝါဒိဝစနံ၊ မှန်သည်ကိုသာဆိုတော်မူတတ်သောမြတ်စွာဘုရား၏ စကားတော်သည်။ အနညထာ၊ မချွတ်မယွင်းသည်သာလျှင်တည်း။

ပုရေ၊ ရှေးအခါ၌။ မမ၊ ငါ၏။ ဥဘော၊ နှစ်ခုကုန်သော။ သုထနကာ၊ ကောင်းသောသမြတ်တို့သည်။ ပိနဝဋ္ဋသဟိတာ၊ ဖြိုးပြည့်လုံးလျောင်း တစ်ပေါင်းတည်းအချင်းချင်းတကွ စပ်ကုန်သည်ဖြစ်၍သာလျှင်။ ဥဂ္ဂတာ၊ အထက်သို့မျက်နှာပြုကုန်သည်ဖြစ်၍။ သောဘရေ၊ ရွှေစိုင်ကဲ့သို့တင့်တယ်ကုန်၏ ။ ဣဒါနိ၊ ယခုမူကား။ ဇရာယ၊ အိုခြင်းတည်းဟူသောအကြောင်းကြောင့်။ တေ၊ ထိုသမြတ်နှစ်ခုတို့သည်။ အနောဒကာ၊ ရေမရှိသော။ ထေရီတိဝ၊ တွဲလွဲဆွဲ၍ ထားအပ်သောရေစစ်အိမ်ကဲ့သို့။ လမ္ဗန္တိ၊ ရှည်ခဲ့ကုန်၏ ။ သစ္စဝါဒိဝစနံ၊ မှန်သည်ကိုသာဆိုတော်မူတတ်သောမြတ်စွာဘုရား၏ စကားတော်သည်။ အနညထာ၊ မချွတ်မယွင်းသည်သာလျှင်တည်း။

ပုရေ၊ ရှေးအခါ၌။ မမ၊ ငါ၏ ။ သုကာယော၊ ကောင်းသောကိုယ်သည်။ သုမဋ္ဌံ၊ ဟင်းသပတားဖြင့် ရှည်မြင့်စွာပွတ်နယ်အပ်သော။ ကဉ္စနဿဖလကံဣဝ၊ ရွှေဖြင့်ပြီးသောပျဉ်ပြားကဲ့သို့။ သောဘတေ၊ တင့်တယ်၏ ။ သော၊ ထိုငါ၏ကိုယ်သည်။ ဣဒါနိ၊ ယခုမူကား။ သုခုမာဟိ၊ သိမ်မွေ့ကုန်သော။ ဝလီဟိ၊ အတွန့်တို့ဖြင့်။ ဩတတော၊ အရေတွန့်သောအဖြစ်သို့ရောက်ခဲ့၏ ။ သစ္စဝါဒိဝစနံ၊ မှန်သည်ကိုသာဆိုတော်မူတတ်သောမြတ်စွာဘုရား၏ စကားတော်သည်။ အနညထာ၊ မချွတ်မယွင်းသည်သာလျှင်တည်း။

ပုရေ၊ ရှေးအခါ၌။ ဥဘော၊ နှစ်ဘက်ကုန်သော။ မမ၊ ငါ၏ ။ သုဦရူ၊ ကောင်းသောပေါင်တို့သည်။ နာဂဘောဂသဒိသောပမာ၊ ဆင်နှာမောင်းနှင့်တူကုန်သည်ဖြစ်၍သာလျှင်။ သောဘရေ၊ တင့်တယ်ကုန်၏ ။ တာ၊ ထိုငါ၏ပေါင်နှစ်ဘက်တို့သည်။ ဇရာယ၊ အိုခြင်းတည်းဟူသောအကြောင်းကြောင့်။ ဣဒါနိ၊ ယခုမူကား။ ဝေဠုနာရိယောယထ၊ ဝါနုပိန်ကျူဝိန်နှင့်တူကုန်၏ ။ သစ္စဝါဒိဝစနံ၊ မှန်သည်ကိုသာဆိုတော်မူတတ်သောမြတ်စွာဘုရား၏ စကားတော်သည်။ အနညထာ၊ မချွတ်မယွင်းသည်သာလျှင်တည်း။

ပုရေ၊ ရှေးအခါ၌။ မမ၊ ငါ၏ ။ သုဇင်္ဃာ၊ ကောင်းသောမြင်းခေါင်းတို့သည်။ သဏှနုပူရသုဝဏ္ဏမဏ္ဍိကာ၊ သိမ်မွေ့ပြေပြစ်သောရွှေခြေကျင်းတို့ဖြင့် တန်ဆာဆင်အပ်ကုန်သည်ဖြစ်၍။ သောဘရေ၊ တင့်တယ်ကုန်၏ ။ ဣဒါနိ၊ ယခုမူကား။ တာ၊ ထိုမြင်းခေါင်းတို့သည်။ ဇရာယ၊ အိုခြင်းတည်းဟူသောအကြောင်းကြောင့်။ တိလဒဏ္ဍကာရိဝ၊ ရိတ်၍ကြွင်းသောခြောက်သောနှမ်းရိုးတို့ကဲ့သို့။ အဟေသုံ၊ ဖြစ်ကုန်၏ ။ သစ္စဝါဒိဝစနံ၊ မှန်သည်ကိုသာဆိုတော်မူတတ်သောမြတ်စွာဘုရား၏ စကားတော်သည်။ အနညထာ၊ မချွတ်မယွင်းသည်သာလျှင်တည်း။

ပုရေ၊ ရှေးအခါ၌။ မမ၊ ငါ၏။ ဥဘော၊ နှစ်ဘက်ကုန်သော။ သုပါဒါ၊ ကောင်းသောခြေတို့သည်။ တူလပုဏ္ဏသဒိသောပမာ၊ လက်ပံလဲဖြင့်ပြည့်သောဖနှောင့်ဖုံး ဖမိုးဖုံးတပ်သောဖိနပ်နှင့်အတူနူးညံ့ကုန်သည်ဖြစ်၍။ သောဘရေ၊ တင့်တယ်ကုန်၏ ။ ဣဒါနိ၊ ယခု။ တေ၊ ထိုခြေနှစ်ဖက်တို့သည်။ ဇရာယ၊ အိုခြင်းတည်းဟူသောအကြောင်းကြောင့်။ ဖုဠိတာ၊ ကွဲခဲ့ကုန်သည်။ ဗလီမတာ၊ တွန့်သောအရေရှိခဲ့ကုန်သည်။ ဇာတာ၊ ဖြစ်ကုန်၏ ။ သစ္စဝါဒိဝစနံ၊ မှန်သည်ကိုသာဆိုတော်မူတတ်သောမြတ်စွာဘုရား၏ စကားတော်သည်။ အနညထာ၊ မချွတ်မယွင်းသည်သာလျှင်တည်း။

အယံသမုဿယော၊ ဤငါ၏ကိုယ်သည်။ ဧဒိသော၊ ဤသို့သဘောရှိသည်။ အဟု၊ ဖြစ်၏ ။ ဇဇ္ဇရော၊ လျော့သောအကြောင်းရှိသည်။ ဗဟုဒုက္ခာနံ၊ အိုခြင်းစသောအကြောင်းရှိသော များစွာသောအဆင်းရဲတို့၏ ။ အာလယော၊ တည်ရာဖြစ်၍ဖြစ်သည်။ အဟု၊ ဖြစ်၏ ။ သော၊ ထိုငါ၏ကိုယ်သည်။ အပလေပပတိတော၊ ကုသိုလ်ကံသည် အလွန်ပြုပြင်အပ်သောအသားအသွေးကုန်သဖြင့်လည်းခြင်းသို့ရှေးရှုသည်။ ဇရာဃရော၊ အိုခြင်း၏တည်ရာဖြစ်သည်။ အဟု၊ ဖြစ်၏ ။ တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ သစ္စဝါဒိဝစနံ၊ မှန်သည်ကိုသာဆိုတော်မူတတ်သောမြတ်စွာဘုရား၏ စကားတော်သည်။ အနညထာ၊ မချွတ်မယွင်းသည်သာလျှင်တည်း။

အမ္ဗပါလီ၊ အမ္ဗပါလိမည်သော ထေရီမသည်။ ဣမာဂါထာယော၊ ဤဘွဲ့ဆိုသီကုံးအပ်သောဂါထာတို့ကို။ အဘာသိတ္ထ၊ ရွတ်ဆိုပြီ။

Issues

Select Version

Therīgāthāpāḷi

Therīgāthāpāḷi