(၂၇) အဘယေ၊ အဘယမည်သောထေရီမ။ ကာယော၊ ခန္ဓာကိုယ်သည်။ ဘိဒုရော၊ ပျက်စီးခြင်းသဘောရှိ၏။ ယတ္ထ၊ အကြင်ခန္ဓာကိုယ်၌။ ပုထုဇ္ဇနာ၊ ပုထုဇဉ်ကန်းတို့သည်။ သတ္တာ၊ တပ်မက်မောကုန်၏။ အဟံ၊ ငါသည်ကား။ ဣ‌မံဒေဟံ၊ ဤအကောင်ပုပ်ကို။ သမ္ပဇာနာ၊ ပညာအဆင်အခြင်နှင့်ပြည့်စုံသည်ဖြစ်၍။ သတိမတာ၊ သတိနှင့်ပြည့်စုံသည်ဖြစ်၍။ နိက္ခိပိဿာမိ၊ မငဲ့မကွက်စွန့်တော့အံ့။ ။

ဗဟူဟိ၊ များစွာကုန်သော။ ဒုက္ခဓမ္မေဟိ၊ ဆင်းရဲခြင်းသဘောတို့ဖြင့်။ ဖုဋ္ဌာယ၊ နှိပ်စက်အပ်ထသော။ အပ္ပမာဒရတာယ၊ မမေ့မလျော့ခြင်း၌မွေ့လျော်ထသော။ မေ၊ ငါသည်။ တဏှာက္ခယော၊ တဏှာကုန်ရာဖြစ်သောနိဗ္ဗန်သို့။ အနုပ္ပတ္တော၊ ရောက်ပြီ။ ဗုဒ္ဓဿ၊ မြတ်စွာဘုရား၏။ သာသနံ၊ အဆုံးအမတော်ကို။ ကတံ၊ လိုက်နာအပ်ပြီ။ ။

အဘယာ၊ အဘယထေရီမသည်။ ဣမာဂါထာယော၊ ဤဘွဲ့ဆိုသီကုံးအပ်သောဂါထာတို့ကို။ အဘာသိတ္ထ၊ ရွတ်ဆိုပြီ။ ။