(၂၀) သတ္တ၊ ခုနစ်ပါးကုန်သော။ ယေဣမေဗောဇ္ဈင်္ဂါ၊ အကြင်ဗောဇ္ဈင်တရားတို့သည်။ နိဗ္ဗာနပတ္တိယာ၊ နိဗ္ဗာန်သို့ရောက်ခြင်း၏။ မဂ္ဂါ၊ အကြောင်းဖြစ်၍ဖြစ်ကုန်၏။ သဗ္ဗေ၊ ခပ်သိမ်းကုန်သော။ တေ၊ ထိုဗောဇ္ဈင်ခုနစ်ပါးတို့ကို။ ယထာ၊ အကြင်အခြင်းအရာဖြင့်။ ဗုဒ္ဓေန၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ဒေသိတာ၊ ဟောတော်မူအပ်ကုန်၏။ တထာ၊ ထိုဘုရားဟောတော်မူတိုင်း။ မယာ၊ ငါသည်။ ဘာဝိတာ၊ ပွါးစေအပ်ကုန်ပြီ။ ။

မေ၊ ငါသည်။ သောဘဂဝါ၊ ထိုဓမ္မကာယဖြစ်သောဘုရားမြတ်စွာကို။ ဟိယသ္မာ၊ အကြင်ကြောင့်။ ဒိဋ္ဌော၊ မြင်အပ်ပြီ။ တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ မေ၊ ငါ၏။ အယံသမုဿယော၊ ဤခန္ဓာကိုယ်သည်။ အန္တိမာ၊ အဆုံးစွန်သောကိုယ်တည်း။ ဇာတိသံသာရော၊ ပဋိသန္ဓေနေခြင်းတည်းဟူသောသံသရာသည်။ ဝိခီဏော၊ ကုန်ပြီ။ ဒါနိဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။ ပုနဗ္ဘဝေါ၊ တဖန်ဘဝသစ်၌ဖြစ်ခြင်းသည်။ နတ္ထိ၊ မရှိပြီ။ ။

ဇေန္တီ၊ ဇေန္တီထေရီမသည်။ ဣမာဂါထာယော၊ ဤဘွဲ့ဆိုသီကုံးအပ်သောဂါထာတို့ကို။ အဘာသိတ္ထ၊ ရွတ်ဆိုပြီ။ ။