(၃၇) ဗုဒ္ဓဿ၊ မြတ်စွာဘုရား၏။ ပုတ္တော၊ သားတော်ဖြစ်ထသော။ ဒါယာဒေါ၊ လောကုတ္တရာတရားတည်းဟူသောအမွေကိုခံထိုက်ထသော။ ကဿပေါ၊ ကဿပအနွယ်ဖြစ်ထသော။ သုသမာဟိတော၊ ကောင်းစွာတည်ကြည်သောစိတ်လည်းရှိထသော။ ယော၊ အကြင်မဟာကဿပထေရ်သည်။ ပုဗ္ဗေ၊ ရှေး၌။ နိဝါသံ၊ နေခဲ့ဖူးသောမိမိခန္ဓာအစဉ်သူတပါးခန္ဓာအစဉ်ကို။ အဝေဒိ၊ သိတော်မူပြီ။ သဂ္ဂါပါယဉ္စ၊ နတ်ဘုံအပယ်ဘုံကိုလည်း။ ပဿတိ၊ ဒိဗ္ဗစက္ခုဖြင့် မြင်၏။ ။

အထော၊ ထိုမှတပါး။ ဇာတိက္ခယံ၊ ဇာတိ၏ကုန်ကြောင်းဖြစ်သောအရဟတ္တဖိုလ်သို့။ ပတ္တော၊ ရောက်၏။ အဘိညာယ၊ ထူးသောဉာဏ်ဖြင့်သိ၍။ ဝေါသိတော၊ ရဟန်းကိစ္စပြီးခြင်းသို့ရောက်၏။ မုနိ၊ အာသဝက္ခယဉာဏ်တည်းဟူသောအထွတ်သို့‌ရောက်၏။ တီဟိ၊ သုံးပါး‌ကုန်သော။ ဧတာဟိဝိဇ္ဇာဟိ၊ ထိိုဝိဇ္ဇာတို့ဖြင့်။ တေဝိဇ္ဇော၊ ဝိဇ္ဇာသုံးပါးနှင့်ပြည့်စုံသောသူသည်။ ဗြာဟ္မ‌ဏော၊ မကောင်းမှုကိုအပပြုပြီးသောရဟန္တာသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ။

သထေဝ၊ ထိုမဟာကဿပအတူသာလျှင်။ သဒ္ဒါကာပိလာနိ၊ သဒ္ဒကာပိလာနီသည်လည်း။ တေဝိဇ္ဇာ၊ ဝိဇ္ဇာသုံးပါးနှင့်ပြည့်စုံ၏။ မစ္စုဟာယိနီ၊ ‌သေခြင်း၏အကြောင်းကိုပယ်အပ်ပြီး။ သဝါဟနံ၊ ဗိုလ်ပါနှင့်တကွသော။ မာရံ၊ ကိလေသာမာရ်ကို။ ဇေတွာ၊ အောင်ပြီး၍။ အန္တိမံ၊ အဆုံးစွန်ဖြစ်သော။ ဒေဟံ၊ ကိုယ်ကို။ ဓါရေတိ၊ ဆောင်၏။ ။

လောကေ၊ လောက၌။ အာဒီနဝံ၊ အပြစ်ကို။ ဒိသွာ၊ မြင်၍။ ဥဘော၊ နှစ်ယောက်ကုန်သော။ မယံ၊ ငါတို့သည်။ ပဗ္ဗဇိတာ၊ ရဟန်းပြုကုန်၏။ တေ၊ ထိုနှစ်ယောက်သောငါတို့သည်။ ဒန္တာ၊ ထိုစိတ်ကိုဆုံးမအပ်ကုန်ပြီးသည်။ ခီဏာသဝါ၊ ကုန်ပြီးသော။ အာသဧဝါ၊ တရားရှိကုန်သည်။ အမှ၊ ဖြစ်ကုန်ပြီ။ သီတိဘူတာ၊ ကိလေသာတည်းဟူသောပူပန်ခြင်းမရှိကုန်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်ငြိမ်းခြင်းသို့ရောက်ကုန်သည်ဖြစ်၍။ နိဗ္ဗူတာ၊ ငြိမ်းကုန်သည်။ အမှ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ ။

ဘဒ္ဒါကာပိလာနိ၊ ဘဒ္ဒကာပိလာနိမည့်သောထေရီမသည်။ က္ကုမာဂါထာယော၊ ဤဘွဲ့ဆိုသီကုံးအပ်သောဂါထာတို့ကို။ အဘာသိတ္ထ၊ ရွတ်ဆိုပြီ။

စတုက္ကနိပါတော၊ စတုက္ကနိပါတ်သည်။ နိဋ္ဌိတော၊ ပြီးခြင်းသို့ရောက်ပြီ။